Druckschrift 
1 (1489)
Entstehung
Seite
Xv
Einzelbild herunterladen
 

ParsI

de naſcerer feci: ego viā meo itineri p̄ꝑauiatꝫmūdaui. hāc quā deſpicis Manichee mater ēmea: ſꝫ manu fabricata ē mea. Si potui inqͥnari facerē potui inqͥnari ex ea naſcerer. Sicuti trāſitu meo illius ē corrupta ꝟginitas:ſic mea ē ibi maieſtas maculata. Si ſolis radius cloacaꝝ ſordes ſiccare nouit: inqͥnari nonnouit: qͣꝫto magis ſplēdor lucis er̓ne in nihilinqͥnari incurrit qd̓cūqꝫ radiauerit mūdare poteſt ip̄e pollui pōt. Stulte vn̄ ſordes in ꝟgine mr̄e: vbi ē ꝯcubitus hoīe pr̄e? Un̄ ſordes in ea nec ꝯcupiſcēdo libidinē: nec pariendo paſſa ē dolorē? Un̄ ſordes in domo: ad quānullus habitator acceſſit? Solus ad fabricator dn̄s venit: veſtē quā habuit induit:qꝫ ſicut clauſam inuenit reliqͥt. Sic ille ſolus natus ē int̓ mortuos. Sic iſtius ex natus ē matris pudor ſolus ē integer. Eua inobediēs meruit penā. Maria obediēs ꝯſecuta ē gr̄aꝫ. Illa gaudio ꝓhibito maledicta: hec credēdo agelo bn̄dicta. Illa nobis mortē ꝯtulit: hec vitampeꝑit. Quid agis Manichee? Xp̄ianummis: xp̄m defendis. Taceat immunda vanitas: qꝛ mundata ē veritas. Uelim adhuc ꝑſeqͥManicheū: ſꝫ infeſtū patior Arrianū ꝯfiditde ꝟtute ſua. gloriat̉ de potētia ſua. Iam alijs rn̄demus: nec ip̄i tacuimus: ſꝫ nūcſeruato ip̄ius ordine: videamus ſpicula iaciat. Nullius terreat ꝑſona potētis: oīs caro fe. Uides qͦtidie fenū creſcere: fenum florere.Quid expaueſcit: tales fructus deſerta germinat terra. Agricolā accuſo: ſꝫ q̄ſo vbi mihi ēO boni agricole qͥd agitis? qͣre vocatis: videt̉qd̓ malo iſta plena ſit terra: hinc ſpine: hinc tribuli: hic fenū ſurgit. Spinas incēdite: tribuloseradicate: fenū ſiccate: bona ſemīa ſpargite:terreat hyems: etſi abundat iniqͥtas: tn̄ nr̄a ferueſcat charitas. Serite hyeme: qd̓ metatꝭ eſtate. Sꝫ qͥbus dico: O vbi eſtis fōtes lachrymaruꝫ? qͥbus agricolis loqͣr Alij ſunt mortui: alijſunt fugati: terra tradita ē in manus īpij tribulatio neceſſitas. Dn̄e da nobis auxiliū de tribulatōe: vt ſalus hoīs ſit vana: ſꝫ ꝟa. Quiddicis Arriane? Int̓rogāti te q̄ſo rn̄deas: nolodeſpicias ꝑuulū: te grādis forma iuuat:magna ꝓtegūt arma: frontē penetrāt galeatā.Dic mihi qͦd interrogo. Credis in deū patrēomnipotētē: Credo inqͥs. Interrogo. Credisin Ieſuꝫ xp̄m filiū eius dn̄m nr̄m: Credo inqͥsInt̓rogo. Credis in deū hoīeꝫ natū ſpū ſcōex ꝟgine Maria? Credo inqͥs. bn̄ facꝭ. adhucint̓rogo. Sicuti pr̄ ē d̓s: ita filius d̓s ē. Itaalius ē pr̄: alius ē filius. Et maxīe etiā eqͣl̓ pr̄i filius: eqͣlis inqͥs. Quid reſtat: Ecce ad oīa int̓rogauimꝰ rn̄dit. In eo qd̓ crede̓ ſe dic̄ deū pr̄eꝫ deū filiū: ꝯͣriꝰ ē mecū pagāo. In eo qd̓ credit

