ParsI

mōtes; q̄ petre ſuꝑ vos caſure ſunt: ⁊ ſi ī cauernis petraꝝ vos abſcōderitꝭ: inde exͣhā vos dic̄dn̄s. Sꝫ ⁊ vos venite ⁊ ītrate: ꝯſiliū meū audite: deſꝑare nolite: qm̄ ſunt reliqͥe hoī pacificoSeuiſtꝭ: occidiſtis: ſanguinē xp̄i fudiſtꝭ: in ꝑiculo eſtis. Filio dei increduli fuiſtis. Quid facere nūc debetꝭ: niſi credētes vt baptizemī: bibatiſqꝫ ſanguinē quē fudiſtꝭ: nō ē qd̓ horreatisfuſus ē ſanguis medici ⁊ factꝰ ē medicamētumfrenetici: qͥd dubitatꝭ: Guſtate ⁊ videte: qm̄ ſuauis ē dn̄s. qͥd tu Manichee qͣꝫdiu fantaſmaſomniarꝭ? Euigila ⁊ vide: nubila tonāt. ⁊ qͥd tonāt? Hic ē filiꝰ meꝰ dilectꝰ. Uide in terra hoīemveꝝ: audi d̓ celo deū veꝝ: vtrūqꝫ veꝝ eē cogͦſceid eſt deū ⁊ hoīeꝫ filiū dei ⁊ hoīs. vnū eundēqꝫeſſe hoīeꝫᵇ ⁊ deū cogͦſce: ⁊ placab̓ deū. Caue neoffēdas in lapidē: ⁊ mortis patiarꝭ ruinā: qꝛ qd̓ſomniaris vaītas ē: qd̓ d̓s tonat ꝟtus ē. Auditu Sabelliane: audi d̓ celo pr̄eꝫ: vide in terra filiū: ⁊ noli dice̓ idē pr̄ qͥ filiꝰ ē. Audi Sabelliāe:⁊ in pr̄e ⁊ filio noli errare: ſꝫ ſeq̄re vnitatē. Dn̄eaudiamꝰ qͥd dicis d̓ filio. Hic ē inqͥt filiꝰ (Uidein terra hoīs filiū: audi d̓ celo dei eſſe filiū) medilectꝰ: in qͦ mihi bn̄ ꝯplacui. ⁊ qͥd ille ip̄m audite. Deo gr̄as intonuit p̄ceptū dei: ⁊ remotū ēꝯſiliū Petri. Gr̄as tibi d̓s ꝟtus: gr̄as tibi deꝰpr̄: qͥ ⁊ filiū tuū on̄diſti ⁊ mihi duce dediſti. Recedat Sabellianꝰ: recedat Arrianꝰ: recedāt cetere peſtes: recedat oīs iniqͥtas atꝫ doctrīa. doceat d̓s ⁊ nō Arriꝰ: doceat filiꝰ ⁊ nō adu̓ſarius.Dic dn̄s meꝰ Ih̓s doce: vt diſcā qd̓ doceā. Sabelliꝰ dic̄. Ip̄e pr̄ ē filiꝰ. Arrianꝰ dic̄. Aliꝰ ē pat̓aliꝰ ē filiꝰ. pr̄ maior: filiꝰ minor: adu̓ſat̉: clamat:litigat: pugnat: turbas ꝯgregat: ꝯͣ Xp̄m dimicat. Ille ſanguinē fudit vt redimat: iſte peccuniā ſpargit vt ꝑimat: ſpeluncam fabricat: illiccatholicū p̄focat: xp̄ianū vocat paganū: baptizato ingerit baptiſmū ꝯͣ id qd̓ ſcpͥtū eſt. Quiſemel lotus ē nō indiget denuo lauari. Clamathō xp̄ianus ſum: qͥd me dicis eſſe qd̓ non ſum?clamat fidelis ſuꝫ: ⁊ ille dicit: accipe a me pecuniā. clamat redēptus ſum: ⁊ ille dicit: accipe ame auꝝ. aut qͥd das? aut qͥd aufers? Das pecuniā: aufers gr̄aꝫ. das p̄ciū: vt auferas qͦ ēptusſuꝫ. Quid emis ab ēpto? p̄ciū meū n̄ auꝝ: ſꝫ ſanguis ē xp̄i. nō me ſeducꝭ: nō me decipis: qͣꝫtūcūqꝫ mihi ꝯferas nō mihi tolles p̄ciū meū: pecunia tua tecū ſit in īteritū. nā p̄ciū meū n̄ hꝫ p̄ciūClamat hō fidel̓ ſum. exufflas. Quid rogo xp̄iano reſeruas: In qͥ pr̄eꝫ ⁊ filiū ⁊ ſpm̄ſcm exufflas? An forte nouā fidē: nouū baptiſma: nouūdeū de trāſmarinis ꝑtibus adduxiſti? Dic meꝰPaule: doce diuini iuris ꝑite ſponſi amice hōiſte modo venit: me non ſubuertet: fidei vnitatem ſcindit: trinitatē diuidit: nō ſibi ꝯſentientērebaptizare ꝯtendit. Quid facio in Ieſu xp̄o.

