S Iet ꝓdu. o. in obliquis. ad differentiā noīs apl̓iqd̓ cor. in odliqͥs. Item ꝓpter eandē dr̄aꝫ retiet̉n. ī noīe apl̓i. ſicut eſt ibi apudgrecos. ſcꝫ ſimonſed a noīe ruſtici expellit̉. et d̓r ſimo. Item ſimovel ſimon. dictꝰ eſt quidā magus. qͣſi ꝯpugnāsquia cum apl̓is dei pugnabat. Itē ſimon dictuseſt petrus apl̓s. qͣſi ꝯpugnās. quia contra vitiaet peccata pugnabat. Vel ſimon hebreice. latīeinterpretat̉ audiēs. vel obediēs. & eadem cauſaalius apl̓s dictus eſt ſimon ſed ad diſtinctōemſimonis petri dictus eſt ſimon chananeꝰ. de vicogalilee chana. vbi dn̄s aquā mutauit in vinūIpſe enī eſt qui in alio euāgeliſta dictus eſt zelotes. Chana quippe zelus interpretat̉. Vnde zelotes .i. emulator. Vnde idē eſt zelotes qd̓ chananeus. Interpretat̉ etiā ſimon ponēs triſticiamPredicta bene ꝯueniūt vtriqꝫ ſimoni. petro videlicet. & ſimoni chananeo. fratri iude & iacobi minoris. qͥa vterqꝫ eoꝝ habuit obediētiā preceptoꝝ ꝑ executōem. triſticiā afflictoꝝ ꝑ paſſionē. zelū aīaꝝ ꝑ ꝯſtantē feruorem.imonia. eſt ſtudioſa cupiditas. vel voluntasemēdi vel vēdendi aliquid ſp̄uale. Dicit̉ autē ſimonia a ſimone mago. Primo in nouo teſtamento huius ſceleris inuētore. qͥa voluit emere gratiā ſpirituſſancti. a ſancto petro. ſicut et gieziin veteri teſtamēto voluit vēdere gratiā ſanitatis i. ſanitatē gratis datam naaman ſyro. Vndeꝓprie vēditor ſp̄ualiū dicit̉ giezita a giezi. Emptor vero ſymoniacus d̓r a ſimone. vſu tn̄ vterqꝫd̓r ſymoniacus. Cōmittit̉ autē ſymonia tribusmodis. ſcꝫ ꝑ munus a manu. ab obſequio. a lingua. primū eſt pecunia. ſcd̓m ſeruitus debite impenſa. terciū fauor. Vnde dicit grego. in ix. moraliū. tractans illud iob. Verebar oīa oꝑa mea.Tres inqͥt ſunt acceptiōes muneꝝ ad quas fraude feſtinatur. Eſt enī munꝰ a corde. a lingua. amanū. Aunus a corde. eſt capta gratia a cogitatiōe. Munus ab ore. eſt gl̓ia ꝑ fauorē. Munꝰ exmanu eſt premiū ꝑ datōem. Sed iuſtus quiſqꝫab omni munere manus excutit. quia in eo qd̓recte agit nec ab hūano corde inanē gloriā. necab ore laudē. nec a manu datōem reciꝑe querit.¶ Sed poteſt queri. Abſolutio qd̓dam ſacramētale eſt. ſed qͥdā accipiūt pecuniā vt ab excoīcatiōe abſoluāt. Igit̉ licet ſp̄ualia vēde̓ & dare ꝓtemporalibꝰ Ad hoc dico ꝙ ꝓ abſolutōe nō debet exigi pecunia. ſed tn̄ ei qui abſoluit̉ poteſtimponi pena pecuniaria. Vnde non licet aliqͥdexigere quaſi ꝓ precio abſolutōis. ſed qͣſi peccati pena. in quo tn̄ cauendū eſt. ne talis exactōmagis cupiditati ꝙͣ correctiōi aſcribat̉. ¶ Itemſcias. ꝙ facere pactiōem de miſſa celebranda ſimonia eſt ſemꝑ. Si tn̄ non habet alios ſumptus& non teneat̉ ex officio miſſam cantare. poteſtacciꝑe denarios. ſicut ꝯducticij ſacerdotes faciunt. nō qͣſi preciū miſſe. ſed qͣſi ſuſtētamētū vite. ¶ Item qͥa oratio eſt maxīe ſp̄ualis. ſed aliqͥspoteſt dare pecuniā bonis viris vt orent ꝓ eo.