Druckschrift 
1 (1489)
Entstehung
Seite
VIIIr
Einzelbild herunterladen
 

FoTractatus IVIEpiſtolaLI

Fo.VIII

Hec quidē atqꝫ his ſil̓ia multa inuenies in ſcpͥturis diuinis de reſurrectiōe iuſtoꝝ. Dabit̉ ātetiā pctōribus: vt ſupra diximus incorruptōis īmortalitatis ex reſurrectiōe ꝯditio: vt ſic̄ iuſtis d̓s mīſtrat ad ꝑpetuitatē gl̓e ita pctōribusad ꝓlixitatē ꝯfuſionis mīſtret pene. Sic em̄ꝓpheticū diffinit eloquiū: cuiꝰ paulo an̄ meminimus vbi dicit. Et multi reſurgēt de terrepuluere: hi qͥdē in vitā eteruā: hi āt in ꝯfuſionē obprobriū eternū. Si intelleximus veneratōe d̓s op̄s pr̄ dicat̉: ve ſacr̄o dn̄s nr̄ Ih̓sxp̄s vnicus eius filiꝰ habeat̉: ꝑfectōe ſctūseius ſpūs noīet̉: vtqꝫ ſcā trinitas vnū ſit ſubſtātiā: ſꝫ affectu ꝑſoniſqꝫ diſcreta. qͥd etiā ꝑtusꝟgīs: qͥd ꝟbi in carne natiuitas: qͥd ſacr̄m crucis: vtilitas diuini ad inferna deſcēſus: reſurrectōis gl̓a: aīaꝝ de infernis reuocata captiuitas: qͥd etiā aſcēſus eius ad celū: vēturi iudicis expectatio: ſꝫ ſcē eccl̓e adu̓ſus ꝯgregationes vanitatis: qͣlit̓ hr̄i debeat agnitio: qui ſacroꝝ voluminū nūerus: que hereticoꝝ vitādaꝯueticula: vtqꝫ in pctōꝝ remiſſione diuīe libertati neqͣqͣꝫ natural̓ obſiſtat. Et vt carnis nr̄ereſurrectōeꝫ ſolū diuine vocis: ſꝫ ip̄i dn̄iSaluatoris nr̄i exēplū ꝯſequētia natural̓nis aſſignet. Si inqͣꝫ hoc ẜm traditōis ſupra expoſite regulā ꝯſequēter adu̓timus: dep̄cemur:vt nob̓ oībus hoc audiunt ꝯcedat dn̄s fidequā ſuſcepimus cuſtodita: curſu ꝯſūmato expectare iuſticie repoſitā coronā: inueniri int̓eos reſurgūt in vitā eternā. Liberari ꝟo afuſione obprobrio et̓no Xp̄m dn̄m noſtrū: quē eſt deo patri omnipotēti ſpū ſcō gl̓aimꝑiū in ſecula ſeculoꝝ. Amen. Expoſitio fidei btī Hieronymi pbr̄i ad Damaſum papā. In hereſes plurimas trinitate incarnatōe ꝟbi īpie ſentiētes dānat: petēsſuā fidēa Damaſo cōprobari. Epl̓a. IIRedimus in deum pr̄eꝫ omnipotentē: cūctoꝝ viſibiliū inuiſibiliū ꝯditorē. Credimꝰin dn̄m nr̄m Ieſum xp̄m: quē creata ſunt oīaveꝝ deū vnigenitū: veꝝ dei filiū: factum:aut adoptiuū: ſꝫ genitū: vnius pr̄e ſubſtantie: atqꝫ ita oīa eqͣlē deo pr̄i: vt nec tꝑ e: nec g: nec ptāte poſſit eſſe inferior. Tantūqꝫ ꝯfitemur eſſe illū ē genitus: qͣꝫtus ē ille genuit. aūt qꝛ dicimus genitū a pr̄e filiū diuinaineffabili gn̄atōe aliqd̓ ei tp̄s aſcribimus: ſꝫ necpatrē aliqn̄ cepiſſe: nec filiū. em̄ alit̓ ꝯfiteripoſſumus eternū patrē: niſi ꝯfiteamur etiā cōeternū filiuꝫ. Ex filio em̄ pr̄ d̓r: ſꝑ pr̄ fuit: ſꝑhabuit filiū. Credimus in ſpm̄ſct̄m̄: veꝝ deūex pr̄e ꝓcedētē: eqͣlē omīa pr̄i filio ptāte: volūtate: et̓ nitate: ſubſtātia. Nec ē ꝓrſus aliqͥs in

