De appel. re. ⁊

CCVII

x inſinuatōeª pͥoris etcanōicoꝝ ſcē barbar̄ no27b̓ īnotuit. ꝙ cū īt̓ ip̄osex vna ꝑte ⁊. v̓. camerariū detangar ex altera ſuꝑ qͦdā māerio corā iudice ordīario qō ꝟteret̉ ⁊ idē camerariꝰ ad nr̄amaudientiā appellauerit. appellatōi terminū nō p̄figēs dictꝰiudex q̄ cām illius videbat̉ fouere. ꝓ eo ꝙ q̄dā cl̓icus cōmēſalis ſuus dicti camerarij ī eadē cā fuerat aduocatꝰ. hūc terminū ap. p̄fixit. vt ad feſtumpurificationis. vtraqꝫ ꝑs eētab ap. ꝓſecutione reuerſaᵇ hn̄potuitᶜ legē nobis imponere.vt eam teneamur īfra dictuꝫterminū expedire. cū ⁊ ẜm legitimas ſanctōes lis q̄ in cōſiſtorio principis ſꝑatur inferriabſqꝫ dāno more intacta ꝑmaneat. donec ip̄aꝫ faciat introduci ⁊ a ꝓceribꝰ dirimi iuxta morem. interim aūt nūciuſ camerarij preueniens nūciū eorūdē. nec ip̄o vſqꝫ ad terminū legitimum expectatoᵈ īpetrauitlr̄as ⁊ receſſit. Quia ꝟo fraus⁊ dolus alicui patrocinari nōdꝫ. mandamꝰ qͣtenuſ ſi eſt itaꝑtibus conuocatis audiatisⁱcauſam ⁊c̄. Idē rofen̄.⁊ bōdon̄. ep̄is.eOn memorie. o. de ca

mera ꝑſona eccl̓ie de fan̄. viaꝫvniuerſe carnis ingreſſo. abbas ſcī auguſtini cantuarien̄.eiuſdē eccl̓ie. quam ad ſe aſſerit ꝑtinere prīo ꝑ qͦſdā monachos. ſcd̓o ꝑ ſeip̄m poſſeſſionēingreſſusᶠ ad nos pluries vocē ap. emiſit. ne quis eum ſuꝑpoſſeſſiōe ip̄ius eccl̓ie p̄ſumeret moleſtare. Cūqꝫ aliqͣꝫdiupredictā eccl̓iam pacifice poſſediſſet. quidā laici cantuarien̄dioceſis ip̄m abbatē ⁊ monachos de poſſeſſione ip̄iꝰ eccl̓ie ꝑviolētiā eiecerūt. ⁊ īfra. Procurator vero archidi. ꝓpoſuitex aduerſo. ꝙ defuncta perſona eccl̓ie archidi. tm̄ datur eiꝰcuſtodia. imo archid. qͥ fuerūtpro tꝑe. tam deᵍ iure cōi qͣꝫ degenerali cōſuetudine tā in illaeccl̓ia qͣꝫ in alijs vniuerſis eiꝰdē dioceſis hoc iure ſemꝑ vſifuerūt. Preterea p̄fatꝰ. o. nomineʰ archi. eccleſiam poſſedit eandeꝫ vtpote qui ei vnāꝓcurationē ⁊. v̓. ſol̓. noīe eccl̓eannis ſingulis exoluebat. ⁊ īfra. Premiſſis igit̉ diligenterinſpectis predictos abbatem⁊ monachos inᵏ eum ſtatū inquo tꝑe ap. fcē exˡ ꝟiſimilibꝰ ⁊probabilibus cauſis ad noslegitime interpoſite fuiſſe noſcuntur proprietatis partibꝰ

