De appel. re. ⁊

CCXI

terlocutōe fuerit appellatumdūmō non ſit ex alia cā legitima ſuſpectus. ne ꝓceſſus negocij friuolis occaſionibus retardetur Idem in eodem.Um ſpeciali ſit ꝓhibiFtioneⁱ prouiſum. neqͥſin aliquē excōicatōnisſnīa. niſi cōpetentiᵏ cōmonitōne p̄miſſa ꝓmulgare p̄ſumatvolentes etiam prouideri neforte commonitus fruſtratorie recuſationis vel appellatōis obtentu mouentis poſſitdeclinare examen. ſtatuimus.vt ſi allegauerit ſe iudiceꝫ habere ſuſpectum. coram eodeꝫˡcauſam iuſte ſuſpitionis aſſignet. ⁊ ipſe cum aduerſario

vel ſi forte aduerſarium nonhabeat. cum iudiceⁿ arbitroscōmuniter eligat. aut ſi cōit̓ ꝯuenire n̄ poſſint. abſqꝫ maliciaipſe vnum ⁊ ille alium eligatqui de ſuſpitiōis cauſa cognoſcant. ⁊ ſi nequiuerint in vnaꝫconcordare ſententiam aduocent tertiumᵖ vt quod duo exip̄is decreuerint. robur obtineat firmitatis. ſciantqꝫ ſe adid fideliter exequendum ex iniuncto a nobis in virtute obedientie ſub obteſtatione diuini iudicij diſtricto preceptoᵖ teneri. ¶ Cauſa vero ſuſpitionis legitima coram ip̄isinfra competentem terminūnon probata ſua iuriſdictio

ſi male appellauerit. ꝓnunciabit male appellatum ⁊ temittet partes ad priores iudices ī expenſis appellanteꝫcondēnando. vt hic dicitur. ⁊ ſub hac forma ſꝑ reſcribitur qn̄ appellat̉ a grauamine. Si vero appellauit a ſnīadiffinitiua. tunc iudex dꝫ cognoſcere de meritis cauſe. ⁊vider̄ an̄ bn̄ l̓ male ſit iudicatū. Etſi bn̄ ſit iudicatuꝫcōfirmabit ſnīaꝫl̓ ceſſabit. Si male iudicatum fuitvt. ij. q. vi. in fine.i. C. de ap. eos. inquibꝰ d̓r. ꝙ iudextm̄ pronūciare diſententiam iuſtāvel iniuſtā. Si ꝟopl̓a capitula ſintin ſententia ſiueplures articuli. iudex pro parte pōtconfirmare ⁊ proparte caſſare. ⁊ reformare ſententiam ẜm ꝙ iuſtūfuerit. jͣ. de teſtarainutiuſ ⁊ rainadus.g ¶ Cauſis. illeenī ſꝑ ſunt referēde ad ſedē apoſtolicaꝫ. jͣ. de bap. maiores. Que dicantur maiores cauſe. notatur. s. de offi.lega. ꝙ tranſlationem.Om ceſſante. cōminādo. Uidet̉ gͦ. ꝙ ſi iudexcōminatoria verba ꝓferat parti. ꝙ ex hoc poſſitappellari. niſi de hoc ſatiſfaciat iudex. qd̓ tn̄ nōeſt verū. qꝛ ex officio ſuo cōminari dꝫ. ff. de iudi. in ꝑemptorio. ⁊ s. de reſti. in integrum. tum ex litteris in finenec ēt dꝫ ſtatī quis moueri ꝓpter aſperitatē verboꝝ s. dereſcrip. ſiqn̄. Sed qualiter iudex pōt mutare conſiliumſuū in alterius iniuriā ꝯͣ regulā iſtā. ff. de reg. iur. nemo.Sed certe eodē modo quo appellans pōt mutare conſiliuꝫ. vt. ij. q. vi. ſiquis libellos. ſic ⁊ iudex. ⁊ intellige ſi appellans adhuc non fecit ſumptus ad ꝓſequendā appellationē. ff. de cōdi. ob cau. dat. ſi pecuniā in principio. ſꝫſi ſuptus vellet reficere. pōt adhuc reuocare grauamenqꝛ iam non intereſt illius. jͣ. e. interpoſita. §. ij. Sed nūquid iudex poſt decē dies pōt mutare ſuā interlocutoriam. videt ꝙ nō. qꝛ poſtea tranſit in rem iudicatā. ſicutet diffinitiua. s. de elec. cū dilecti. ⁊ sͣ. de teſti. ſignificauerunt ad fi. ar. ꝯͣ. ff. de re iudi. ꝙ iuſſit. Pōt dici. ꝙ lꝫ tranſeat in tem iudicatā quo ad hoc ꝙ pꝰ decē dies nō poſſitappellari. nō tn̄ qͦ ad iudicē. quin poſſit reuocare ſuaminterlocutoriā. qꝛ ⁊ appellans pꝰ decē dies poſſit renunciare appellatōni. qꝛ ip̄o facto renūciat quis eo ꝙ n̄ ꝓſequit ip̄aꝫ .s. e. ꝑſonās. Aduertat tn̄ qualiter corrigatſuam ſnīam ſiue errorē. qꝛ ſi ita dicat. Ego reuoco ſnīaꝫmeā ſiue corrigo errorē meū. ſic fatet̉ ſe erraſſe. ⁊ ſic illehabuit ꝓbabilē cām appellandi. ⁊ ſic vr̄. ꝙ iuriſdictioab illa tranſlata ſit. ⁊ ſic canon poſſet ſibi reddere iuriſdictōꝫ cū fateat̉ cām a ſe tranſlatā. curialiꝰ gͣ dicat. nōcredo te grauaſſe. ſed ſi grauaui te in aliquo illud reuoco. ar. colligit̉ ex hac decr. ꝙ interlocutoria n̄ tranſeatin rem iudicatā. ſed veꝝ eſt ꝙ n̄ tranſit vt dictū eſt. quiiudex illā bn̄ poſſit reuocare re integra. ſed qͣꝫtū ad illuꝫꝯͣ quē lata ē ſnīa ſi nō appellet īfra decē dies bene trāſit.⁊ idi īputet̉ ꝙ nō appellauit. qꝛ ſnīe acquieuiſſe videtur

