ParsI

ſint in hoīs functōe: ⁊ ip̄e pr̄ fabricator acceſſitvt ad immortalitatē nō p̄ſcriberet terrā: ſi mortales manus ꝯſtituerēt hominū mr̄es. Conceſſit etiā vt homo dei imaginē portaret in terrisdaturus poſtmodum ſimilitudinē: ſi imago ſeruaret̉ illeſa. Ad imaginē ꝟo dei non putes eſſeformā hāc hoīs exterioreꝫ factā? Abſit. Quisem̄ credat deū ad cuius imaginē factus eſt hō:hr̄e aliquā ꝑtē q̄ nō audiat: Que nō q̄ ſunt vndiqꝫ videat? Que nō oīa oꝑet̉? Hoīs em̄ exterior forma: nō vndiqꝫ videt: nō vndiqꝫ audit:nō vndiqꝫ potēs eſt: Deus aūt totus potens:totus lux: totus oculus: totus auris: totus manus ē potentiſſima: gͦ mētiunt̉ ſcpͥture? Abſit. ſꝫeſt in hoīe qͥddā interius: ꝙ homo qͥdeꝫ ⁊ ip̄mvocet̉. apl̓s Paulus nos inſtruit dicens. Et ſiexterior noſter homo corrūpit̉: ſꝫ interior qͦttidie renouat̉. Hic ē ad imaginē dei factus. queυουν .i. mentē vocamus. qͥ deo poſſit ſimilis eſſe. Tūc qͥdē dū impaſſibilis: dū incōcuſſus: dūbtūs ⁊ ſcūs: ⁊ ſine fine fuerit cōprobratus. Libeꝝ qͦꝫ arbitriū ⁊ capacē animū dedit: non ſinelege viuēdi: ne vagus ⁊ ſolutus a lege aīantibꝰoībus eqͣret̉: addita ꝯminatōne poſt legē: vt ſiſeruaret legē: in eternitatē viueret. Si non ſeruaret: morteꝫ ſibi pararet: amitteret ⁊ ſalutemEſt aūt homīs facti nomen Adam. Sꝫ qꝛ in oībus aīalibus ad ꝓcreatōeꝫ ſexus vterqꝫ ꝓceſſerat: homini qͦꝫ ꝓuiſum eſt: vt ⁊ ip̄i ꝓpt̓ gn̄ationem mulier ꝑaret̉. Et facta ē ſicuti ſcpͥturateſtat̉. eaqꝫ Eua nomē accepit: quā eq̄ legis p̄ſcpͥtio: nec a mercede: nec a ſupplicio ſeparabatSꝫ poſtqͣꝫ vniuerſa deus ꝑ ſermonē ſuū .i. filium: ꝑfecta ac exornata vidiſſet: oīa q̄ cū homīeerant: ip̄ius tradidit poteſtati. Cui cū oīa mundi ꝯſpiceret mācipata: vnus ex angelis in ꝑniciē magis ſuā: homini miſerādus inuidit. Naꝫcū eſſet ip̄is nō peccare libeꝝ ⁊ licitū: ſi iuſſa deiſęruarēt: in beatitudine ꝑmanere: dei legem ⁊iuſſa ꝑ mulierē tranſgrēdi ꝑſuaſit. vt hō reus fieret mādatoꝝ dei: ⁊ in ſnīaꝫ caderet. Eiectus ēigit̉ in hunc mundū. Nā in ꝑadyſo dū ſine peccato fuiſſet: hitabat. Sꝫ qꝛ poſt trāſgreſſionemhoīes gn̄auenit: vniu̓ſum hoīm genus ſecū admortē vſqꝫ pduxit. nō de futuris tn̄ bonis veliuſtis. Qnqͥdē libeꝝ erat ⁊ poſtmodū nō delinq̄re. Et deus nō ceſſabat qͦtidię ꝯmonere. Tūcdiuina bonitas ⁊ pr̄na pietas larga: multipliciter hoī ꝓuidebat. Et pͥmo qͥdē ꝑ iuſtos pr̄iarchas. deinde ꝑMoyſen ⁊ ꝓph̓as. ſꝫ oēs hi inAdā moriebant̉. In nouiſſimis ꝟo tꝑibus: nein totū dyabolus triūpharet (nā hoc illi nomēeſt poſtqͣꝫ hoī inuidit) ⁊ ne hō poſt tꝑa dānationis impleta ꝯͣ miſericordiā dei diu teneret̉ ī penaͣ: ſalutē quā ſola miſeratōe merebat̉: accepit.deus nāqꝫ pr̄ op̄s: filiū ſuū Ieſum xp̄m deū ac

