Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Seite
CCIXv
Einzelbild herunterladen
 

ap. ad nos īterpoſite magis qͣꝫdenūciatōiª ab archiepiſcopofacte deferēt: inculpabiles iudicamusIdem mediolanen̄. archiep̄o T nr̄mᵇ ꝓdeat vultuCdei iudiciū. īfra. Iudicibꝰ d̓dimꝰ ī mādatꝭ vtſi pꝰ ſecundū mādatū quodtotiꝰ cognitōꝫ negocij ad nr̄miudiciū reuocauimusᶜ. traditionem ſigilli dicto. h. a tegnoſcerent eſſe factam. eaꝫ decernerent irritam inanem īhibentes illi ne quomodolibꝫeo vti p̄ſument. cum plus ſitroma. pon. ad ſe aliquod reuocare nego cium qͣꝫ quenqͣꝫ adeum ſuꝑ aliquo negocio ꝓuocare Idem abbati ſancti felicis.. g. canon̄. bonon̄.Blate nobis veſtre littere continebant.quidam iudices. quibꝰcauſa que inter ſambr̄. rmocor̄. plebes vertebatur. fueratab a p. ſede commiſſa. plebeſam briēſi ſententiam protuliſſent. ac procuratores plebiſde rinocor̄. ad nos fuerit ſinetermino appellatum. nec d̓latum appella. fuiſſet. nec ad

ſecutōꝫ ip̄ius terminꝰ a iudicibus partibus aſſignatus plebanꝰ de ſambro. ſuꝑ obẜuatōne p̄dicte ſnīe. ſicut rationabiliter lata erat. noſtras ad voslitteras alia pars alias ꝯmiſſionis litteras a nobis ſuperinfirmanda eadeꝫ poſtmodūad alios iudices īpetrauit nulla in poſterioribus litteris deprioribus habita mentiōe vn̄in dubitatione reuocato. anpoſteriores iudices vel vosilla debeatis cognoſcere nosſuper hoc conſulere voluiſtisinfra. Iꝫ igit̉ appellāti legitīea ſnīa īdulgeat̉ annus a lege.aut ex iuſta bienniūᵉ ad apīt̓po. ꝓſeqͥndā. qꝛ tn̄ hmōi terminꝰ pōt reſtrīgi ſolū auocāteʳ veꝝ ēt a iudice a cuiusſnīa ꝓuocat̉. ſit conſtitu. vt terminꝰ ip̄e p̄ueniri poſſit. ſed ne valeat ꝓrogariº. credimus diſtinguendumin caſu lr̄e petant̉. quidemqn̄ certꝰ terminꝰ ab appellātevl̓ a iudice ap. p̄figit̉ ꝓſeq̄ndūſi eo tacito appellatusʰ lr̄asīpetrauerit hmōi lr̄e tanqͣꝫ tacita ꝟitate ſurrepte obtinere debent aliquā firmitatē. Si

a Quā denūciatōi. hic vr̄. in dubio magis ſtet̉ appellatōi qͣꝫ denūciatōi excōis qͣꝫ ip̄i ſnīe. tn̄ potiꝰ p̄ſumēdū ſit ſnīa qͣꝫ appellatōe. qꝛ appellās tenet̉ ꝓbare ſnīaꝫ iniuſtā. vt. e. eccl̓ia ē fi. ff. de mino. minor.xxv. an. in fi. io. Credo. dubitat̉. an teneat appel latio. potiꝰ vitāduſē qͣꝫ i dubio ei cōicādū. arg.. de cle.ex. mi. illud. b.Tnr̄m.uliꝰ quaꝫdecr. ē ꝑshēs.. vt ec. bn̄ vtnr̄m. illam intellige iſtam.c Reuocauimꝰ ita qͥcqͥd poſteaſcm̄ fuit tenuit ita traditō ſigilli poſtea factavaluit. tāqͣꝫ aſuo iudice. ſi. s. vtli.. eccl̓ia ſāctemarie. s. de of. lelꝫ. de poſtulando bone.d plꝰ. ſic ipſo facto negat aliqͥs clericatuꝫ.. deſen. ex. ꝯtīgit...de vi. ho. cle. c. vl. plꝰ ē reuocat̉ negociuꝫ ad ſe qͣꝫ ſitappellare. ſꝫ pꝰ appellatōꝫ nihil ē innouādū .s. c. ꝓx.c. bone. ml̓to fortiꝰ pꝰ qͣꝫ ſuꝑior adſe negociū r̄uocatīferior nihil facer̄pōt. ij. q. i. nomen ſi iudex dicat ſevelle referre negociū ſuꝑiori. ſtatiꝫtenet ꝑtibꝰ tradēacta.. e. ītimaſti.ſi ꝑteſ approbauerint. C. de rela. l. ij. ſi. s. e. dilecti. vbi de hoc. b.Glate biēniū .s. e. ſit romana.. c. ꝯſtitutus.5f A prouocante.s. ē. perſonas g Prorogari. niſi ex iuſta. s. e. ex ratione.. c. cum ſit romana. hic.h Appellatus idem eſt de appellante. s. e. ex inſinuatione.. e. ſepe.i Pars appellata. ꝑs appellata p̄t p̄uenire t̓minūlegalē. niſi ẜm hic d̓r.. ij. q. vi. §. appellatore t̓minumꝟo ſtatutū ab hoīe neutra ꝑs pōt p̄uenire.. eo. ſepe. ꝑsappellās.. terminū legalē qn̄cūqꝫ pōt ſi vult pōt lr̄asimpetrare. cum in eius fauorē annus cōcedat̉ eidē.. deꝯfir. bone. Itē illud ſcias... terminū legalē dꝫ appellatōis t̓mīata nec pōt vltra ꝓtendi. ij. q. vij. ei quiappellat.. C. de tēp. ap. l. vl. §. vl.. l. nemo. niſi ex iuſta ꝓroget̉.s. c. ſit.. c. conſtitutus. hic.k Precurrat. ſic nemo dꝫ p̄uenire diligētiā alteriꝰcaptioſe. ſi. xvi. q. iij. placuit.. ff. ad tertul. l. ij. §. ſi mr̄. ijl Proſeqͥ. ēt alt̓a ꝑte abn̄te. ea tn̄ priꝰ citata vt hic pꝫ. ij. q. vi. §. appellatore.. de ſen. re iudi. bertoldꝰ.C. de tēp. ap. l. vl. §. illud ēt. eſt expreſſum.. e. c. ꝓxi.

