ParsI

nobis deus pr̄ p̄ter ip̄m alteꝝ nō nouimus illūꝟo quē dicitꝭ xp̄m: pr̄es nr̄i nō deū ſꝫ hoīeꝫ occiderunt. Nēpe hͦ ē qd̓ dixi. Vtinā quō demones iudicē: ſic hoīes agͦſcerēt Saluatorē. Eccedemones viderūt ⁊ tremuerūt: hoīes viderūt⁊ occiderūt: demones ꝯfeſſi ſunt: hoīes ꝑſecuti ſunt. Que infelicitas ē: ⁊ qͣꝫta miſeria īparesetiā demonibꝰ hoīes īueniri. Itē hoīes credūtdemones ꝑeūt: hoīes ſanant̉: demones puniūtur. Sꝫ hec mutatio ē dextere excelſi nō p̄ſumptio hoīs d̓ ſuis viribꝰ ꝯfidētis. Cōtra iſtuꝫ iudeū nō laboro. pugnēt ꝯͣ eū codices ſui pugnētlex ⁊ ꝓph̓e. Aut victꝰ ⁊ humiliatꝰ ſaluabit̉: autſuꝑbus ⁊ ꝑtinax puniet̉. Dixit dn̄s ad Moyſen dicēs. Ecce ego mitto āgelū meuꝫ qͥ p̄cedatte: ⁊ cuſtodiat te in via: ⁊ introducat in locumquē ꝑaui. obſerua eū ⁊ audi vocē eiꝰ nec ꝯtemnēdū putes. Adhuc audi qd̓ metuas ne inquitꝯtēnēdū putes. Quare? qꝛ nō dimittit cū peccaueritis: ⁊ ē nomē meū cū illo. Quis ē iſte magnus cui dedit deus ptātē ⁊ nomen? Dn̄s ꝟtutū ip̄e ē rex gl̓e. Et vn̄ ꝓbamꝰ qd̓ cū d̓r āgelus.āgelus debeat intelligi d̓s? In libro qͥ appellat̉Geneſis. Uenerūt inqͥt duo āgeli Sodomamveſꝑe ſedēte Loth p̄ foribꝰ cītatis. Quos cumvidiſſet ſurrexit: ⁊ iuit obuiaꝫ ill̓. Quid pluraSuſcepit: obſecūdatꝰ ē eis tāqͣꝫ ꝑegrinꝰ ꝯſuetudine hoſpitalitatis liberatꝰ ꝑiculo cītatis: ⁊tꝑale euaſit incēdiū: ⁊ et̓nū ꝯſecutꝰ ē p̄miū. Diſcite xp̄iani ſine diſcretōe exhibe̓ hoſpitalitateꝫne forte cui domū clauſeritis: cui hūanitatē negaueritis: ip̄e ſit d̓s. nō āpliꝰ euagemur a p̄poſita actōe: āgeli venerūt ad Loth: ⁊ dixerūt. Uidete ⁊ adutite: qꝛ āgeli loqͥ dicunt̉. Quid dixerūt āgeli? Salua aīaꝫ tuā: noli reſpice̓ poſt tergū: qꝛ nēo ponēs manū ſuꝑ aratꝝ ⁊ reſpiciensretro: aptꝰ ē regno dei. Nec ſtes in oī certa region: terrenis nō hereas voluptatibꝰ: ſꝫ in mōteſaluū te fac ſpes tua d̓s ſit: ne ⁊ tu ſil̓r ꝑeas cuꝫSodomitꝭ. Dixitqꝫ Loth ad eos. Uide hoīeꝫvidētē nō cecū ſicut iudei ⁊ ſabelliani neqꝫ lippientē ſicut arriani: ſꝫ oculos ſanos hn̄tē: ſicut catholici xp̄iani. āgelos vidit deū ītellexit. Quiddixit āgelẜ: dixitqꝫ Loth ad eos. Dn̄e ſi inueītſeruus tuꝰ gr̄aꝫ corā te: ⁊ magnificaſti mīaꝫ tuāquā feciſti mecū: vt ſaluares aīaꝫ meā. Magna res cū volo iudeū ferire ſicut Moyſes fortiſſimꝰ vir haſtā ſuā vibrauit ⁊ miſit: vt ꝑ iudeum ⁊ ſabellianū trāſiret: Arrianūqꝫ ꝑcuteret.Quid agis Loth ſcē: Angelos vides: ⁊ nō vnū ſꝫ duos: ⁊ dicis dn̄e. Ad vnū ꝟbū facis: vnūp̄caris: ⁊ nō metuis ne alteri iniuriā face̓ videaris. Abſit recedite iudei: recedite ſabelliani: qꝛnō videtis. Recedite arriani: qꝛ paꝝ videtis.Ego video qd̓ video: nec ꝯtēno nec curo. Duos video: eqͣles video: vnū rogo nulli īiuriā fa

