Druckschrift 
1 (1489)
Entstehung
Seite
VIIIv
Einzelbild herunterladen
 

IPars

ſuā ſubſtantiā deitas ꝟbi nihil paſſa ē: vt totatrinitas: quā īpaſſibilē ꝯfiteri neceſſe ē. Mortuꝰ ē dei filiꝰ ẜm ſcpͥturas iuxͣ id qd̓ mori poterat. Reſurrexit tertia die. Aſcēdit ī celū: ſedetad dexterā dei pr̄is: manēte ea natura carni: in natꝰ paſſus ē: in etiā reſurrexit. em̄ exinanita ē hūanitatis ſub̓a: ſꝫ gl̓ificata: in et̓nūqꝫ deitate māſura. Accepta a pr̄e oīm ptāte: in celo ſunt in terra: vēturꝰ ē ad iudiciū viuoꝝ mortuoꝝ: vt iuſtos remūeret: puniat pctōres. Reſurrectōeꝫ etiā carnis ꝯfitemur credimꝰ vt dicamꝰ nos in eadē in nūc ſumꝰꝟitatē mēbroꝝ eſſe reꝑandos. qͣleſqꝫ ſel̓ poſt reſurrectōeꝫ fuerimꝰ effecti in ꝑpetuū ꝑmāſurosUnā eſſe vitā ſcōꝝ: ſꝫ p̄mia labore diu̓ſa. Erio delictoꝝ pctōꝝ qͦꝫ eſſe ſupplicia. Baptiſma vnū tenemꝰ: qd̓ ijſdē ſacr̄i vbis in infantitibꝰ qͥbꝰ etiā in maioribꝰ aſſerimꝰ eſſe celebrādū.Hoīeꝫ ſi poſt baptiſmū lapſus fuerit: pnīamcredimꝰ poſſe ſaluari. Nouū vetꝰ teſtm̄ recipimus in eo libroꝝ nūero quē ſctē catholice eccl̓etradit aucͣtas. Aīas a deo dari credimꝰ qͣs abip̄o factas dicimꝰ. Anathēatizātes eos aīasqͣſi ꝑtē diuīe dicūt eſſe ſubſtātie. Eoꝝ qͣꝫ ꝯdemnamꝰ errorē: eas an̄ peccaſſe: vl̓ in celo ꝯu̓ſatas fuiſſe dicūt: qͣꝫ in corꝑa mitterent̉. Execramur eoꝝ blaſphemiā: dicūt: īpoſſibile aliqͥdhoī a deo p̄ceptū eſſe: mādata dei a ſingul̓ſꝫ ab oībꝰ in cōe poſſe ſeruari. vel pͥmas nuptias Manicheo: aut ſcd̓as cataphrygꝭnāt. Anathēatizamꝰ etiā illos: dei filiū neceſſitate carnis mētitū eſſe dicūt: ꝓpt̓ aſſump hoīeꝫ oīa face̓ potuiſſe voluit. Iouiniani qͦꝫ dānamꝰ hereſim: dic̄ nullā in futuro meritoꝝ eſſe diſtātiā. noſqꝫ eas ibi hīturos ꝟtutes: qͣs hr̄e neglexerimꝰ. Libeꝝ ſic ꝯfitemurarbitriū: vt dicamꝰ nos ſꝑ dei īdigē auxilio: illos errare: Manicheo dicūt hominēpctm̄ vitare poſſe: qͣꝫ illos cuꝫ Iouinianoaſſerūt hoīeꝫ poſſe peccare. Vt̓qꝫ tollit arbitrij libertatē. Nos ꝟo dicimꝰ hoīeꝫ ſꝑ peccare peccare poſſe: vt ſꝑ nos liberi ꝯfiteamur arbitrij. Hec fides ē papa btīſſime: quāin eccl̓a catholica didicimꝰ: quāqꝫ ſꝑ tenuimꝰ.In ſi minꝰ ꝑite aut paꝝ caute aliqͥd forte poſi ē: emēdari cupimꝰ a te: Petri fidē ſedētenes. Sin āt nr̄a ꝯfeſſio apl̓atꝰ tui iudicioꝓbat̉: qͥcūqꝫ me culpare voluerit: ſe imꝑitū vl̓maliuolū: vel etiā catholicum: me hereticum comprobabit. Amen. Libellus ſctī Auguſtini ꝯͣ qͥnqꝫ hereſes. In Paganos: Iudeos: Manicheos: Sabellios: Arrioſqꝫ ꝯuincit: vtriuſqꝫ teſtamēti ſentētijs ꝯfutat.Ebitor ſum fate

