De ſen. ⁊ re iu.

CXCVII

ſucceſſit eidem vacāte eccl̓iaeiuſdem loci aſſerēs ꝙ iuſpatronatus cū vniuſitateᵏ tranſiſſet in eū. d. clericū eiuſdemloci archidyacono ad ſupͣdictam eccl̓aꝫ pn̄tauit qui de cōſenſu ep̄iⁱ ip̄m inſtituit in eadem in poſſeſſionē euꝫ inducifaciēs corꝑalē. Predictꝰ ꝟob. dn̄s fundi. t. ſacerdotē memorato ep̄o pn̄tauit. ſed ip̄mep̄s nō admiſit. Cum autemdictus. t. aduerſusᵐ memoratum. b. ſuper predicta eccl̓adepoſuit q̄ſtionem rem̄. ep̄usap. ſe. le. iudicibus negociumdelegauit ad quem cum atteſtationes vtrinqꝫ receptas ꝑꝑtes poſtmodū remiſiſſent⁊ p̄fato. d. cū ſuis atteſtatōnibus accedēte dictꝰ. t. nec ꝑ ſenec ꝑ rn̄ſalē ydoneū ꝯpere curaret ip̄e atteſtationibꝰ inſpectis clerici memorati ipſumab impetitione ſepedicti. t. ſen̄tentialit̓ reddidit abſolutumeidē. t. imponēs ſilētiū ſuꝑ eccleſia mēorata poſtmoduꝫ ātidem preſbyter ad archiep̄ipn̄tiam infra breueº tempusaccedens iuſtā cauſamᵛ abn̄tie allegauit. archiep̄us veroargentino electo ⁊ alte ſilue⁊ tudebernon̄. abbatibus de-

dit ſuis litteris in mandatisvt ſi iuſtam abſentie cauſamille oſtenderet coram eis predictam ſententiam nulliꝰ decernerentq eſſe valoris ⁊ cauſam fine debito terminarentalioquin facerent ſententiaꝫobſeruari. verum dicto electo ⁊ prefatis abbatibus committentibꝰʳ alijs vices ſuasip̄i ſubdelegati teſtes ſuꝑ p̄dicto articulo receperunt a qͦbus dictus clericus vocemad nos ap. emiſit ⁊ infra. Licet autem iuſtam cauſam abſentie minus ſufficieterᵍ preſbyter ꝓbauiſſet: nec tamenpreiudi caret opinio veritatir. dyaco. cardi eis conceſſimauditorem qui cum nob̓ omnia fideliter retuliſſet ex tēore ſententie archiepiſcopuminuenimus circumuētum. tūquia continebantur in illa ꝙper atteſtationes ip̄ius clerici fuerat ſufficienterˢ probatum. ꝙ prefatus. a. in poſſeſſione iuriſpatronatus extiterat: cum eundem ad predictam eccleſiam preſentauit:cum tamen per atteſtatōnesillas nichil oſtenſum aliudfuerit niſi quod pro quodamiureᵐ quod de illa eccleſia

nē. ⁊ ita nō ꝯͣdicit. ſi. C. de li. cā. iubemus.h ¶ Cāonicas .s. de fi. inſt int̓ dilectos. jͣ. e. c. p. ⁊. jͣ. de dona. inter dilectos.¶ Ciuiles. C. res int̓ alios acta. ꝑ totum. ⁊. ff. de re iudi. ſepe.Om bertoldꝰ. cuꝫAvniuerſitate. jͣ. d̓ iurepa. exlris. ff. de ꝯͣhen. ēp̄.ſi aq̄ductus ⁊. l. dolia.¶ Ep̄i. al̓r n̄ poſſet. s. de of. archicū ſatꝭ. niſi hr̄et hͦde p̄ſcripta ꝯſuetudīe .s. de offi. archi. c. vlt. ⁊. jͣ. deexceſ. p̄la. ad hec.m ¶ Aduerſus. ſꝫqͣlit potuit iſte. T.agere cū ex ſola ī̄ſentatōe nihil habeat iuris. īmo vr̄ꝙ ꝯͣ ep̄m deberꝫ agere ad int̓eſſe. jͣ.de iur̄pa. paſtoraAn̄. bn̄ acqͥrit̉ iuspn̄tato a ꝟo pr̄ono lꝫ ep̄s eū nō admittat dūmō ſuāvolūtatē pr̄onusnō mutet. ⁊ ſic p̄tagere vt ſua pn̄tatio ꝯfirmet̉. vt h̓pꝫ. ſicuti electꝰ p̄tagere vt ſua elecitio ꝯfirmetur .s. d̓elec. poſtqͣꝫ. ⁊. cpb̓licato.n ¶ Remiſiſſent.aſſignādo terminū perēptoriū adſnīaꝫ audiēdā. vtpꝫ in antiqͣ. al̓s n̄tenuiſſꝫ ſmī a lataꝯͣ abn̄tē. ff. q̄ ſen.ſi. ap. reſcin. l. i. §ex eo edicto. ⁊ eaq̄ aduerſus abn̄tes nōꝑꝯtūaciā ſtatuunt̉ nō tenēt. C. quō ⁊ qn̄ iudex.ea q̄. ſꝫ hic tenuit ſnīa. vt pꝫ ꝑ ſeq. ⁊ ꝓpt̓ terminū ꝑemptoriū ad ſnīaꝫ. ſꝫ qꝛ ꝓhibuit iuſtā cāꝫ abn̄tie reuocaturſentētia. vt. iij. q. ix. caueāt. Ber.o ¶ Greue. ⁊ ita vr̄ ꝙ mora poſſit purgari in iudicijs. flſi qͥs cautōibꝰ. ⁊ ſi poſt tres. qd̓ locū hꝫ an̄ li. ꝯtꝭ. ⁊ vbi iusactoris nō ē factū deteriꝰ. vt dic̄ illa lex. ſꝫ h̓ nō fuit ſnīatetractata ꝓpt̓ breue tp̄s. ſꝫ qꝛ ꝓbauit iuſtā cām abſentie fuit auditus.y ¶ Caꝫ. alioqͥn nō fuiſſet auditꝰ. ar. ꝯͣ. s. de in inte. reſt.ex lr̄is. Sꝫ illud fuit in fauorē mr̄imonij. ⁊ qꝛ nō poterathr̄e recurſum ꝯͣ doloſum. cū in eo cāu fuerit nō ſoluēdos. de ꝓcu. q̄relā. ⁊. v. q. iij. ſi egrotās. ⁊ ita reuocat̉ ſnīa. ſiiuſte impeditꝰ venite nō potuit. ff. de dā. infec. l. ſi finita. §ſi forte. nec d̓r iudicatū vbi iuſta de cā detētus pn̄s eſſenō potuit. ff. de re iudi. q̄ſitū. nec mādari dꝫ talis ſnīa executōi. vt. ff. de iudi. ſi p̄tor. in fi. ⁊ ē noͣbile iſtud ꝙ reuocat ſnīa cū int̓eſſe nō potuit. ⁊ ſic ē ar. ꝙ iudex nō dꝫ ni-

miū feſtinare ad ſnīaꝫ. vt dic̄. l. p̄. ſi finita. §. ſi forteq ¶ Decernerēt. ſꝫ qͣl̓r potuit iſte legatꝰ retractare ſnīaꝫſuā cū nll̓s iudex poſſit hͦ facere. dumō nō ſit lata ꝯͣ iusꝯſtōis. C. ſen. reſcī. nō poſ. l. i. Rn̄. nō p̄t retractari niſi ꝑin inte. reſti. ff. de mi. in cāe. ij. §. vl. ⁊. l. ſe. p̄fecti etiā p̄torio. vl̓ niſi ip̄o iure ſit nll̓a. C. de ac.l. iiij. vn̄ h̓ fuit retractata ꝑ in integrū reſti. ⁊ improprie ponit̉ h̓ nullius momēti. qꝛ talis ſnīa bn̄ tꝫ quſqꝫ fuerit reuocataIo.r ¶ Cōmittētibꝰſꝫ qͣlit̓ delegatusab alio qͣꝫ a pͥncipe cōmitut alij vices ſuas ꝯͣ illud. sͣde of. deleg. ſuꝑ q̄ſtionuꝫ. §. ſi ꝟo. ⁊C. de iudi. a iudice. qͥdā dicūt ꝙ h̓erat lis ꝯtꝭ. coramdelegatꝭ. vn̄ cū videant̉ facti qͣi dn̄ilitꝭ. pn̄t alij ꝯmittere vices ſuas adſil̓itudinē ꝓcuratoris. ar. C. de ꝓcura. l. nulla. ⁊. l. neqꝫtutores. vel dic ꝙh̓ nō fuit oppoſitū. ⁊ ideo talit̓ defacto ꝓceſſuꝫ fuit⁊ hodie ſtari dꝫ p̄dictꝭ iuribꝰ. C. deiudi. a iudice. ⁊. c.ſuꝑ q̄ſtionū. ⁊ eſtexp̄ſſum. jͣ. de ap.cū cā m. vn̄ nō valet hodie quod h̓dicit̉.s ¶ Suffici ent̉. ⁊tn̄ admiſſus fuitꝑ talē ꝓbationē.nec veritati opīop̄ualeret. vt ſeqͥt̉.Et ſic arg. colligit̉hic ꝙ minus ſufficiēs ꝓbatio admittit̉. Ex pluribus alijs cāis fuit iſte auditus. qꝛ circumuētus fuit iſte legatus ex pluribꝰ cauſis q̄ in ſnīa ꝯtinent̉. Primo d̓r ꝙ illeerat in poſſeſſione iuriſpr̄onatus. ⁊ hͦ falſuꝫ fuit. Itꝭ dicebat̉ in ſnīa ꝙ. t. defecerat in ꝓbatōe. ⁊ hͦ fuit falſum. vtjͣ. d̓r. Itꝭ qꝛ cā nō fuit ſufficient̉ inſtructa ad legatum remiſſa. qꝛ atteſtatōes illius. t. nō fuerūt remiſſe ad delegatū ꝓut ip̄e mādauerat. vn̄ manifeſte apparet legatūcircuuentū fuiſſe. Ber.t ¶ Iure. Sꝫ vr̄ ꝙ ꝓpter hͦ ꝙ fuit in poſſeſſione ꝑtꝭ. qd̓etiā fuit in poſſeſſione totiꝰ. ff. de ſer. ruſti. p̄. vna ē viā. ⁊q̄ minimā ꝑtem fundi poſſidet totum poſſidere vr̄. ff. deacqͥ. poſ. poſſideri. ſed non eſt ita. s. de reſcrip. auditꝭ. vbide hoc. ⁊. jͣ. de capel. monacho. dilectus. quia ꝑceptio penſionis nec poſſeſſionem probat nec dominium. sͣ. de fi.inſtru. inter dilectos. in fi. ⁊. ff. de acquir. poſ. qͣꝫuis. §. i. qꝛalia ē perceptio penſionis ⁊ alia poſſeſſio preſentatōnis⁊ ideo errauit legatus in ſnīa credens hͦ ſufficere. ⁊ hec