TractatusILibellus Augꝰ.
Fo.XI
3x
tuū filius meus ē. Sꝫ qͥd puero mr̄ ꝓdero: ſi vitā quā nō ꝯfero: aufero: Volo illiꝰ crudelis auulo repellere vbera: ſꝫ magis cogor iudicis timere macherā. Date illi filiū meū: meꝰ ē natꝰ: ſmigret ad illā: totꝰ apud me manet affectꝰ. Date illi pueꝝ tm̄: nō auferat̉ vita mēbroꝝ: nō diuidat̉ integritas: mihi nō eripit̉ pietas: qͥd dixit: Date illi pueꝝ: nolite diuide̓ eū. Ecce egodico totū poſſide: ⁊ noli diuide̓ hereditatē: ſinep̄iudicio pr̄ maior ē. filius minor ē. O ꝑtes: Oiuſticia: o eqͥtas. vna ꝑs maior eſt: alia minor?Nō ꝯſentio: nō facio ꝑtē: qꝛ nō diuido pacem.Si em̄ iā fracta fuerit pax: iā nō erit pax. Illibata eſſe nō pōt apud quē fides integra nō eſt.Un̄ qꝛ mecū nō vis poſſide̓ hereditatē: nō potes obtinere. poſtrēo ſi mortuo nō ꝑcis: ſꝫ ꝑfideſtudes: vade int̓pella iudicē. Uideamꝰ qͥd ibidicturus ē: hēs iudicē ordinarium. Nolo mihiadducas ex diu̓ſis ꝑtibus alias atqꝫ alias ptātes. nō mihi armiger: ſꝫ legifer neceſſariꝰ ē. Etvbi iuſtū inuenio: aut vbi eū inuenis? Audi ꝓphetā dicentē. Dn̄s iudex nr̄: dn̄s legifer nr̄ neꝯdēnandū putes. Audi qͥd ſequit̉. Dn̄s rex nr̄ip̄e ſaluabit nos. Ecce habes iudicē. Si paꝝ ē:rex ē: an̄ te ē: ſic ē in celo: vt nō deſerat terram.Celū inqͥt ⁊ terrā ego īpleo. Ecce vobiſcū ſumvſqꝫ ad ꝯſumatōeꝫ ſeculi. Et nobiſcū ē ⁊ cū patre ē: qꝛ nec pr̄eꝫ dimiſit cū ad nos deſcēdit: necnos deſeruit cū ad pr̄eꝫ aſcēdit. Ip̄m int̓pellaip̄i dic. Dn̄e dic fratri meo: vt diuidat mecumhereditatē. Audi rn̄ſum diuinū: audi iſtū iudicē: audi pacē fugiētē litē. Quid ait aīce: qͥs meꝯſtituit iudicē aūt diuiſorē int̓ vos? Uis diuidere pacē: ⁊ q̄ris hr̄e pacē iudicē. Iudex tuusnolo eſſe: pax ſum: litigare nō noui. Cōſentiētibus aſſiſto: litigātes fugio. Cuꝫ inimicus eſſespr̄i meo: recōciliaui te ꝑ me? Quō gͦ a pr̄e meoſeꝑabis me: ego cū eſſes lōge: veni vt reducerēte: cū int̓ mōtes ⁊ ſiluas errares: q̄ſiui te: int̓ lapides ⁊ ligna inueni te. In lapidibꝰ offēdebas⁊ his herebas: qꝛ ligna ⁊ lapides adorabas nelupoꝝ ferarūqꝫ auido ore laniareris collegi te:hūeris meis portaui te: pr̄i meo reddidi te. laboraui: ſudaui: caput meuꝫ ſpinis appoſui: manus meas clauis obieci: lācea latus meū aꝑuitTot nō dicā iniurijs: ſꝫ aſꝑitatibꝰ laceratꝰ ſum:ſanguinē meū fudi: aīaꝫ meā poſui: vt mihi cōiūgerē te: ⁊ tu diuidis me. Audi qͥd rn̄deat̉ diſcipulo: qͥ filiū nouerat: ⁊ patrē q̄rebat. ait Philippus dn̄o. Dn̄e on̄de nob̓ patrē: ⁊ ſufficit nob̓Et dn̄s ad en̄. ſi velis Arriane audire cū apl̓oerraſti: cū apl̓o redi: cū apl̓o ſit illiꝰ obiurgatioetiā tua curatio. qͥd ait dn̄s? tāto tꝑe vobiſcumſum Philippe. Ego veni te pr̄i meo applicare ⁊tu noli ſeꝑari. qͥd q̄ris qͣſi aliū p̄ter me? Qui mevidet: videt ⁊ pr̄eꝫ. Tāta ē in nob̓ ꝟitas: tanta
