ne iudex vtatur. At ipſe probata legitime de recuſatorisᵇaſſenſu perſone idonee cōmittat negocium recuſatus. velad ſuperiorem tranſmittat vtin eo ip̄o procedat. ẜm ꝙ eratprocedendum. ¶ Porro cōmonito ad ap. obſtaculum cōuolante. ſi eius exceſſus euidentiam rei vel ipſius cōfeſſione aut alio modo legitīo fuerit manifeſtus. cum appellationis remedium non ſit ad defenſionem iniqͥtatis ſed ad p̄ſidiū innocētie īſtitutū. nō eſtꝓuocationi huiuſmodi deferendū. Exceſſu quoqꝫ dubioexiſtente ne friuole appellationis diffugio appellans iudicꝭꝓceſſum impediat. coram eodem ꝓbabilē cām appellatōisexponat. talem vꝫ que ſi foretꝓbata deberet legitimā reputari. ⁊ tunc ſi habuerit aduer-

ſariū infra terminūᵇ ẜm locorrum diſtantiā ⁊ tꝑis qualitatem ⁊ naturam negocij ab eodem iudice moderanduꝫ ap.cām ꝓſequat̉. quam ſi proſeqͣnon curauerit. extunc ipſe iudex appel. non obſtante procedatᵉ. nullo aūt aduerſario cōparente. tunc iudex ex ſuo officio procedat. Appell̓. cā corāſuperioreᵐ ꝓbata. ſuperior ſueiuriſdictionis officium exeqͣt̉Sed ſi appellans in eius probatione defeceritᵍ ad eum aquo ipſum malicioſe appellaſſe conſtiterit. remittatur.Ceterum has duas conſtitutionesʰ premiſſas nolumus ad regularesⁱ extendicontra ſuas ſpeciales obſeruātias.Honorius tertius decanō cancellario et cantori linco

b ¶ De recuſatoris. nota ergo ꝙ hec conſtitutio loqͥt̉in ordinario. quod ex eo ꝓbat̉. ꝙ iudex recuſatus ꝯmittit alij negociū illud. qd̓ n̄ pōt facere delegatꝰ inuito recuſatore .s. e. ſecūdo. īmo ſtatī ſuſpenſa eſt ptās ipſiꝰ vtibi dictū ē q̄ loquit̉ in delegato tm̄. ſic. sͣ. de fo. cō. ſiquiscōtra clericū. ⁊. xiq. i. ꝑuenit. ⁊ s. e.ad hec. ⁊. jͣ. vbi ordinariuſ recuſatꝰcōmittit alij cāmꝓbata primo ſuſpitione ẜm tenorem huius conſtitutionis. Sed cōtra. s. de fo. cōpe.licet vbi ordinarius recuſatus n̄cōmittit negociūimo ibi r̄curriturad alium iudiceꝫſed illa loquiturẜm conſuetudinem loci. cū vacatimperium. nec cōtinet ius ꝯmune⁊ ſic pꝫ ex hac conſtitutione ꝙ ordinarius pōt recuſari. ⁊ cauſa ſuſpitionis probandaeſt coraꝫ arbitris⁊ ẜm d̓terminationem iſtiꝰ intellige iura predicta.que loquitur d̓ recuſationē ordinarij. Nō ꝙ hec clauſula de recuſatoriaſſenſu. ẜm io. ſi determinet totalem diſiunctam committat negocium vel ad ſuperiorem remittat in optione recuſatoris eſt. an velit negocium committi an adſuperiorem referri. Et dicit ioan. ꝙ intellectus iſte probabilis eſt. Si determinatur primam partem tm̄. tunclittera vult. ꝙ ẜm voluntatem recuſatoris eligenda ſitperſona cui cōmittat negocium. dum tamē non ſit ſuſpecta. intellectus iſte non videtur probabilis. imo improbabilis iniquumenim eſſet. ꝙ actor ad voluntatēipſius rei ipſum conueniat. nam pro modica cā qn̄qtraheret eum ad papam. vt illum fatigaret laboribus⁊ expenſis. ſic poſſet ſepe contingere. ꝙ potius renunciaret liti qͣꝫ vellet taliter laborare. vel poſſet eligere taleꝫ.ſꝫ illū recuſare nō poſſit. qui cām ſuam male tractaret.vnde dicas de recuſatoris aſſenſu. ⁊ etiam de aſſenſu actoris. vt de vtriuſqꝫ partis aſſenſu cōmittat negociuꝫrecuſatus. qd̓ ꝓbat. s. de fo. compe. ſiquis contra. ⁊ s.eo. ad hec. ⁊ infra vbi dicitur te inſiſtente iudiceꝫ eligātipſe partes. partes .n. cōmuni conſenſu iudices eligeredebent cum ordinarius recuſatur. xi. q. i. peruenit. ſi partes non concordauerint. tunc iudex cōmittat alicui ꝑſone neutri parti ſuſpecte. ⁊ quod dicit de recuſatoris aſſenſu. precipue intellige requirendus eſt aſſenſus recuſatoris. ne iterum recuſet illum. exquo conſentit in illūs. de offi. dele. inſinuante. ⁊. c. ſuꝑ qōnum. §. nos. ⁊. §. veꝝ⁊. iij. q. iij. offeratur. ⁊ ſimiliter conſenſus actoris requirēdus eſt. ne ip̄m poſtea recuſet. quia licet ſit actor. poſſet eum recuſare. vt. sͣ. de fo. compe. ſiquis contra. nunquā fuit intentio dn̄i pape. ꝙ poteſtas cōmittendi reſideret penes recuſatoreꝫ ⁊ in poteſtate iudicis eſt remit

