De ſen. ex.
CCCXCVIII
p̄ter id quod in ip̄is ꝯtinebit̉litterꝭ nihil populo ꝓponereᶠpermittant. formā vero quaꝫcōiter talibꝰ apo. ſe. indulgetduximus exprimendā vt ẜmeam dyoceſani ep̄i ſuas lrāsmoderent̉. Ea fiquidē talis ēqm̄ vt ait apl̓s. Oēs ſtabimꝰan̄ tribunal xp̄i recepturi: ꝓut in corꝑe geſſimus ſiue bonū fuerit ſiue malū: oportetnos diē meſſionis extreme miſericordie oꝑbꝰ p̄uenire ac et̓noꝝ intuitu ſemīare initerrisqd̓ reddēte dn̄o cū multiplicato fructu recolligere debeamus in celis firmā ſpē fiduciamqꝫ rectā tenēt es: qm̄ qͥ ꝑce ſeminat ꝑce ⁊ metet. ⁊ quiſeminat in benedictōibꝰ de benedictionibꝰ: ⁊ metet vitameternam. ¶ Cū igit̉ ad ſuſtētationē fratrū ⁊ egenoꝝ ad tale ꝯfluentiū hoſpitale ꝓprie n̄ſuppetant facultates. vniuerſitatem veſtram monemus ⁊exhortamur in dn̄o atqꝫ in remiſſionem vob̓ iniungimuspeccatoꝝ: quatenus de bonisxobis a deo collatis pias elemoſynas ⁊ grata eis charitatis ſubſidia erogetis. vt perſubuentōeꝫ veſtrā ip̄oꝝ īopieꝯſulat̉. ⁊ vos per hec bona ⁊alia que dn̄o inſpirāte feceritis ad eterna poſſitis gaudiaperuenire. ¶ Qui aūt ad q̄rendas elemoſynas deſtināt̉modeſti ſint ⁊ diſcreti: nec intabernisᵍ aūt in alijs locis incongruis hoſpitent̉. nec inutiles faciāt aūt ſumptuoſas expenſas: cauetes oīno ne falſereligionis habitum geſtēt¶ Ad hec. qꝛ per indiſcretas ⁊ſuperfluas indulgētias qͣs qͥ-
dā eccl̓aꝝ prelati facere nō verent̉: ⁊ clauesᵛ eccl̓e ꝯtēnunt̉⁊ penitētialis ſatiſfactio eneruat̉. decernimus vt cū deducat̉ baſilica: nō extendat̉ indulgētia vltra annū ſiue abvno ſolo: ſiue a pluribꝰ ep̄isdedicetur. ac deinde in anniu̓ſario dedicationis temꝑe. xl.dies de iniūctis penitētijs indulta remiſſio nō excedat. ⁊ īfra. Hūc quoqꝫ dieꝝ nūeꝝ indulgentiaꝝ lr̄is p̄cipimꝰ moderari: q̄ ꝓ quibuſlibet caſibꝰaliqͦtiēs ꝯcedunt̉: cū ro. pon.qui plenitudinē obtinet ptātis. hoc in talibꝰ moderamenꝯſueuerit obſeruare.Honorius tertius.Oſtro poſtulaſtiˣ certiIficari rn̄ſo vtꝝ ꝑ tuā ꝓ. uinciā poſſis ꝯcedereremiſſiōis lrās gn̄ales. Nosigit̉. t. f. breuit̓. r. ꝙ ꝑ ꝓuinciātuā libere potes hmōi ꝯcedere lrās ita tn̄ ꝙ ſtatutū gn̄alꝯcilij nō ꝯcedas.regorius nonus.(Eꝓ dilatōe pnīe ꝑicu25lū īmineatᶻ aīaꝝ ꝑmitmittūt ep̄is ⁊ alijs ſuperioribꝰ necnō minoribꝰ p̄latis exēptꝭ vt etiā p̄ter ſui ſuperioris licētiā ꝓuidūᵇ ⁊ diſcretū ſibi poſſint eligere ꝯfeſſorēDe ſententia excommuntcationis.Alexan. iij. ſenon̄. archiep̄o.Uꝑ eo ꝟo ꝙIꝯſiliū poſtulaIſti. ⁊ īfra. Rn̄demꝰ ꝙ ſi cl̓iciīfra puberes ānos ſe ad inuicē aūt vnus alteꝝ percuſſerintᶜ nō ſunt adapo. ſe. mittendi. qꝛ eos etas
