Fo.XIITractatus IEpiſtolaL

.L

nihilo factus ſit: aut mutabilē: aut ꝯuertibilē:filiū dei dicūt eē. Hos anathēatizat catholica⁊ apl̓ica eccl̓a: q̄ fides inuiſibiliū reꝝ ē nō viſibiliū. Un̄ Arriani Saluatorē vidētes in carne:putauerūt eius diuinitatē talē eſſe: qͣlē ⁊ carnēpaſſibilē: mutabilē: ꝯuertibilē: ⁊ ꝯp̄hēſibilē: ⁊qͣſi formidantē: ⁊ qͣſi neſcientē oīa: ⁊ ꝓficienteꝫetate ⁊ ſapīa: ⁊ nihil faciētē ex ſe: ⁊ ſubiectū: ⁊orantē ad patrē: ⁊ gratias agentē: ⁊ edētē: ⁊ patientē: ⁊ lachrymantē: ⁊ gementē: ⁊ qͥeſcentē. ⁊poſtremo q̄ ſunt creature ꝓpͥa: hec create carniſaluatoris aſcribenda ſunt vtiqꝫ: nō diuinitati: qꝛ deus in ſcriptura ⁊ homo dicit̉. Quia ergo ꝓpter nos ⁊ homo d̓r: non debemus q̄ ſuntcarnis deo aſcribere: ⁊ q̄ ſunt dei carnis exiſtimare ꝓpͥa. Siquid igit̉ minus: aut ineqͣle: autimpotēs d̓r in ſcpͥtura: aut ſubiectū: aut humile: carnis eiꝰ ē aſſumpte. Quia vere natus ē: d̓carne: ⁊ qꝛ cū hoībus. .xxx. ⁊ plus annos ꝯu̓ſatus eſt: ⁊ vere habebat pati. ⁊ ideo verus hō ꝓpter carnē accipit̉: ⁊ verus deus incarnatus ēin carne: paſſus natura paſſibili non deitatis.Hec em̄ q̄ pati debuerat caro hoīs trāſgreſſoris: ꝓ hoībus pati dignatus ē deus ꝑ carnempaſſibilē: ⁊ v̓t diuinitatis eius inenarrādā potētiā in re viſibili p̄dictā ſentiamus: ⁊ bonitatꝭeius diuitias .i. ꝑ paſſionē peccatoꝝ remiſſamcredētes: ī eū ꝯſeqͣmur. Quale ē igit̉ malū hocvt audiat qͥs gr̄aꝫ dn̄i nr̄i Ieſu xp̄i: quā ꝓ nob̓fecit ſe humiliās vt nos exaltemur: hūanis ſenſibus ⁊ voce heretica nō ſolū nō intelligere: inſuꝑ etiā ꝑiculoſis blaſphemijs ad irritū eā adducere: atꝫ vltro ei adu̓ſari dicēte ſcpͥtura. Scitotē em̄ gr̄aꝫ dn̄i nr̄i Ieſu xp̄i. qm̄ diues cū eētꝓpt̓ nos pauꝑ factus ē: vt nos eius pauꝑtatediuites exiſtamus. Abſit igit̉ in filio dei aliqͥdplus minuſue: aut in loco: aut in tꝑe: aut in potētia: aut in ſcīa: aut in eqͣlitate: aut in ſubiectione cū d̓r hec vt diuinitati eius nō carni aſcribātur. Si em̄ plus minuſue aliqͥd inuenit̉: exceptohoc ꝙ pr̄ genuit filiū: ⁊ excepto hoc ꝙ filius¶nō ſemetip̄o natus ē: ſꝫ de patre natus ē ꝓpͥe nōin tꝑe: ſꝫ ſꝑ. nō aliūde ẜꝫ de ſua ſubſtantia forteẜm verbū eoꝝ: aut inuidēs: aut impotēs pat̓:inſuꝑ etiā aut tꝑalis agnoſcit̉. Et cū aꝑte hocvetet ſcpͥtura ⁊ execret̉: quō tꝑalem deū quemadmodū gentiles venerant̉: ip̄i etiam ſil̓r adorāt? Nā ſi tꝑalis ē: nec verus pōt eſſe. ⁊ ſi nō verus: neqꝫ potēs oīa. Et qͥd iā huic tali deo credēdū ē: qͥ erat aliqn̄ qn̄ nō erat: ⁊ ex nihilo natꝰē: dicēte ſcpͥtura. Si audieris me iſrael: nō eritin te deus recēs. Si ergo recēs: nō dꝫ verꝰ credi. Si aūt ſempit̓nus: qͥppe hic ſempit̓nus deꝰerat: qͥ loq̄bat̉ in oībus ſcīs ⁊ legē dedit Moyſi in mōte Syna: ⁊ omīa potēs: ⁊ omīa ſciēs. ⁊Ade in ꝑadiſo viſus ē: ⁊ in p̄deſtinatione car-

