ap. ad nos īterpoſite magis qͣꝫdenūciatōiª ab archiepiſcopofacte deferēt: inculpabiles iudicamusIdem mediolanen̄. archiep̄o¶ ¶ T nr̄mᵇ ꝓdeat d̓ vultuCdei iudiciū. ⁊ īfra. Iudicibꝰ d̓dimꝰ ī mādatꝭ vtſi pꝰ ſecundū mādatū ꝑ quodtotiꝰ cognitōꝫ negocij ad nr̄miudiciū reuocauimusᶜ. traditionem ſigilli dicto. h. a te cōgnoſcerent eſſe factam. eaꝫ decernerent irritam ⁊ inanem īhibentes illi ne quomodolibꝫeo vti p̄ſument. cum plus ſitroma. pon. ad ſe aliquod reuocare nego cium qͣꝫ quenqͣꝫ adeum ſuꝑ aliquo negocio ꝓuocare Idem abbati ſancti felicis. ⁊. g. canon̄. bonon̄.Blate nobis veſtre littere continebant. ꝙ cūquidam iudices. quibꝰcauſa que inter ſambr̄. ⁊ rmocor̄. plebes vertebatur. fueratab a p. ſede commiſſa. ꝓ plebeſam briēſi ſententiam protuliſſent. ac procuratores plebiſde rinocor̄. ad nos fuerit ſinetermino appellatum. nec d̓latum appella. fuiſſet. nec ad ꝓ
ſecutōꝫ ip̄ius terminꝰ a iudicibus partibus aſſignatus plebanꝰ de ſambro. ſuꝑ obẜuatōne p̄dicte ſnīe. ſicut rationabiliter lata erat. noſtras ad voslitteras ⁊ alia pars alias ꝯmiſſionis litteras a nobis ſuperinfirmanda eadeꝫ poſtmodūad alios iudices īpetrauit nulla in poſterioribus litteris deprioribus habita mentiōe vn̄in dubitatione reuocato. anpoſteriores iudices vel vos d̓illa debeatis cognoſcere nosſuper hoc conſulere voluiſtis ⁊infra. Iꝫ igit̉ appellāti legitīea ſnīa īdulgeat̉ annus a lege.aut ex iuſta cā bienniūᵉ ad apīt̓po. ꝓſeqͥndā. qꝛ tn̄ hmōi terminꝰ pōt reſtrīgi nō ſolū a ꝓuocāteʳ veꝝ ēt a iudice a cuiusſnīa ꝓuocat̉. cū iō ſit conſtitutū. nō vt terminꝰ ip̄e p̄uenirinō poſſit. ſed ne valeat ꝓrogariº. credimus diſtinguendumin qͦ caſu lr̄e petant̉. ⁊ quidemqn̄ certꝰ terminꝰ ab appellātevl̓ a iudice ap. p̄figit̉ ꝓſeq̄ndūſi eo tacito appellatusʰ lr̄asīpetrauerit hmōi lr̄e tanqͣꝫ tacita ꝟitate ſurrepte obtineren̄ debent aliquā firmitatē. Si
a ¶ Quā denūciatōi. hic vr̄. ꝙ in dubio magis ſtet̉ appellatōi qͣꝫ denūciatōi excōis ⁊ qͣꝫ ip̄i ſnīe. cū tn̄ potiꝰ p̄ſumēdū ſit ꝓ ſnīa qͣꝫ ꝓ appellatōe. qꝛ appellās tenet̉ ꝓbare ſnīaꝫ iniuſtā. vt sͣ. e. cū eccl̓ia ⁊ ē fi. ff. de mino. minor.xxv. an. in fi. io. Credo. ꝙ cū dubitat̉. an teneat appel latio. potiꝰ vitāduſē qͣꝫ i dubio ei cōicādū. arg. jͣ. de cle.ex. mi. illud. b.Tnr̄m. h̓uliꝰ quaꝫdecr. ē ꝑshēs. jͣ. vt ec. bn̄ vtnr̄m. ⁊ ꝑ illam intellige iſtam.c ¶ Reuocauimꝰ⁊ ita qͥcqͥd poſteaſcm̄ fuit n̄ tenuit⁊ ita traditō ſigilli poſtea facta nōvaluit. tāqͣꝫ a nōſuo iudice. ſi. s. vtli. pē. eccl̓ia ſāctemarie. s. de of. lelꝫ ⁊ sͣ. de poſtulando bone.d ¶ Cū plꝰ. ſic ipſo facto negat aliqͥs clericatuꝫ. jͣ. deſen. ex. ꝯtīgit. ⁊. jͣ.de vi. ⁊ ho. cle. c. vl.⁊ plꝰ ē reuocat̉ negociuꝫ ad ſe qͣꝫ ſitappellare. ſꝫ pꝰ appellatōꝫ nihil ē innouādū .s. c. ꝓx. ⁊c. bone. gͦ ml̓to fortiꝰ pꝰ qͣꝫ ſuꝑior adſe negociū r̄uocatīferior nihil facer̄pōt. ij. q. i. nomen⁊ ſi iudex dicat ſevelle referre negociū ſuꝑiori. ſtatiꝫtenet ꝑtibꝰ tradēacta. jͣ. e. ītimaſti.ſi ꝑteſ hͦ approbauerint. C. de rela. l. ij. ſi. s. e. dilecti. vbi de hoc. b.Glate biēniū .s. e. cū ſit romana. ⁊. c. ꝯſtitutus.5f ¶ A prouocante.s. ē. perſonas¶ g ¶ Prorogari. niſi ex iuſta cā. s. e. ex ratione.