Fo.XIIIIITractatusEpiſtolaLLLL
zgo.dēs nō creaturā: ſꝫ veꝝ ſpm̄ de deo eſſe: ⁊ omīapoſſe ſicut filius: Un̄ ſtatī ait apl̓s. Quēadmodū nemo nouit hoīm q̄ ſunt in homīe: niſi ſpūshoīs qͥ ē in eo. Sic ⁊ q̄ ſunt dei nemo nouit niſiſpūs qͥ de deo ē. Sp̄s em̄ dei ꝑſcrutat̉ etiā altadei. Uides quēadmodū oīa ſcientē ſpm̄ſcm̄ ⁊oīa potentē ⁊ vbiqꝫ eſſe ⁊ oīa creaſſe: ⁊ oīa ſaluare ſcā nob̓ ſcpͥtura annūciat. Un̄ ⁊ Saluatorin euāgelio blaſphemiam ſpūſſctī neqꝫ in hoc:neqꝫ in futuro ſeculo hoībus ſtatuit dimittēdādicēs. Ideo dico vobis ꝙ omnis blaſphemia:⁊ omne peccatū dimittet̉ hoībus: blaſphemiaaūt ſpūſſcī neqꝫ hic neqꝫ in futuro dimittet̉ hominibus. Nō vtiqꝫ dicebāt blaſphemiā aliamſpūſſcī iudeis. niſi hoc aut deus nō erat: aut dedeo ꝓprie nō eſt. Nam inuenimus ꝙ iudei nōaudēt denegare ſpm̄: ſꝫ in ſcpͥturis ſic vbiqꝫ legētes: aut creaturam accipiūt ſicut angelū: autip̄m patrē exiſtimāt: ⁊ tertiam ꝑſonā accipiūt:aūt ꝯpoſitū arbitrant̉ deū patrē: cū ſit ꝓpe nature: ſicut ⁊ pr̄. Ex his etiā ſpū altero putāt eūꝯſiſtere: ⁊ ꝟbo cum ſit magis hoc ꝯpoſite rei ⁊creatꝭ qͣꝫ vere diuine incorꝑee ac ſimplicis: queſolet a iudeis hec ſic intelligi: ⁊ paganis int̓dūNobis igit̉ vnus pr̄: ⁊ vnus filius eius verusdeus: ⁊ ſpūſſcūs vnus verus deus: ⁊ hi tres vnum ſunt: vna diuinitas: ⁊ vna potētia: ⁊ vnūregnum. Sūt autem tres ꝑſone: nō due: nō vna: nō ẜm reuelationē: aut collectionē: aut ꝯfuſionē: ſꝫ ſꝑ manētibus ꝑſonis diuinis. Haꝝ fides dat̉ in baptiſmo ab his ⁊ remiſſa dat̉ pctī:⁊ vita et̓na ſine aliqͣ dubitatōe ſperat̉. Huic trinitati credētes viri ſctī ⁊ btī pr̄iarche ꝓph̓e apoſtoloꝝ martyres ⁊ martyrij gr̄aꝫ meruerūt:⁊ ſpē vite ꝑhēnis adepti ſunt ⁊ regnū celoꝝ hereditatōe nō ābigua ſunt ſortiti.¶ Btī Hieronymi ad Damaſum papā ſciſcitātis an̄ in trinitate tres hypoſtaſes ſint ꝯfitēdeꝫ⁊ qͥbus apud Antiochiam communicare debeal.Epiſtola.IIIIUonia vetuſtoq oriēs int̓ ſe populoꝝ furore colliſusindiſciſſam dn̄i tunicam ⁊ deſuꝑ textam minutatim ꝑfruſtra diſcerpit: ⁊ Xp̄i vineam extermināt vulpes: ⁊ īter lacus ꝯtritos quiaquā nō hn̄t difficile vbi fons ſignatus: ⁊ hortus ille ꝯcluſus ſit poſſit ītelligi. Iō mihi cathedram Petri ⁊ fidē apoſtolico ore laudatam cēſui ꝯſulēdam. inde nūc mee anime poſtulās cibum: vn̄ olim Xp̄i veſtimēta ſuſcepi. Neqꝫ em̄tāta vaſtitas elemēti liquētis ⁊ interiacēs longitudo terraꝝ: me a p̄cioſe margarite potuit īquiſitōe ꝓhibere. Ubicunqꝫ fuerit corpus: illuc ꝯgregant̉ aqͥle: ꝓfligato a ſobole mala pr̄imonio: apud vos ſolos īcorrupta patꝝ ſeruat̉
