ParsI

qꝛ video te calculari velle eternitatē. Quot annis p̄cedit d̓s pr̄ filiū ſuū? Ubi diē natiuitatꝭ filij legiſti. filij dei dico: nō dico filij dei ⁊ homīsvbi ergo diē natiuitatis eius ex pr̄e legiſti? Cūqͦ mathematico creatoris ſydeꝝ ꝯſtellatōeꝫ q̄ſiſti atqꝫ tractaſti? quā horā: q̄ momēta: qͦs nūeros: qͣs minutias momētoꝝ natiuitatis eius: qͥomīa ꝯdidit collegiſti? Conqͥeſcat gͦ heretica:nō religio: ſꝫ ſuꝑſtitio. De xp̄i initio defecit calculatio: qꝛ cum audit̉ ſine initio eternitas: nulla q̄rit̉ etas. Si pr̄ d̓s ⁊ filius deus: pr̄ maior: filius minor: iā nō vnus ſꝫ duo ſunt dij. Quid ergo eſt qd̓ dicit ꝑ ꝓph̓aꝫ. An̄ me nō ē formatordeus: ⁊ poſt me nō erit: Quid dicis Arriane?cui iſtas deputas voces? Si patris ſunt dicendo. An̄ me nō ē formator deus: ⁊ poſt me nō erit alius: aut ip̄e pr̄ nō erit aut filius nō erit. Sitm̄ em̄ diceret. An̄ me non eſt formator d̓s: necadderet ⁊ poſt me nō erit: libeꝝ tibi hec verbaerat patri tm̄mō applicare. Cuꝫ aūt ſequit̉ ⁊ dicit: ⁊ poſt me nō erit: ẜm te vt dixi ſe pr̄eꝫ ⁊ filiū negat deū. Itē ſi filij ſunt hec v̓ba pr̄eꝫ ſuū⁊ deum negat ⁊ patrē. Si em̄ nō diceret. Anteme nō ē formator d̓s: ſꝫ tm̄mō poſt meerit: poſſet forſitā dici filium ſolū fuiſſe locutū. Mō ātcū dicit. An̄ me nō eſt formator d̓s: ⁊ poſt menō erit: patrē ſuū nec deū dicit eſſe nec patrem.Itē ſi pr̄is ſunt hec ꝟba: qͥs dicit cui dicit filiꝰmeus es tu: ego hodie genui te? An forte mendacio arguēdus ē? Sꝫ ſi filij v̓ba ſunt: qͥs dicitcui dicit pr̄ vſqꝫ modo oꝑat̉. An forte ⁊ iniurioſus pr̄i iudicādus ē ⁊ ingratus? Sꝫ nūqͥd ingͣte diceret: poſtula a me ⁊ dabo tibi gētes hereditatē tuā terminos terre? An forte qͥd dicent:aut fallere voluit: aut vt minus aliqͥd de Propheta dicamus finxiſſe credēdo duos ſibi ꝯfabulātes .i. patrē ⁊ filiū: ⁊ dicēte pr̄e. An̄ me nōē formator deus: adiūxit ⁊ filius dicēdo: ⁊ poſtme nō erit. Inimica ſunt q̄ agimꝰ an diuina? Oſcelus: ꝓhdolor ꝑce ꝑce heretica impietas. cūtibi deū nō capias: nos qͦꝫ ad blaſphemiā ꝓuocas. nō hec ſcā docet eccl̓a. pr̄ pr̄ eſt: filius filiꝰ:⁊ ille nūqͣꝫ fuit pr̄: ⁊ iſte nūqͣꝫ fuit filius. Amboeterni: nec ceperūt eſſe: nec deſiſtūt. Quod pat̓loquit̉ filius loquit̉: qꝛ v̓bum patris eſt. ⁊ qd̓filius loquit̉: pat̓ loquit̉: qꝛ pr̄ ꝟbi ē. Ip̄m ꝟbum dicit. Uerbuꝫ qd̓ ego loquor a meip̄o nōloquor. Cōcedite q̄ſo creatori: ⁊ in creatura ſipoteſtis capite creatorē. Ecce ignis ⁊ ſplendorᵈˡduo ſunt: alter ex altero ē: nec ſine altero alt̓ ē.ignis pr̄: ſplēdor filius: ⁊ ip̄e ſi poſſit dicere qd̓luceo a meip̄o non luceo: ſꝫ qͥ me miſit: ip̄e mihidedit vt luceam. Ignis em̄ ſplendorē mittit. ⁊ſicuti filius de pr̄e deo dicit: ita ⁊ ſplendor dicere pōt. Ignis mecū ē: extingue ignē: ⁊ ſplēdornūqͣꝫ parebit. Iſte ignis ⁊ ſplendor pr̄ ⁊ filius:

