De appel. re. ⁊

CCIX

dorēſi eccl̓a ceſſaret̉ Poſt moduꝫ vero cū die appella. p̄fixocōparuiſſent ꝑteſ corā officiali curie ſenonen̄. decanus allegans. ꝙ ap. ep̄o interpoſite iōnō duxerat deferendū. qm̄ p̄ſbyter ſupradictus adhuc invinculis tenebaturª ad nosvocem app. emiſit. officialisautem iudicauit irritūᵇ interdictum a decano poſt app. ep̄iꝓmulgatuꝫ. ⁊ infra. Quia ꝟoideꝫ ep̄s diuerſosᶜ modos exp̄ſſit ẜm quos decano paratꝰfuerit ſuper captione p̄ſbyteriiuſticiam exhibere. ad metropol̓. ſedem̄ appellans decanuſnō potuit poſt hoc ferre ſnīaꝫinterdicti. ⁊ ideo ſnīam ip̄amab eo poſt appellatōꝫ legitīeꝓmulgatam irritam decernimus ⁊ inanem. nō obſtāte ꝙdecanꝰ ad excuſationem ſuamqͣſi variandoᵉ ꝓpoſuit. ꝙ priuſqͣꝫ ep̄s appellaſſꝫ ſententiātulerat. cuius effectuꝫ ad tꝑsduxerat ſuſpēdendūᶠ. cum interim ap. int̓poſita ꝓcedere n̄debuerit ad ſententiā exequēdamᵍ officialis proceſſum qui

poſt appel. huiuſmodi ſententiam interdicti irritā ⁊ inaneꝫdecreuit. temerarium iudicāscum ap. ad nos īterpoſita nildebuit innouari. ¶ Preterealicet excōmunicationis ſnīa īdecanum per ep̄m promulgata rite lata prīa facie videret̉.cū per dictum officialē eſſet ꝓhibitum. ne ſeruaret̉ in eccleſia interdictū. ⁊ decanus ne celebraret̉ in eccleſia ꝓhibendodiuinū videret̉ officium ꝑturbareʰ qͦ tn̄ per ap. ad nos interpoſitā ex ꝑte decani. cui etiamofficialis duxerat deferendūapoſtolos concedendo nō ſolum principaleᵏ negocium. ſꝫacceſſoria etiā ad noſtruꝫ referebantur examen. eandem ſētentiam poſtˡ appellatio. promulgatam decernimus viribus caruiſſe. Uerum licetarchiepiſcopus poſt appella.predictam. de qua ſibi per officialis litteras innotuerat. decanum denunciauerit euitandum. ſenonen̄. tantum canonicos qui ſaniori ducti conſilio cōmunicauerunt eidē. vt

ſupponeret interdicto. nā de iure cōi ſecus eſt.v lisque fi. ama. ꝑ. ca. queſiuit.a ¶ Tenebatur. qꝛ dūqͥs manet in crīe ſuꝑ qͦ anō ē audiēdus .s. e. ꝯſuluit. ⁊. c. cū ſit romana ī fi.b ¶ Irritū. qd̓ facere nō debuit ꝓpter appellatōꝫvt. jͣ. ſeqͥtur. Et tn̄interdictun tenebat ꝓpter appellatōꝫ ep̄i. qꝛ qͥ facitqd̓ ad ip̄m n̄ ꝑtinet ēt ſi bonū ſit.improbatur. xcvidi. bn̄ quidē. tc ¶ Diueiſoſ modos. qͥ fuerit illi. n̄d̓r hic. forſitā. dixit ep̄s. ꝙ paratꝰerat dimittere ſacerdoteꝫ preſtitacautōe de reſtituēdis rebꝰ eccl̓ie l̓ d̓ꝯẜuādo eccl̓aꝫ indēnē. vel ſi decanon̄deret eccl̓iaꝫ illā ⁊ ſacerdotē adſe ꝑtine̓. ⁊ ita fuitappellatio iuſtavn̄ ẜm hoſl̓ ꝯſil̓eſmodos volebatei facere iuſticiaꝫ⁊ iō tenuit īterdictū qꝛ n̄ erat notoriū captōꝫ p̄ſbyteri iiurioſaꝫ eē. vn̄n̄ obſtat s. e. ꝯſuluit.d ¶ Legitīe. nōꝙ vocat appellatōꝫ legitimaꝫ ꝓpt̓ꝓbabiles cās qͣsexp̄ſſit appellansqd̓ ſꝑ facere dꝫ qͥappellat. jͣ. e. vt debitus ⁊. c. cum ſpeciali. §. i. ⁊ sͣ. eo. bene. ⁊ infra. eo. cordie ¶ Dariādo. vn̄ nō debuit audiri .s. c ꝓx. ī fi. iiij. q. iij.5ite in crimīali. ꝟ. qͥ falſo. lxxiiij. di. geſta. xxiij. q. vij. qd̓aūt jͣ. de pe. ſuꝑ his. ⁊. jͣ. vt ec. bene fi. vt noſtrum.f ¶ Suſpendēdū. Sꝫ n̄ vt̄ ꝙ ſnīa īterdicti poſſit ſuſpēpi. cū .n. interdictū ⁊ excōicatō pari paſſu ambulēt. s. c.ad hecqm̄. ⁊ excōicatio n̄ poſſit ſuſpēdi .s. e. paſtoralis.gͦ nec interdictū. ſnīa .n. ſtatī ꝯſeqͥt̉ ſuū effectū. nā factiquidē qͣſtio in arbitrio ⁊c̄. ij. q. iij. §. notanduꝫ. nec iudexpōt efficere qͥn dānatū d̓ furto ſeqͣtur infamia. ff. d̓ fur.nō pōt. Ad hoc dicas ꝙ ſnīa interdicti quā tulit decanꝰſuit ſub ꝯditōe l̓ in diē ꝓlata qꝛ ſuſpēdit eccl̓iam qn̄cūqꝫ ep̄s eēt pn̄s. ſi. ff. de here. inſti. quotiēs. § ſiqͥs ita. ⁊ tal̓mīa bn̄ pōt ſuſpēdi ꝑ ap. s. e. p̄terea. ij. Et iō cū appellatio interpoſita fuerit ante diē ꝯditōis. imo cū appellatio p̄ceſſit ſnīam. nō debuit poſtea nec potuit ferre necereq̄ ſnīam interdicti. Pōt tn̄ dici. ꝙ qͣꝫtūcūqꝫ puꝝ ſitinterdictū pōt ſuſpēdi. ⁊ in hoc differt ab excōicatōe. ſic̄effectus original̓ peccati ſuſpēdit̉. lꝫ ip̄m originale maſſe at. de ꝯſe. di. iiij. c. ij. ſic̄ executio dignitatꝭ alicuiꝰ ſuſpēdit. xv. q. viij. ſiqͥs p̄ſbyter. ſic̄ effectꝰ acceptilationis ſuſpendit̉. lꝫ n̄ ip̄a acceptilatio. vt. ff. de do. īter. vi. ⁊. vx. cuꝫe ſc ſtatus. §. ſin aijt. vn̄ ſi relaxarū ē interdictū ad ip̄s.