ꝑ euāgeliū tu me genuiſti: baptizatus ſum. Anforte aliud baptiſma: ⁊ alia fides? Abſit inqͥt.vna ē fides: vnū baptiſma: vnus ē deus pr̄ omniū. Iam credidi: iam baptizatus ſum: iā pr̄eꝫhabeo dn̄m. quare homicidā patior Arrianū?Subueni dn̄e d̓s Ieſu: accinge gladiuꝫ ſuꝑ femur tuū potentiſſime: ⁊ egredere: ⁊ occide eosoīpotētiſſime. In ſe ait viuāt: in te deſināt ꝑſeqͥ me. Sabelliani te ſubtrahūt: arriani minuūttu qͥd dicis de te? pr̄ dixit vt te audiamꝰ. Cū teaudimꝰ: ip̄m audimꝰ vno ictu vtroſqꝫ ꝑcute aduerſarios: ꝑeant. inqͥt vaniloqͥ ⁊ mētis ſeductores Arrius ⁊ Sabellius: nō dixit ego ⁊ pr̄ vnūſuꝫ: ſꝫ ego ⁊ pr̄ vnū ſumꝰ. Ergo ſi pr̄ ⁊ filiꝰ vnūſunt: īmo qꝛ indubitāter vnū ſunt: nō duo: ſꝫ vnus d̓s: nō in vnicū aliqͥd ꝓpheta ſcripſit. Sꝫveꝝ dixit dn̄o dicēte. An̄ me nō ē formator d̓s⁊ p̄ter me non erit. Docuit virtus virtutem: ⁊gladio bis acuto oēm ꝑemit errorē. Si adhucreluctant̉ heretici: audiāt catholici diffinitiuāſnīaꝫ quā ſequant̉ Audite pr̄eꝫ qͥd dixerit filioAudite filiū qͥd de pr̄e dixerit vel de ſe. Siquisvob̓ euāgelizauerit p̄ter id qd̓ accepiſtis: anathema ſit. Diximꝰ d̓ pr̄e ⁊ filio qd̓ potuimus ⁊qͣꝫtū potuimus ſi tamē aliud digne potuimus.de ſpūſancto tacuimus: ſꝫ nō eū ſeꝑauimꝰ qͥcqͥdem̄ de pr̄e ⁊ filio diximus: ⁊ de ſpuſcō diximꝰ:ē em̄ cū illis ⁊ in illis eqͣlis: vnus nō minor auttertius deus. Quid aliud dicā fatigatus? Quiſpiritum ſanctum a patre ⁊ filio eternitate ſubſtātia vel cōmunione ſeꝑat: eūqꝫ negat ſpm̄ eēpatris ⁊ filij: plenus eſt ſpiritu immūdo: vacuꝰſpūſancto. Ideo em̄ deus d̓r charitas: qꝛ nō ꝑtibus diuidit vnitateꝫ: ſꝫ ineffabiliter coagulattrinitatē. Ip̄a eſt em̄ trinitas vnus deus: turris fortitudinis a facie inimici: credētes in ſe cuſtodit ip̄e in ſecula ſeculoꝝ. miſſa ſrilo¶ Expoſitio fidei Nyceni ꝯcilij. In qͣ docet filiū coeqͣlem coeternū ⁊ ꝯſubſtātialē pr̄i: ⁊ Arriū ꝯfodit: docet qͦꝫ ſpmnſcm deū eſſe: ⁊ a pr̄e filioqꝫ ꝓcedere.Epl̓a.III.Redimꝰ in vnūc deū patrē oīpotentē: oīm viſibiliū ⁊inuīſibiliū creatorē: ⁊ in vnum dn̄mnr̄m Ieſuꝫ xp̄m filiū eius natū de ſubſtātia deipr̄is qd̓ grece ομοουσιον .i. ꝯſubſtātiale deūde deo: lumē d̓ lumīe: deū veꝝ d̓ deo ꝟo: natuꝫnō factū ſic̄ heretici dicūt: ꝑ quē oīa viſibilia ⁊īuiſibilia facta ſunt: tā in celis qͣꝫ in terra. Quiꝓpt̓ nos hoīes ⁊ ꝓpt̓ nr̄aꝫ ſalutē incarnatꝰ hōfactꝰ: paſſus: reſurrexit tertia die. Aſcendit adcelos: vēturꝰ inde iudicare viuos ⁊ mortuos. ⁊in ſpm̄ſcm̄ qͥ de pr̄e ꝓceſſit ꝓpͥe: ⁊ deus ē verꝰ:ſic̄ filius. Hos aūt qͥ dicūt: erat tp̄s qn̄ nō eratfilius natus ⁊ pͥus qͣꝫ naſceret̉ nō erat: aut ꝙ ex