IPars

aūt Xp̄us nō reſurrexit: inanis ē p̄dicatio nr̄avacua ē fides nr̄a. Et paulo poſt. Nūc aūt xp̄sreſurrexit a mortuis initiū dormiētiū: qm̄ qͥdēꝑ hoīeꝫ mors: ⁊ ꝑ hoīem reſurrectio mortuoꝝ.Sicut eī in Adā oēs moriunt̉: ita ⁊ in xp̄o oēsviuificabunt̉. Unuſqͥſqꝫ āt in ſuo ordīe initiuꝫxp̄s. deinde hi qͥ ſunt xp̄i in aduētu eius. deinde finis. Et in ſequētibꝰ addit ⁊ hec. Ecce myſteriū vob̓ dico: oēs qͥdē reſurgemus: n̄ oēs ātīmutabimur ſiue vt ī alijs exēplaribꝰ īueniemOēs qͥdē dormiemꝰ: oēs āt īmutabimur: ī momēto: in ictu oculi: in nouiſſima tuba. Canet eītuba: ⁊ mortui reſurgēt incorrupti: ⁊ nō īmutabimur. Sꝫ ⁊ ad Theſſalonicēſes nihilominusſcribēs dic̄. Nolo āt vos igͦrare frēs d̓ dormiētibus: vt ꝯtriſtemī ſic̄ ceteri qͥ ſpem nō hn̄t. Nāſi credimꝰ ꝙ Ieſus mortuꝰ ē ⁊ reſurrexit: ita ⁊deus eos qͥ dormierūt ꝑ Ieſum adducet cū illoHoc em̄ vob̓ dicimꝰ in ꝟbo dn̄i: qꝛ nos qͥ viuimus qͥ reliqͥ ſumus: in aduētu dn̄i p̄ueniemuseos qͥ dormierūt: qꝛ ipſe dn̄s in iuſſu ⁊ in vocearchageli ⁊ tuba dei deſcēdet d̓ celo: ⁊ mortuiqͥ in xp̄o ſunt reſurgēt pͥmi. deīde nos qͥ viuimqͥ reliqͥ ſumꝰ ſil̓ cū illis rapiemur in nubibꝰ obuiam xp̄o in aera: ⁊ ita ſꝑ cū dn̄o erimꝰ. Ueꝝ neexiſtimes hec Pauli ſoliꝰ qͣſi nouella p̄dicatōeſignari: audi etiā qͥd Ezechiel ꝓph̓a olī ꝑ ſpm̄ſcm̄ p̄locutus ſit. Ecce inqͥt ego aꝑiā ſepulchravr̄a: ⁊ educā vos d̓ ſepulchrꝭ vr̄is. Iob qͦꝫ myſticis redūdās eloquijs audi qͣꝫ euident̓ reſurrectōeꝫ mortuoꝝ p̄dicet: ē inqͥt arbori ſpes: ſi eīabſciſſa fuerit: iteꝝ pullulabit ⁊ ꝟgultū eiꝰ nūqͣꝫ deficiet. Qd̓ ſi ſenuerit in terra ē radix eius.Si ꝟo ī petra emortuꝰ fuerit trūcꝰ ab odore acreflorebit: ⁊ faciet fruticē ſic̄ nouella. Uir ꝟo ſimortuꝰ fuerit: abierit: ⁊ mortal̓ ſi ceciderit: vl̓tra nō erit? Nō tibi videt̉ in vbis his cū qͦdampudore arguere hoīes ⁊ dicē̓. Ita ne ſtultum ēhoīm genꝰ vt cū videāt exciſe arboris trūcū ruiſum pullulare d̓ terra: ⁊ lignū emortuū iteꝝ vitā reciꝑe: ip̄is ne lignis qͥdē aliqͥd ſil̓e d̓ ſemetip̄is nec arboribꝰ opinent̉? Vt āt ſcias ꝙ veluti int̓rogātis mō legendū ſit qd̓ dixit mortal̓ ātcū ceciderit: nō reſurget? d̓ ꝯſequentibꝰ ꝓbat.Subiūgit nāqꝫ ſtatī. Si em̄ mortuꝰ fuerit hō:viuet. Et paulo pꝰ dic̄. Expectabo vſqꝫ qͥ iteꝝfiā. Et iteꝝ idē dic̄. Qui r̄ſuſcitaturꝰ ē ſuꝑ terrāpellē meā: q̄ hec nūc haurit. Hec qͥdē ad ꝓbationē dicta ſunt ꝓfeſſiōis nr̄e: qͣ ꝯfitemur in ſymbolo huiꝰ carnis reſurrectōeꝫ. Qd̓ em̄ adiūctūē huiꝰ vide qͣꝫ ꝯſonū ſit oībus his q̄ d̓ diuīs voluminibꝰ mēorauimꝰ. Quid em̄ aliud īdicat̉ indictis Iob q̄ ſuꝑiꝰ expoſuimꝰ: qꝛ cū dic̄ reſuſcitabit pellē meā: q̄ hec nūc haurit .i. q̄ iſta tormēta ꝑpetit̉. nōne aꝑte dic̄ huiꝰ carnis reſurrection futurā: huiꝰ inqͣꝫ q̄ tribulationū ⁊ tēptatio-