ip̄m tn̄ manet. ff. de p̄cario ſed ſi manēte nec ē opus vtiteꝝ renouet̉. xxvi. q. vi. qui recedūt. ⁊. C. de cu. fur. cumalijs. ⁊ in caſu iſto ſi appellat̉ nō ſuſpēdit̉ interdictū vtdictū ē. s. e. ad hec qm̄. Sed lr̄a ſeq̄ns. cū inter ī ⁊c̄. ꝯͣdicitexp̄ſſe. vn̄ ſi tꝑe ſuſpenſionis appellet̉. nō dꝫ poſtea exeqͥinterdictū vt hicdic̄. dūmodo appellatio ſit legnīaCōtrariū tn̄ dixerūt lau vi. ⁊ tan.vt dictū ē. s. e. adhoc qm̄ Sꝫ iſta lr̄aobſtat eis. Sꝫ qd̓hic dicit. ītelligit̉qn̄ interdictū poſit n fuit ī diē velſub ꝯdictōe. Effectus ꝟo excōicatōis ſuſpēdi n̄ p̄t.qꝛ qͣꝫcito qͦs eſt excōicatꝰ. ē mēbruꝫdiaboli. ⁊ ē p̄uaiꝰſacramētꝭ ⁊ cō one fideliuꝫ. vn̄ adhoc vt efficiat̉ mēbrū dei. neceſſariaeſt abſolutō. ri. q.iij. excellentiſſimꝰpapa tn̄ n̄ poſſeteffectū ſuſpender̄jͣ. de ſē. ex. ſi vere. qꝛd̓ nll̓a ſnīa fac̄ aliquā. iij. q. vi. hͦ qͥppe. maius .n. eſt denihilo aliqͥd face̓qͣꝫ d̓ aliqͦ aliud velnihil. de cōſe. diſt.ij. reuera. ꝟ. fi. ī. ꝟẜmo igit̉ xp̄i. quipotuit facer̄ ex nihilo qd̓ n̄ erat. ⁊c̄g ¶ Ex equendā.io an.qꝛ appellatōe int̓poſita nihil ē īnouandū. ij. q. vi. appellatōe. ff. nihil īnoua. l. vna. Ex hocpꝫ. ꝙ iudex pꝰ appellatōꝫ diffinitiuā ſnīam non debetexecutioni mandare. alioquin reſtituatur poſſeſſio appellanti. anteqͣꝫ de appellatōe cognoſcat̉ .s. de iureiu. venientes. ⁊ idem dicit hic inferius. ꝙ appellatione interpoſita nihil debet innouari.h ¶ Perturbare qui ꝑturbat diuinum offm̄. ſine penaercōicatōis pōt eijci de eccl̓ia. jͣ. de ſen. ex. veniens. ⁊. c. cū1 ¶ Deſerendū. vrīo n̄ detulit. ſed denūciauit int̓dictūvoluntate. §. ſionis vero.nullū. vt. s. d̓r. poſtea detulit quo ad ꝓceſſum principal̓cauſe. ⁊ apoſtolos cōceſſit. vt hic dicit. tan.k ¶ Principaʸ e. captio p̄ſbyteri fuit negociū prīcipaleacceſſoria fuerūt interdictū ⁊ eius obſeruatio. ⁊ ſic ptꝫ.ꝙ idem iuris debet eē in acceſſorio qd̓ in principali.s. d̓offi. dele. p̄terea ⁊. c prudentiā ad fi. ⁊ de iuriſdic. o. iudi.l. ij. ff. d reg. iu. cū principal̓. ⁊ s. c. ꝓxi. ꝟ. nos igitur.l ¶ Poſt aprellationem. huiuſmodi appellationemdicit legitimam. ⁊ tamen factum de cauſis fuit minuslegitimū. ſi. jͣ. de ꝯceſ. p̄b. conſtitutus qͣꝫtum ad partemdeciſā ⁊ ſic vr̄. ꝙ appellatio minꝰ legitīa īpedit effectu excōis. hͦ ſatꝭ potuit eē. vt ſcm̄ decāi fuiſſꝫ minꝰ legitimuꝫ. ⁊

A 3