TractatusIEpiſtola

Fo.II

diuine gn̄atōis myſteriū tāto eſſe differētius ⁊eminētiꝰ: qͣꝫto creator creaturis potētior: qͣꝫtoartifex oꝑe ſuo p̄ſtātior: qͣꝫto ille qͥ ſꝑ ē eo qͥ exnihilo cepit eſſe nobilior. Credēdꝰ ē gͦ d̓s eē pr̄vnici filij ſui dn̄i nr̄i nō diſcutiēdus. Neqꝫ em̄uio fas ē fermo de natalibꝰ dn̄i diſputare. Cōteſtatus ē pr̄ d̓ cel̓ dicēs. Hic ē filiꝰ meus dilectꝰ in qͦmihi bn̄ ꝯplacui: ip̄m audite. Pr̄ ip̄m dicit eēfiliū ſuū: ⁊ ip̄m audiri iubet. Filiꝰ dicit qͥ videtme: videt ⁊ pr̄eꝫ meū. Ego ⁊ pr̄ vnuꝫ ſumꝰ. Etego ab eo exiui: ⁊ veni in hūc mūdū. Quis ē qͥint̓ has pr̄is ⁊ filij voces mediꝰ ſe diſcuſſor int̓ſerat: ⁊ diuītatē diuidat: affectū ſeꝑet. ſubſtantiā rūpat: ſpm̄ ſecet: neget eſſe veꝝ qd̓ ꝟitas d̓rEſt gͦ d̓s pr̄ verus tāqͣꝫ ꝟitatis pr̄: nō extrinſecus creās: ſꝫ ex eo qd̓ ip̄e ē filiū gn̄ans .i. qꝛ ſapiens ſapīaꝫ: qꝛ iuſtus iuſticiā: qꝛ ſempit̓nꝰ ſempiternū: qꝛ immortal̓ immortalē. qꝛ inuiſibil̓ inuiſibilē: qꝛ lux ſplendorē: qꝛ mēs v̓bū. Qd̓ aūtdiximus orientis eccl̓as tradere vnū veꝝ deuꝫpr̄eꝫ omnipotentē ⁊ vnū dn̄m: hͦ nō intelligendum ē vnū numero dici ſꝫ vniuerſitate. Verbigr̄a. Si qͥs dicat vnū hoīeꝫ aut vnū equuꝫ. hicvnū ꝓ nūero poſuit. Pōt em̄ ⁊ alius hō eſſe ⁊tertius: vel equus. Ubi autē ſcd̓s vel tertius:nō pōt iūgi: vnus ſi dicat̉ nō vnitatis ſꝫ vniuerſitatis ē nomē. Vt ſi exēpli cā dicamus vnū ſolē: hic vnus ita d̓r: vt vel alius vel tertius addi nō poſſit. Unus ē em̄ ſol. multo magis gͦ d̓scū vnus d̓r: vnus nō nūeri ẜꝫ vniu̓ſitatis vocabulo nūcupat̉ .i. qͥ ꝓpterea vnus d̓r ꝙ aliꝰ nonſit. Sil̓r ⁊ de dn̄o accipiendū ē: ꝙ vnus ſit dn̄sIeſus xp̄s: ꝑ quē d̓s pr̄ dn̄atū oīm tenet. Un̄⁊ ſequēs ſermo omnipotētē ꝓnūciat deū. op̄saūt ab eo d̓r ꝙ oīm teneat potētatū. Tenet aūtoīa pr̄ ꝑ filiū ſicut ⁊ apl̓s dicit. Quia ꝑ ipſumcreata ſunt oīa viſibilia ⁊ inuiſibilia: ſiue throni: ſiue dn̄atiōes: ſiue pͥncipatꝰ: ſiue ptātes. Etiteꝝ ad Hebreos ſcribēs dicit. Quia ꝑ ip̄m ſecula inſtituit: ⁊ ip̄m ꝯſtituit heredē vniuerſoꝝQd̓ ſi ꝑ ip̄m ſecula inſtituit pr̄: ⁊ ꝑ ip̄m creataſunt oīa: ⁊ ip̄e ē heres oīm: ꝑ ip̄m gͦ ⁊ potētatūoīm tenet: qꝛ ſicut lux de luce: ⁊ veritas de verite: ita de omnipotente op̄s natus ē: vt in apocalypſi Ioānis ſcpͥtū ē. Et requiem nō hn̄t dieac nocte dicētes. Sāctus Sāctus Sanctꝰ dn̄sd̓s ſabaoth: qͥ erat ⁊ qͥ ē ⁊ qͥ venturus ē omp̄s.Op̄s gͦ d̓r qͥ vēturus ē: ⁊ qͥs ē alius qͥ vēturusē: niſi Ieſus xp̄s filius dei: His addit̉ inuiſibilem impaſſibilē. Sciēduꝫ ꝙ duo iſti ſermonesin eccl̓e Romane ſymbolo nō habent̉. Cōſtataūt apud nos additos hereſeos cā Sabellij illius ꝓfecto q̄ a noſtris patripaſſia appellat̉ .i. q̄patre ip̄m vel ex ꝟgine natū dicit: ⁊ viſibilemfactum eſſe vel paſſum affirmat in carne. Vt gͦexcluderet̉ tal̓ impietas de pr̄e vident̉ hec ad-

