Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Seite
CCCXCIXr
Einzelbild herunterladen
 

De ſen. ex

CCCXCIX.

etiā excōicatōne notari: dūmōip̄m eſſe cl̓i cū ignorauerit. velſi hoc dubiū fuerit. ꝓpria manuª dūtaxat p̄ſtiterit iuramentū ꝙ cū eſſe clericū ignoraſſet.ab illo aūt ſi p̄ſtare nolueritᵇiuramētū: qꝛ violētas manuscōſtat eū in clericū inieciſſe: ſic̄ab excōicato. donec de mādatoſummi pōtificis abſoluat̉ conuenit abſtineri. Idem.On dubiū ē ꝙ hi q̄ vioAētas manus ī clericosvl̓ canōicos aut cuiuſſibet religionis? conuerſos iniciūt: ex ꝯſtōeᵈ cōcilij ſentētiaꝫexcōicatōnis incurrūt: nec niſiin articuloᵉ mortis ſine rom.pon. abſolutōis poſſunt beneficiū impetrare. IdemCUlieres vl̓ alie ꝑſōeq̄ ſui iurisᶠ nō ſūt ab4ep̄o dioc. abſolui poſſunt ſi manus in clericū iniecerint violentas De his veroqui magne ſunt potentie ⁊ ita

delicati: ꝙ laborēᵍ veniendi adie ap. nequeunt ſuſtinere: reſpondemus: ꝙ ſtatus ꝑſone p̄us ⁊ veritas negotij ē intimanda rō pō. ⁊ ẜm conſiliū eius tales erunt de cōmiſſo ſcelere corrigendi. illi vero qui nō ꝑ ſeipſos ſed eorum auctoritateʰ vl̓mandato alij violēter inijciūtmanꝰ in clericos. ad ſe. ap. ſuntmittendi: cum is cōmittat vere: cuius auctoritateʰ vl̓ mādato delictū cōmitti ꝓbat̉. dēOrro ſi aliquiⁱ violen-tas manus ī fratres ſuos iniciunt: ⁊ ducti penitentia nō cōiuncti ſed priuatiꝫa te veniam poſtulāt: eos monere debes ⁊ inducere: vt hisquos leſerunt cōgrue ſatiſfaciant ᵏ: ⁊ ap. ſe. cōſpectui repreſentent: cū a te vl̓ alio ſine ſpeciali mandato ro. pon. abſoluinō poſſunt demUlli ſe poſſunt priuilegio ap. ſe. tueri. quo mi-