xp̄m deū hoīeꝫ natū de ſpū ſcō ex ꝟgīe Maria mecū ē: ꝯͣ iudeū Manicheū. In eo qd̓ credit aliū pr̄eꝫ: aliū filiū: mecū ē: ꝯͣ Sabellia. Age ſi mecū es in oībꝰ: qͣre litigamꝰ: ſi vnanob̓ ē hereditas: ſil̓ poſſideamꝰ: frēs ſumꝰ. Ecce qͣꝫ bonū qͣꝫ iocūdū hītare frēs in vnū. ſi bo iocūdū ē hītare frēs ī vnū qͣre ē noua fabrica an̄ muꝝ ſil̓ ad cuſtodiā nr̄e hereditatꝭ īuigilemꝰ: hereditas nr̄a p̄clara ē nob̓: hēmus īuidosīimicos. ip̄i p̄ſidē volūt: nobiſcū ſꝫ ꝯͣ nos. nēoſibi aliqͥd vſurpet. Hereditas iſta ſic nob̓ ꝓmiſſa ē: vt īdiuiſa poſſideat̉ ꝑtibꝰ diſſipet̉. ſil̓ colligamꝰ ne diuidēdo ꝑdamꝰ. Pauꝑtas ſollicitūme facit: rogo te: noli foras p̄ter me collige̓: neincipias ſparge̓. em̄ mecū colligit ſpargit.Quaſi oblitꝰ ſum agebā: ſꝫ oblitꝰ introgo Arrianū: quē deſidero catholicū. Dic̄ aliqͥs. Ad oīa voluiſti rn̄dit. In rn̄ſionibus illius nihil inuenit̉ adu̓ſi: qͥd aliud q̄ris: expectafrat̓: noli face̓: noli iudicare. hēo adhuc qͦd int̓rogē: noli te cito illi ꝯmitte̓. Rn̄ſio claret: virlatet. qd̓ dixiſti frat̓. Eqͣlis ē pr̄i filius: eqͣlis eſtinqͥs. Eia vigila: manifeſtabit̉ qd̓ latebat. Quō forte in vtroqꝫ dicis eqͣlem pr̄i filiuꝫoꝑatōe an origīe: ptāte an et̓nitate: an forte invtroqꝫ? Abſit inqͥt: oꝑatōe ptāte eqͣlis ē nonet̓nitate. Quid em̄ fieri pōt vt genitus eqͣlis ſitingenito. En adeſt ille mecū qͣſi coheres ābulat. dolus apparuit: latebat. mecū poſſide̓ putabat̉. Diuide̓ vult: ſꝫ ꝑmitto. ꝓrſus reſiſtoleges hn̄t vt teſtatoris volūtati in oībus ꝑeat̉Siqͥs ꝯͣ teſtatoris volūtatē face̓ voluerit: careat hereditate. Sꝫ ſilēt leges int̓ arma ꝓrſus.Ad hoc laborat̉: ad hoc pugnat̉: vt legibꝰ ſeruiat̉: teſtamētū ꝓfero: v̓ba teſtatoris recito. ſihꝫ qd̓ diuidat̉ ibi inuenio: ſꝫ ſi hꝫ qd̓ diuidatur de ip̄o teſtō reſiſto. Qd̓ hꝫ teſtamētū audi.Pacē meā do vob̓: pacē meā dimitto vob̓: hecē hereditas qͥs ip̄e teſtator: lege teſtamētū: īuenies ꝓph̓a deo loqͥt̉. Ate magnificabit̉vſqꝫ ad terminos orb̓ terre: erit iſte pax. Gl̓ain excelſis deo: in terra pax hoībus bōe volūtatis: diuiſoribus ſctē vnitatis: ſꝫ hoībꝰ bōevolūtatis. Ip̄e ē hereditas: ip̄e ē teſtator: ip̄mq̄ris diuidere. Quid ꝑtiris vnū? ſi vnū diuiſeris: integꝝ nihil hēbis. O arriana hereſis crudelis īpia: meretrix: erubeſce iudicante Salomone. Meretrix ne vnū viuū: ne vndecumqꝫꝯceptū. Iāqꝫ ꝑtum ꝑdēt. ꝑmiſit diuidi filium ſuū: tu diuidis dn̄m tuum. Illa ſi meretrix tn̄ pia: qꝛ mr̄. tu aūt meretrix lupa. qꝛmr̄. qd̓ parꝭ p̄focas. qd̓ parꝭ ꝯgregas. Quōalienū lactas: qͦꝛ tuū negat: viſcera tua durauerūt: illiꝰ tremuerūt. Quid dixit? Date illi pueꝝ: nolite diuide̓. filius meꝰ ē: ſꝫ meliꝰ apudillū gaudio viuū integꝝ: qͣꝫ diuiſum lugeo morqu rA eto 6