trinitate gradus: nihil qd̓ inferius ſuꝑiuſue dici poſſit: ſꝫ tota diuinitas ſui ꝑfectōe eqͣlis ē: vtexceptis vocabulis ꝓpͥetate ꝑſonaꝝ indicāt:qͥcqͥd de vna ꝑſona d̓r: tribus digniſſime poſſit intelligi. Atqꝫ vt ꝯfundētes Arriū vnū eandēqꝫ dicimꝰ trinitatis eſſe ſubſtātiā: vnū ī tribus ꝑſonis fatemur deū: ita impietatē Sabellij declinātes tres ꝑſonas exp̄ſſas ſub ꝓpͥetatediſtinguimus: ip̄m ſibi pr̄eꝫ: ip̄m ſibi filiumip̄m ſibi ſpm̄ſcm̄ eſſe dicētes: ſꝫ aliā pr̄is: aliā filij: aliā ſpūſſcī eſſe ꝑſonā. em̄ noīa tm̄mō: ſꝫetiā noīm ꝓpͥetates .i. ꝑſonas vel vt greci expͥmūt hypoſtaſes ē ſubſtātias ꝯfitemur. Necpr̄ filij aūt ſpūſſcī ꝑſonā aliqn̄ excludit: nec rurſus filius aūt ſpūſſcūs pr̄is nomē ꝑſonāqꝫ recipit: ſꝫ pr̄ ſꝑ pr̄ eſt: filius ſꝑ filius: ſpūſſctūs ſem ſpūſſanctus. Itaqꝫ ſubſtantia vnū ſunt: ꝑſonis ac noībus diſtinguunt̉. Ip̄m aūt dei filiuꝫ abſqꝫ initio eternitatē pr̄e ſpū ſctō poſſedit: dicimus in fine ſeculoꝝ ꝑfectuꝫ nature nr̄ehoīeꝫ ſuſcepiſſe ex Maria ſꝑ ꝟ̓gine. Et v̓buꝫcarnē eſſe factū: aſſumēdo hominē: ꝑmutando deitatē: nec vt qͥdā ſceleratiſſime opinant̉:ſpm̄ſcm̄ dicimus fuiſſe ſemīe: ſꝫ potētia actute creatoris oꝑatū. Sic aūt ꝯfitemur in Xp̄ovnā filij eſſe ꝑſonam: vt dicamus duas eſſe ꝑfectas atqꝫ integras ſubſtantias .i. diuinitatishumanitatis: ex aīa ꝯtinet̉ corꝑe. Atqꝫ vtꝯdēnemus Photinū ſolū nudū hoīem ꝯfitet̉ in Xp̄o. Ita anathēatizamus Apollinareꝫ eius ſil̓es: dicūt dei filiū minus aliqͥd humana ſuſcepiſſe natura: vel in carne vl̓ in aīavel in ſenſu aſſumptū hoīeꝫ his ꝓpt̓ qͦs aſſumptus eſt fuiſſe diſſil̓eꝫ quē abſqꝫ ſola pctī macula naturalis ē nob̓ ꝯfitemur fuiſſe ꝯformēIlloꝝ qͦꝫ ſil̓r execramur blaſphemiā: qui nouoſenſu aſſerere conant̉ a tꝑe ſuſcepte carnis oīaque erant deitatis in hominem demigraſſe:rurſum que erant humanitatis in deū eſſe trāſfuſa: vt qd̓ nulla vnqͣꝫ hereſis dicere auſa ē: videat̉ hac ꝯfuſione vtraqꝫ exinanita ſubſtantiadiuinitatis .ſ. humanitatis: a ꝓprio ſtatu inaliud eſſe mutata: qui deum imꝑfectum in filio: qͣꝫ hoīeꝫ ꝯfitent̉: vt nec deū verum: nec hominem tenere credant̉. Nos autē dicimus ſuſceptū a dei filio paſſibile noſtrū: vt diuinitasimpaſſibilis ꝑmaneret. Paſſus eſt em̄ dei filiꝰ putatiue: ſꝫ vere omnia ſcpͥtura teſtatur .i.eſuriem: ſitim: laſſitudinem: dolorem: mortē:cuncta hmōi. Scd̓m illud paſſus ē qd̓ pati poterat .i. ẜm illam ſubſtātiam que aſſumpſit:ſꝫ ẜm illam que aſſumpta eſt. Ip̄e em̄ dei filiusẜm ſuam deitatem impaſſibilis eſt vt pater: incomprehenſibilis vt pater: inuiſibilis vt pater quāuis ꝓpria ꝑſona filij .i. dei ꝟbum ſuſcepitpaſſibilē homine: ita tamē eius habitatōne ẜm