Icut nob̓ iutimaſtis:cū cā q̄ int̓. h. ſubdya. ⁊h. p̄ſbyteꝝ ſuper. v. modijs frumēti ꝟtebat̉ ipſi ſubdya. ꝑ annos ſingulos exſoluendis vobis commiſſa fuiſſet. ⁊ reſtōeꝫ ſibi fieri poſtularet ſubdy. ſupradictus aduerſarius ſe ad hͦ nō teneri reſpōdit cum alia vice ſuꝑ hoc conuētus fuerit ⁊ ſentētialiter abſolutusª qd̓ oſtēdere voluitduoꝝ teſtimonio ex quoꝝ depoſitōne ꝯſtitit ꝙ magiſter. aauctoritate epiſcopi lund̓. ipſum abſoluit ab impetitioneſubdy. mēorati. Uerum qͣꝛiteſtimonium ip̄oꝝ qͣſi nude ꝓlatum fuerat: cum de cauſisᵇ q̄iudicē mouere ſolent ad ſentētiam ꝓferendam nihil dixerint quid tenēdum ſit ſe. duxiſtis ap. ꝯſulēdā. Cū āt in pleriſqꝫ locis in quibꝰ copia prudentuꝫ habet̉ id moris exiſtatꝙ omnia q̄ iudicē mouēt nōexprimant̉ᶜ in ſentētijs ꝓferēdis vobis talit̓ reſpōdemusꝙ cum ex depoſitōibꝰ teſtiump̄dictoꝝ ꝯſtiterit ſnīaꝫ a iudice ſuo ꝓlatam ꝓpter auctoritatem iudiciariam p̄ſumi debentᵈ omnia legittime ꝓceſſiſſe.dem aſtoricenſiepiſcopo ⁊ abbati ſancti iſidori legionenſi.
Um ſuꝑ ꝯtrou̓ſia q̄ int̓auriē. ep̄m ⁊ mōaſteriumᵉ celle noue ſuꝑ ſtatu ip̄ius ꝟtebat̉: ꝓ ep̄o diu̓ſeſnīe late fuiſſent nūcius ouetē. ep̄i per eas ouetē. eccl̓iamleſam grauiter querebat̉ adquāꝓponebat moaſterium ꝑtinere: ⁊ infra. Cuꝫ ex ꝑte monaſterij nihil rōabile fuerit ꝓpoſitum ⁊ oſtēſum qͣre ſnīa ꝓep̄o ꝓmulgata debuerat irritari eam qͣꝫtum ad mōaſterium duximus ꝯfirmandam: ⁊infra Mandamus qͣtenus ſiꝯſtiterit ap. ꝓ eccl̓a ouētē. rōnabiliter interpoſitamᶠ: ⁊ adeam ꝓſequēdam nunciuꝫ eiꝰinfra tēpus legittimum deſtitutum fuiſſe executio ſententie differatur ne circa poſſeſſionem ouetē. eccl̓ia detrimentum incurrat: alioquin ſicutius poſtulat executioni abſqꝫouetē. eccl̓ie p̄iudicio demandetur cui que p̄miſſa ſunt nōpreiudicent quominus ſentētia valeat ꝯſequi rationem:cum res inter alios acta nonnoceatᵍ regulariter alij iuxtaꝯſtitutiones canonicasʰ ⁊ ciuilesª.demUm bertoldꝰ miles curiā ſuā. p. militi pignori obligaſſꝫ. eodē. p. ſublato de medio. a. nepos eius q̄
Ar. ꝯͣ. ff. mā. diligēter. in pͥn. vbi d̓r qͥ exceſſit mādatumaliud qͥdē facere vr̄.Icut abſolutꝰ. exceptio de re iu. impedit li. ꝯtꝭ. sͣvt li. ꝯtꝭ. c. vlt. vn̄ nō tenebat̉ li. ꝯtꝭ. p̄ſbr̄ iſte. ſi hͦoppoſuiſſet. vt dic̄ dec. p̄. q̄ incipit exceptōis. Ber.b ¶ De cāis. Diꝙ teſtis debeat aſſignare cāꝫ ſui tetſtimonij. vt. s. deteſti. cū cāꝫ. vbi decauſis mādat̉ inqͥri. ⁊. iiij. q. iij. §. iteꝫſolā. alit .n. nō peruenit̉ ad veritatēxxiij. q. vl. occidit.nec ſuffic̄ teſti dicere ſe ſcire. niſi aſſignet cāꝫ ſcīe ſuecū multa fint gn̄aſciendi. xxij. q. v. hͦvr̄. qd̓ veꝝ eſt. ſi teſtis int̓rogatꝰ fuerit. ſi ꝟo interrogatꝰ nō fuerit bn̄valet etiā dictuꝫeiꝰ lꝫ fuerit nudoꝓlatū. vt h̓. ar. ff.de no. oꝑ. nū. d̓ pupillo. §. qͥ opusc ¶ Exp̄mant̉. .ſꝫnūqͥd iudex tenetaſſignare cāꝫ queip̄ꝫ mouet in ſnīaꝓferēda. ar. ꝙ ſic.xxi. diſ. intm̄. ff. dehis qͥ. no. infa. aiptor. §. igͦminieC. de iud. ꝓperādū§. illo. circa fi. ff. decu. fur. ſi furioſo. §i. qꝛ oꝫ vt ſciat̉ qd̓mo uerit iudicemad ſnīaꝫ ꝓferēdaꝫad hͦ vt ēptor poſſit age̓ de euic. ff. d̓euict. hͦ iure. ⁊. l. ſe.ad hͦ p̄t dici ꝙ iudex p̄t a ppone cāq̄ ip̄m mouet ſi tn̄nō apponit̉. bn̄ tꝫſnīa. jͣ. eo. cū bertodus. in fi. ⁊ hͦ vbi nō fuit appoſita. in cā ꝟo ap. bn̄ dꝫ apponi cā qͣre reuocat̉ p̄or ſnīa. vt ꝑ hͦ pͥoribꝰ iudicibꝰ n̄ īputet̉. ſic s. de fi. inſt cū ioā. in fi. ⁊. jͣ. de p̄uil̓. cū olī. ij. ⁊ ſuffic̄rē fuiſſe redibitā. ſiue fuerit in cā redibitōis ſiue nōff. de edi. edic̄. qd̓ ſi nolit. §. in factū. ⁊ ita ſnīe iudicꝭ. ſiuecā fuerit appoſita ſiue n̄. ſil̓r ī inſtr̄is alioꝝ p̄ſumūt̉ oīaeſſe ſolēnitacta. vt inſt. d̓ fideiuſ. §. vl. ⁊ inſt de inuti. ſti.§. ſi ſcriptū. ⁊. §. p̄terea. ⁊. ff. de ꝟ. ob. ſciēdū. ſꝫ in hͦ ē dr̄ia.ꝙ ſi in inſtr̄is tabellionū n̄ exp̄mit̉ cā nō p̄ſumit̉ ꝓ ip̄oinſtr̄o. s. de fi. inſtr. ſi cautio. ⁊. ff. de ꝓba. cū de indebito.§. ſin āt. al̓s āt qͥ allegat ſolēnitate ſiue circa ſnīaꝫ ſiuecirca inſtr̄m ip̄m ꝓbet. xxxi. q. ij. lothariꝰ. in pͥn. ff. de pb̓.q̄cūqꝫ. in fi. vn̄ lꝫ ꝑ ꝟba inſtr̄oꝝ nō apꝑeāt inſtr̄a ſolennit̉ acta pn̄t ꝓbari ꝑ teſtes. C. de vſu. l. i. ⁊ sͣ. de teſti. ſigficauit. ⁊. c. albericus. ⁊ ſic in maleficijs preſumit̉ potiusiniuſte factū qͣꝫ iuſte. s. de p̄ſump. c. i. ⁊. C. de iniu. fi non
mittiꝓbatio. dico ꝙ ſic. ff. de pac. iuriſgentium. §. ꝙ fere. ⁊ qͦde ꝓba. cum de indebito. §. vlti. ⁊ sͣ. de fi. inſtru. ſi cautio.Ioannes.d ¶ Debent. ſic. s. e. cū inter. ⁊ sͣ. de elec. bone. i. ⁊ sͣ. de renū. in pn̄tia. ar.sͣ. de ꝓba. qm̄. vbide hͨ d̓r ad finēOm ſuꝑmōaſterium. ⁊ itatꝫ ſnīa qͦ ad vnamꝑſonā. ⁊ nō qͦ adaliaꝫ. ſic ⁊ vltimavolūtas defunctideſtituta ſolennitate iuris. tꝫ qͦ adfilios. ⁊ non qͦ adexͣneū. C. fam̄. her.l. vlt. ⁊. C. de teſta.hac ꝯſultiſſima. ſex imꝑfecto. Ar. ꝯͣjͣ. de dona. inter dilectos. ⁊. jͣ. de capel.monacho. dilectꝰ.jͣ. e. ſuborta. ⁊ s. dearbi. cū tꝑe. ⁊. xlixdi. c. vl.f ¶ Interpoſitā.Sed quare iſte cōpellitur ꝓbare ſeiuſte appellaſſe cūnon magis oneraretur. ſi ꝯͣ eumeſſet lata ſententia. ſed ſi hoc ꝓbabit nunquid caſſabitur ſententiaDicas ꝙ nō cogitur plene probatecauſam appellandi. ſed ſuffic ꝓbare ꝙ aliquo modo ſua interſit .s.de teſti. c. veniens.ij. nec caſſabit̉ ſtatim ſententia. ſꝫdiffertur executōſentētie ſi probabit ꝙ iuſte appellauerit. ⁊ pꝰ ea admittetur tam ſuper pͥncipali qͣꝫ ſuper ſententia. ſic. s. de teſti. veniens. ij.quia per ſententiam non fit adhuc magnū p̄iūdiciumſed ꝑ executionē. ſic. sͣ. de of. dele. ſuꝑ eo. ⁊ ita ſententiainter alios lata nō obſtat alij tn̄ tale qͣle p̄iudicium fitalij. vt hic patet. arg. C. de liber. cā. iubemus. Sed nō vr̄ꝙ a ſententia lata inter alios poſſit appellari. ff. de ap. aſen. in pͥn. immo p̄t. vt hic pꝫ. vt ꝑ appellationē executio differat̉. Sꝫ pone ꝙ ſentētia mādet̉ executōi ꝓ ep̄onunqͥd ep̄s p̄ſtabit cautōeꝫ eccl̓e de cella ꝙ ip̄am defendat ꝯͣ cōuentū. Didet̉ ꝙ ſic. qꝛ ſi duo petat rē ab vno.victor p̄ſtabit cautōeꝫ ꝙ defendat victū ꝯͣ aliū. ff. de reiven. is a qͦ. ff. de peti. here. l. pe. ſed hic nō ē ita. qꝛ hic agitnō tm̄ eccleſia oueten̄. Io.g ¶ Noceat. Lr̄a iſta ꝯdicit ſuperiori. vbi dic̄ nec circapoſſeſſionē ⁊c̄. ꝙ dicit hic. nō noceat veꝝ ē quantum adꝓprietatē. ſed ibi loquitur de p̄iudicio quo ad poſſeſſio