ſil̓itudo: tanta charitas: vt ego in pr̄e ſim: ⁊ pr̄in me. Sentio Sabelliane qͥd muſitas? In Arriano me ꝯclude̓: ab Arriano me auocare feſtinas. Sꝫ in noīe pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſci nō tecū ſꝫ vniꝰ dei cū ill̓ rn̄deo te nō p̄fero Quid dixit dn̄sQui me videt: videt ⁊ pr̄eꝫ. nō dixit ego ſum filius ſil̓ ⁊ pr̄. ſꝫ dixit. Ego in pr̄e: ⁊ pr̄ in me ē. ⁊qͥ me videt: videt ⁊ pr̄em. Poſitio vniꝰ ſyllabeqͥ dic̄ ⁊ diſcernit: ⁊ pr̄eꝫ diſcernit ⁊ filiū: te qͥdeꝫmōſtrat nec pr̄eꝫ hr̄e nec filiū. Dic mihi Arriane pr̄eꝫ deū dicꝭ: ⁊ maxīe: qͥd filiū? Ip̄m qͦꝫ deūꝯfiteor. Bn̄ agͦſcis: qꝛ cū in carne ꝓnūciaret̉ vēturus: de ip̄o dixit ꝓph̓a. Dicite puſillanimesꝯfortamī: ⁊ nolite time̓: ecce d̓s vr̄ vltōneꝫ adducet retributōis. d̓s p̄ueniet: ⁊ ſaluabit nos.agͦſco in eo qd̓ te agͦſce dicis. ꝓph̓e nō adu̓ſarꝭ.qͥd gͦ dicis d̓ pr̄e: d̓s ē. qͥd filius? d̓s ē. Coet̓nusē pri filiꝰ? nō. gͦ erat tp̄s qn̄ nō erat filius: gͦ fuittp̄s qn̄ nō fuit filiꝰ. nō gͦ omīa ꝑ ip̄m facta ſuntIā em̄ erat tp̄s qn̄ nō erat filiꝰ. Si erat tp̄s qn̄nō erat filiꝰ Ioānes euāgeliſta nō debuerat dicere. In pͥncipio erat ꝟbū: ſꝫ in pͥncipio erat tp̄sIoānes dic̄. oīa ꝑ ip̄m facta ſunt: ⁊ Arrianꝰ ꝯͣdicit. Dic Arriane vn̄ ſcis: qꝛ erat tp̄s qn̄ nō erat filiꝰ: An tu forte dicturus es: ⁊ Ioānes vn̄ſcit? qꝛ ſupra pectus dn̄i recubuit: ⁊ inde hauriebat qͦd in ꝯuiuio dn̄i bibebat: qꝛ in pͥncipio v̓bū erat. Tn̄ dic qn̄ in pͥncipio erat v̓bū: ⁊ ꝟbūd̓s erat. Arrianꝰ vbi erat neſcio: ſi audes dice̓ibi erat. Notū ē em̄ ⁊ legit̉ qͦ tꝑe natus: meritoqꝫ dānatꝰ ſit. Notū ē etiā qn̄ vixerit: quō mortuus fuerit. ⁊ ideo nō audes dice̓ d̓ Arriano ſicut d̓ v̓bo fuit ⁊ ē qꝛ nec tūc fuit: nec mō ē. Sꝫvt in oībus excludat̉ Arrianꝰ audi qͥd ꝑ Salomonē dicat̉. Dn̄s fecit regiones ⁊ fines habitabiles ſub celo. Cū ꝑaret celos: aderā illi. Et p̄pauca. Ego erā apud illū diſponēs: ego eramqn̄ faciebat fortia fundamēta terre: ego erā cuiaggaudebat. Sꝫ dicis tꝑe agit̉. Vtꝝ fuerit anteqꝫ eſſet tp̄s audi ip̄m ꝑ ꝓph̓aꝫ dicētē. Ex tꝑeinqͥt. qͥd ē ex tēꝑe? nūqͥd ex qͦ tp̄s cepit eſſe? Nōſic impie Arriane: nō ſic. Sꝫ ex tēꝑe an̄qͣꝫ fierettp̄s ibi erat. Quere iam qn̄ nō erat: qͥ an̄ temꝑaā nō erat. In pͥncipio erat ꝟbum. Melius grece d̓r λογοσ qͥppe ꝟbum ſignificat ⁊ ratōnem.Uides ergo qꝛ ſꝑ erat de quo audes dicere nōerat. Aut ſi dicis aliqn̄ deum ſine ꝟbo aūt ſinerōne fuiſſe: iam nō filio tm̄: ſꝫ ⁊ patri aduerſarieris. Ego inqͥt ex ore altiſſimi ꝓdij. Quis verbum; ⁊ v̓bū hoc qͥd ē? Ioānes dicat. Et deuserat ꝟbū. gͦ v̓bū ⁊ cuius erat v̓bū: nō duo: ſꝫ vnum ſunt. Nō inqͥt qꝛ v̓bū poſterius ē eo cuiꝰeſt v̓bū. Un̄ apparet pr̄eꝫ filio eſſe minorem. negas itaqꝫ filiū dei eſſe deū. Nō nego inqͥt: ⁊ patrē deū dico: ⁊ filiū deū dico: ſꝫ pr̄eꝫ maiorem filiū minorē. qͣꝫdiu pr̄ maior filiꝰ minor: dic mihi
c 2