IEpiſtolaTractatusI

Fo.VI

in viſu noctis: ⁊ ecce cū nubibus celi qͣſi filiꝰ hominis veniēs vſqꝫ qͣſi ad vetuſtū dieꝝ ꝑueniet⁊ in ꝯſpectu eius oblatus liber: ⁊ ip̄i datus eſtpͥncipatus: ⁊ honor ⁊ regnū: ⁊ omnes ppl̓i triblingue ip̄i ſeruiēt ⁊ poteſtas eius poteſtas eterna: que nō p̄teribit: ⁊ regnū eius nō corrumpetur. Ex his ergo edocemur nō ſolū de aduētur⁊ de iudicio: ſꝫ ⁊ de ptāte eius ⁊ regno: qꝛ ptāseterna ſit: ⁊ ſine corruptōis fine ſit regnuꝫ: ſicut⁊ in euangelio dicit̉. Et regni eius non eſt finisUn̄ valde alienus a fide ē qͥ regnum Xp̄i dicitaliqn̄ finiendum. Scire tn̄ debemus ꝙ ſalutarem Xp̄i aduentū hunc conat̉ inimicus ad decipiēdos fideles callida fraude ſimulare: ⁊ ꝓ filio hoīs qͥ expectat̉ vēturus in maieſtate patrꝭſui: filiū ꝑditiōis in ꝓdigijs ⁊ ſignis mēdacibp̄ꝑare: vt ꝓ xp̄o mundū hunc introducat antixp̄m: de quo ⁊ dn̄s in euāgelijs p̄dixit iudeis.Quia ego veni in noīe pr̄is mei: ⁊ nō recepiſtꝭme: alius veniet in nomīe ſuo: ⁊ ip̄m recipietisEt iteꝝ dicit: tūc videbitis aboīatōeꝫ deſolationis ſtantē in loco ſcō: ſicut dicit Daniel ꝓpheta: qͥ legit intelligat. Daniel ergo de aduētu erroris iſtius plenius ⁊ latius in ſuis viſionibusedocet. ex qͥbus valde oꝑoſum ē nūc exēpla ponere: q̄ ſatis amplis narratōibus dilatant̉: ⁊ iōſcire de his plenius volentē ad ip̄as magis recēſendas remittimus viſiones. Sꝫ ⁊ apl̓s dic̄de eo. Ne qͥs vos ſeducat vllo mō: qm̄ niſi diſceſſio venerit pͥmum: ⁊ reuelatus fuerit homopeccati filius ꝑditionis: qui aduerſat̉ ⁊ extollitur ſuꝑ omne qd̓ d̓r d̓s aut colit̉: ita vt in tēplodei ſedeat on̄dens ſe tāqͣꝫ ip̄e ſit deus. Et paulo poſt. Et tūc reuelabit̉ iniquus: quē dn̄s Ieſus interficiet ſpū oris ſui: ⁊ euacuabit eū illuminatōe aduētus ſui cuius ē aduētus ẜm oꝑaſathane in omni ꝟtute ſignis ⁊ ꝓdigijs mēdacibus. Et iteꝫ paulo poſt. Et ideo mittet illis d̓soꝑatōeꝫ erroris: vt credāt mēdacio: vt iudicentur omnes: qui nō crediderunt veritati. ꝓpterea ergo ꝓpheticis ⁊ euangelicis atqꝫ apl̓icisvocibus nobis ꝓnunciat̉ hic error: ne qͥ ꝓ aduētu Xp̄i aduentū credant antixp̄i: ſꝫ ſicut ip̄edicit. Cū dixerit vobis. Ecce xp̄s hic aut ecceillic: nolite crede̓. Ueniēt em̄ multi pſeudo xp̄i⁊ pſeudo ꝓphete: ⁊ ſeducūt multos. Sed quōdemōſtrauerit iudicium veri Xp̄i videamus.Sicut fulgur inqͥt de oriēte reſplēdet vſqꝫ in occidentē: ita erit aduētus filij hoīs. Cū ergo aduenerit dn̄s Ieſus xp̄s ſedebit: ⁊ iudiciū ſtatuet: ſicut ⁊ in euāgelijs dicit: ⁊ ſegregabit ouesabhed is .i. iuſtos ſegregabit ab iniuſtis: ſicut⁊ apl̓s ſcribit. Qn̄ oēs nos ſtare oportet an̄ tribunal Xp̄i: vt recipiat vnuſquiſqꝫ ꝓpͥa corꝑisꝓut geſſit ſiue bona ſiue mala. Iudicamur aūtnō ſolū ꝓ geſtis: ſꝫ etiaꝫ ꝓ cogitatis ẜm ꝙ ⁊ ip̄e

