CUm a nobis petit̉: ⁊ inr̄fra. Ex ꝑte vr̄a fuit ꝓpoſit um ꝙ olim int̓ vos⁊ ſenon̄. archiep̄m queſtioneſuborta ſuꝑ eo ꝙ idē archiep̄saſſerens monaſteriū vr̄m metropolitano iure ſibi ſubeſſe:ꝓcuratōnes ⁊ res alias exigebat a vobis. Tādē in. r. ſanctiangeli dya. car. tūc apoſtoliceſedis lega. a partibus concorditer compromiſſoª ⁊ ꝓmiſſoſub certaᵇ pena. ꝙ arbitrio ſeuordinationi eiuſdem vel duorum mediatorumᶜ: quos idēſuper hoc deputaret preciſe parerent. magiſter. p. capellanꝰ /noſter. ⁊ .i. archidyaconus ſenon̄. mediatores ab eodē ſuꝑhͦ deputati legato ordinando⁊ diffiniendo cauſam huiuſmodi terminauerunt. ¶ Nosigitur quod per predictos mediatores ſuper hoc actum eſt.auctoritate apoſtolica confirmamus.demOmpromiſſum nō ex(tendit̉ in cōpromittentis heredesᵇ ſi de ipſisnō caueat̉ ibidem.

Liber ſecundus. De iudicijs.A concilio aphricano.E quouultdeoᵉ centurienſi epiſFxopo queꝫcum aduerſarius ipſius eum pe-tiſſet ad concilium introduciinterrogatusᵍ an cum eo vellet expeririʰ: primo id promiſerat: ⁊ altera die reſpondit hoc ſibi non placereⁱ: atqꝫ diſceſſit. placuit vt nulluseidem communicet. donecᶠ

hic reſpicit ip̄m factū. vt ſi tertius eligat̉ incertus nō teneat ꝯͣꝓmiſſum. vt hic factū fuit. ſi dictum fuiſſet hic ꝙcertā ꝑſonā eligerēt ſi diſcordaſſent. tūc valeret. ff. eo.itē ſi vnus. §. ſi in duos.Om a nob̓. ꝯcorditer ꝯꝓmiſſo. Et ſic de re ſpūa(li p̄t in eccleſiaſticāꝑſonā) ꝓmitti. ꝙveꝝ ē. s. e. ꝯtingit.vbi de hoc.b ¶ Sub certa.se. dilecti. cui tantūmetu pene ſtabit̉vt ibi. ⁊. C. e. l. i. ⁊ſic religioſi pn̄t exigere penā qͣliter ⁊qn̄ hͦ lic eat d̓r.s. edilecti.c ¶ Mediatorū.ſic vr̄ ꝙ arbiter incertus poſſit aſſumi. qꝛ hic nō fuitexp̄ſſum de mediatoribꝰ iſtis. vn̄ ſignat̉ ꝯͣ. s. c. ꝓx. ff. e.ſi vnus. §. ſi in duos. Sed dicas ꝙcardinalis nō fuit aſſumptꝰ vt verus arbiter. nec illi mediatores ſedpotiꝰ fuerūt amicabiles cōpoſitores qͥ de plano ⁊ ſine ordine iudiciario. ⁊ ſine aliqͣ cognitōne ꝑtes ꝯcordauerūt. ⁊ hͦ pꝫ exꝟbis ill̓ arbitrioſeu ordinatōni. ⁊ex eo qd̓ dicit inferius ordinādo ⁊diffiniēdo. vn̄ qd̓factū fuit ꝑ legatūſiue ꝑ illos qͦs ad hoc mediatores elegit tenet. vel ſi fuerūt arbitri adhuc ceſſant ꝯͣria. qꝛ hic nō fuit comꝓmiſſum factū de incerta ꝑſona. ſꝫ ꝑtes dederūt ptātē legato.vt ip̄e eligeret arbitros ſeu mediatores ⁊ ip̄e elegit certos. ⁊ hoc nō ē ꝯͣ iura ſuꝑius ſignata. Et ideo papa ꝯfirmat ordinationē illoꝝ. qꝛ neccardinalis poterat diſcordare. ſed in ſuꝑiori decre. potuerunt diſcordare. ⁊ ita nōcontradicit.Ompromiſſum. heredes. Hoc ſumptū ē de legibus illis. ff. e. diem ꝓferre. §. i. ⁊. l. ſed interpellat̉§. ſi ab altera ꝑte. ſecus ē in iudicijs. Iudiciū .n.tranſfert̉ ad heredes qͣꝫuis de heredibꝰ mētio nō fiat. C.de iura. calū. auc̄. pͥncipales. Et hͦ ideo qꝛ arbitria ſtrictiiuris ſunt. ꝯpromiſſum ꝟo nō extēdit̉ niſi ad ea tm̄ deqͥbus exp̄ſſe in cōpromiſſo cauet̉ .s. e. cū dilecti. ⁊. ff. e. nōdiſtinguemus. §. de offō. nec ad alias ꝑſonas. vt in legibus p̄dictꝭ. Sic pactū ꝑſonale non extendit̉ ad heredesqn̄ꝫ. ff. de pac. idē in duobus. §. ꝑ ſonale. ⁊. l. iuriſgentiū. §pactoꝝ. ſi alterius partꝭ tm̄ heredis mentio etiam fiat.morte nihilominus ſoluit̉ ꝯpromiſſum. vn̄ ex vtraqꝫ ꝑte dꝫ fieri mētio hxredū al̓s nō tranſit ad heredes. vt dicit lex p̄dicta ſed interpellatur. §. ſi ab altera. On̄de melius diceret̉ in compromittentiū heredes. ⁊ ita ſoluiturcompromiſſum ꝑ mortē alterius cōpromittenti. s. e.