dn̄m nr̄m miſit: ꝑ queꝫ cūcta ꝯdiderat. Nec h̓qͥdē ſine illo fieri poſſet. Nec tn̄ qͥſqͣꝫ idoneus ērat qͥ hominem patiēter tolerare poſſet aut noſſet. Aut poteſtates huius mūdi ⁊ haꝝ tenebrarū qͥſqͣꝫ poterat ſuꝑare: aut mortem vincere: inferna reſerare: ꝟtute poteſtatē peccati eradicare penitꝰ ⁊ delere: niſi filiꝰ dei qͥ in factura hoīsꝑticeps cū pr̄e fuit: qͥ ⁊ ſe poſſet in hoīe celare:⁊ hō cū deo mixtus ꝟtutes ꝑficere. ꝑ hunc em̄deletis noſtroꝝ cyrographis pctōꝝ: ad deumpr̄em ꝑati de dei filij facti. poſſemus accedere.Mittit̉ igit̉ dei filius: ⁊ hoīeꝫ latēter intrauitnō qͦ metueret quēqͣꝫ qͥ erat oīm dn̄s: ſꝫ ne dyabolus ad hoīeꝫ qͥ deo mixtus erat: timere accedere ⁊ minus ꝓſtratus dyabolus ab hoīe videret̉: ſi ſine acceſſu ⁊ certamine vinceret̉. Ex ꝟgine igit̉ ſpū dn̄i ſuꝑueniente: ⁊ ꝟtute altiſſimiobūbrante: ſcd̓m hoīeꝫ xp̄i natiuitas celebrataeſt: ⁊ oēs trāſegit etates: vt oēs ferre diſcerentdeū. Hec oīa etiā a lege ⁊ a ꝓphetis an̄ ſunt p̄dicta: vt mira oībus incredula nō fierēt ſubitatione: ⁊ p̄teriti hoēs qͥbus hec his oculis videre nō ꝯtigit: ſꝑarēt ꝙ ſine dubio in aduētu eiꝰ qͥp̄dicabat̉: a ꝯtagio poſſent et̓ne mortis euadere. Si igit̉ in terris viſus d̓s tātus ⁊ talis filiꝰdei: qͣꝫtū vel qͣlem illū humanitas poſſet aſpicere. Nā qͥ in montē exemplū maieſtatis ⁊ bonitatis ſue tribuēs exhibuit apl̓is: cū claritas eiꝰſplēdificaret ita: vt ⁊ ꝟtutē ſolis p̄ceſſiſſe crederet̉. veſtē aūt ita geſtaret: vt niue candidior videret̉. ⁊ tn̄ iā eruditi: iā docti: iā ſancti: claritatē nō potuerūt Ieſu ſuſtinere diſcipuli: eiꝰ .ſ. qͥvniuerſoꝝ hominū vitia ac peccata adhuc curāda ſuſceꝑat. Qd̓ ſi d̓s tātus veniſſet: vt claritatē ſuā ⁊ ptātē hoībus on̄deret: forſitā omniscreatura inualida ⁊ caſura ſuccūberet. ſꝫ ſaluare venerat filius dei. Ita humano ſumpto corpore deus in poteſtate docebat vt magr̄: ꝑſuadebat vt frater: efficiebat vt deus: eligebat vtp̄ſcius: curabat vt medicus: vt hūanus ꝯpatiebat̉: ⁊ iā ꝑactis oībus ac īpletis: q̄ aūt lex autꝓph̓e p̄dixerāt: aut ſalus hoīs exigebat in nouiſſimo ꝓ mortē hoīs īmortal̓ moriebat̉: vt ſublata mortalitate hoībus īmortalitatē donaret.Suſpēſus igit̉ ligno: ppl̓o iudayco ꝓclamanteapud qͦs tāta magnalia ꝑfecerat: vt in eo oīs īuidia dyaboli vinceret̉: in qͦ inuidus hoīeꝫ fefellerat inimicus: ad mortē ꝓꝑabat: futurus .ſ.mortis mors: nāqꝫ reſeratis inferis ⁊ ſpretꝭ: circūcalcatiſqꝫ oībus ijs: q̄ in ꝑniciē hoīs ⁊ apudinferos tūc valebāt: oēs iuſtos ⁊ ſperātes in ſeilluminauit: ⁊ ad ſuꝑos reuocauit. on̄dēs dyabolo ⁊ ptātibus huius mūdi: ⁊ haꝝ tenebrarūneqͥtiā eoꝝ inualuiſſe: ip̄os manere in penis: liberato cui īuidebāt hoīe. Triūphās igit̉ hō cūdeo iā deuicta morte nō mortal̓: iā ad ſuperos