cio: qꝛ pr̄eꝫ ⁊ filiū nō video. Nā vt intelligitisme nō falli cū duos tāqͣꝫ vnū dep̄cor: videte vtrū duo an̄ vnꝰ hūerijs meis rn̄deat p̄cibꝰ. Petijt vt in modica cītate ꝓxīa refugiū hr̄et ⁊ viueret. Rn̄dēt ei. Uideamꝰ qͦt ſunt qͥ rn̄dēt vbalibri ſecreta. Dixitqꝫ ad eū qͣſi rn̄ſio ſingl̓aris ēAd hec ſeq̄re videamus. Ecce etiā in hͦ ſuſcepip̄ces tuas: vt tn̄ ſubu̓tā vrbē ꝓ qͣ locutꝰ es. feſtina: ⁊ ſaluare ibi qꝛ nō poſſum facere qͥcqͣꝫ dōecingrediaris illuc. Uide iudee dic āgelū eē deūAudis Arriane pr̄eꝫ ⁊ filiū dicentē nec eundeꝫpr̄eꝫ quē filiū ꝓpter ſabellianos: ſꝫ pr̄eꝫ ⁊ filiū:audis qd̓ dictuꝫ eſt. Suſcepi p̄ces tuas: audisqͥd dicit nō ſubuertā vrbē: audis nō potero facere qͥqͣꝫ. Iudeus legat angelū: intelligat deūSabellius legat duos veniſſe: ⁊ nō ꝯtemnat: ſꝫerrorē fugiat: ne ad ignē ꝑueniat. Sꝫ vt plenion̄dimus dictū Angelū debere intelligi deumLectōis huius ſequētia recitemus. Igit̉ dn̄sinqͥt pluit ſuꝑ Sodomā ⁊ Gomorrā ſulphur ⁊ignē a dn̄o de celo. Quid eſt dn̄s de dn̄o niſi filius a pr̄e ſicut eſt ⁊ alio loco. Dixit dn̄s domino meo: ſede a dextris meis. Donec ponaꝫ inimicos tuos ſcabellū pēdū tuoꝝ. Itē in ExodoApparuit inqͥt Moyſi āgelus dn̄i in flāma ignis de rubo. Et vidit qm̄ rubus ardebat igne:⁊ nō comburebat̉. Et dixit Moyſes tranſibo⁊ videbo hoc grande viſum: cur vtiqꝫ nō ꝯburit̉ rubus?: Cum vidiſſet autem dn̄s quod accedit videre: vocauit eū dn̄s d̓ rubo. Ecce ip̄e āgelus ip̄e dn̄s ⁊ ſequit̉ dicēs. Moyſes Morſes. Et ille dixit. Quid ē dn̄e? Ait illi dn̄s. Neacceſſeris huc: niſi ſolueris calciamētū de pedibus tuis. Locꝰ em̄ in qͦ tu ſtas terra ſctā ē. Adhuc audi qͥd dixerit ei. Ego ſum d̓s patꝝ tuoꝝd̓s Abrahā ⁊ d̓s Iſaac ⁊ d̓s Iacob. Et id̓o iudeus ſic audiat āgelū. vt intelligat deū: ⁊ timeat deū. Sabellianus ſic intelligat pr̄eꝫ: vt nonminuat filiū. Ieſus etiā ſic liber dicit: qͥ eius inſcpͥtus ē noīe cū adu̓ſus hoſtes dimicaret in ipſo ꝯſtitutus p̄cinctu videt viꝝ ſtātē ꝯͣ ſe euaginatū tenentē gladiū: ꝑrexitqꝫ ad eū: ⁊ ait: nr̄ esan aduerſarioꝝ? qͥ rn̄dit neqͣqͣꝫ. ſꝫ ſuꝫ pͥnceps exercitus dn̄i ⁊ nūc adueni. Cecidit em̄ Ieſus adterrā ⁊ adorauit. Et nūc ſeq̄re iudee ducē tuuꝫUidet ⁊ int̓rogat: adorat. Uiſio cōionē hꝫ. videt̉ em̄ ⁊ qd̓ agſcit̉. Ergo viſio cōionē hꝫ: int̓rogatio int̓rogatōeꝫ: adoratio fidē. Quē videthoīeꝫ. Quis ē iſte hō? Ip̄e ē qͥ ꝯͣ inimicas gentes ꝓnūciabat̉: deſiderabat̉: expectabat̉ eiusaduētus. Quis ē pͥnceps exercitus dn̄i? nonneip̄e ē qͥ in euāgelio int̓rogatus qͥs eſſet: rn̄dit ⁊dixit pͥncipiū qͥ loqͦr vob̓: Quid turbarꝭ Ih̓s:Quare fremuerūt gētes: ⁊ ppl̓i meditati ſūt īania: Aſtiterūt reges terre: ⁊ pͥncipes ꝯuenerūtadu̓ſus dn̄m ⁊ adu̓ſus xp̄m eiꝰ. vides armatū: