excuſatª. Nec cl̓icibſi ſunt plen etatis ⁊ non odio vel inuidia vel indignatōe. ſꝫ leuitateiocoſa ſe adinuicem ꝑcutereꝯtingat neqꝫ magiſter ſi ſcholarem clericum intuitu diſciplineᶜ vel correctōis ꝑcuſſeritquia non pōt in ip̄is iniectiomanuum violentaᵈ notari.Ceteꝝ ſi ex odio ijdē ſcholareſvel ſeculares clerici ſe percuſſerint ꝓ ſua abſolutōne debentad apoſtolicam ſedem venire.IdemOnachi vero ⁊ cāoCl.nici regulares quo.cumqꝫ modoᵉ ſe inclauſtro percuſſerint. nō ſuntad apoſtolicam ſedem mittendi. ſed ẜm ꝓuidentiam ſui abbatisᶠ diſcipline ſubdantur ⁊ſi diſcretio abbatis nō ſuffic̄ad eorū correctōeꝫ eſt ꝓuidētia dyoceſam ep̄i adhibenda.IdemIvero alicuius potejſtatis oſtiarius ſub pretextu ſui officij malignatus clericum leſerit ab epiſcopo ſuo poteſt abſoluiᵍ: niſiforte eundem clericum grauiterʰ vulnerauerit. ¶ Officialisⁱ vero pro iniectione manuum in clericum non poteſt

ſine mandato romani pon. abſolutionis beneficium promereri. quia nulli laycoᵏ ſuꝑ clericum tanta datur auctoritas niſi forte turbam arcendo irruentem non ex deliberatione ſed fortuitoˡ caſu clericum ledat. Si vero clericumvimi ſibi inferētemᵐ vi quisrepellat vel ledat non debet ꝓpter hoc ad ſedem apoſtolicaꝫtrāſmitti. ſi incōtinēti vimvi repellat. cum vim vi repellere omnes legesº omniaqꝫiura permittant. ¶ Nec ille cōpellendus eſt ad ſedem apoſtolicam venire: qui in clericumcum vxoreᵖ matreq ſorore velfilia propria turpiterʳ inuentum manus inie cerit violentas. Ceterū iſi in ſtupro veladulterio quod committitcum ea que ipſum ita proxima cōſanguinitatis linea nōcontingitᵏ ceperit. aut in eumviolentas manus inieceritnon erit a ſententia illius excommunicationis immunis.Idem.Ivero aliquis in clerirqcū nutrientē comā ma¶. nus iniecerit violētaspropter hoc non debet apoſtolico p̄ſentari conſpectui. nec

a ¶ Excuſat. n̄ ab excōe. ſꝫ qͦ ad hͦ ꝙ nō ſunt mittēdi adcuriā ꝓ abſol̓one. vt. jͣ. e. qͣꝫuis. ⁊. c. vl. ⁊ ita ē ar. ꝙ etas excuſat. de ꝯſe. di. iiij. cos. ⁊. C. de fal. mo. l. i. ī fi. ⁊. xxiij. q. ij. īadoleſcētia. ar. ꝯͣ. qꝛ maloꝝ mores infirmitas aī n excuſat. C. ſi ad. delic. l. ij. ⁊. ff. de mīo. auxiliū. §. in delictis. ber.b ¶ Ne cl̓ici. ſupple ſunt excōicatiqm̄ ſola temeritaſī hͦ caſu rep̄hēdit̉ſiue violētia ꝓutſequit̉. ⁊ pꝫ ex illocāone. xvij. q. iiij.ſi qͥs ſuadēte.c ¶ Diſciplie. velrōe p̄latōis. Idē ēetiā de pr̄e qͥ filiuꝫin mīoribꝰ ordībꝰp̄t corriꝑe ſine pena iſta vel de ꝓpi qͥj. e. ex tēore. ⁊. c. cūvolūtate. vbi d̓ hͦar. de pe. di. i. §. autfacta. ⁊. xxiij. q. v.circūcelliones.d ¶ Uiolēta noͣrihͨ ē rō qͣre nō incidūt in canonem.id eſt ſnīaꝫ.QīchiCācūqꝫ.mō. dūtn̄ nō enormi ter.aut in ep̄m aūt inabbatē aūt in cl̓icū ſecularē manꝰinitiāt violētas.jͣ. e. cū illoꝝ.f ¶ Sui abbatꝭ. ſiꝟo mōachū alteriꝰ mōaſterij ꝑcuſſerit. ꝑ abbatē vtriuſqꝫ mōaſteridꝫ abſolui. jͣ. e. cuꝫilloꝝ. ⁊. jͣ. e. cāoīcaſꝫ ſi monial̓ monialē. vel cōuerſaml̓ ꝯuerſuꝫ aut clericū ꝑcuſſerit ꝑ ep̄ꝫabſoluatur. jͣ. e. demonialibus.I ꝟo. alicꝰ. abſolui. gͦ ē excōicatꝰ. qͣre intelli gendū ē de eo q̄ aīo iniuriādi hͦ fec̄. ⁊ hͦ noͣ ꝙ dic̄ malignatꝰ. alioqͥn n̄ eēt excōicatꝰ cū canō doloſos⁊ violētos tm̄ tēat. vt. s. e. c. i. ⁊. xvij. q. iiij. ſi qͥs ſuadēteh ¶ Grauit̓. vl̓ nerauerit. cāus iſte ſꝑ excipit̉. jͣ. e. cū illoꝝi ¶ Official̓ .i. iudex vl̓ apparitor alicꝰ ptātꝭ vel pͥncipisk ¶ Layco. ſuppleēt qͥ de mādato ſui p̄lati hͦ faceret. nihilominꝰ īcidit in canonē. jͣ. e. vniuerſitatꝭ. niſi cl̓ici deliq̄rint. nec alit̓ pn̄t ad iudiciū trahi. tūc de mandato p̄latoꝝ capi pn̄t. vt tradit̉. jͣ. e. vt famel ¶ Fortuito. tūc .n. nō īputat̉. qꝛ caſus fortuiti p̄uiderinō pn̄t. s. de homi. ioānes. ⁊. c. vl. ⁊ sͣ. de ꝯmo. c. vno. ⁊. ff.de admi. re. ad cimi. ꝑti. l. ij. §. ſi eo tꝑe. ⁊. ff. de cuſt. ⁊ exhi.reo. nō ē. ⁊. l. milites. in fi. qꝛ nulla temeritas vel violentia in eo notari p̄t. ſꝫ excuſat̉ rōe officij. al̓s nō excuſaretur. qꝛ debuit p̄uidere an ex facto ſuo poſſet iniuria irrogari. ar. s. de iniur. c. vl.m ¶ Inferētē. tūc .n. excōicatꝰ nō ē. cū licitū ſit ſe defen-

s ¶ Non ꝯtingit. qꝛ tunc nihil intereſt eius. immo culpa eſt immiſcere ſerei ad ſe non pertinenti. ff. de reg. iuris. culpa. Ber.VI ꝟo igͣcauerit. ita ꝙ igͦrantia ꝓbabilis fuerit.ꝑal̓s nō excuſaret̉. s. de cle. ex. mi. apl̓ice. ⁊ .sͣ. de eoqͥ renū. ep̄a. c. j. ⁊. ij. Quid ſi tonſurā vidit ⁊ eumclericū nō credit. Rn̄. incidit in ſn aꝫ. dū tn̄ ille clericusſit. Quid ſi in veritate nō erat cl̓icꝰ. lꝫ tōſurā deſerret. ⁊illū ꝑcuſſiſti credēs illū clericū ꝓpter ꝯſcīaꝫ teneris. niſipoſtea certus efficiaris. ar. xi. q. iij. qm̄ multos. ẜm vnuꝫcaſum. Quid ſi crediderit ꝑcutere ticiū laycū ⁊ inꝑſonaerrās ꝑcuſſit martinū cl̓icn̄. Ala. dixit. ꝙ in ſnīaꝫ īciditqꝛ iniuriari voluit. ff. de iuiū. eū qͥ. §. ſi iniuria. ⁊ sͣ. de iniur. c. vl. T. dixit ꝙ nō incidit in canonē. qd̓ ꝓbat ꝑ hāclr̄aꝫ. qꝛ dic̄ hic ſi ꝑcutiat clericū quē credebat laycū nōē excōicatus. vt hic dicit. ſola .n. temeritas ⁊ violentiain hͦ ꝯſiderat̉. ar. s. e. c. i. ⁊. jͣ. e. veniēs. ⁊. ff. de iniur. illud. §vl. ⁊. l. ſe. iniuriā tn̄ fecit. vt dic̄ Ala. ⁊ ꝑ eadē iura potiuscredo opi. ala. q̄tutior eſt.

dere. jͣ. e. ex tenore. ſeruato moderamine inculpate tutele. s. de homi. ſignificaſti. ij.n ¶ Dim vi. ff. de iuſti. ⁊ iu. vt vim. ⁊. ff. ad. l. aqͣl̓. ſcīaꝫ. §.q̄ cū alit̓. ⁊ sͣ. de homi. ſignificaſti. vbi de hoc.o ¶ Oēs leges. de hac maͣ loquētes. ⁊ ita vniuerſal̓ reſtringit̉. ſic .i. diſt.oēs leges. ſic ⁊ indiffinita .s. de p̓uile. vt p̄uilegia.p ¶ Cū vxore .i. īſpōſa de pn̄ti. qꝛ ⁊lex ꝑmittit illā accuſare iure maritiff. de adul. ſi vxor.§. i.q ¶ Or̄e. Nūqͥdnoīe mr̄ is intelligimꝰ oēs aſcēdentes. ẜm. l. vr̄ ꝙ ſicff. d̓ ꝟ. ſig. appell̓one. ⁊ noīe filij oēsetiā deſcēdētes vtlex dic̄. ff. e. liberoꝝꝑ leges iſtas vr̄ ꝙſic. in caſu iſto nōcredo hͦ extēdēdūad aſcēdētes veldeſcēdētes. cū minor fiat īiuria. vn̄nō ē extēdenda licentia. s. de deci. c.tue. Ber.r ¶ Curpit̉. huicn. ꝑcit canō. qꝛ taꝫiuſtū dolorē ꝯpeſcere non poſſet. C.ad. l. iul̓. de adultegracchus. ⁊ lex ꝑmittit illū occidere ſic inuētū. ff. deadult. ꝙ ait lex. §.ꝙ ait. al̓s ex interuallo nō liceret