a Propria manu. Soli ſacr̄o credit̉. qn̄ de ꝯſcīa alicuius dubitat̉ vl̓ q̄rit̉. vt hic patꝫ. xxxiiij. q. ij. in lectū. xxxi. q̄ij. ſi veꝝ. ff. de re mili. n̄ oēs. §. abarbarꝭ. xvi. q. iij. dilectio⁊ .xxxv. q. iij. exͣordinaria. ⁊ sͣ. de excep. paſtoralis. arg. s.qd̓ me. cā. c. vl. cū ſuis cōcordātijs poſitis ibi.b Noluerit hocip̄o ꝙ iurare n̄ vl̓rpſūptio ē ꝯͣ eū. ꝙtanqͣꝫ exiōicatusvitabit̉. ſi. s. de here. excōicamus. §.qui vero. cū ꝯſterꝙ violent as manus in illū iniecitfic .n. ꝓ ꝯuīcto habet̉ qui ſe nō purgat. sͣ. de ſimo. d̓ hͦ⁊ sͣ. de pur. c. cu. p.⁊. c. inter. in fi. Itehic hēs ꝙ lꝫclericꝭnō ẜuet hītū uūadhuc retinet priuilegiū ſuū. vn̄ cōtra. jͣ. e. ī audiētia.hoc intellige antetri nā ad monitionē. illud cū ſuis cōſil̓ibꝰ poſt qͣr tūc ꝑdit p̄uilegiū.On dubium religionis. conuerſos. jͣ. e. ex tenore. ex eo ꝙ dicit religionis. vr̄ ꝙ conuerſifeculariū eocleſiarū nō hēanthoc p̄uilegiū. ar. xxvij. q. i. lex cōtinentie. Sꝫ dicēdū eſtꝙ exqͦ tradiderūt ſe ⁊ ſua diuino obſequio ſiue in ſeculari eccīā ſiue in regulari iā cenſent̉ eccīaſtice ꝑſone. ⁊ extoto trāſſati ſunt in foꝝ eccīe. vn̄ hn̄t emunitatē eccleſiſticā. xvij. q. iij. qui ſquis. Et dicit decretū. ꝙ tm̄ duo ſuntgenera xp̄ianoꝝ. vnū ꝙ dedicatū ē diuino obſequio. vtclerici ⁊ ꝯͣuerſi. aliud genus. vt laici. xij. q. i. duo ſūt. Qudā tn̄ volūt dicere ꝯͣ. ſꝫ benignus ē dicere ꝙ ſic. vt eorūgaudeāt p̄uilegio. quoꝝ religionē ⁊ vitā aſſumūt. vt. s.de ſta. mo. recolentes.d Ex ꝯſtitutōe ꝯcilij. xvij. q. iiij. ſiquis ſuadēte. in quaꝯſtōe nulla fit mētio de cōuerſis ſꝫ ꝑ hoc. ⁊ .jͣ. ex tenore extendit̉ ad ꝯuerſos. ſic qd̓ dr̄ de monachis extēdit̉ ad regulares .s. de poſtula. ex ꝑte ⁊ ita ꝑ cōſequēs ad oēs cōuerſos. vt dictū ē. jͣ. e. canonica. ber.e In. articulo mortis. ⁊ in alijs caſibꝰ qui hn̄tur. jͣ. e. q̄uis. vbi de hoc.Ulieres. ſui iuris. vt ſunt ſerui. ſꝫ hoc ītellige¶ẜm diſtinctōem illius decre. jͣ. e. relatū. Nec īntelligas hoc verbū d̓ filijſſamil̓. qui dū in pr̄iaptāte n̄ dicunt̉ ſui iuris. qꝛ tales dn̄t ad curiā mitti. niſiſint. jͣ. pubertatē. jͣ. e. qͣꝫuis. ⁊. c. vlti. ber.g Laborē veniēdi. hoc referas ad arbitriū ep̄i. ar. ff. deꝟbo. obli. ꝯtinuus. §. cū. ita. Et ſi videhit̉ ep̄o ꝙ laborēeundi neq̄at ſuſtinere. ꝓpter periculū more illū abſoluere p̄t recepta ſufficienti cautōe. ꝙ parebit ꝯſilio ſiue reſponſo pape. ar. optimū s. ti. ꝓxi. c. vl. ⁊. jͣ. e. decetero. ⁊. cſacro. Si vero ꝑiculū nō timet̓. ꝯſulat̉ papa anteqͣꝫ abſoluat. ⁊ hoc vr̄ dicere littera rſta.