m Periculū. ne eccl̓ia in ſpūalibꝰ tꝑalibꝰ ex moradetrimētū incurrat. in quo caſu poſſet ēt lit. cōte. ꝓcedi. s. vt lit. cōte. qm̄. §. i. ar. s. e. conſtitutus.n Prioribꝰ. intellige tn̄ pͥores lr̄e de alteriꝰ ꝑtisappellatōe fecerit mentōꝫ. al̓s valerēt ꝟitate iacitaimpetrate.. defirma. bone. s. dereſcrip. ex ꝑte.Ex tuas.liq̄bit. ſi iudici liquet de.tūc dꝫ cōſtituerepreſentem poſſeſſorem. nec audiretur aduerſarius.niſi de proprietate. vt. C. quō qn̄iudex cōſentaneūvel ſi liq̄t ꝓcedatad diffinitiuā ſententiā. hoc ītellige in caſu alteroiſtiꝰ decre. fuitappellatū teſtibꝰpublicatꝭ an̄ ſnīaꝫvt. s. de do. ꝯtu.prout. vbi de hacmateria plened̓rIteꝫ ſi poſſeſſoreſt pn̄s actor abſens. tunc ſiue lisſit conte. ſiue p̄tdari diffinitīa ſētentia. ſi ꝯſtet demeritꝭ cauſe. ſicintelligit̉. s. de do. contu. eām. ſicpōt ēt intelligi s. reſti. ſpo. audita. C. quō qn̄ iudex auc̄. qui ſeml̓ſed ſi liquet eide cauſa. abſoluetreum ab obſeruatione iudicij. inexpenſis condemnabit ſibi actorem. C. de iudi. properandum. §. ſiquideꝫnec obſtat quod dicitur actore non probante reus. ſinihil preſtiterit obtinebit. vi. q. vl. actor... vt ec. benefi. vt noſtrum. s. de cauſa poſ. proprie. cum ecclefia.illa regula locū hꝫ cum ambo ſunt pn̄tes. ſꝫ in alio caſuiſtiꝰ decr̄. appellat̉ a ſnīa dꝫ illā ꝯfirmare infirmareij. q. vi. in fi. Sed pone iudices priores tulerūt ſnīaꝫꝯdēnatōis. crediderunt actorē bn̄ ꝓbaſſe intentionemſuā. in veritate ꝓbaſſet. in appellatiōis alterapars appellauit eſt abſens contumaciā. vt ibi dicit ille pro quo lata eſt ſnīa eſt pn̄s. iudicibus conſtatpn̄s non ꝓbauit. vnde ſnīam cōfirmare non pn̄t. credo caſſanda ſit ſnīa. qꝛ ille reus eſt contumax. adiudicabūt pn̄ti poſſeſſionē reſeruata qōe ꝓprietatis abn̄tiſicut facerent ante ſententiam. vel dic ſufficit tantuꝫinfirmare ſententiam condemnando abſentem in expenſis. ij. q. vi. §. appellatore. b.T debitus. deferat̉ ſi. C. ꝓuo. eſt nec. oēm hoſuam dignitatem.norē. ſic eſt ar. iudices honorandi ſunt ꝓpt̓q Corā idoneo. hoc dic̄. qꝛ ſi ꝯueniat̉ corā ſuo iu