Pars

ſum. Et rurſum: qͥ ē me miſit. Erāt vtiqꝫ tūc angeli celū terra vel maria. Et quō cōe nomē eēn.tie ꝓpͥe ſibi vēdicat d̓s? Sꝫ qꝛ illa ſola natura ēꝑfecta: ⁊ in tribꝰ ꝑſonis deitas vna ꝑſiſtit: q̄ ⁊vere vna natura ē: qͥſqꝫ tria eſſe hͦ ē tres eē hypoſtaſes .i. vſias dicit: ſub nomīe pietatis tresnaturas conat̉ aſſere̓. Et ſi ita ē: cur ab Arrianis ꝑietibus ſeꝑamur ꝑfidia cōpulati? Iūgantur cū btītudīe tua Urſinꝰ cū Ambroſio ſociet̉Auxētius. Abſit hͦ a romana fide. Sacrilegiuꝫtm̄ religioſa ppl̓oꝝ corda nō hauriāt. Sufficiatnob̓ dice̓ vna ſubſtātiā tres ꝑſonas ſubſiſtētesꝑfectas: eqͣles coet̓nas. Taceant̉ tres hypoſtaſes: ſi plꝫ: ⁊ vna teneat̉. Nō bōe ſuſpitōis ē: cūin eodē ſenſu v̓ba diſſentiūt. Sufficiat nob̓ memorata credulitas. Aut ſi rectū putatꝭ tres hypoſtaſes cū ſuis interp̄tatōibꝰ debe̓ nos dicerenō negamꝰ. Sꝫ mihi credite: venenū ſub mellelatet: trāſfigurauit ſe āgelus ſathane in āgeluꝫlucis. Bn̄ interp̄tat̉ hypoſtaſim: ⁊ cū id qd̓ ip̄iexponūt hr̄e me dicā hereticꝰ iudicor. Quid tāanxie vnū v̓bū tenēt? Quid tā ſub ābiguo ſermone latitāt? Si ſic credūt: vt int̓p̄tant̉: nō dānō qd̓ retinēt. Si ſic credo vt ip̄i ſentire ſe ſimulāt: ꝑmittāt ⁊ mihi meis ꝟbis ſuū ſenſum loqͥQuā ob rē obteſtor btītudinē tuā ꝑ crucifixuꝫmūdi ſalutē: ꝑ homouſiā trītatē: vt mihi epl̓istuis ſiue tacendaꝝ ſiue docēdaꝝ hypoſtaſeondet̉ aucͣtas. Et ne forte obſcuritas in qͦ loci dego te fallat: ꝑ baiulos lr̄aꝝ ad Euagriū phr̄m:quē optīe noſti dignare ſcpͥta trāſmitte̓. ſil̓ etiācui apud Antiochiaꝫ debeā cōicare ſignifices:qꝛ cāpēſes cū Tharſenſibꝰ hereticis copulant̉⁊ nihil aliud ambiūt: qͣꝫ vt aucͣte cōionis noſtrefulti tres hypoſtaſes cum antiquo ſenſu predicent.Tractatus nō btī Hieronymi: ſꝫ falſo ei tributus: tn̄ pius de fidei crrdelitate: ⁊ ꝯu̓ſatōneXp̄ianoꝝUdeos ⁊ gētiles īſtituit d̓ trinitatꝭ eēntia et̓na fili gn̄atōe: ꝑ quē creata ſunt vniu̓ſa de ordine creaturaꝝ: de ꝓcreatiōe pͥmoꝝparētū: ⁊ neceſſaria ꝑ ꝟbi hūanitatē redēptōe⁊ incarnatōis: ꝯuerſatōis: paſſiōis: reſurrectioniſqꝫ myſterijs: de ſpūſcō: ac reſurrectōe mortuoꝝ: ⁊ immortalitate animoꝝ ediſſerens. Deinde de Xp̄ianoꝝ conuerſatione ꝑtractans: diuitibus ⁊ pauperibus viam ſalutis oſtendit: illis per miſericordiam: iſtis per patiētiam. Deſexu quoqꝫ diſputans viros ad ꝯtinentiam cōiugalem. Uxores ad maritale obſequium. Utroſqꝫ ad piam ⁊ religioſam liberorum educationem erudit. Et ſpe: timore: patientia: iuſticia: charitate: hominem Chriſtianum informat.¶ Epiſtola. V

Auid glorioſusin pſalmo ſic dicit. In vniu̓ſam terdrā exiuit ſonꝰ eoꝝ: ⁊ ad termīos orb̓terre v̓ba eoꝝ. Ex hͦ igit̉ intelligi dat̉ ſono an̄p̄ꝑatos .i. fidei pͥncipijs poſſe nos ad ītima ⁊ ꝑfectiora fidei ꝑuenire: ne rudimētis vacillantibus dicat̉ nob̓ dn̄i voce increpātis. Si ī modico fideles nō fuiſtis: qd̓ maius ē: qͥs dabit vob̓ſꝫ qꝛ video certā eſſe formā: quam egredi nō lꝫ:differētie int̓ iudeos ⁊ grecos .i. gētiles: pͥus d̓differētia diſſeramus. Iudeis em̄ nihil alid̓ adveritatem fidei credendum exiſtimo: niſi Ih̓mxp̄m filium dei ꝑ ip̄m ſaluari genus iſrl̓: ⁊ baptizari etiam in nomine eius. Reliqua em̄ ſciūtꝑ legem ⁊ ꝓphetas. At vero gentiles quibusvetus error eſt: ⁊ maior eſt labor tali admittendi ⁊ docendi ſunt ordine. Et pͥmo quideꝫ vt abidolis ⁊ ab omnibus voluptatibus hoīum totis p̄cordijs recedant: vt amputatis ⁊ euulſisradicitus malis bona poſſint ⁊ religioſa pectoribus ſeīari. Hoc ē vnū deū credere: ip̄m timere. Deinde ſcire ꝙ cūcta ip̄e fabricauerit: ꝙ vniuerſa mūdi: vel que facta ſunt ip̄o iubente ⁊volente ⁊ faciēte ꝯſtiterint. Eſſe corpus ſcpͥture: qd̓ aūt lex vocet̉: aut ꝓph̓e: qd̓ hec iudicet:qd̓ qͥdem ſcpͥtum ſit ꝑ homīes: ⁊ nō ab hoībusSpūs em̄ dei: qͥ omīa ſcit. inſpirabat hoīes ſanctos qͥ loq̄rent̉: aut qui deſtruerent prauitatē:aut ꝑedificarēt fidē: aut ſpē erigerēt: aut iudicium ꝯminarent̉: aut ꝓmiſſa firmarent. Deindecredēdū illis Ieſum xp̄m filiū dei: ꝑ quē cūctadeus fecerit: ⁊ ſine qͦ nihil ē factū: quē in principio ſermonē .i. rōnem vniuerſitatis accepimusapud deū fuiſſe. Sic em̄ glorioſus euangeliſtaIoannes inijciat dici. In pͥncipio erat v̓bū: ⁊ꝟbū erat apud deū: ⁊ deus erat v̓bū: hͦ erat inpͥncipio apud deū. Oīa ꝑ ip̄m facta ſunt ⁊ ſineip̄o factū eſt nihil. Deinde eſſe ſpm̄ſanctū: quicūcta q̄ deus ꝑ ſermonē fecerit aīauerit: ⁊ ꝯfirmauerit vnū eſſe baptiſmū qͦ hoīes regn̄ent̉ indeo. Credēdū etiā reſurrectionē mortuoruꝫ ineadē carne. iudiciūqꝫ futuꝝ dei: qͦ ẜm facta hominis: vel malis pene repn̄tēt̉: vel bonoꝝ operū deſtinata p̄mia tribuant̉. Tāta eſt differentia ꝯuertētium iudeoꝝ: ⁊ credētium gentiliumQuid ſit autē deus ⁊ qualis ⁊ quātus: qͥs ⁊ qͣlis filius: ⁊ qͥs ſpūſſcūs. Tres eī vnū ſunt. Sane illud ſcire ꝯuenit prudentie vr̄e nos de deohec loqͥ ⁊ ſcire poſſe: q̄ aūt ip̄e de ſe apud hoīesmanēs voluit ſciri: aut ea q̄ hoī ꝑmiſſu eiꝰ licuit accedere. Nō in terris illum q̄rat homo: autint̓ figmēta ꝯponat: ne cui ſimilē credat. Deuꝫem̄ vera fides ita ſemper expoſuit: natum nonfactum: incomp̄hēſibilem: ineſtimabilem: inuiſibilē: ⁊ īpaſſibilē. ⁊ ideo ſolum veꝝ deū: qͥ que