ꝯſueuit exhiberi patronis p̄dicti. p. ⁊ annuatim. x. ſol̓. acceperūt. tū qꝛ in eadē ſnīa d̓rꝙ dictus. t. in ꝓbatōe deficitcum per atteſtatōes ſuas appareat ip̄m ſuā intētionemſufficient̉ ꝓbaſſe. tū etiam qꝛcām nō recipit ſufficiēter inſtructā: cū vnius tm̄ ꝑtis atteſtatōnes receperit que paꝝfaciebāt ad cauſam vnde ſententiam ip̄am duximus irritandam memorato. t. adiudicantes eccl̓am ſupradictā cūper atteſtationes nobis conſtiterit euidenter ipſum a vero patronoᵇ fuiſſe ad ſepedictam eccl̓am preſentatum.I demN cāis q̄ ſummi pō. iudicio decidunt̉ ⁊ ordo iuris ⁊ vigor equitatis eſt
ſubtiliter obſeruādus cuꝫ inſimilibus caſibusᶜ ceteri teneantur ſimile iudicare niſi forte cum aliquid cauſa neceſſitatis ⁊ vtilitatis inſpecta diſpenſatiue duxerit ſtatuēdumI dem conuentui. s. leod̓.Nter monaſteriumᶜ ſancti. a. rothom̄. ⁊ veſtꝝ ſuꝑmodo eligēdi abbatē inmonaſterio veſtro fuit queſtio agitata. ⁊ infra. ¶ Cumconſtiterit nobis primamcommiſſionem non fuiſſe eiper vltimam reuocatam.Tum quia cauſe ſuſpitionisin iure prepoſite friuole videbantur. quas etiam tanquā dilatorias anteᵉ litis ingreſſum opponere debuiſſentquibus coram delegatis eiſdem ſubeundo iudicium.
penſio ſiue cēſus p̄t ꝯſtitui a pr̄ono in fundatōe eccl̓e d̓auc̄te ep̄i. xviij. q. ij. eleutheriꝰ. ⁊. jͣ. de iurepa. p̄terea. ij. ⁊ hͦan̄ ꝯſecratōꝫ eccl̓e. poſt ꝯſecratōꝫ nō p̄t ei aliqd̓ onꝰ imponi. qꝛ rei ꝯſecrate nō īponit̉ ſeruitꝰ. vt. ff. de ſer. ſeruitutes. §. vl. ⁊ qd̓ hūani iuris eē deſinit. ſeruitutē non recipit. ff. cōia p. caueri. io. ꝑ talē ꝑceptionē non fuit inpoſſeſſione iuriſpr̄onatus. cū hicnō fuerit de fructibus iuriſpr̄onatꝰſꝫ p̄ter iuſpr̄onatus p̄t talis cēſusꝯſtitui a patronoin ip̄a fundatōe.vt in. c. p̄. eleutherius. ⁊. c. preterea.qͥd intelligat̉ nomine iuriſpr̄onatus. colligit̉. jͣ. d̓ iurepa. nob̓ fuit. B.a ¶ Intētōeꝫ. ſcꝫꝙ fuerat pn̄tata ꝟo pr̄ono. vt dicit in fi.b ¶ Pr̄ono. ꝑ h̓pꝫ ꝙ pr̄onꝰ d̓ obligatōe quā fecitexcepit iuſpr̄onatus. alioqͥn trāſitſet cū vniuerſitate. jͣ. de iurepat. exlr̄is. ar. ff. de ꝯͣhen.emp. in modicis.ſic ⁊ in fundo vendito accedūt ſeruitutes ⁊ alia iura. ff. d̓ ꝯͣhen. emp. ſi aq̄ductus. ⁊. l. ſe. ⁊. l. dolia. ⁊ ſic fundus dotal̓ trāſit cū vniuerſitate. ff. de fun. dot. l. i. Sꝫ alia rō ē in ēptore vel feudatario qͥ directū ⁊ inutile dn̄iū hn̄t in re aliud in creditore. qꝛ ſi ius pn̄tādi ꝯſiſtit in fructu. eo ip̄o ꝙ creditor vtit̉ tali fructu. exonerari dꝫ qͣꝫtitas debiti. C. d̓ pig.ac. l. i. ⁊. ij. ⁊. jͣ. de vſur. c. i. ⁊. ij. ſꝫ talis fructus eſtimari nōpōt. ⁊ ideo nō diminuit qͣꝫtitatē debiti. Itē nec alijs iuribꝰ vtit̉ creditor. niſi hoc ꝯuenerit. ff. de pig. ac. ſꝫ an vieItē qꝛ ſoluto pignore omnia iura tollunt̉. ff. qͥ. mo. pigno. vel hypo. ſol. l. i. ⁊. C. ſi pig. pignori datū fuerit. l. i. ⁊ij. ⁊ ſic pn̄tatus ſoluto debito eſſet de eccl̓a remouēdusqd̓ eſt ꝯͣ illud. xvi. q. vij. inuentū. ⁊. lvi. di. ſatꝭ ꝑuerſum.⁊. jͣ. de exceſ. p̄la. c.vl. Itē qꝛ creditor peccat vtendo piginore. ff. de fur. creditor. al̓s incipit ſi pignore. lꝫ .n. creditor rē ſibi obligatā poſſit locare. vt. ff. depig. act. creditor. tn̄ fructꝰ ꝯputabit ſibi in ſortē. jͣ. de pigno. cū ꝯͣ. lꝫ n.in venditōe omnia iura trāſeāt. ar. ff. de of. p̄fect. vr. l. i.in ꝟ. cū vrbem nr̄aꝫ. §. iij. nō tn̄ in obligatiōe gn̄ali veniunt q̄ ſpāliter nō obligarent̉. ff. de pig. oblig. ⁊. l. ſe. ff. depecu. qͥ peculiū. ⁊. C. q̄ res pig. obli. poſſ. l. i. Ar. ꝯͣ iſta .ſ. ꝙfructus nō diminuat ſortē. qꝛ ſeruitus qn̄ꝫ inutilis ē.ff. de ſerui. l. ei qͥ fundū. ſꝫ iuſpr̄onatus bn̄ tranſit cū vniuerſitate. niſi ſpecialiter excipiat̉. jͣ. de iurepat. cū ſcd̓m.⁊. c. ex lr̄is.N cauſis. in ſil̓ibꝰ. ⁊ ſic pꝫ ꝙ diffinitiua ſnīa pͥncipis trahenda ē ad ꝯſequentiā ex qͦ alij ſil̓r iudicaIre debent. ſꝫ int̓locutoria nō. C. de legi. l. iij. circa fi.⁊. l. ſi imꝑialis. Argu. ꝯͣ ꝙ interlocutoria vim legis habeat. ff. quod me. ca. metū. §. ſed qd̓ p̄tor ait. qd̓ verumeſt niſi interlocutoria in corꝑe iuris claudat̉. ⁊ eſt ſil̓ehuic. xvi. q. iij. lꝫ. Ber.
