vtrilibet ſaluo iur̄ decernimꝰreducēdos. ac fructꝰ medij tēporis ꝑceptos cēſuimus parit̓aſſignādos eiſdē. Idem. s.aug. ⁊. s. greg. prioribusIlecti filij. i. ⁊. h. pͥorꝭ ⁊Cmonachoꝝ cātuarien̄.eccl̓ie nūcij rettulerūtꝙ cū ꝓ cā que īter dictos pore ⁊ monahos ⁊ cātuarien̄. ar̄iep̄m ſuꝑ capella de lamēde vertebat̉. ab ip̄is ad ſe. ap. mitterentur. idē archiep̄s poſt iterarreptū in eos excōicationisſnīam ꝓmulgauit. Cum autēplus ſit ad ſe. ap. facto prouocareª qͣꝫ verbo. ⁊ ip̄is ꝓpter dictā cām ad ro. eccle. veniētibꝰintelligit̉ ad ſe. ap. ꝓuocatuꝫ.mādamꝰ. qͣtenꝰ ſi ē ita dictosi. ⁊. h. denuncietis excōicatiōisvinculo non teneriIdem ep̄o elien̄.IAſtoralisq officij diligē
tia. ⁊ īfra. Queſiuiſti. vtꝝ qn̄ īhibet̉ ap. in reſcripto. fruſtratoria tm̄ inhibita videat̉. Noſigit̉ attendētes. ꝙ per appellationē fruſtratoria et ſin fuiſſꝫinhibita. negociū nōˡ debeat īpediri. rn̄demꝰ. ꝙ quelibet ꝓuocatio intelligit̉ r̄moueri q̄ aiure n̄ indulgetur expreſſeᵇ ſꝫſi appellās fuerit grauatus iniuſte grauamē hmōi ꝑ ſuꝑiorē poterit emēdariᶜ. Ueꝝ multotiēs quis adᵈ tꝑs per ap. legitimam a iudicis ſui quo adaliquē certū articulū eximiturpoteſtate. conſuluiſti nos vtꝝſiquis excōicatōis ſentētia innodatus an̄ denūciationeꝫ ipſius ab ea tanqͣꝫ minus rationabiliter promulgala in eo caſuᵉ in quo ante ſnīam app. vires obtinuiſſꝫ. curauerit ꝓuocare. eo ꝙ per app. interpo. excōmunicantis videt̉ iuriſdi-
Ilecti facto ꝓuocare. qm̄ plꝰ ē factꝭ demōſtrat̉qͣꝫ ꝟbis dicer̄. ff. de edil̓. edi. ſi tn̄. §. ei qͥ. ⁊. ff. d̓ legi. de q̄bꝰ. ī fi. s. e. ad audiētiā. ⁊. jͣ. e. vt nr̄ꝫ. ſic fcōrenūciat qͥs iuri ſuo. jͣ. d̓ his q̄ fi. a ma. ꝑte ca. ex ore. ⁊ sde of. del̓. gratū ⁊ ēt factꝭ mētimur. xxij. q. v. cauete. ⁊ factꝭꝯſentit qͥs. jͣ. d̓ ꝯͣdap. ꝑ tuas. ⁊ ipſofcō ꝯſētit qͥs mal̓xliij. di. ſit rector.ꝟ. qͥd alid̓ ē qͣꝫ tacēdo terga p̄buiſſet ⁊c̄. ⁊ factꝭ qͥs ꝓbat̉ incōtinēs. xxviij. di. priuſqͣꝫ. etxij. q. ij. qͣttuor factis ēt ratū habemꝰ. ff. rē ratā haberi. l. iij. §. falſus.⁊ factis negamuſdeum. xi. q. iij. eſtimant. Et ita ſic̄ n̄tꝫ excōicatio poſtappellatōꝫ. jͣ. d̓ ſē.ex. ꝑ tuas. ſic n̄ tꝫexcōicatio pꝰ iterarreptū ad papāSꝫ n̄ eſt ita in ar̄iep̄o. qꝛ papa vocatus eſt in plenitudinē poteſtatisalij ī ꝑtē ſolicitudinis. ij. q. vi. qͥ ſeſcit. ⁊ s. d̓ vſupalad honoreꝫ. io. dixit aliā rōneꝫ .ſ. qꝛn̄ iturad ar̄iep̄mꝑ q̄rimoniaꝫ. ſꝫ hͦeſt falſū. jͣ. e. ſolicitudinē. ⁊ sͣ. de of. or. ad reprimendā. Sꝫ vr̄. ꝙ iter arreptū n̄ ſufficiat ꝓ appellatōe ī iudicio. niſi iuſta cā allegetur tal̓. q̄ ſi eēt ꝓbata ⁊c̄. jͣ. c. vt debitus. cū al̓r nō valeatappellatio. ſꝫ poſt ſnīam diffinitiuā nō ſufficit iter arreptu. niſi viua voce appellaret̉. qꝛ ibi eſt opus facto. ar. jͣ.de ſen. ex. a nobis. vbi n̄ ꝓdeſt iter arreptū ī ꝑte deciſa. ⁊in ſcriptꝭ ēt appellandū ē. ij. q. vi. forma. ⁊. jͣ. e. cordi. ⁊. ff.de ap. a ſnīa. §. vl. al̓s iter arreptūᶠ nihil oꝑat̉. niſi incōtinenti qͥs appellet viua voce. ⁊ aliud an̄ ſnīam qͣꝫ pꝰ. qꝛexcōicat̉ poſt iter arreptū vt hic ⁊ ita ꝑinde habetur. ac ſiexcōicaret̉ pꝰ ap. vt hic. ⁊ p̄ter ea archiep̄s n̄ poterat eſſeiuder in cā ꝓpria. cū inter ip̄ꝫ ⁊ capl̓m ebor̄. eēt ꝯtrouerſia ſuꝑ capel la iſta. jͣ. de no. oꝑ. nūci. c. ij. ꝓ qͣ ꝯtrouerſiamonachi iſti ibāt ad curiā. vn̄ excōicatio n̄ tenuit poſtiter arreptū. ⁊ ſic n̄ obſtatqd̓ d̓r iterarreptū. n̄ ſufficit ꝓappellatione in iudicio. qꝛ hic n̄ erat iudex archiep̄s vtdixi ⁊ credo idē eē ſi capl̓m hēat cāꝫ cū ep̄o. vt ſi capl̓mmittat ad archiep̄m ꝓ cā illa. ⁊ ep̄s excōicat nūciū poſtiter arreptū. ꝙ ſnīa n̄ tenet. cū archiep̄s ī hoc caſu ſit iudex ep̄i. vel dic̄ ꝙ ſecus ē in archiep̄o. vt dictū eſt. b.Aſtoral̓. exp̄ſſe. ar. ꝙ oīa intelligūt̉ ꝓhibita q̄Tn̄ inueniunt̉ in iure ꝯceſſa .s. d̓ trāſſa. īter corꝑaIElia. vbi d̓ hͦ exp̄ſſe indulget̉ appellatio. ſi ēt r̄mota ſit appellatio in reſcripto. ſi iuder denegat reſtitutōꝫſpoliato. s. de reſti. ſpo. ex ꝯqōe. Itē ſi nō vult admittererecuſatōꝫ ꝯſanguinitatꝭ s. e. poſtremo. Itē ſi n̄ facit exp̄mi res petitas in libello. s. e. ſignificantibꝰ. Itē ſi citatꝑtes ad locū n̄ tutū .s. ē. ex ꝑte. ſi cogit ꝑteſ litigare corāſubdelegato ſuſpecto. s. de offi. dele. ſuper queſtionum.in fi. Multa exempla poſſes aſſignar̄. in quibus re-