⁊. c. cum ſit romana. ⁊ hic.h ¶ Appellatus idem eſt de appellante. s. e. ex inſinuatione. ⁊ sͣ. e. ſepe.i ¶ Pars appellata. ꝑs appellata n̄ p̄t p̄uenire t̓minūlegalē. niſi ẜm ꝙ hic d̓r. ⁊. ij. q. vi. §. appellatore t̓minumꝟo ſtatutū ab hoīe neutra ꝑs pōt p̄uenire. jͣ. eo. ſepe. ꝑsappellās. jͣ. terminū legalē qn̄cūqꝫ pōt ⁊ ſi vult pōt lr̄asimpetrare. cum in eius fauorē annus cōcedat̉ eidē. jͣ. deꝯfir. bone. Itē ⁊ illud ſcias. ꝙ. jͣ. terminū legalē dꝫ cā appellatōis eē t̓mīata nec pōt vltra ꝓtendi. ij. q. vij. ei quiappellat. ⁊. C. de tēp. ap. l. vl. §. vl. ⁊. l. nemo. niſi ex iuſtacā ꝓroget̉.s. c. cū ſit. ⁊. c. conſtitutus. ⁊ hic.k ¶ Precurrat. ⁊ ſic nemo dꝫ p̄uenire diligētiā alteriꝰcaptioſe. ſi. xvi. q. iij. placuit. ⁊. ff. ad tertul. l. ij. §. ſi mr̄. ijl ¶ Proſeqͥ. ēt alt̓a ꝑte abn̄te. ea tn̄ priꝰ citata vt hic pꝫ⁊. ij. q. vi. §. appellatore. ⁊ sͣ. de ſen. ⁊ re iudi. cū bertoldꝰ. ⁊C. de tēp. ap. l. vl. §. illud ēt. ⁊ eſt expreſſum. jͣ. e. c. ꝓxi.
m ¶ Periculū. ne eccl̓ia in ſpūalibꝰ l̓ tꝑalibꝰ ex moradetrimētū incurrat. in quo caſu poſſet ēt lit. nō cōte. ꝓcedi. s. vt lit. nō cōte. qm̄. §. i. ar. s. e. conſtitutus.n ¶ Prioribꝰ. hͦ intellige dū tn̄ pͥores lr̄e de alteriꝰ ꝑtisappellatōe fecerit mentōꝫ. al̓s nō valerēt ꝟitate iacitaimpetrate. jͣ. de cōfirma. bone. ⁊ s. dereſcrip. ex ꝑte.Ex tuas.liq̄bit. nōꝙ ſi iudici nō liquet de cā.tūc dꝫ cōſtituerepreſentem poſſeſſorem. nec audiretur aduerſarius.niſi de proprietate. vt. C. quō ⁊ qn̄iudex cōſentaneūvel ſi liq̄t ꝓcedatad diffinitiuā ſententiā. ⁊ hoc ītellige in caſu alteroiſtiꝰ decre. cū fuitappellatū teſtibꝰpublicatꝭ an̄ ſnīaꝫvt. s. de do. ⁊ ꝯtu.prout. vbi de hacmateria plened̓rIteꝫ ſi poſſeſſoreſt pn̄s ⁊ actor abſens. tunc ſiue lisſit conte. ſiue n̄ p̄tdari diffinitīa ſētentia. ſi ꝯſtet demeritꝭ cauſe. ⁊ ſicintelligit̉. s. de do.⁊ contu. eām. ⁊ ſicpōt ēt intelligi s.d̓ reſti. ſpo. audita⁊. C. quō ⁊ qn̄ iudex auc̄. qui ſeml̓ſed ſi nō liquet eide cauſa. abſoluetreum ab obſeruatione iudicij. ⁊ inexpenſis condemnabit ſibi actorem. C. de iudi. properandum. §. ſiquideꝫnec obſtat quod dicitur actore non probante reus. ⁊ ſinihil preſtiterit obtinebit. vi. q. vl. actor. ⁊. jͣ. vt ec. benefi. vt noſtrum. ⁊ s. de cauſa poſ. ⁊ proprie. cum ecclefia.illa regula locū hꝫ cum ambo ſunt pn̄tes. ſꝫ in alio caſuiſtiꝰ decr̄. cū appellat̉ a ſnīa dꝫ illā ꝯfirmare l̓ infirmareij. q. vi. in fi. Sed pone ꝙ iudices priores qͥ tulerūt ſnīaꝫꝯdēnatōis. crediderunt actorē bn̄ ꝓbaſſe intentionemſuā. cū in veritate nō ꝓbaſſet. in cā appellatiōis alterapars q̄ appellauit eſt abſens ꝑ contumaciā. vt ibi dicit⁊ ille pro quo lata eſt ſnīa eſt pn̄s. iudicibus conſtat ⁊ q̄pn̄s non ꝓbauit. vnde ſnīam cōfirmare non pn̄t. credoꝙ caſſanda ſit ſnīa. ⁊ qꝛ ille reus eſt contumax. adiudicabūt pn̄ti poſſeſſionē reſeruata qōe ꝓprietatis abn̄tiſicut facerent ante ſententiam. vel dic ꝙ ſufficit tantuꝫinfirmare ſententiam condemnando abſentem in expenſis. ij. q. vi. §. appellatore. b.T debitus. deferat̉ ſi. C. ꝓuo. nō eſt nec. oēm hoſuam dignitatem.norē. ⁊ ſic eſt ar. ꝙ iudices honorandi ſunt ꝓpt̓q ¶ Corā idoneo. hoc iō dic̄. qꝛ ſi ꝯueniat̉ corā n̄ ſuo iu