Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Seite
CCVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

In quoª caſu ſi metropolit.ad cognoſcenduꝫ partes ſuasinterponere forte preſumeret.ep̄sᵇ poſſet ad ap bn̄ficiū cōuolare. ad officiū eius. qui deap. cogniturꝰ eſt. ꝑtinet prudēter corriger̄ contra ip̄am īuenerit attētata. Siᵉ vero notoriumª exiſteret. mandatumep̄i indiſcretum fuerat vel iniuſtū. cui tenebat̉ ſubdituſobedire ac per cōſequentiamei liqueat euidenter ſubdituꝫlegit ime ꝓuocaſſe. pōt archiep̄s auc̄te metropoli. declarareᵉ ſubditū irrationabiliter extitiſſe anathematis mucronepercuſſum. Cumᶠ aūt excōicatꝰqui appellauerat iuxta p̄ſcriptā formā. corā archiep̄o deponit contra epiſcopum queſtionemᵍ. metropol̓. ad recōgnoſcendum de cauſa poteſtinterponer̄ partes ſuas. cumille appellationis proſecutioni renūciareʰ tacite videaturſed ſi verbo vel facto ap. ſe. velle ꝓſequi ꝓteſtetur. non eſtqͣꝫ aduerſaⁱ petens ſibi contrarius audiendus.

Idem ep̄o cātori treten̄.Ilectꝭ filijs decano alti(ſiodorien̄. ac magr̄o. r.altiſiodoren̄. ep̄i ꝓcuratore in nr̄a pūtia ꝯſtitutꝭ ideꝫmagiſter propoſuit. cum dictus ep̄s p̄ſbyterū domus deiin qua diſpenſatōꝫ plenariamobtinere dignoſcitur detinerifaceretᵏ vinculis mancipatūpro eo bona quedam eiuſdem domus que furtiue ſubtraxerat. r̄ſtituere detractabatꝓpter quod etiam ab eodemep̄o fuerat excōicatōis vinculo innodatus. ſupradictusdecanuſ ep̄m monuiſſet. vt eireſtitueret vel ſaltem redderꝫpreſbyterum memoratū quead iuriſdictionem ſuam ſpectare firmiter aſſerebat. ep̄usmetuens ne decanus aliquidin ſuum preiudicium attentaret. ſe ac ſue ſtatum eccleſie acciuitatis protectioni metropol̓. ſupponens ad eius audientiam appellauit. Uerū decanꝰ pꝰ modicū tꝑs īterdictūʸhꝰi ꝓml̓gauit. vt ep̄o ī ciuitate p̄ſente a diuinis in altiſio-

a In. hic innuit ſolutōꝫ certe qōnis. fuit. vtrū ſiep̄s appellauerit ab archiepo. an teneat appellatio.b Ep̄s poſſet. Sed qͣre poſſet ep̄s appellare. ip̄e dicat appellatōꝫ illiꝰ nullā. excōicauerit pꝰ illā appellatōꝫ. So.. appellat. qꝛ ſi appellatio eſt aliqͣ. ſuꝑioreꝫad quē ē appella dꝫ cognoſci etcorrigi qd̓ poſteaminus legitīe factū ē qꝛ ſi metropolitanꝰ ꝓcederet īueniret ep̄m inculpa. puniret il. audit̉ appellans tāqͣꝫ cuiꝰitereſt. vin. Sꝫ ꝯͣs. e. frōte. § hiſvbi naudit̉ ep̄usappellāſ. ne abſoluat̉ excōicatuſ abip̄o illud ītelligit̉ eo petebat abarchiep̄o abſolutōꝫ offerēdo cautōeꝫ. tzibiappellatio ep̄ipter ꝑiculū. ne decederet ī excōication. qꝛ eiꝰ intereſt. ne abſoluatur. hic ꝟo appellat. ne cognoſcatvtꝝ ſit iuſte excōicatꝰ iniuſte. exintereſt. ne archiep̄s de hoc cognoſcat. ſunt enī oīodiuerſi caſus. qꝛiſte vult recedeiab appellatōe. vn̄ pōt ſe ītromutere archiep̄s. ſedſi vellet recede̓ abappellatōe. bn̄ p̄tarchiep̄ſ īterponere ꝑtes ſuas cognoſcere dei lla excōicatione illuꝫ abſoluere. Tan. Sꝫ quare iudex pōt cognoſcere de appellatōe ab ip̄o facta. ſic̄ cognoſcit an ſua ſit iuriſdictio. ff.de iudi. ſiquis. ex aliena. ff. ſiquis in ius vo. ierit. l. ij. s. e. ꝑati. p̄t cognoſcere de appellatōe. qꝛbabilis expoſita eſt in appellatōe. exēptus eſt a iuriſdictione illiꝰ. eſt illi ſuſpectus. vt .s. eadē ad ſi.. c.ꝓpoſuit. p̄ſumptio eſt ip̄o. ſꝑ vellet iudicare proſua iuriſdictōe. eadē eſt ca qͣre arbitri cognoſcūt de ſuſpitōe ip̄e iudex. ſed dubitat̉ de inriſdictiōe ſeceſt. qꝛ hoc ip̄o an ſit iudex agit̉. qꝛ ſꝑ p̄ſumit̉ iuriſdictōe qͣꝫdiu in ꝯͣriū on̄dat̉ ex quo apparet delegatio velordinaria iuriſdictio. vt.. de reſcrip. ſuꝑ litteris in fi.c Si ꝟo. qui enī al̓s non hꝫ iuriſdictionē. ſi crimē eſtnotorium. habet. s. e. ꝑuenit.d Notoriū. hic īnuit ſolutōꝫ ſecūde qōis. fuit vtꝫarchiep̄s denūciare dēat iſtū abſolutū. ſi īuenerit legiti me appellaſſe. dicit ſi eſt notoriū mādatuꝫ ep̄ifuiſſe indiſcretū vel iniuſtu. bn̄ pōt hoc facere.e Declarare. Sꝫ nūqͥd pōt ꝓnūciare ſnīaꝫ ep̄i īiuſtāvel denūciare illunō ligatū. vr̄ ſic. notū ſit ei ep̄mdeliquiſſe. ſed credo. qꝛ ſic ꝓnūciaret appellatōꝫ fuiſſe īiuſtā. ſic vſurparet offm̄ ſuꝑioris.

nūcitare appellatōi ſue. tūc archiep̄s poſſet ꝓnunciareſnīam iniuſtā. imo ꝓnunciaret ſnīam nullā fuiſſe. denunciaret illū abſolutū. ſi legitima appellatio preceſſus. de offi. dele. cum contingatf aūt mōdat verā ſolutōeꝫ. ꝑimit p̄dicta eſtſolutio primenis. fuit vtrummetropolitanꝰ cognoſcere valeathmōi qōne. quaꝫiſte appellās corāep̄o depoſuitg Queſtioneꝫ. ita magiſtratuſpoteſt facere iniuriam ſubdito. ff.ad. l. aqui. quēadmodum. §. magiſtratus.. ff. quodme. cauſa. l. ij.h Renunciaretacite. ſi. C. iureiurā. fiquis. s.offi. dele gratum... de his fiunta ma.. ca. ex ore.vbi de hoc...ui. accedentibus.. C. de iure do. impe. l. ij.

i Tanqͣꝫ aduerſa. no audit̉proponens aduciſa. xxiij. q. vij. qꝛautem.. xiij. q. ij.qͣꝫ p̄poſterū. s.de preſump. litteras. lxxxiiij. di. geſta. de mune. pr̄imo. profeſſio. li. x. Argu. contra.. de regula. ſicut. ff. de īoffi. teſta. papinianus. §. ſed nec impuberis. s. de p̄ſcrip.auditis. eſt hic argu. ſi aliquis conteſtatur litem.licet dicat illa verba ſalua lit. conteſt. nihilominus facta eſt lit. conteſta. argum̄. s. de conſti. cum. O. ferrar̄.Argu. contra. ix. q. iij. ſaluo. ff. quibus mo. pig. vel hyp.ſoluitur ſi debitor. §. fi in venditione. ff. ad ſyl. heres. ff.acquiren. here. pro herede. vij. q. i. pontifices .s. de elec. cumana. vbi de proteſtatione tractatur.Ilectis. faceret. in hoc eniꝫ non incidit in canonem late ſententie.. de depo. grauis.. de ſenter.excommuni. vt fame. Sed nunquid licet laicotaliter detinere clericum habentem adminiſtrationemipſiuſ argu. ſic.. ne cleri. vel mona. c. ij. ſed non credo erpone ibi deprehendantur in fraudem. verbo. ſcilicꝫreddendo rationem adminiſtrationis. eccleſiatamenillis qui taliter deprehenduntur in fraudem non ſubuenit. quia poſt prohibitionem eccleſie hoc fecerunt vt ibidicit. Sicut volebant iudei capere ie ſum in verbo. depeni. diſtin. vij. c. i. verſi. hi enim a deo cetera. ſi. ff. depig. ac. l. vlt.l Interdictum huiuſmodi. hoc facere potuit decanꝰex ſpeciali conſuetudine. vt ciuitatē vel eccl̓iaꝫ maioreꝫ