xinſinuatōe aduocatus. Ex hͦ ſumebāt quidāar. ꝙ iudex poſſit recuſari. ſi aduocatꝰ alteriusꝑtis eſt cōmēſalis ip̄iꝰ. ſꝫ n̄ eſt ſufficiēs cā recuſandi.s. d̓ of. iudi. c. i ſꝫ ſi altera ꝑs eēt cōmēſal̓ ſiue familiaris iudicꝭ tūc p̄t recuſari. s. d̓ of. dele. inſinuāte.hb ¶ Reuerſa hocfacere n̄ potuit. qꝛſic eēt īpone̓ legeꝫdn̄o pape vt h̓ dic̄⁊. ij. q. vi. anteriorū. §. ad hocc ¶ Potuit. ſi. xxidi. īferior. ⁊ de ele.īnotuit. ff. d̓ mīo.mior. ff. ad tre. illea quo. §. tēpeſtiuū⁊ sͣ. de mai. ⁊ obe.cū inferiord ¶ Expectato.de termino conſtituendo dictū ē. s.e. perſonas. qꝛ triplex eſt terminusvt ibi d̓r. ſꝫ d̓ quotermīo intelligit̉.qd̓ hic dic̄. de ānoappellatōiſ n̄ pōtītelligi. qꝛ t̓minꝰille bn̄ p̄t p̄ueniridūmō nimiū aduerſariꝰ n̄ p̄curratjͣ. e oblate. io. ītelligit terminū iſtūd̓ termīo legali .ſ.d̓ illo n̄ p̄t ītelligiqꝛ ſi n̄ ꝓſeqͥt̉ aliqꝫappellatiōeꝫ vſqꝫad annū. pꝰ ea nōp̄t ꝓſequi. qꝛ ratamanet ſnīa vl̓ iudex ꝓcedet ī prīcipali.s. e. cū ſit romana. ⁊ ſic neceſſe eſt vt intelligat̉de termīo ſtatutoa iudice. vt ītelligamꝰ ꝙ vſqꝫ adfeſtū purificatōiſaltera ꝑs expectaredēat. nec anteadebeat lr̄as īpetrare. qd̓ cū nō fecerit. n̄ valēt lr̄e an̄ t̓minū illū īpetrate. vt hic dicit. ⁊ sͣ. e. ſepe. ⁊ ſic terminꝰ iſteſtatutꝰ fuit ad pn̄tanduꝫ ſe iudici. lꝫ alia fuiſſet intētioſtatuētis terminū ip̄m. ⁊ ſic qꝛ n̄ poterat ſtatuere illumterminū valeat ꝙ ſtatuere potuit. qꝛ ſi n̄ valet vt ago.valeat vt valere pōt. C. plus valere qd̓ agi. l. i. ⁊ ꝑ totuꝫ⁊ qd̓ d̓ tali termino ītelligat̉ ꝓꝫ ex lr̄a. vbi dicit. interimat ⁊c̄. qͣſi an̄ t̓minū ſtatutū ab ip̄o iudice. vn̄ n̄ valēt lr̄ee ¶ Audiatꝭ cām. vt ſi de his ꝯſtiterit. lr̄e camerarij nōvalebūt. vt. s. c. ſepe. ⁊ iſte ꝓcedet in cā ẜm iuris ordinēalioquī remittent̉ ꝑtes ad iudices camerarij ⁊ punientin expēſis .s. d̓ reſcri. certū. ⁊ sͣ. de do. ⁊ ꝯtu. ex lr̄is. b.One ingreſſus. vr̄ ꝙ male. jͣ. de priuil̓. paſtoral̓.qd̓ veꝝ ē niſi ſpāliter hoc eſſet ei ꝯceſſū. vt ī decr.epaſtoral̓. l̓ niſi cl̓icus p̄mortuus eo noīe poſſediſſet s. de reſti. ſpo. cum veniſſent. vin.g ¶ De iure cōi. hoc enī vr̄ ſpectare ad ip̄m de iure. lxiijdi. ſi in plebibꝰ. jͣ. de inſti. cū veniſſent. imo potiꝰ ad ar̄i-

vt ibi dicit. qꝛ archidiaconus hoc habebat ex donaīe archiepiſcopi.¶ Noīe archidiaconi. ⁊ ita archidiaconus intelligebat poſſidere ꝑ aliū. qꝛ qui per aliū poſſidet. poſſidere intelligit̉. inſti. de interdic. §. poſſidere. ⁊ s. de p̄ſcrip. ſi diligēti. ⁊ sͣ. de re. ſpōcū veniſſenti ¶ Oriā ꝓcurationem. hec rationon fuit ſufficiēſquia ſolutio penſionis. nec dominium nec poſſeſſioneꝫ probat. necpriuat alium ſuapoſſeſſiōe s. de fi.inſtru. inter dilectos ad fi. ⁊ s. ti. ꝓxi. cum bertoldusff. de acqui. poſ. qͣꝫuis. §. i. io.

k ¶ In eum ſtatum. ſed cum abbas ⁊ mōachi ſpōliati fuiſſent perlaicos illos ⁊ nonper archidiaconūquomodo competit eis interdictum vnde vi cōtra archidiaconūnec etiaꝫ videturfeciſſe contra appellationem monachorum. ⁊ ſic ēcontra. s. de reſtit.ſpo. cū ad ſedē ī fi.pōt dici ꝙ reſtituunt̉ hic non exvi interdicti. ſꝫ iudicis officio. ar. i.q. i. in primis. vbi remouetur tertius qui ſucceſſerat iādefuncto ⁊ forſitan conſtitit pape ꝙ abbas poſſidebatcum appellatio fuit ab ipſo interpoſita. vel forte hec fcāfuerant per laicos mandante archidiacono vel ratumhabente. vnde tenetur vnde vi. vt ff. de vi ⁊ vi ar. l. i. §. d̓ieciſſe. ⁊. §. ſed ⁊ ſiquis. ⁊ sͣ. de reſti. ſpo. cum ad ſedem.laū. vel quia ſciēter archidiaconus recepit rem quā monachi fuerunt ſpoliati. ⁊ ita ſucceſſit in vitium. s. d̓ reſti.ſpo. ſepe ⁊ s. de iudi. quia. v. ⁊ hoc verius puto. vnde tenetur ad ipſam rem reſtituendam cum fructibus mediotempore perceptis. vt hic dicit. ⁊ non ſolum perceptis.ſed qui percipi potuerunt. s. de reſtit. ſpo. grauis. ⁊. quiapoſt appellationem rem recipit ab illis laicis. vnde omnia reſtituuntur in priſtinum ſtatu tꝑe appellatōs factel ¶ Ex veriſimilibus. ſufficit ergo ꝙ ſit probabilis cāappellationis. licet non ſit vera vel neceſſaria talis videlicet debet eſſe. que ſi eſſet probata. legittima eſſet. tūcvalet appellatio. jͣ. e. vt debitus.

A