¶ Preterea religiōis ſtatus qd̓daꝫ bonū ſp̄ualeeſt. ſed ī quibuſdā monaſterijs p̄cipue monialiūexigit̉ aliquid ab eis que ibi recipi debent. ergolicet ſp̄ualia dare pro temꝑalibus. Ad hoc dicoꝙ oratio ſp̄ualis eſt. vn̄ nullo modo debet ſubprecio poni. nec illi qui dant pecuniā pauꝑibusvt ꝓ eis orēt. orationē emūt. ſed aīos pauꝑumalliciūt ad orandū ꝓſe. et eos ſibi faciūt debitores. Ad ſcd̓m queſitū dicendū. ꝙ qn̄ poſſeſſiōesalicuiꝰ loci religioſi non ſufficiūt ad ſuſtētandūplures. tūc poteſt exigi ab eo qͥ in loco illo vultdeo ſeruire. non quaſi preciū religiōis ſed vt habeat monaſteriū vnde ei poſſit ꝓuidere. et ideonon cōmittit̉ ſymonia. Si autē ſine grauamineeccl̓ie poteſt accipi. ſymōia eſt aliqͥd pro receptione exigere. ¶ Itē ſcias ꝙ licet ingͥris vende̓labores ſuos. ſed non ſcīam ſiue veritatem queſp̄ualis eſt. Vnde d̓r ꝓuerbioꝝ xxiij. Noli vendere ſapīaꝫ et doctrinā et intelligētiā. Nota hicꝙ cum ſacramēta ꝯtineant et cauſent gratiā. nōpn̄t licite vendi vel emi. & hoc triplici ratione.Primo quia diſpenſator ſacramēti non eſt dn̄s.ſed miniſter ſacramēti. Emptio autē debet fieria dn̄o rei. Scd̓o. quia preciū emptiōis ponit̉ qͣſimenſura adequās illud qd̓ emitur. vnde a mēſurando numiſma d̓r ſcd̓m ph̓m. in v. ethi. Gratiaautē non poteſt cōmēſurari alicui corporali bono. Vnde iniuriā gratie facit qui ſacramēta gratie vendit aut emit. Tercio quia gratia ex hocnomē accepit qd̓ gratis datur. Vnde cōtra ratiōem gratie facit. qui ſacramēta gratie qͣſi venalia tractat. Vide etiā in ſymoniacus & in elemoſina. et ī acceptio. ¶ Itē ſcire te volo ꝙ nullus licite retinere poteſt illud qd̓ ꝯtra volūtatēdn̄i adquiſiuit. Puta ſi aliqͥs diſpenſator de rebus dn̄i ſui daret alicui cōtra volūtatē & ordinatōem dn̄i ſui. ille qui accipet licite retine̓ nōpoſſet. Dn̄s autē eccl̓iaꝝ cuius p̄lati ſunt diſpēlatores et mīſtri ordinauit vt ſp̄ualia gratis darent̉. ſcd̓m illud mathei x. Gratis accepiſtis gratis date. Et ideo qui muneris interuētu ſp̄ualiaquecunqꝫ aſſequunt̉. ea retinere non pn̄t. Inſuꝑautē ſymon aci tam vēdētes ꝙͣ emētes ſp̄ualiaat etiā mediatores alijs penis puniunt̉. ſcꝫ infamia et depoſitiōe ſi ſint clerici. et excōicatione ſiſint laici. vt habet̉ pͥma queſtione pͥmo ca. Siqͥsep̄us. ¶ Itē ſcias ꝙ nec ꝓpter p̄ceptū eius necꝓpter excōicatōem debet aliq̓s reciꝑe ordinē abep̄o quē ſcit ſymoniace ꝓmotum. Et ſi ordinet̉non recipit ordinis executōem. Etiā ſi ignoreteum eſſe ſymoniacū. ſꝫ indiget diſpēſatōe ꝙͣuisquidā dicant ꝙ ſi non poteſt eum ꝓbare eſſe ſęmoniacū debet obedire recipiendo ordinē. ſednon debet exequi ſine diſpenſatōe. ſed abſqꝫ ratione hoc dicit̉. vt dicit frater thomas. qͥa nullꝰdebet obedire alicui ad cōicandū ſibi in factoillicito. Ille autem qui eſt ipſo iure ſuſpēſus. etquo ad ſe et quo ad alios illicite confert ordinēVnde nullus debet ſibi cōicare recipiēdo ab eoordinē quacunqꝫ ex cauſa. Si autē ei non cōſtatnon debet credere peccatū alterius. et ita bonacōſciētia debet ab eo ordinē reciꝑe. Si aūt ep̄usſit ſymōiacꝰ aliquo alio modo ꝙͣ ꝑ ꝓmotōꝫ ſuāſymōiace factā poteſt ab eo reciꝑe ordinē ſi ſitoccultū. quia non eſt ſuſpēſus quo ad alios. ſedquo ad ſeipſum tm̄. ¶ Item nota ꝙ quo ad deūſola voluntas facit ſymoniacū. ſed quo ad penā eccl̓iaſticā exteriorē non punit̉ vt ſymoniacus vt abrenunciare teneat̉. ſed debet de malaintentione penitere.Iymoniacus. a ſymonia d̓r ſymoniacus ca. cū.