Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Seite
CCVIIIr
Einzelbild herunterladen
 

De appel. re.

CCVIII

tio dormitaſſeᶠ. ip̄e denūcia repoſſit eūdē. ad tꝑs eccl̓iaſticis bn̄ ficijs clericum ſpoliareNos itaqꝫ rn̄demꝰ. executōꝫ. excōicatio ſecū trahit. excōicatꝰ denūciationē amplius non ligetur. ip̄um excōicatum denūciare poteſt. vt abalijs euitetur. illi ꝓuētus eccleſiaſtici merito ſubtrahūt̉cui eccl̓e cōio denegatur/Idem ep̄o pariſien̄.Olicitudinē paſtoraliſ infra. Sane ſicutArecepimꝰ. duobꝰ coramep̄o litigātibꝰ alt̓ eoꝝad ſe. ap.appellaſſet ep̄s appellantē reputās cōtumacē. ipſum excōmunicationis vinculo innodauit. qui corā metropolita-

no de ep̄o ſibi perijt iuſticiamexhiberi. aſſeres pꝰ ap. legitime ad nos interpoſitā ip̄uꝫexcommunicauerat petēs ſead eum ſtatum in quo fueratap. tempore a metropo. reduci denunciari videlicet abſolutum: adijciens etiam app.non renunciabat obiecte. ſedproſequi volebat eandem īfca. Nos igitur inqui. t. t. ſi reſpondemusᵏ. ſicut metropolitanus de app. ad nos interpoſita cognoſcereˡ omnino valꝫ ſic nec d̓ᵐ his que poſtappella. fuerant innouata.modo alijs cognoſci poſſit: niſi de ap. pariter cognoſcatur. vel de his que appellatōiscauſam ꝯtingere dignoſcunt̉

lau. io dixit. ꝯſtō eccl̓ie hoc fac̄. vt magis timeat̉. ſic̄enī ꝯſtō hoīm fac̄. ſnīa cito ligat. ad eiꝰ effectumrardius liget. ij. q. vi. anteriorū. xi. q. iij. apud io. Sꝫvr̄ ꝙn̄ ſit dr̄ia īter ſnīam excōis alias ſnīas. imo idēverbi gr̄a. dico excōico te. ſtatī es excōicatꝰ. ita nihil alid̓ ē neceſſe.Idē ē dico.dēno te. vt ſoluaſilli. x. ſtatī esdēnatꝰ. ſi appellet̉ ab iſta ſnīadēnatio r̄mouetur appellatōeꝫimo r̄manes ꝯdēnatꝰ qͣꝫtūcūqꝫ appelles. ſic̄ iller̄manet excōicatꝰ. quipꝰ excōicatōꝫ appellat qd̓ pꝫ ſentētiā appellatōisin d̓r. ꝯͣfirmo velcaſſo pͥmā ſnīam ſic ſnīa ſꝑ duratvtroqꝫ caſu ī alijſſnijs appellatō retardat id qd̓ n̄dūextat .ſ. ſolutionēvl̓ rei ꝯdēnatio fcā ē traditiōꝫqꝛ veꝝē iſtūdēnatū. ſꝫ ē veꝝiſtū adhuc ſoluiſſe. ſi ſtatī cōdēnatus ſolueret. ea appellaret. nihil releuat talis appel latio. niſi in euētu ce appellatōis. ff. de app. ex.In excōicatōe nihil ē qd̓ poſſit appellatio retardare. votꝰ effectꝰ ſnīe ē vt ꝯdēnatꝰ ſoluat. qꝛ ad hoc agit̉. finisexcōis ē vt ſit ercōicatꝰ. in ip̄a ꝓlatōe ſnīe ſtatī ꝑuenitur ad iſtū finē. ſꝫ ī alijs ſn̄ijs ꝯdēnatōis ſtatī ſnīaꝫꝯſeqͥt̉ finē .i. iudicatū. appellatio īpedit ſolā exēcutiōꝫqꝛ adhuc ē opꝰ fcō. lꝫ ꝯͣdēnatio ſit fcā. ſꝫ ī ſnīa excōiseſt ita opꝰ fcō quo ad ſuū effectū. niſi vt publiceturh Secū trahat. ex hoc pꝫ. ſnīa excōis ſtatī ligat.ſtati nulla ē. Sꝫ qͥd ſi aliqͥs excōicat̉ pꝰ appellatōꝫ ꝓbabilē. aūt iſte eſt excōicatꝰ aūt ꝓbo ē excōicatꝰ. qꝛexcōicatꝰ ē pꝰ appellatōꝫ ꝓbabilē legitīa ē. ē excōicatꝰ.. de ſen. ex. tuas... e. dilectꝭ. ſꝫ ꝯͣ vr̄ ſic. iudex appellatōis ꝓnūciat appellatōꝫ tenet̉. ꝯn̄s ꝓnūciatexcōicatiōeꝫ tenuiſſe. Rn̄deo qͥſ dubitat. an tal̓ excōicatio teneatl̓. ex futuro pēdet an̄ teneat. ſic̄ ex futuro euētu pēdet an teneat mr̄imoniū.. de frig. malefi.fr̄nitat̉. īfi. vn̄ hec argumētatio vꝫ. iſte ē excōicatꝰ poſtappellatōꝫ ꝓbabilē. ſi ꝓbata eēt ⁊c̄. excōicatio nll̓aē. īmo ē īferēdū. excōicaton̄ ē hn̄dus. tn̄ re ꝟa excōicatꝰ ē. qꝛ ſtatī ligat ſnīa exc. ſtatī nll̓a ē. tn̄ ſi tal̓ medio tꝑe adeptꝰ eēt eccl̓iaꝫ. vr̄ eēt ea pͥuādꝰ. qꝛ ip̄ꝫbabil̓ error excuſat.. de ſen. ex. ſacro īterī licite cōicet̉ei ī oībꝰ ſacr̄is.. eo. dilectꝭ. qͥcqͥd tc̄ fac̄ vꝫ. iij. q. vij. §. tua. veꝝ.. C. de teſti. l. i. Itē qꝛ medio tꝑe ſtatꝰ eiꝰ ītegerē. ff. nihil īnouari appellatōe pēdēte. l. vna. §. ī teger. necdānatꝰ d̓r appellauit. ff. de. l. ij. §. ij. io.1 Subtrahūt̉. .n. exͣ eccl̓iaꝫ ē nihil noīe eccl̓ie p̄t poſſidere. viij. di. iure.. xxiij. q. vij. c. ij.. iij.. xxxij. di. eos. c. pt̓ ſi tn̄ hꝫ alid̓ vn̄ viuat. dico ei īterī ꝓuidēdūbonis eccl̓ie qꝛ depoſito ꝓuidet̉. l. di. ſtudeat. hn̄da ē. nro ne egeat. ff. de re iudi. īt̓ eos ī fi. ne cogat̉ ī cleri opprobriū mēdicar̄. xciij. diſt. diacōi. lꝫ videat̉ male meritipublica egeſtate dēant laborare. ff. depo. bona fides. Itē