vnus ſine ꝯiuge pat̓: alter ſine matre filius eſt:nec diuidi alter ab altero pōt: cum ſit alter abaltero: initium tn̄ alterius eſſe nō pōt ſine altero. Hec aūt poſſe a creatore tributū ē creature:qd̓ pōt ip̄e creator. Accedat paganꝰ: accedat ſabellianꝰ: accedat arrianꝰ ꝯtēplēt̉ lucernā: ī ip̄avideāt qd̓ ī deo videre nō pn̄t. nō facio iniuriā:ſi tāti creatoris cupiens oſtendere ptātē: ignisſiue lucerne tantillam offeram ſil̓itudinē. Scpͥtum eſt: lucerna pedibus meis ꝟbum tuū dn̄e:⁊ lumen ſemitis meis. Et de deo dictum ē. Ignis ꝯſumēs eſt. accedite ergo ⁊ lucernā diligenter ꝯſiderate: vr̄aſqꝫ fatuitates ⁊ tenebras remouēte. Paganus intueat̉: ⁊ illic ſine ꝯiugiopatrē eſſe diſcat ⁊ filium: ⁊ qͦ mō natus ē filius.Si cecus nō es ibi vide inter ignem ⁊ ſplendorem q̄remedium. Si nullum ē medium: nullūē ꝯiugiū: noli amplius ꝑſcrutari mediū: ne magnum patiaris incēdiū. Accedat Sabellianꝰ:videat duos in vnū ignem ⁊ ſplendoreꝫ: nūqͥdnō recte dicere pōt ſplēdor ego in igne: ⁊ ignisin me: ſicut filius dicit. Ego in pr̄e: ⁊ pat̓ in meAccedat ⁊ Arrianus: videat ⁊ ip̄e alteꝝ ex altero: nec tn̄ naſci poſſe alteꝝ ſine altero: nēo eorum pͥor: nēo poſterior. Coeui ſunt pr̄ ⁊ filius:ſplēdor ⁊ ignis: nec ignis ſine ſplēdore: nec ſplēdor ſine igne eſſe pōt: aut certe mitte manuꝫ. diuide alteꝝ ab altero: oſtēde mihi ſplēdorē ſineigne: aut certe ignem ſine ſplēdore. Abſit: ardere tm̄mō poteris: ſeꝑare alteꝝ ab altero nō poteris. Sicut em̄ ignis ⁊ ſplendor alter ex alteroeſt: nec alter ſine altero eſſe pōt: nō illis ortus qͥnō eſt: ſꝫ eternitas atqꝫ ſubſtantia vna eſt. Ignis ⁊ ſplendor temꝑales ſunt: pater ⁊ filius et̓ni ſunt. Sunt dico quia pater ⁊ filius deus dico qꝛ vnum. dualitas in prole: vnitas eſt in deitate. Alteꝝ fecit vnius natiuitas: ſꝫ vnū oſtendit eſſe diuinitas. Cum dico filius alter eſt: cuꝫdico deus vnus ē. Alius ē: quia filius ē: aliudquidem nō eſt: quia deus ē. Erubeſcite Arriani. Tui cauſa homīs iam iudicati in cruce pendentis Pylati nō ſunt auſi carnifices ꝯſcindēꝝca. ⁊ vos charitatem dei in celo ſedētis: immocharitatem dn̄i diuidere conamini. Vos in infernum ruitis: iam illam tunicam nūqͣꝫ rumpitis. Item ꝑ ꝓphetam dominus dicit. Nō eritdeus vltra me: dominus iuſtus ⁊ ſaluās nō eſtp̄ter me. Hic Sabellianus ſtultus. Vt em̄ ⁊ vnum eundēqꝫ patrē ⁊ filium talibus ſe teſtimonijs credit muniri. Cōtra Arriani vt ꝓbēt aliūeſſe patrē: alium eſſe filium: alia ꝓferunt teſtimonia: ⁊ dicunt. Intātum alius eſt pater: aliꝰ ēfilius: ⁊ alius eſt maior: alius minor: vt pat̓ dicat filio. Dedi te in lucē gētium: vt filius dicat.Dominus miſit me. Quātum intelligo lux iſtagētium tam clara ē atqꝫ ꝑſpicua: vt heretici eā