mortē alterius arbitroꝝ s. de offi. delegati.vno. Ber.Equouult deo. ꝓpriū nomen ēf ¶ Quem .i. qͥ caſus ꝓ caſu. ⁊ ē antitheſisfigura. ſic. lxxv. di. ordinationes. ⁊. xviij. qij. quidā. vbi eosponit̉ ꝓ hi.g ¶ Interrogat̉ex ſuperabundanti interrogatur. qͦniam al̓s ex neceſſitate tenebaturſub eis reſpondere. quia iudiciumredditur in inuitum. ff. de ꝟ. obli.inter ſtipulantem§ .i. qꝛ omnes cauſe tunc in ſynodotractabantur. velforſitan ne poſſetpoſtea iudicem recuſare. iij. q. iij. §.offeratur. ⁊ s. deoffic. delega. ſuperqueſtionū. §. nos⁊. §. verum. niſi aliquid poſtea de nouo emergat .s. deoffi. delega. inſinuante. ⁊. ff. de inter.act. de etate. §. excauſa. ⁊. ff. de ꝓcu.ſi poſt datū damnum. ⁊ de pe. di. viplacuit. i lla nonfuit cauſa. quia ſynodum totā nonpotuit recuſareh ¶ Experiri. experiri ponitur hicꝓdefendere. aliqn̄tn̄ ponit̉ ꝓ agere.jͣ. de cā poſ. ⁊ ꝓprie.paſtoralis. ⁊ no. jͣ. de ſen. ⁊ re iudi. c. pe.i ¶ Placere. Sed nonne fuit locus penitentie. Dideturꝙ ſic. ff. de iuriſdic. om. iudi. ſi ꝯuenerit. Rn̄. locus ē pententie. jͣ. de iurepatro. cum layci. ſed non hic. qꝛ nō p̄t penitere in alterius p̄iudicium. ff. de reg. iur. nemo. ⁊ quiscontumaciter receſſit fuit excommunicatus. xi. q. iij. certum. immo inuitus compellitur reſpondere vt dictumeſt.k ¶ Don ec. loquitur ẜm antiqua tempora quādo cauſa excommunicati tractabatur anteqͣꝫ abſolueretur. xiq. iij. ſi epiſcopus forte. Intellige ẜm antiquam litterāque olim in antiqua compilatiōe talis erat. hic nulluseidem communicet donec cauſa eius qualem potuit terminum ſumat. Et ẜm iſtam litteram bene loquitur ẜmhodierna iura. quia cum pro contumacia fuerit excommunicatus nullus debet ei communicare donec ſatiſfactione premiſſa. id eſt ſatiſdatione preſtita iudicio fiſtifuerit abſolutus. jͣ. de verbo. ſigni. ex parte. hodie veroſtatim debet abſolui. ⁊ poſtea cogno ſci de cauſa excommunicationis. niſi in caſibus. vt. jͣ. de ſenten. excom. pertuas⁊ niſi quis excommunicatus ſit ꝓ manifeſta offenſa. jde verbo. ſig. ex parte. ⁊. xxiij. q. vl. peſſimam. ⁊. jͣ. de ſente.ex. ſacro.