Druckschrift 
1 (1489)
Entstehung
Seite
XVIv
Einzelbild herunterladen
 

ParsL

eſſe miſericordiā ſacrificijs dicente dn̄o. Beatimiſericordes: qm̄ ip̄i miſericordiam ꝯſequent̉gl̓aꝫ ꝯſecuturi requiē. Sꝫ in his diuitijs inbus alij corrupti deꝑditi iudicant̉. iſte fructꝰ iuſticie ac miſericordie accipiat coronā: pau ꝟo ita ꝯſolādus ē: vti ſciat in pauꝑtate ꝯſiderāda magna ſibi bōa eſſe: pͥmo qͥdē a deo vtilit̓ ſꝫ ſibi ꝓuiſum. p̄ſciū deū infirmitatē eiꝰſideraſſe. ſciſſe diuitiaꝝ ſarcinā: ſollicitudinē ferre poſſet: deinde ſentiat qͣꝫtas tēptationes: qͣꝫta ꝑicula trāſierit nomīe pauꝑtatis ſi affluētia deeſt: frequēter ꝟtuti ꝯͣria ē:ad animi tn̄ diuitias qͣꝫtotius ſine īpedimentoin pauꝑtate trāſit̉. Certe qͥbus malis carueritꝯſideret: caret inuidia: emulatōe: inſidijs: doloſuꝑbia: ꝯtētōe: his homini in ſeculo diuitie ſolēt ꝯflare. luxu em̄ reꝝ: vbertate copiaꝝanimus ſoluit̉. vigor mētis infringit̉: ꝟtus corporis eneruat̉. At in pauꝑtate laſciua ſuntꝯuiuia: turpes potatiōes: oīa ſobria: oīa rigida: oīa humilia abiecta. qm̄ ꝯſcīa puraꝟtute ſunt plena. em̄ abūdās ē exͣneis facultatibus: ſꝫ iuſtus ē. facile ad diuitias .i. ꝟ̓tutes huiꝰ mūdi diues accedit. Filius em̄ deidifficilius ait diuitē introire in regnū celoꝝ: vtiqꝫ intelligit pauperē faciliꝰ. Nec ſe ob pauꝑtatē alienū eſſe a cura dei exiſtimet. Naꝫ ꝓph̓ateſtat̉ dicēs: pauꝑeꝫ diuitē ego feci.bus eqͣlis cura ē mihi. ē em̄ d̓s ꝑſonaꝝ acceptor. nec illo ſe curā ꝓfitet̉ gerere tm̄ in ſeculo diuitijs pollet. ſꝫ oībus pauꝑibꝰ cu ſuſtinet: remūeraturꝰ quē inuenerit: aut ī diuitijs humilē: aut in pauꝑtate patiētem. diſtributio ē veluti totiꝰ corꝑis hūani mīſteriū. q̄ratſinguloꝝ mēbroꝝ officia ꝯſideret hoīs corpus vnū qͥdē corpꝰ ſꝫ pl̓ima mēbra. nūqͥd oīa ſuntaut oculus: aut pes: aut reliqͣ mēbra? Sꝫ ſicutiait Paulus doctor gētiū: in fide ꝟitate inferiora ſunt mēbra: maiorē his tribuimꝰ hono. Et quēadmodū ꝟtus ſinguloꝝ mēbroꝝ inſuo ordīe atqꝫ officio demōſtrat̉: ita ī totiꝰ gn̄ishūani corꝑi veluti membra pauꝑtas diuitiecollocant̉. Et pauꝑis patiētia: diuitis hūanitas dei examīe ꝯprobant̉. Exultare dꝫ pauꝑdeo gr̄as age̓: qꝛ multis pr̄imonij nexibus liberatus ē. in die ꝓbatōis gͣuat̉ ꝯpedibꝰ: faciliꝰ liber ſequit̉ dn̄m nullis nexibꝰ implicatꝰ.deſit etiā ab ip̄o inqͣꝫtū pōt miſericordia iuſta īegenos. qꝛ ſicut iuſtus efficit̉ ſua fragilitate īferioribꝰ hn̄tibus p̄rogator. veret̉ ne ipſe deficiat: in vſu ſcē mīſtratōnis hēat ꝓmꝑtiſſimā volūtatē: nihil ei deerit quē ꝓphetaꝫſpūs corroborat. occidit d̓s aīaꝫ iuſti fameEt dn̄s in euāgelio. Querite pͥmū regnū dei:oīa hec apponent̉ vob̓. cupiat diues in hocſeculo fieri: ne mala plurima ſibi acqͥrat: dicēte