or neceſſitate: ſꝫ qd̓ ē vehemētius charitate. ad ꝯpellēdū pōt eſſe moleſtus exactor:qͣꝫ ad reddēdū deuotꝰ ē debitor. Sꝫ vt impleāqd̓ ꝓmiſi: adiuuate me ſcīs orōnibus vr̄is: vtdn̄s op̄s det gr̄aꝫ ſermonibꝰ meis: ſatiſfaciaꝫip̄is mētibꝰ vr̄is auribꝰ. Si memīſſe dignamī in tꝑe affuiſtis: qͥnqꝫ hoſtiū gn̄a eſſe diximꝰ ꝯͣ expugnādi indutias poſtulauimꝰ vt neceſſaria p̄ꝑare poſſemꝰ. Promiſſus ille dies illuxitnos qͣꝫ īpigre ad certamē dn̄o adiuuāte ꝓceſſimus. Adiutoriū nr̄m a dn̄o: fec̄ celū terrā.Donabit certāti victoriā: certāti donauit audatiā: nos hoſtiū turba: bellātiū forma: qͣſi fulgēs vitrea terreat armatura. Golyaꝫmagnū robuſtū armis terribilē ingētiqꝫ turbamunitū. Dauid ſolus ꝑuus atqꝫ inermis: vnolapidis ictu ꝓſtrauit totaqꝫ allophyloꝝ caſtraturbauit: atqꝫ fugauit. Quidnaꝫ aliud petra ꝯͣGolyā manu Dauid miſſa: niſi xp̄m ꝯͣ dyabo ex ſeīe Dauid ſignificauit. Aggrediamur eoꝝ diximꝰ qͥnqꝫ gn̄a hoſtiū ꝓponamꝰ Pagani dicūt: Quid ē qd̓ nos exhorretis atꝫ abijcitis tāqͣꝫ multos colētes deos: Ecce vos deū:ꝙͣ p̄dicatis colēdū filiū hr̄e dicitis: ſine alterius ꝯmixtione ſexus natū eſſe ꝯfigitis. Iudei dicūt: quō vnū colitis deū: qn̄ hoīeꝫ queꝫ pr̄esnr̄i crucifixerūt dn̄m dicētes hoībus extorq̄tisvt tanqͣꝫ filium dei venerent̉ colant̉? Manichei dicunt plantaſma eſſe quod d̓r dn̄m Xp̄mfemineo potuiſſe naſci ex vtero. em̄ inquiunt dignum eſſe: vt tanta maieſtas ſordesſquallores femine tranſire credat̉. Sabellianiid eſt pr̄ipaſſiani dicunt. Unus ē deus pr̄ filius: qm̄ qui pr̄ eſt: ip̄e eſt filius. ſi alid̓dixerimus: dicimur multicole. Arriani dicūt.Alius eſt pr̄: alius ē filius: ſꝫ minor ē filiꝰ. Quōem̄ fieri pōt: vt genitori genitus extet equalis:Ecce ſunt erroꝝ ꝓpoſite q̄ſtiones: q̄ſi hoſtiumpoſite acies. Cōtra iſtas acies peſtiferas ſcīſſimi frēs aſſumite arma dei: vt poſſitis reſiſterein die mala: in oībus ꝑfecti ſtare. Accingimīlumbos veſtros in veritate: nemo trepidet: nemo formidet. Eſt lorica iuſticie: eſt ſcutum deiin quo ſagitte maloꝝ extinguant̉. Eſt galea falſitatis gladius ſpūs quod eſt v̓bū dei. Quiſquis fidelis Xp̄i multum his fuerit munitꝰ armis: non cuiuſqꝫ formidabit ꝑſonam: non terrore tꝑis a certamine reuocabit̉. Eya frēs certamen in ꝓmptu eſt: feruet opus: vrget aduerſarius: ſpicula parat: iacere temptat. Nemo expaueſcat. Plures nobiſcum ſunt: qͣꝫ cum illis.Nobiſcum eſt Moyſes ille magnus amicꝰ deiqui vt hoſtem vinceret p̄liantem ad celum palmas extendit. Iam tunc figuram Xp̄i oſtenditip̄e diuino imꝑio tumentis ponti voluētis fluctuoſiſſimas vndas vnius ꝟge ꝑcuſſu traijciē