hereditas Ibi ceſpite terra fecūdo dn̄ici ſemīspuritate cētenos fructus refert. Hic obruta ſulcis frumēta loliū auenaſqꝫ degn̄ant. Nūc in occidēte ſol iuſticie orit̉: in oriēte aūt lucifer ille qͥceciderat: ſupra ſydera poſuit thronum ſuum.Uos eſtꝭ lux mūdi: vos ſal terre: vos aurea vaſa ⁊ argētea. hec teſtacea vaſa vel lignea ꝟgaꝫferreā ⁊ et̓nū oꝑiunt̉ incēdiuꝫ. qͣꝫqͣꝫ igit̉ tui meterreat magnitudo: īuitat tn̄ hūanitas. A ſacerdote victimā ſalutis: a paſtore p̄ſidiū ouis flagito: faceſſat īuidia: romāi culmīs recedat ābitio: cū ſucceſſore piſcatoris ⁊ diſcipulo crucꝭ loqͦr. Ego nullū pͥmum niſi xp̄m ſequēs: btīdinitue .i. cathedre Petri cōione ꝯſocior: ſuꝑ illampetram edificatam eccl̓am ſcio. Quicūqꝫ extrahāc domū agnū ꝯmederit: ꝓphanꝰ ē. Si qͥs inarca Noe nō fuerit: ꝑibit regnāte diluuio. Etquia ꝓ meis facinoribus ad eam ſolitudinē cōmigraui: que Syriam iūcto Barbarie fine determīat: nec poſſum ſcm̄ dn̄i tot interiacētibusſpatijs a ſanctimonia tua ſemꝑ expetere. Ideohic collegas tuos egyptios ꝯfeſſores ſequor. ⁊ſubonerarijs nauibus ꝑua nauicula deliteſco.Nō noui Uitalē. Militiū reſpuo. igͦro Paulinum. Quicūqꝫ tecum nō colligit: ſpargit: hocē qui Xp̄i nō eſt: Antixp̄i eſt. Nunc igitur ꝓhdolor poſt Nicenam fidē: poſt Alexandrinumiuncto pariter occidēte decretum: trium hypoſtaſim ab Arrianoꝝ p̄ſule Campēſio: nouelluꝫa me homīe romano nomē exigitur. Qui queſo iſta apoſtoli ꝓdiderūt: Quis nouus magigētium Paulus hec dicit. Interrogemus qͥdtres hypoſtaſes poſſe arbitrētur intelligi: tresꝑſonas ſubſiſtentes aiunt. Rn̄demus nos itacredere. Nō ſufficit ſenſus: nomē efflagitāt: qꝛneſcio quid veneni in ſyllabis latet. Clamamſiquis tres hypoſtaſes aut tria enhypoſtata hͦē tres ſubſiſtētes ꝑſonas nō ꝯfitet̉: anathemaſit. Et quia vocabula nō edicimus: heretici iudicamur. Siquis autē hypoſtaſim vſian intelligēs nō tribus ꝑſonis vnam hypoſtaſim dic̄:alienus a Xp̄o ē: ⁊ ſub hac ꝯfeſſione vobiſcumpariter cauterio vnionis inurimur. Diſcerniteſi placet obſecro: nō timebo tres hypoſtaſes dicere. Si iubetis ꝯdat̉ noua poſt Nycenā fides⁊ ſimilibus ꝟbis: cū Arrianis ꝯfiteant̉ orthodoxi. Tota ſecularium litterarum ſchola nihilaliud hypoſtaſim niſi vſiā nouit. Et quis rogoore ſacrilego tres ſubſtantias p̄dicabit? Una ēdei ſola natura: q̄ eſt vera. Ad id em̄ qd̓ ſubſiſtit: nō habet aliūde: ſꝫ ſuum eſt. Cetera que creata ſunt etiam ſi vidētur eſſe nō ſunt: quia aliquādo nō fuerūt. Et pōt rurſum nō eſſe qd̓ nōfuit. Deus ſolus qui eternus eſt: hoc ē qui exordium nō habet: eſſentie nomē vere tenet. Iccirco ⁊ ad Moyſen d̓ rubo loquit̉. Ego ſum qͥ