Nter mō aſteriū. Caſus. Dacāte mōaſterio ſanſcti leufredi mōachi elegerūt quēdā de gremio ſumōaſterij in abbatē. ⁊ dū peterēt ꝯfirmatōeꝫ ſueelectōis. mōachi ſancti antonij ſe oppoſuerūt dicētesillā electōeꝫ eſſe caſſandā. ex eo ꝙ de monaſterio ſanctiantonij fieri debūiſſet. qͣre dyo. ep̄sillā diſtulit cōfinmare. tādē ſuꝑ h̓cā fuit ꝯmiſſa qͥbuſdā iudicibusad petitōeꝫ monaſterij ſancti leuſredi corā qͥbꝰ iudicibꝰ ꝑtes litem cōteſtate fuerunt. ⁊ꝓceſſum fuit in cā⁊ teſtes recepti fuerunt. demū monachi ſancti Antonij ad alios iudices lr̄as impetrarunt ꝯtinētesꝙ p̄mi iudices erant eis certa rōeſuſpecti. On̄ ꝓpoſuerunt qͦſdaꝫ exceptōes friuolasꝯͣ illos qͣs cū iudices admittere nolūt ip̄i appellauerūt iudices videntes ꝙ p̄me lr̄e nōreuocabant̉ ꝑ ſecūdas. ꝓceſſeruntin cā. nō obſtāteappellatione eorum. ⁊ confirmauerunt electionem factam per monachos ſancti leufredi. vnde occaſione appellatiōis predicte delata eſt cauſa ad dominum papācoram quo obijciebatur contra ſcientiam ꝙ lata erata ſuſpectis iudicibus. ⁊ ꝙ cauſa fuerat alijs iudicibusdelegata. ⁊ poſt appellatōeꝫ allegabāt etiā ſententiaꝫ q̄prius lata erat ꝓ eis ſuper q̄ſtione ip̄a. dominus papaauditis hincinde ꝓpoſitꝭ. qꝛ ꝯſtitit ei ꝙ ſecunde lr̄e nōreuocabāt p̄mas. tum qꝛ cāe ſuſpitōis friuole fuerūt. q̄debuerūt ꝓponi ante litis ingreſſum. ⁊ ideo renūciaſſevident̉ eidem. Et qꝛ nec de ꝓceſſu nec de p̄uilegio ſedisapoſtolice fecerāt mentionē. q̄ ſi fuiſſent exp̄ſſa lr̄as nllatenus habuiſſent. ꝯfirmauit ſententiam a pͥmis iudicibꝰ latā nō obſtāte ſententia q̄ allegabat̉. qꝛ nec fuitoſtēſa dn̄o pape nec pͥmis iudicibꝰ. q̄ etiā ſi fuiſſet illisoſtenſa. nihilominus ꝯͣriuꝫ ſtatuiſſent ea poſtpoſita. qꝛnō valebat. ſi aut valebat ⁊ non appoſuerūt eā eis imputetur. cum lites pretextu nouoꝝ inſtr̄oꝝ non debeātinſtaurari. ⁊ electo ſaluo iure dyoceſani munus bn̄dictionis exhibuit.e ¶ Ante ingreſſum. s. de excep. paſtoralis. iij. q. vi. §. exceptio. ⁊. C. de iudi. aꝑtiſſimi. ⁊. l. cū ſpālibꝰ. Ber.f ¶ Subeundo iudicium. Quicunqꝫ habet plures erceptiones dilatorias dꝫ pͥmo opponere illā de iudice ſuipecto. illa .n. p̄cedit naͣliter. vt pꝫ. s. de ꝓba. qm̄ ex ordineverboꝝ. vt dictum eſt. ſi .n. primo opponeret exceptionecontra perſonam aduerſarij. puta ꝙ ip̄e ſit excommūnicatus poſt litteras impetratas. quare modo non eſtadmittendus ⁊ ſentētia pro ip̄o feratur. ſic approbatperſonam iudicis. vnde ipſum poſtea reprobare nonpoſſunt. iiij. q. iij. §. item ſi quis teſtibus. ⁊. iij. q. viij. cuius in agendo. Qui enim alijs defenſionibus vſus eſt