nū cruciamēta q̄ ſunt nūc ſuſtinet? Sꝫ ⁊ apl̓uscū dic̄. Oportet em̄ corruptibile hͦ induere īcorruptōeꝫ: ⁊ mortale hͦ induere īmortalitatē. Nūqͥd nō corpꝰ ſuū qͦdāmō ꝯtingētis ⁊ digito palpātis ē vox? Hoc gͦ qd̓ nūc corruptibile corpꝰ ēreſurrectōis gr̄a incorruptibile erit. ⁊ hͦ qd̓ nūcmortale ē: īmortalitatis ꝟtutibꝰ induet̉. Vt ſic̄xp̄s reſurgēs a mortuis vltra iā nō moriturusmors ei vltra nō dn̄abit̉: ita ⁊ qͥ in xp̄o reſurgētnec corruptōeꝫ ſentiēt vltra nec mortē: nō natura carnis abiecta: ſꝫ ꝯditōe eius ⁊ qͣlitate mutata. Erit gͦ corpus qd̓ reſurget a mortuis incorruptibile ⁊ īmortale nō ſolū iuſtoꝝ ſꝫ etiā pctōꝝIuſtoꝝ qͥdē: vt ſꝑ poſſint ꝑmanere cum Xp̄o.Pctōꝝ ꝟo: vt abſqꝫ interitōe ſua debitas luātpenas. Qd̓ āt iuſti ſꝑ cū dn̄o xp̄o ꝑmaneāt: iaꝫ⁊ in ſuꝑioribꝰ edocuimꝰ vbi on̄dimꝰ qꝛ apl̓s dic̄Deinde nos qͥ viuimꝰ qͥ reliqͥ ſumꝰ ſil̓ cū illis rapiemur in nubibus obuiam Xp̄o in aera: ⁊ itaſꝑ cū dn̄o erimus. Nec mireris: ſi caro ſcōꝝ intatā gloriam ex reſurrectiōe mutabit̉: vt in occurſum dei ſuſpenſa nubibus ⁊ aere vecta rapiat̉: cum ip̄e apoſtolus exponens qͣꝫtū ꝯferatdeus his qui diligunt eum dicat. Qui trāſmutauit corpus humilitatꝭ noſtre ꝯforme fieri corpori claritatis ſue. Nihil ergo abſurdum eſt: ſiſanctoꝝ corpora dicant̉ nubibus in aera ſuſtolli: cum ad formam corporis Xp̄i quod in dextera ſedet dicantur reformanda. Sꝫ ⁊ hoc ſanctus apoſtolus vel de ſe vel de ceteris ſui locivel meriti addidit ⁊ dixit. Quia conſuſcitabitnos cum Chriſto: ſimulqꝫ faciet ſedere in celeſtibus. Unde cum hec ⁊ eorum ſimilia qͣꝫplurima ſancti dei in repromiſſionibus habeant inreſurrectione iuſtorum: non erit iā difficile credere etiam illa q̄ ꝓphete p̄dixerant: quod iuſtiſcꝫ fulgebunt ſicut ſol: ⁊ ſicut ſplēdor firmamēti in regno dei. Cui em̄ difficile videbit̉ eos fulgorem ſolis habituros ac ſyderū: ac firmamenti huius ſplendore decoratos: quibus vel vitavel ꝯuerſatio angelorum dei parat̉ in celis: vl̓ꝯformandi dicunt̉ ad gloriam corꝑis xp̄i? Adquam gloriā Saluatoris ore ꝓmiſſam reſpiciens ſanctus apl̓s dixit. Quia ſemīat̉ corpꝰ aīale: reſurget corpus ſpiritale. Si em̄ veꝝ eſt: ſic̄certe veꝝ ē: ꝙ iuſtos quoqꝫ ⁊ ſanctos angeloꝝꝯſortijs ſociabit diuina dignatio: certū eſt ꝙ ⁊corpora eoꝝ in ſpiritalis corꝑis gloriam vertetNec hoc tibi ꝯͣ naturalem corporis rōnē videatur eſſe ꝓmiſſum. Si em̄ credimus ẜm ea q̄ ſcpͥta ſunt: ꝙ accipiēs deus limuꝫ terre: plaſmauithominem: ⁊ hec fuit natura corporis noſtri: vtvolūtate dei terra verteret̉ in carnem: cur tibiaut abſurdum aut ꝯͣrium videt̉: ſi ijſdem rōnibus qͥbus terra ꝓficiſci d̓r in corpus aīale: rurſum corpꝰ aīale ī corpꝰ ꝓficiſci ſpiritale credat̉: