aut litteras impetrauerit abeodē priuſqͣꝫ delegata fuerintaſſignateᵇ. Cū aūt ex rōnabili cauſaᶜ putauerit appellandum. coram eodem iudice cāprobabili appellationis expoſita. tali videlicet que ſi foretprobata deberet legitima reputari. ſuperior de appellatione cognoſcat. Et ſi minus rationabiliterᵈ eum appellaſſeconſtiterit. illum ad inferiorem remittat. ⁊ in expenſisalteri parti condemnet. Alioquinᶠ ip̄e procedet ſaluis con

ſtitutionibus de maioribꝰ cauſisᵍ ad ſe. apoſtolicā referēdisIdem in eodemUm ceſſanteʰ cā ceſſeteffectus ſtatuimꝰ. vt ſiEue iudex ordīariꝰ ſiuedelegatꝰ aliqͥd cōminādoʰ vl̓interloquēdo ꝓtulerit. qͦ executioni mandato alter litigātium grauaretur. ⁊ ſano vſuſconſilio ab huiuſmodi īterlocutionis vel cōminatōis effectu deſtiterit. libere in cauſe cognitione ꝓcedat. nō obſtanteſi a tali comminatione vel in-

ſcd̓m reſcriptū n̄ tollat̉ iuriſdictō delegata. niſi de ea fiatmētio ml̓to fortiꝰ vr̄. ꝙn̄ tollat̉ ordīaria niſi de ip̄a fiatmētio. faciliꝰ enī tollit̉ exͣ ordīaria. qͣꝫ ordīaria. iij. q. iij. §ei aūt Suꝑ hͦ dicas. ꝙ ſi iuriſdictio ordīaria iā cepta ēꝑ ſolā citatōꝫ. amō n̄ p̄t tolli qͣꝫtū ad cām illā ꝑ lr̄as papeniſi d̓ hͦ fiat mētio ī reſcripto. ſic̄⁊ ī delegata. Sꝫ ſiordīaria iurꝭ ditōn̄ ē cepta ꝑ citatōnē p̄uenit̉ bn̄ ꝑ reſcriptū ꝓut qͣttidie fit. nec ē neceſſe fieri mētōꝫ ī reſcripto d̓ ordinaria. ⁊ hͦ iō vt dixitio. qꝛ ordīaria iuriſdictio general̓ē. vn̄ tollit̉ ꝑ ſpālē qͣꝫtū ad illā ſpeciē qͥ delegat̉. s. dexeſcri. paſtoralisar. jͣ. e. ti. c. i. ⁊ eo ipſo ꝙ papa ſciētercōmittit cām. eātrāſfert a ptāte ordīarij s. d̓ of. d̓le.paſtoral̓. §. p̄terea. Et tu dicas aliā rōnē meliorē. cū enīdn̄s papa ſit iudex ordīariꝰ oīm hoīm. vt. ix. q. iij. cūcta.pōt qͥlibet ip̄ꝫ adire ꝑ ſimplicē q̄relā re integra. ēt ip̄e p̄tcognoſcere l̓ delegare. nec ē neceſſe ꝙ faciat mētōꝫ de iuriſdictōe minoris. ⁊ ꝑ ap. itur ad ip̄m ſic̄ ī legato ꝯtīgitde qͦ minꝰ vr̄. s. de offi. lega. c. i Itē ⁊ hic corrigit̉ iſtud. s.de reſcri. plerūqꝫ. vt ſtatī qͥs poſſit aliū p̄uenire hn̄tē priores lr̄as q̄ non ſunt iudici pn̄tate. de hoc tn̄ dixi. s. de reſcrip. c. i. ⁊ ita pꝫ. ꝙ ille qui primo ſuas lr̄as exhibet iudici. ſiue p̄uenit aliū ī citatōe faciēda ꝑ ordinariū l̓ ꝑdelegatū. ille obtinebit. ad hͦ facit. s. de reſcrip. capl̓m ſcēcrucis. ⁊ ita n̄ refert q̄ ſint prime l̓ ſecūde re integra eriſtēte. ⁊ ſic intelligit̉ ꝯſtō iſta. re integran̄ exiſtēte locumhabēt alia iura in quibus cauet̉. ꝙ nō valet ſcd̓m reſcriptū. niſi faciat mentionem de primo.a ¶ Delegato fuerīt. ⁊ ita vr̄. ꝙ ſi p̄me lr̄e d̓legato ſintaſſignate. n̄ pōt p̄ueniri ab ordinario l̓ delegato ꝑ ſecūdas. niſi fiat mētio de primis. Sꝫ qͥd ſi n̄ ꝓcedāt pͥmi iudicēs. nunqͥd valebūt ſcd̓e. l̓ qͣꝫdiu debēt expectare ſediſi n̄ pn̄t primi ꝓcedere īpediti iuſta de cā. pōt dici. ꝙ inhoc caſu locū habeat decre. illa plerūqꝫ .sͣ. d̓ reſcri. vt ſi n̄ꝓcedāt p̄mi iuſta cā ceſſāte valeāt ſecūde. ſꝫ ſi n̄ curātꝓcedere. tūc moneant̉ ꝑ ordinariū. vel ꝑ ſcd̓m delegatūvt ꝓcedāt ifra terminū cōpetentē. qꝛ vnꝰ iudex ꝓpt̓ negligentiā amittit iuriſdictōꝫ. ⁊ alter poſtea ꝓcedit in cās. de offi. or. ſignificauit. ⁊ sͣ. de of. dele. prudentiā in fi. ⁊s. de fo. cōpe. lꝫ. ⁊. c. ex tenore. ne d̓ dolo ⁊ malicia ꝑs altera cōmodū cōſequat̉. qꝛ dignū eſt. vt ꝓpter negligētiaꝫſiue dolū ꝑdāt iuriſdictōꝫ. Iſta notula intelligit̉. cū prime lr̄e ſunt iudici pn̄tate nulla citatōe facta ꝑ eas. ſꝫ n̄eſt curandū de his q̄ in illa dicunt̉. qꝛ lr̄a iſta priꝰ qͣꝫ ⁊c̄.dꝫ intelligi ꝓut d̓r in ſequēti notula q̄ īcipit. ſꝫ nūqͥd. ⁊ īfi. illiꝰ notule ⁊ ſi ꝓpterea. qꝛ n̄ d̓r p̄uenta iuriſdictō ꝑ ſolam pn̄tatōꝫ. lꝫ lr̄a iſta hoc innuatb ¶ Aſſignate. Sꝫ nūqͥd ſola pn̄tatio lr̄aꝝ ſiue aſſignatio ſufficit. vt nō poſſit ꝑueniri ab ordinario ſiue alio d̓legato ex hac lr̄a vr̄ ꝙ ſic. Sꝫ ꝯͣ potiꝰ vr̄ ꝙ ſola pn̄tatōſiue aſſignatio nō ſufficiat. qm̄ video ꝙ ſi duo ſint ordinarij. poſſū aduerſariū meū p̄uenire corā altero queꝫvoluero eliger̄. n̄ obſtāte ſi aduerſariꝰ dicat. ꝙ volebat⁊ deliberauerat me cōuenire corā alio. cum quo tracta-

uerat niſi ip̄iꝰ citatio p̄ueniſſet. ⁊ idē credo ī legatꝭ ſiū d̓legatis ſiue in delegato ⁊ ordinario re integra. Rē ītelligo integrā antecitationē. ꝑ quā iuriſdictio ꝑpetuata ē.⁊ nō ꝑ pn̄tatōꝫ. s. de off. dele. gratū vnde quod dicit priꝰ⁊c̄. ſupplendū eſt maxime. qꝛ idē eſt poſt pn̄tatōꝫ ⁊ antecitatōꝫ. niſi aliudviderē. ⁊ hoc dicit̉in fi. illiꝰ no. ⁊ ſi ꝓpterea ꝑ ſolā pͥntatōꝫ vel additiōꝫordinarij nulla ētfacta citatōe noneſt p̄uētus aduerſarius. ſed ꝑ citatiōꝫ p̄uētus eſt. s.de fo. cōpe. c. vlti.⁊ ꝑ ſolā citationēiuriſdictio ꝑpetuat̄. ⁊ n̄ ꝑ ſolā pn̄tationē. Sꝫ alibi inueneris vbi dicat̉ꝙ ſola p̄ſentatioſufficiat reducasilla ad id quod hͦdicitur. b.c. ¶ Ex rōnabilicā. Colligit̉ euidēter ex hac lr̄a. ꝙ ſꝑ ſit cā appellatōis talis. q̄ ſi eēt ꝓbatalegitīa eēt ꝓponēda eſt corā iudice a qͦ appellat̉. ⁊ .iͣ. e. cūcām. in fi. vbi d̓r de hoc. Sed pōt q̄ri. q̄ cā dicat̉ ꝓbabil̓.vtꝝ illa q̄ vr̄ iudici vel alijs. Uidet̉ ꝙ hoc nō ſit referendū ad opinionem iudicis. jͣ. d̓ ſen. ex. ſacro. ſicut nec adopinionē iudicis prefert̉ quid dicatur manifeſtū. ſꝫ adip̄aꝫ rei veritatē. jͣ. de ver. ſig. cū olim. ad id facit. iij. q viiudicet. Sententiabit enim iudex in hoc ẜm quod ſibividetur. habita tamen collatione ſapientum ſi non eſtcertus. arg. ff. de arbi. qualem ⁊ iudex eſtimabit ex opinion animi ſui ea que ꝓponunt̉. arg. iiij. q. iij. §. itē ſepe fitSi vero iudex dubius remanet. qꝛ iudex nō pōt certificari an ſit probabilis vel non. in tali dubio deferat appellationi. jͣ. de ſen. ex. ſacro. ad fi. quicunqꝫ enī appellata grauamine ſiue in iudicio ſiue extra. cām rationabilem debet allegare in ſcriptis ẜm tenorem conſtitutionis inno. iiij. jͣ. e. cordi nobiſ. al̓s reputabitur non appellans. vt ibi dicitur. ber.d ¶ Rationabiliter. qꝛ cauſam quam ꝓpoſuit in appellando. non fuit probabilis. vt ex euentu cauſe apparetQuid autem debeat probare appellans in cauſa appellationis. dicitur. jͣ. e. interpoſita. vbi de hoc. Sed qualit̓remittitur ad illum a quo appellauit cum habeat eumſuſpectum. s. e. ad hec. ſed non poteſt dicere illum ſuſpectum cum ex propria culpa proceſſerit illa ſuſpitio. ſic̄ille qui non proſequitur appellationem. s. eo. perſonas⁊. c. cum ſit romana.e ¶ In expenſis. hoc generaliter obtinet. ꝙ qui deficitin appellatione. punitur in expenſis. s. de teſti. ſignificauerunt. de expenſis iſtis plene dicitur. s. de do. ⁊ contu.finem. ⁊ s. de reſcrip. c. vltimo.f ¶ Alioquin. hic patet. ꝙ ſi iudex appellatōnis pronūciat appellationem tenere. ꝙ per hoc non expirat eiusofficium. ſed incipiet poſtea cognoſcere de cauſa principali. C. de rebus creditis generaliter. §. ſin autē. ⁊ in auc̄de ſanctiſ. ep̄is. §. ſiquis. contra aliqueꝫ in prima colūcol. ix. Dicas ꝙ hͦ locū hꝫ. quando appellat̉ a grauamīean̄ ſnīam. qꝛ tunc iudex dat̉ quaſi ſub conditione quoad principalē cām. vnde primo cognoſcit de grauamīe.⁊ ſi inueniat legitimā appellationē. tūc ꝓnunciat legtime appellatū fuiſſe. ⁊ poſtea procedet ſuper prīcipali-