nali futura enūciās ei: ⁊ cū Iacob luctatus ē: ⁊quemadmodū humana fragilitas caꝑe poterat ꝯdeſcēdēs infirmitatibus oīm: diu̓ſoꝝ gn̄aapprobat. alijs in gl̓aꝫ timoris oīum cauſa: alijsin humilitate eminētis eius bonitatis agnoſcēde. Si gͦ ſempit̓nus filius de pr̄e ēt genitus/ qͥppe ⁊ oīa ſciēs: ⁊ oīa potēs: ⁊ oīa ſaluās: oīa ꝯtinēs: oīa iudicās: creās cū pr̄e ſꝑ: ⁊ cū ſpū ſctō.Accipe igit̉ ꝙ creatura verus deus nō pōt eē:neqꝫ creatura creatura ſaluare: dicēte ſcpͥtura.Et coluerūt ⁊ ſeruierūt creature potius qͣꝫ creatori: qͥ ē bn̄dictus d̓s in ſecula. Uides igit̉ ꝙpaganitatꝭ ē hoc potius qͣꝫ xp̄ianitatꝭ? Et ꝙ nōin tꝑe ē natus: ſꝫ ſꝑ natus erat de pr̄e dicit apl̓sInuiſibilia em̄ eius a mūdi creatura ꝑ ea q̄ facta ſunt: intellecta ꝯſpiciunt̉ tā ſempit̓na eiusꝟtus ⁊ diuinitas. Uides igit̉ ꝙ Xp̄s filius deiē: nō tꝑalis: ſꝫ ſempit̓nus. Qd̓ de ſubſtantia diuina patris natus ē ſꝑ: ip̄e ait Saluator in euālio. Quod naſcit̉ de carne caro eſt: ⁊ quod naſcit̉ de ſpiritu: ſpiritus eſt: qm̄ deus ſpiritus ē.Et ꝙ verus deus ſpūs eſt: ⁊ ꝙ verus deus filius dei dicit ſcpͥtura. Erat lumen veꝝ qd̓ illuminat omnē hominē venientem in hūc mūdū. Etiteꝝ ip̄e euangeliſta btūs Ioannes. Hic ē Ieſus xp̄us deus verus. Et ꝙ ſꝑ erat ait ip̄e. Inpͥncipio erat verbū: ⁊ verbū erat apud deuꝫ: ⁊deus erat verbū. Et ꝙ omnipotēs ē filius oīmcreator: ait ip̄e euāgeliſta btūs. Aīa ꝑ ip̄m facta ſunt. Si g oīa ꝑ ip̄m facta ſunt viſibilia ⁊ īuiſibilia: quo dicit an̄ paſſionē Saluator: ꝙ dedie ⁊ hora nemo nouit: neqꝫ angeli celoꝝ: neqꝫfilius hoīs niſi pr̄. Attēdēs igit̉ vides: ꝙ ꝓpt̓vtilitatē hoīm dixit ſe neſcientē p̄finitōꝫ: ne negligētiores efficiant̉ hoīes. Naꝫ ⁊ humilitatisſue cā hoc dixit ꝓpter carnem paſſionis: quiaqͣſi homo homībus videbat̉: ⁊ vtilitate omniūtacuit: res qͥd em gerendas eius in ſeculo annūcians atqꝫ inſinuas: diē aūt ⁊ horam nō eis aꝑiens. Qd̓ ergo ꝓ vtilitate noſtra tacuit: ⁊ ſe humiliauit: nō debemus ei vltro eſſe ingrati: ⁊ nōſolū nō intelligentes: inſuꝑ etiā iudayco morehominē eſtimates: eiuſdē etatis ⁊ ignorātie: ⁊impotētie ꝑticipem iudicātes: qͣꝫ iudei. Quodnō diuinitas naturalit̓ patiebat̉ ſꝫ caro: ip̄e on̄dit iudeis dicēs. Soluite tēplū hoc: ⁊ in tribꝰdiebꝰ ſuſcitabo illd̓. Et cui hoc dubiū ē: ꝙ dehoc dicebat; id eſt filius dei et̓nus ꝟbū veniēspr̄is: ⁊ ſapīa dei et̓na ⁊ ſempit̓na: ⁊ imago deiviſibilis: ⁊ ab inuiſibili natus nō factꝰ. Facta ēaūt caro ⁊ plaſmnata: in qͣ deus erat: quā ⁊ īdutus erat ꝓpter inuiſibilitatem ⁊ impoſſibilitatē viſionis noſtre: neqꝫ intrinſecus erat ſolū: ſꝫextrinſecus ⁊ intrīſecus: ⁊ in celis: ⁊ in terra: ⁊oīa ꝯtinēs: ⁊ implēs oīa. Nihil gͦ imꝑfectū in filio dei: nihil ineqͣle: nihil impotens: nihil tem-

c 4

q