apl̓s dicit. Inter ſe inuicem cogitatōibus accuſantibus: aut etiā defendētibus in die qͥ iudicabit occulta hominū. Sꝫ ⁊ de his iſta ſufficiāt.Poſt hec ponit̉ in ordine fidei. Et in ſpū ſctō.Ea que in ſuperioribus paulo latius de Xp̄oſunt tradita ad incarnatōis ⁊ paſſionis eiꝰ myſterium ꝑtinent: que dum media intercedūt ꝑſone ip̄ius coaptata ſancti ſpūs ꝯmemoratōeꝫpaulo longius reddiderūt. Ceteꝝ ſi ſola diuinitatis ratio habeat̉. eo mō quo in pͥncipio d̓r.Credo in deum patrē omnipotentē: ⁊ poſt hecIn Ieſum xp̄m filium eius vnicū dn̄m noſtrūIta iungit̉. Et in ſpū ſcō. Illa ꝟo omnia q̄ deXp̄o memorant̉ ad diſpenſationem carnis: vtdiximus ſpectant. Igit̉ in ſancti ſpūs ꝯmemoratōe adimplet̉ myſteriū trinitatis. Sicut em̄vnus d̓r pr̄: ⁊ alius non ē pr̄: ⁊ vnus d̓r vnigenitus filius: ⁊ alius vnigenitus filius nō ē. Ita⁊ ſpūſſanctus vnus eſt: ⁊ alius non poteſt eſſeſpūſſanctus. Vt ergo fiat diſtinctio ꝑſonaꝝ affectionis vocabula ſecernunt̉: qͥbus ille pat̓ intelligat̉: ex quo oīa: ⁊ qꝛ ip̄e nō habeat patremIſte filius tanqͣꝫ qͥ ex pr̄e natus ſit: ⁊ hic ſpiritſanctus tanqͣꝫ de vtroqꝫ ꝓcedēs: ⁊ cūcta ſctīflcans. Vt aūt in vna eadēqꝫ trinitate diuinitasdoceat̉: ſicut dictū ē in deo pr̄e credi adiecta p̄poſitōe in: ita ⁊ in xp̄o filio eius: ita ⁊ in ſpūſcōmēorat̉. Sꝫ vt manifeſtius fiat qd̓ diximus exꝯſequētibus approbabit̉. Sequit̉ nāqꝫ pꝰ hūcſermonē. Sanctā eccleſiā catholicā: remiſſionēpeccatoꝝ: carnis reſurrectōnē. Nō dixit in ſcāeccl̓a catholica: nec in remiſſione peccatoꝝ: necin carnis reſurrectōe. Si em̄ addidiſſet in p̄poſitōeꝫ vna cum ſuꝑioribus eademqꝫ uis fieret.Nunc autē in illis quidem vocabulis vbi d̓ diuinitate ordinat̉ fides: in deo patre d̓r ⁊ in xp̄ofilio eius ⁊ in ſpūſcō. in ceteris ꝟo vbi nō d̓ diuinitate: ſꝫ de creaturis ⁊ d̓ myſterijs ſermo eſtin p̄poſitio nō addit̉: vt dicat̉ in ſcā eccl̓a: ſꝫ ſanctā eccl̓aꝫ credendam eſſe: non vt deum: ſꝫ vt eccleſiam deo ꝯgregatam. Et remiſſionē pctōrūcredāt eſſe: nō in remiſſionē pctōꝝ: ⁊ reſurrectionē carnis credāt: nō in reſurrectionē carnis.Hac itaqꝫ p̄poſitōis ſillaba creator a creaturisſecernit̉: ⁊ diuīa ſeꝑant̉ ab hūanis. Hic igiturſpūſſanctus ē: qͥ in veteri teſtamēto legē ⁊ prophetas: in nouo euangelia ⁊ apl̓os inſpirauit.Un̄ ⁊ apoſtolus dicit. Oīs ſcpͥtura diuinitꝰ inſpirata vtilis eſt ad docēdū. Et tn̄ que ſunt noui ac veteris teſtamēti volumīa: q̄ ẜm maioruꝫtraditionē ꝑ ip̄m ſpm̄ſanctū inſpirata credunt̉⁊ eccl̓ijs Xp̄i tradita: competēs videt̉ hoc ī loco euidenti numero ſicut ex patrū monumētisaccepimus deſignare. Itaqꝫ veteris teſtamenti omnium pͥmo Moyſi qͥnqꝫ libri ſunt traditiGeneſis: Exodus: Leuiticꝰ Nūeri: Beutero-

b 5