h Autoritate vl̓ mādato. ſic. s. de reſtōe ſpo. cū ad ſedē ad fi. ⁊ ille dr̄ facere qui ꝑ aliū facit. ff. de admi. tu. it. j.tn̄. §. geſſiſſe. ⁊. xvi. q. vi. ꝯſuetudo ī fi. ⁊. jͣ. e. vt fame. §. vl.⁊. C. de accu. nō iō. ⁊. ff. ad. l. aquil̓. liber hō in pͥn. ⁊. ff. de iuriſ. om. iudi. ſiquis id. §. vl. ⁊ qui cām p̄buit vl̓ opem tenet̉. ff. vi. bo. rap.iiij. §. ſi cū ẜuā. ⁊ sde homici. ſicut dignū. §. ij. ⁊ sͣ. de iniurijs. c. vl. Sꝫ vr̄ꝙ ille qui mandato alterius hoc fac̄nō teneat̉ maxīe ſihēat in illo ptāteꝫvl̓ ei ſubiectus ſitar. ff. de re. iu. n̄ vr̄.⁊. l. p̄dicta. ff. ad. l.aquil̓. liber hō. ij.Sꝫ ꝯͣriū verū ē. qꝛp̄ceptū iniuſtū fuſt. cui n̄ debuit obedire. ſꝫ deo potiusqͣꝫ homini. jͣ. e. relatū. ⁊. xi. q. iij. iulianus. n̄ ſꝑ. ⁊. xxiij.q. i. quid culpaturin fi. ⁊. ff. de vi ⁊ viar. l. i. §. quotiēs. ⁊jͣ. e. vniuerſitatisqꝛ nec illa ptās data ē laico ſuꝑ clericu. s. e. ſi vero. §. i.Sꝫ pone ꝙ mādauit ſꝫ an̄ manuuꝫiniectōem penituit. quid erit. reſpōdeo. nihilominusin canonē inciditniſi īuocauēit mādatu. ita ꝙ reuocatio ad ip̄m ꝑuenerit. ar. ff. man. ſi mandaſſem. ⁊. ff. admace. ſi tn̄. ⁊. l. ſi filius. et. ff. qd̓ iuſſu. l. i. rn̄ſo. i. ⁊ sͣ. de ꝓc.mandato. ⁊. c. ex inſinuatōe. ⁊ sͣ. de reſcrip. ex ꝑte. iij. Sꝫpone ꝙ mādator an̄ iniectōem manuū moriat̉. tūc nōerit extōicatus. qꝛ mādatū morte extinguit̉. ff. man. inter ceteras. §. i. ⁊ sͣ. de offic. dele. relatū. ⁊. c. lꝫ. ⁊. eccīa n̄ ligat ſub terra. ar. jͣ. e. a nobis. ⁊ xxiiij. q. ij. legat̉. ar. a ꝯͣrioItē pone ꝙ nō mādat ſed ratū hꝫ ex poſtfacto. nūqͥdincidit in canonē. Quidā dicunt ꝙ ſic. qm̄ ratihabitiolocum hꝫ in maleficijs. ff. de vi ⁊ vi ar. l. i. §. quotiēs. ⁊. ff.de his qui. no. infa. quid ergo arg. C. de inceſ. nup. l. iij. ets. de reſti. ſpo. cū ad ſedē in fi. ar. ꝯͣ. ff. man. ſi vero. §. ſi pꝰNon credo ꝙ in caſu iſto incidat in ſnīam. lꝫ ex poſtfacto ratum hēat cū hoc fecerit cā ſui ⁊ eius noīe. ſecus ſipotuit ꝓhibere ⁊ nō ꝓhibuit. de hoc dicet̉. jͣ. e. quante preſumptōis. ber.Orro ſi aliqui. qui non ſunt fratres illorum qͦsIleſerunt. quoniam fi fratres eſſent. ⁊ ſe adinui-cem ꝑcuſſiſſent. abbas eos abſoluere pōt. s. eo.monachi. ⁊. jͣ. e. cum illorum. vl̓ poteſt nitelligi de alijsqͣꝫ de monachis. qd̓ verius vr̄. ⁊ loquit̉ ep̄o. ſuos. ⁊ alialr̄a hꝫ tuos. ⁊ planior ē lr̄a. ⁊ ſic ē in antiqua.k Satiſfaciant. ar. ꝙ nō valet pnīa ſine ſatiſfactōne.s. de vſuris cū tu. ⁊. xiiij. q. vi. ſi res. ⁊. xxiiij. q. ij. legatur. d̓pe. di. i. neminem.Ulli vitare s. de priuile. cum ⁊ plantare. ⁊. ca. vtIͣpriuilegia. ad hunc em̄ caſum p̄uilegium nonextendit̉. Sꝫ nunquid papa communicando ex