ar. s. ti. ꝓxi. ꝙ ad ꝯſultatōꝫ. io. Itē hic eſt. ar. ꝙ actio ſemel extincta reuiuiſcit. ar. ff. de bo. poſ. ẜm tabulas. l. pe.§. qui teſtamento ⁊ eſt ꝯͣ illud. de ꝯſe. di. iiij. quer is. ⁊. ff.de ſolu. qui res. §. aream. ſꝫ hoc ē bn̄ficio huius ꝯſtōnis. ⁊quia iudicis eſt corrigere qd̓ minus legitime fecerit. jͣ.de accu. qualiter ⁊qn̄. alia iura plura hoc dicunt.Om ſpebitione.ciali. ꝓhiquāhabes. jͣ. de ſē.excō. ſacrok ¶ Cōpetēti. trina .ſ. vt. xvi. q. vij.oēs decime. xvij. qiiij. de p̄ſbyteroꝝ.⁊ .xxiiij. q. iij. de illicita.l ¶ Corā eodē. s.eo. ſecūdom ¶ Iuſte ſuſpitiōis. Quid ſi dubitet̉ an ſit iuſta.qꝛ n̄ eſt in iure exp̄ſſa ⁊ al̓s dubitaret̉ rn̄deo arbitrielecti de hͦ cognoſcāt primo. an ſitiuſta quia omniaque adhūc articuluꝫ pertinent. adarbit ros pertinent. s. de offi. dele. c. ſuſpitionisn ¶ Cum iudice. hoc intellige quando iudex ordinarius procedit ex officio ſuo contra aliquem ad famā velclamorē. jͣ. de accu. qualiter ⁊ quando. ⁊ ſic loquit̉ iſtaꝯſtō in ordinario vt bene declarāt ſequētia. aliter intelligi nō pōt. ⁊ ita tam in ordinario iudicio qͣꝫ exͣordinario. ſcilicet inquirendo poteſt iudex recuſari.o ¶ Tertiū. ſub hac forma nō poſſet cōpromitti ī duoſvt ſi diſſentiant tertiū eligāt. s. de arbi. innotuit. ⁊. ff. dearbi. itē ſi vnos. §. ſi in duos. ſed ſi in duos ſimplicitercompromittatur. ſi diſſentiunt pretor eos cogere debetvt concordent vel tertiū aſſumāt. ff. de arb i. itē ſi vnus.§. principaliter. ⁊ s. de offi. dele. ſuſpitionis. §. i. itē arg.ꝙ arbiter quantū ad hunc caſum poſſet egredi fines iniunctos. quod veꝝ eſt auctoritate huius conſtitutōnisal̓s non poteſt. s. de arbit. cum dilectus. ff. de arbit. nondiſtinguemus. §. vltimo.p ¶ Diſtricto precepto. ⁊ ſic videtur. ꝙ idem faciat p̄ceptum canonis. quod facit preceptum iudicis vt bn̄ficio huius canonis teneantur concordare vel alium eligere. ſed quia canon iſte penam iſtam non imponit. iudex recuſatus compellat illos. ⁊ penam eis imponat ſi n̄concordarit. s. de offi. dele. ſuſpitionis. in fi. que ſit poteſtas iſtorum arbitrorum. dicitur. s. de offi. dele. c. ſuſpitionis in ſi.q ¶ Terminū. ab ip̄o iudice prefigendū. jͣ. quē arbitriſuſpitionis negociū terminare ꝓcurent. jͣ. e. titulo. legitima. in concil̓. lugd̓. que corrigit illam ſuſpitionis. in hͦtantum. ⁊ merito iudex recuſatus arbitris iteꝝ terminū prefigere debet infra quem cauſam ſuſpitiōis determinēt. ſicut iudex a quo appellat̉ pōt ⁊ dꝫ prefigere terminū appellanti infra quem cām appellationis ꝓſeqͣt̉alioqum in cā ꝓcedet. vt in. §. ſe. ⁊ sͣ. ē. ſepe ⁊ eadem ratōeſt in vtroqꝫ caſu. ſcꝫ ne pretextu friuole appellationis l̓recuſationis negocium ꝓrogetur. ideo decr. illa ſuſpitōnis. corrigitur quantum ad hunc articulum. b.