illud p̄t ītelligi ī eo caſu. qn̄ ī ſnīa exp̄mit̉ bōa eccl̓eſubtrahāt̉ ei. .n. excōicatu ꝯparemꝰ relegato. relegato ad tꝑs ſubtrahāt̉ bōa. niſi ī ſnīa expͥmat̉. C.pe ſ. deportatoꝝ. ſic ī excōicato idē vr̄. qͣꝫdiu qͥs alijsrōibꝰ p̄t ꝯſtrīgi. ſūt ei ſubtrahēda ſtipēdia. C. de exec.rei iudi. ſtipēdiaxvi q. vi. illd̓. quiaūt excōicatꝰ ē invna eccl̓a. excōicatꝰ ē qͣꝫtū ad aliasxi q. iij. c. ij.. iij. etiiij. q. v. quiſquiss. of. or. ad repͥmendā. Sꝫ nūqͥdē idē ī ſuſpēſo. vtſi ſuſpēſus eſt abvno ep̄o ſuſpēſus hēat̉ qͣꝫtū adalioſ. ſic ſi ē ſuſpēſus ab offō. quiaſnīa fac̄ ius qͣꝫtuꝫad omēs. xix. q. ij.due ſūt.. vij. q. i.ſiqͥs p̄br̄. ff. ītd. relegat. l. relegatoꝝ. §. īt̓dice̓.. §.ſe. Poſſet forte diſtīgui. vtꝝ ſuſpenſus eēt crīe qd̓irrogat īfamiā. vttūc ibiqꝫ ſuſpēſuſſit. ſi iriogat īfamiā. tc̄ vbiqꝫē hn̄dꝰ ſuſpēſo ar. ff. poſtulā. ex ea. ſꝫ pͥꝰ dictū p̄ualꝫqꝛ ſuſpēſus ab offō. nihil dꝫ offō eccl̓iaſtico attractare. al̓s ē deponēdꝰ. ī eqͥparat̉ excōicato.. cl̓i. ex. vl̓ ſuſpen. miniſ. c. ij.. iij. ſꝫ ſi ſuſpēſus ē a bn̄ficio ī vno locotūc dico. ī alio loco p̄t hr̄e bn̄ficiū vt. xviij. di. placuitlviij. di. c. ij. Sꝫ nūqͥd abſolutꝰ p̄t reciꝑe pete̓ fructusmedij tꝑis ſibi ſublatos. diſtīgue vtꝝ iuſte an īiuſte ſitexcōicatꝰ ſi īiuſte pōt. ij. q. v. ſt̓ cāis.. ff. de re mili. l. pe... ꝯͣ.. qꝛ diuerſitatē. ſi iuſte fuit excōicatꝰ p̄t. C. remili. allegatꝭ. li. xij. ad hāc di. fac̄ op.. ſē. ex. ſacro. alioqͥn ſpe reſtōnis faciliꝰ delinq̄ret̉. l. di. c. i. qꝛ facilitas vonie īcētitiuū tribuit delinq̄ndi. xxiij. q. iiij. ē iniuſta. penen. ſolēt repeti. ff. de ꝯdi. īde. pene. ff. ꝓcu. ꝓprio. §. vtin cet̓is io. Ego credo qͥcqͥd dixit. io. lꝫ depoſito ꝓuideat̉ne ī cleri opprobriū mēdicare cogat̉. excōicato ī nll̓oſit ꝓuidendū ꝯtēnit claues eccl̓ie. cui ꝑticipandū ēniſi forte fame periret. tunc dꝫ ei ſubueniri. quia poteritadhuc ad eccleſiam redire. b.Olicitudinē. tal̓r rn̄demus. Rn̄ſio pͥme qōnis fuit vtꝝ metropolitanus de huiuſmodi qōnevaleat cognoſcere.l Cognoſce̓. dubitatōis fuit hec. qꝛ fuit noua īiuria. vn̄ opꝰ erat noua q̄rela. ff. de excep. rei iudi. ſi mr̄. §.eandē. ſed ſecus eſt qꝛ ſi ſit noua iniuria. tn̄ pendet exp̄cedenti facto nec poſſet de illa cognoſci. niſi coanoſceret̉ de appellatōe. ſi s. e. teneamur. ſic pꝫ. ſi ſuſpendit̉ iuriſdictio alicuius in principali. acceſſorio.. c.xi. §. p̄terea. ſicut delegato principali delegat̉ acceſſoriuꝫs. de offi. dele. preferea.. c. prudentiam. §. ſexta. io. arg.ꝯͣ. s. capl̓o prori. §. i.m De his. ſi nec ẜuilegijs dn̄i pape .s. iudi.veniſſēt. necd̓ ad papā delata. s. of. lega. lꝫ. nec deſpāl̓r alij cōmiſſa .s. of. lega. ſtuduiſti.. ff. iudi. iudiciū. vii. eſt ar. idem iuris eſt in acceſſorio quod inprincipali. ſi.. e. c. proximo.

A 2