ertius decaīcellario ec cantori lincod ¶ Infra terminū. nota ꝙ triplex eſt terminꝰ. vt notaui .s. e perſonas. ⁊ ibi illud videas.e ¶ Procedat. ad petitōꝫ aduerſarij. vt differat a ſequēti. qn̄ iuder ex officio ſuo proceditf ¶ Corā ſuꝑiore. Sed qual̓r ꝓcedet ſuꝑior. qn̄ ep̄usprocedit ex officio. nunquid vocabitur ep̄s. credo ꝙ ſitvocandus. vt defendat proceſſum ſuum ſi voluerit. ſic̄vocaretur aduerſariꝰ in alio caſu. cum ē ibi actor ⁊ renec tūc neceſſe ē iudicē eſſe pn̄teꝫ qui tulit ſnīam. qꝛⁱ iuseius non leditur. arg. ij. q. vi. hoc etiam.g ¶ De fecerit. ⁊ ſic videtur. ꝙ appellans teneatur probare ſe iuſte appellaſſe. quod eſt verum ſi appellatiore.cipitur. al̓s non. jͣ. eo. interpoſita. ⁊ ſic preſumitur ꝓ ſententia iudicis s. de renuncia. in preſentia. Arg. contraſupra de probationibus quoniam contra. Sed dic. qͥpreſumitur pro ſententia iudicis. exquo apparet de actꝭſed pro proceſſu non preſumitur ſi dubitaretur de ipſoniſi quatenus conſtiterit vt in conſtitutione illa quoniam contrah ¶ Has conſtitutiones. ſcilicet preſentem ⁊ illam. jͣ. d̓ſen. excō. ſacro.i ¶ Regulares. s. e. reprehenſibilis. ⁊ sͣ. e. c. ij.Om cām. ꝓponendū. qd̓ index ex offō ſuo etiāfacere debet. s. ti. proximo inter monaſteriumA 2. s. de excepti. paſtoralis.l ¶ Litis conteſtationem. qd̓ verum eſt. vt. iij. q. vi. §.exceptio. ⁊ s. ti. proxi. inter monaſterium. ⁊. C. d̓ excep.ſiquis aduocatus.m ¶ Iudices. delegati.n ¶ Teſtiū. quibus receptis iudices delegati examina

tere negocium ad ſuperiorē vel cōmittere de aſſenſutecuſatoris ⁊ ēt actoris vt dictū eſt. ⁊ hec determinatio deaſſenſu recuſatoris determinat tm̄ hoc verbū cōmittat.c ¶ Confeſſiōe. Ita pꝫ. ꝙ n̄ admittit̉ appella io cōtracōfeſſionē. vel ſi exceſſus ſit manifeſtus euidētia rei velalio legitimo mōputa per ſententiam. Iſtis tribꝰmodiſ factum dicitur notorium. jͣ.de coha. cler. ⁊ mulie. c. vlti. Confeſſus non auditurappellans. ij. q. vjquicunqꝫ conſueuit tamen dici. ꝙſola confeſſio nōimpedit criminali. quin poſſit appellari. ij. q. vi. §. ſt̓quorum. in ciuilitamen ſi vellet ꝓbare errorē. audit̉ff. de cōfeſ. cū fideicōmiſſū. s. de ꝯfe.c. vl. ſed hic nō admittitur. qꝛ a correctione non appellat̉. ⁊ extra ordinem agitur hi