monēte glorioſo Paulo. habētes igit̉ victū veſtitū his ꝯtēti ſimus. Qui aūt volūt diuites fieri: incidūt in tēptatōeꝫ: in muſcipulā:deſideria multa: mergūt hoīes in ꝑditiōeꝫ. īmo ſi vera fide ꝓpt̓ ſalutē credē̓ optant: celeſtes ſibi diuitias cooptēt ꝯparēt: qͣs vnuſqͥſqꝫ iuſticie miſericordie reliqͥs bonis actibꝰꝯꝑat aſſumit. Tꝑalibus et̓na ſunt p̄ponēda:caducꝭ ſtabilia: ſollicitis ſecuriora: ꝑiculoſis libera: honorificꝭ clariora. His monitis diuestꝑet̉: pauꝑ ſubleuet̉. Nūc de ſexu loqͣmurSexus ille ē maſculus feīa .i. vir mulier.vir qͥdē poſtea ſupra ꝯp̄hēdimus ad inſtitutione vite melioris etiā illud dꝫ oībus cuſtodire: vt vxorē ſuā diligat ſicut Xp̄s eccl̓iaꝫ. vt gn̄e vnanimi ꝯcordes rite poſſint deūbus dep̄cari: leuātes manꝰ puras ſine ira diſceptatōe. ſꝫ oīa fiāt ad edificatōeꝫ inſtructōeꝫdeificā. Deinde ꝯiūctiōis vinculū pudice caſtitate gn̄ent: tūc ꝯueniāt: qn̄ vel gn̄ationis eſt ꝯtemplatio: aut orōnis reuocat tp̄s.Orōnē aūt illā ꝯputo: ſacr̄oꝝ myſterio atꝫcōicatōe celebrat̉. Ceteꝝ ē dep̄catio adoratioexhomologeſis int̓pellatio ē votū: que oīaſua hn̄t tꝑa. Uiꝝ igit̉ decet intecto capite orare: comatū: qꝛ ꝯfuſio ē viro: inceſſu eſſe ſimplicē: iactū: fucatū. vt ſolū videat̉bo credidiſſe: ſꝫ ceteris vite ſue ſpēꝫ p̄ſtet. Uiro em̄ omni ꝯpetit ſacerdotare d̓o. ideo dꝫin catheciſmo qͣꝫ etiā in layca vita ꝯuerſationēſuā mūdiſſimā exhibere. vt ip̄e mūere officio ſacerdotali fungat̉: vite tn̄ ſil̓itudine ſacerdotibus coequet̉. At ꝟo mulier diſcat obſe viro: etiā dn̄m illū vocās. qͥdē oēs viros reuereat̉: ſuo tm̄ ſeruiat. qꝛ omīs mulieris caputvir. ſciat hec caſte viuere viro ſuo: qd̓ ille oībus mōis faciat ita: vt nullā aliā p̄ter vxorem nouerit. Noſcere etiā dꝫ tꝑa ꝯuetōis abſtinere a ꝯiunctōe: vel cum tempus eſt orōnis:vel cum muliebria patit̉: vel cum poſt partumintra tꝑa purgatōis ſe eſſe cognouerit. em̄ad impudicitiam matrimonium copulauit d̓s:ſꝫ vt gn̄atōi p̄beret obſequium. Diſcat filios educare pie: verecunda eſſe: litigioſa: non vinolenta: ſuꝑba viro: tamerſi primonio maior videat̉. Sit in inceſſu pudica: non fucataforma: ꝓcedere ſtudeat cuꝫ capilloꝝ criſpationibus: aut circūdata auro: aut veſte p̄cioſa:ſꝫ vt de cet feīas xp̄ianas: ꝓmittētes caſtitateꝫ tm̄ v̓bis: ſꝫ bonam ꝯuerſatōeꝫ. Sciat ſetacere debere in eccl̓a. Loqͥ em̄ ibi illi eſtgruum. Debere obſeqͥ tm̄ maioribus natu ſacerdotibus: verum etiā oībus frībus. neqꝫſe vlli p̄ponere viro ꝯtemplatōne ſexus. qm̄ oīa legitima p̄cepta ꝑfecerit: in viꝝ ꝯſumabit̉ ꝑfectū. immo appetat ꝟtutē ꝯſecuturā gl̓aꝫ