eſt ꝑiculū cautius ē ꝓuidēdū. xlij. d. qͣeſcamꝰ. ⁊ vij. q. vij.c. vl. ⁊. ff. ad car. l. i. §. ij. Ber.Om ex eo. lr̄as. ſic gͦ credet̉ lr̄is ep̄i. ſi vere ſint. sͣde ꝓba. poſt ceſſionem. ⁊ xi. q. iij. cure.t ¶ Propone̓. qꝛ in talibꝰ diligēs inq̇ſitio faciēda ē. xlij.di. qeſcamus.s ¶ In tab̓nis. ſin. ibi pb̓lice deliq̄rit p̄nt a dyoceſano puniri. lꝫ ſintexēpti. s. de p̄uile.tuaꝝ. vbi de hoci ¶ Claues. eccl̓eꝯtēnūt. qd̓ eſſe n̄dꝫ. ſi. s. ti. ꝓx. c. vl.de pͥuil̓. vt puil̓ia.k ¶ A pl̓ibꝰ. qͥd ſiqͥlꝫ indulgeat annu. nūqͥd vꝫ hmōiindulgentia ꝯͣ ſtatutū iſtud. vr̄ ꝙ n̄sͣ. de exceſ. p̄la. cūad qͦrundā. ⁊. c. ſane. ⁊. c. ꝓxi. Credoꝙ teneat lꝫ ip̄i faciāt ꝯͣ mādatumiſtud. qꝛ nō adijc̄h̓. ꝙ ſi ſecꝰ fecerītdecernimꝰ nō valere. ꝓut d̓r in illadecr cū ad qͦrūdā.ad hͦ. sͣ. de p̄bē. int̓cetera. vbi .n. hꝰcl̓a nō apponit̉ inmādato. lꝫ fiat ꝯͣmādatū. tn̄ tꝫ qd̓factū eſt. .sͣ. de p̄bē.dilectus. ij. ar. ꝯͣ. sͣe. c. ꝓx. in fi.Oſtro. poſtulaſti. ꝙꝑ ꝓuīciā.No ꝙ archiep̄usꝑ totā ꝓuinciamſuā p̄t facere remiſſiones. ꝓut h̓colligit̉. ⁊ ep̄us inſua dyoceſi. lꝫ ip̄ear chiep̄s non ſitiudex ordinariusoīm de ꝓuīcia ſuasͣ. de of. or. paſtoralis. ⁊ iuriſdictōemꝯtentioſam nō hꝫin ſua ꝓuincia. niſi in certꝭ caſibꝰ vtd̓r in decr. paſtoralis. ſꝫ volūtariā ſicut ꝓcōſul. cū vribē ingreſſus fuerit iuriſditōꝫ hꝫ n̄ꝯtentioſam. ſꝫ volūtariā. ff. de of. ꝓcō. l. ij. ⁊ legatus p̄t in ſua ꝓuincia facere remiſſiōes. qꝛ ⁊ſtatuta ꝑpetua facere p̄t. s. de of. le. c. vl. ⁊ eſt hͦ ep̄oꝝ ⁊ archiep̄oꝝ .ſ. facere remiſſiones. niſi ex ſpāli ꝯceſſione velalia legitīa cā ꝯpetatalijs inferioribꝰ p̄latis .s. de exceſſ.p̄la. accedentibꝰ. ⁊ p̄uilegia pn̄t ꝯcedere ep̄i ⁊ archiep̄i.
sͣ de his q̄ fi. a p̄la. ſi. ꝯſen. ca. qͣꝫto. ⁊ ar. sͣ. de iurepa. nil̓s:y ¶ Nō excedas .s. e. c. ꝓxiE ꝓ dilatōe. ꝑiculū immineat. ſic ꝓpt̓ periculuꝫmore dat̉ abſol̓o ſtatim. q̄ al̓s nō daret̉. jͣ. t. ꝓx.nuꝑ. in fi. ⁊. c. ſacro. ⁊ sͣ. de of. or. ad repͥmendā. ⁊ꝓpter ꝑiculuꝫ aīeſtatim infans baptizat̉. v. di. baptizari. ⁊ de ꝯſe. d. iiij.ne qd̓ abſit. ⁊ dilatio ꝓpt̓ ꝑiculumtollit. ne interi maliqd̓ ꝯtingat periculū. de ꝯſe. diſt.iiij. iudei. ⁊ eſt ar.ꝙ vbicūqꝫ ꝑiculūtimet dilatio ſinemora vitāda eſt.xxviij. di. de ſiracuſane. Itē ar. ꝙ ſacerdos ſtatim dꝫcurrere ad īfirmūqn̄ vocat̉. qꝛ vitaꝫadimit qͥſqͥs morienti pnīaꝫ denegauit. xxvj. q. vi. ſipſbyt̉. ⁊. c. ſeq. ⁊ reus erit animarū.vt ibi d̓r.a ¶ PermittimꝰSic̄ gͦ vr̄ ꝙ ep̄i vl̓alij in feriores p̄lati exēpti an̄ iſtaꝫꝑmiſſionē nō poterāt ſe ſubijcerealicui ꝯfeſſori ſin̄licentia ſui ſuꝑioris .s. e. c. oīs vtriuſqꝫ. qꝛ nll̓s clericus ſine licētia ſuiep̄i p̄t eligere iudiciūi nō ſui iudicisꝑſone vel reꝝ. sͣ. d̓fo. ꝯpe. ſi diligenti. ⁊. c. ſignificaſti.⁊. iij. q. vi. non liceat. gͦ multominuſiu dicium animeqd̓ maius eſt.
b ¶ Prouidum.qui ſciat ligare acſoluere. de pe. diſ.vi. qui vult. ⁊ s. e.omīs. §. ſacerdos.⁊ qui diligenterinueſtiget qualitatem criiinis ⁊ perſone.de pe. di. v. ꝯſideret.Oper eo. percuſſerit. irato animo. al̓s nōinciderent in canonē. ꝓut ſequentia ꝟba dꝫclarāt. ⁊ xvij. q. iiij. ſiqͥs ſuadente