appellatio licet fit remota in reſcripto. Ubicūqꝫ permittit ius appellare. ẜm antiqua iura bene admittebaturappellatio. licet cauſa in iure non exprimeretur. dūmodo non eſſet mani feſte fruſtratoria. de qua intellige qd̓dicit verſi. nos igitur attendentes. vbi per appellationēfruſtratoriā etiaꝫſi non eſſet manifeſte ⁊c̄. i. manifeſte fruſtratoria.al̓s ſi habeat qualemcunqꝫ excuſationeꝫ poterat appellare dummō n̄cōſtaret ip̄aꝫ fruſtratoriaꝫ. ij. q. vi.ad romanā. ⁊ pluribꝰ alijs ibidem⁊ sͣ. e. ꝑſonas. ⁊. c.ꝑuenit. ⁊. c. cū ſitromana hodie ꝟoſiū ſit remota appellatio ſiue nonin reſcripto. nonpōt appellari. niſiꝓbabilis cā fuerit allegata talisq̄ ſi foret ⁊c̄. Iteꝫſiue ſit exp̄ſſa ī iure ſiue non cā ꝓpt̓quā appellat̉. diumō ſit ꝓbabilis.bn̄ tenꝫ a ppella. jͣ.e. vt debitus. ⁊ itacōſtitutio iſta addit huic dec. hoc .ſ.ꝙ ſi cā probabilisꝓpt̓ quā appellat̉nō ſit exp̄ſſa. valꝫappellatio ẜm hanc decre. non valebat. quid oꝑetur remotio appellationis hodie dicet̉. jͣ. e. vt debitusc ¶ Emēdari. nō .n. debuit appellāti obeſſe. qd̓ nō fuitſue appel latōi delatū. cū appellatio eius iuſta fuerit. ijq. vi. appellatore. et. sͣ. e. ſepe. hodie ꝟo n̄ ſtamꝰ huie. ſedei qd̓ d̓r. jͣ. e. vt debitus vt videlꝫ appellatio teneat ſiuegrauamē in iure ſit expreſſuꝫ ſiue nō. dū tn̄ ſit ꝓbabile.d ¶ Ad tꝑs. qui .n. appellat a iudice ordinario ſuꝑ aliqua cā ad tꝑs. tm̄ exēptus eſt ab ip̄o quantū ad illū articulū. ſed in alijs remanet iudex. ⁊ tn̄ pendente illa cauſapoteſt illum ſi voluerit in alia cauſa tanqͣꝫ ſuſpectumrecuſare s. e. ad hoc ſi in vna. ⁊. c. propoſuit. ⁊. c. cum teneamur ⁊. jͣ. e. romana. §. cum vero in delegatis ſecuse ¶ Caſu. hoc dicit propter crimina notoria in quibusnon admittitur appellatio s. eo. cum ſit romana. ⁊. ca.conſuluit.f ¶ Dormitaſſe .ſ. ne vlterius ſit ꝓcedendum. qꝛ appellatione interpoſita extinguitur ꝓnunciatum. vt. ff. adturpil̓. l. i. in fi.g ¶ Executionem. hec ratio non eſt ſufficiens. quia n̄appellatur a ſnīa excōicationis. nā cū quis abſoluit̉ abīpetitōe alicuius. hmōi ſnīa ſecū trahit erecutōꝫ. ⁊ tam̄ab ea appellatur .s. de excep. ſignificauerūt. ab executotappellat̉. ſi modū excedat. ij. q. vi. §. ab executore. ⁊ s. c.ꝓx. qd̓ ad cōſultatōꝫ. Itē ſnīa furti trahit ſecū ſuā infamiā. ff. de furt̉. nō pōt. ⁊. ff. de his qͥ no. infa. furti. Que ēergo cā. p. hiſp. dixit. ꝙ deus ligat ⁊ nō hō. xi. q. iij. nemovbi d̓ hͦ. ⁊ a prīcipe nō appellat̉. Illa vr̄ verior rō. vt hōcreſcat ꝑ meritū parēdo ēt iniq̄ ſnīe. ar. viij. q. i. ſciēduꝫ.⁊ .xi. q. iij. qͥd gͦ. ⁊ vt magis timeat̉ diſciplina eccl̓iaſtica.