didiſſe maiores: ⁊ inuiſibilē patrē atqꝫ impaſſibilē dixiſſe. Conſtat em̄ filiū nō patrē incarnatum ⁊ ex carne natū: ⁊ ex natiuitate carnis filiūviſibilē ⁊ paſſibilē factū. Quantū aūt expectatad illam deitatis immortalē ſubſtātiā q̄ vna eieadēqꝫ cū pr̄e ē: ibi neqꝫ pr̄ neqꝫ filius neqꝫ ſpūſſanctus viſibilis aut paſſibilis credit̉. Secundū dignatōeꝫ ꝟo carnis aſſumpte filius ē paſſus in carne. Qd̓ ⁊ ꝓph̓a p̄dixerat vbi ait. Hicdeus noſter nō reputabit̉ alter ad eū qͥ inuenitomnē viā diſcipline: ⁊ dedit eaꝫ Iacob pueroſuo: ⁊ Iſrael dilecto ſuo. Poſt hec in terris viſus eſt: ⁊ inter hoīes ꝯuerſatus ē. Sequit̉ poſthoc. Et in Ieſum xp̄m vnicū filium eius dn̄mnr̄m. Ieſus hebrei vocabuli nomē quod apudnos Saluator d̓r. Xp̄s a chriſmate .i. ab vnction appellat̉. Legimus em̄ in libris Moyſi ꝙAuſes Naue filius cū electus eſſet dux ppl̓i comutato noīe de Auſe Ieſus cognoīatus ſit: qͦſcꝫ on̄deret̉ hoc eſſe nomē: qd̓ pͥncipibus ⁊ ducibus ꝯueniret: his dūtaxat qͥ ſalutē ſequentibus ſe ppl̓is darēt. Itaqꝫ ⁊ ille Ieſus appellatꝰ ēqͥ eductuꝫ de terra egypti ppl̓m: ⁊ de erroribusheremi liberatū in terrā repromiſſionis induxit. Et hic Ieſus qͥ ppl̓m de igͦrātie tenebris eductū: ⁊ de mūdi erroribus euocatū ītroduxit adregnā celoꝝ. Xp̄s qͦꝫ vel pōtificale vel regiumnomē ē. Na pͥus ⁊ pōtifices vnguento chriſmatis ꝯſecrabant̉ ⁊ reges. Sed illi veluti mortales ⁊ corruptibiles vngebant̉. Hic ꝟo ſctō ſpūꝑunctus xp̄us efficit̉: ſicut ſcpͥtura de eo dicit.quē vnxit pr̄ ſpūſctō miſſo de celis. Et Eſaiasp̄ſignauerat dicēs ex ꝑſona filij. Spūs dn̄i ſuꝑme: ꝓpter quod vnxit me: euangelizare me miſit pauꝑibus. Quia ergo on̄dimus qͥd ſit Ih̓sqͥ ppl̓m ſaluet: ⁊ qͥd ſit xp̄s qͥ pontifex factus ſitin eternū: nunc ex ꝯſequētibus de qͦ dicāt̉ iſtavideamus. Unicū filiū inqͥt eius dn̄m noſtrū.Poſt hoc docet nos: qꝛ Ieſus iſte de qͦ diximꝰ⁊ xp̄s de qͦ expoſuimus vnicus filius dei ⁊ noſter dn̄s ē: ne forte hūana putes iſta vocabulaterrenū te aliqͥd doceāt ideo ſubiungit. Unicūhūc eſſe filiū dei dn̄m nr̄m. Unus em̄ d̓ vno naſcit̉: qꝛ ⁊ ſplendor vnius ē lucis: ⁊ vnū ē ꝟbuꝫcordis. nec in numeꝝ pluralē defluit incorꝑeagn̄atio: nec in diuiſionē cadit: vbi qͦ naſcit̉: nequaqͣꝫ a gn̄ante ſeꝑat̉. Unicus ē vt menti ſenſus: vt cordi verbū: vt forti ꝟtus: vt ſapīa ſapienti. Nā ſicut ſolus ſapiens pr̄ ab apl̓o d̓r. ita ⁊ſolus filius ſapientia nominat̉. Unicus gͦ filiꝰeſt: ⁊ cum ſit gloria: ſempiternitate: ꝟtute: regno: ptāte: hoc quod pater eſt: omīa tamen hecnon ſine auctore ſicut pater: ſꝫ ex patre tanqͣꝫ filius habet. Cunqꝫ ſit ip̄e omniuꝫ caput: ip̄iustn̄ caput pater eſt. Sic em̄ ſcpͥtum eſt. Quia caput xp̄i deus eſt. Filium ſane cum audis: nolo

vio