Graculū. ab oſoris. d̓r hoc oracl̓m. li. i. diuinūreſponſū. qͥa ore petitur. & ore dat̉. & oracl̓mē locꝰ vbi dat̉ reſpōſū. & ſic accipit̉ oracl̓m ẜmhug̓. Pap̄. etiam dicit. Oracl̓m celeſte reſpōſuꝫ.vel ip̄m delubꝝ. Et d̓r ẜm quoſdam ab or̄o raſVnde in hiſtorijs d̓r. Reſponſum diuinum oraculum d̓r. quia oratibus datur. Vide ec̄ ī ſōnū.& in propiciatorium.Orariū. ab ora ꝓ extremitate veſtiuꝫ deriuat̉.hoc orarium rij. ſcilicet limibus qui apponitur ore .i. margini et extremitati alicuius veſtimenticauſa ornatus. Iteꝫ orariū pōt dici ab os oris.Et tūc orariū .i. peplū .ſ. infula illa que inuoluit& operit ora. i. vultus.Qatio. ab oro ras. d̓r hec oratio onis. & dicit̉oratio quaſi oris ratio. & eſt eth̓ia. Et eſt qnͥtūplex oratio. Eſt em̄ oratio cōpulata & ligata inmetris. abſoluta in proſa. allocutiua in epl̓is.diſputatiua in dyalogis. relatiua in hiſtorijs.¶ Item orationum. alia perfecta. alia imperfecta. Or̄o perfecta eſt illa que ꝑfectū ſenſuꝫ generat in animo auditoris. vt homo currit. Imꝑfecta eſt illa que imꝑfectum ſenſū gn̓at in anioauditoris. vt homo albus. Vel oratio perfectaeſt ordinatio dictōnū aptiſſime ordinatarum.Vel oratio ꝑfecta eſt ordinatio dictōnū ꝯgruāꝑfectāqꝫ ſnīam demōſtrās. Species perfecte orationis ſūt quinqꝫ .ſ. īdicatiua vt ego lego. qͥaſit ꝑ verbū indicatiuū indicatīe poſitū. Imꝑatiua vt lege libros. fac ignem. Optatiua ſu dep̄catiua. vt vtinā eſſeꝫ bonꝰ. vl̓. Miſere̓ mei deusDubitatiua ſū īt̓rogatīa. vt qͥs currit. Vocatīavt o petre. Et vt dicit boetiꝰ. Oratio vocatiuaeſt ꝑfecta. & hoc veꝝ eſt ex parte loquētis. qͥaſufficit ad dirigendum ſermonem. vt o petre.Imꝑfecta tn̄ eſt ex ꝑte audientis. qͥa abſqꝫ noīe& verbo nulla eſt ꝑfecta oratio. Ille em̄ qui audit n̄ quieſcit niſi audito verbo vt o theobaldeveni huc Et nota ꝙ cū dicit̉. Ego lego virgiliūhec eſt vna or̄o et vna ꝯſtructio. & vna locutōOratio eſt īdicatiua. conſtructō tͣnſitīa. locutōde pn̄ti et affirmatīa. Et ſic de or̄one poſſumusloqui ſcd̓m grāmaticum. Scd̓m vero theologū.Oratio ē petitio decētiū a deo ut vult damiaſce.¶ Et ſcias ꝙ attentio ī or̄one mane̓ debet ſcd̓ꝫv̓tutem. ſꝫ nō requirit̉ ꝙ ſemꝑ maneat ꝑ actuseſſentiā. Manꝫ aūt ẜm v̓tuteꝫ quādo aliqͥs ad orationē accedit cū intentōne aliquid impetrādivel deo debitū obſequiū reddendi. ec̄ ſi ī ꝓſecūtione orationis mēs ad alia rapiat̉. niſi tāta fiateuagatio ꝙ omīno deꝑiat viſ pͥme ītentiōis. Etideo oportet ꝙ frequent̓ hō cor r̓uocet ad ſeip̄ꝫEt ꝙ dicit gregoriꝰ. Illā or̄onē deꝰ nō audit cuiille qui orat nō ītendit. intelligendū eſt quādoattentio nullo mō or̄oni ꝯiūgit̉ ¶ Et ſcias ꝙ qͣtuor ꝯdicōnes exigunt̉ ſi oratio exaudiri debet.ſ. ꝙ ſit pia. ꝓ ſe et ad ſalutē ꝑtinēs & perſeuerans. Iſte tn̄ ꝯdicōnes nō hoc mō requiruntur.ad efficatiā impetrādi. qͣi nichil īpetretur ſi aliqua deſit. qͥa qn̄ꝫ aliqͥs ꝓ alio oras exauditur.Sꝫ quia his poſitis ſemper oratio efficaciā habetimpetrādi. ¶ Et nota ꝙ xp̄s inqͣntum hō oratpro nobis. Sed ideo non dicimus crhille ora ꝓnobis. quia crhiſtus ſupponit ſuppoſitum et̓nuꝫcuiꝰ nō eſt orare ſed adiuuare. Et ideo dicimusOBxp̄e audi nos. vel miſerere noſtri. & ī hoc etiaꝫvitamꝰ hereſim arrij & neſtorij. Nā oratio eſt actus quidā. Quidā actus aūt ſunt particulariūſuppoſitoꝝ. Et ideo ſi diceremus xp̄e ora ꝓ nob̓nͥ aliqͥd adderet̉. videremur hoc ad xp̄i ꝑſonamreferre. & ita videret̉ eſſe conſonuꝫ errori neſtorij. qui diſtinxit in xp̄o ꝑſonam filij hoīs a ꝑſona filij dei. l̓ errori arrij. qͥ poſuit ꝑſonaꝫ filijminorem patre. Vn̄ ad hos errores vitādos eccleſia nō dicit. xp̄e ora ꝓ nobis. ſꝫ xp̄e audi nos.vel miſerere nobis ¶ Hic poteſt queri. An ſct̄iorationes nr̄as cognoſcāt. Ad hoc dico ꝙ vnuſquiſqꝫ beatus tm̄ in eſſentia diuīa videt. quantum ꝑfectio beatitudinis requirit. Hoc aūt adꝑfectionem beatitudinis reqͥrit̉ vt homo habeat quidquid velit. Nec aliquid inordinatū velitHoc aūt recta volūtate qͥlibꝫ vult vt ea q̄ ad ipſum ꝑtinēt cognoſcat. Vn̄ cū nulla rectitudoſanctis deſit. volūt cognoſcere ea q̄ ad ip̄os ꝑtinent. Vn̄ oꝑtet ꝙ illa ī verbo cognoſcāt. hoc at̄ad eoꝝ gloriā ꝑtinet. ꝙ auxiliū īdigētibꝰ p̄beātad ſalutē. Sic em̄ dei cooꝑatores efficiuntur ꝙnichil diuiniꝰ eſt. ut dicit dioniſius t̓cio capl̓o.celeſtis gerarchie. Vn̄ pꝫ ꝙ ſancti cognitioneshabent eoꝝ que ad hoc reqͥrunt̉. Et ſic maīfeſtūeſt ꝙ in verbo cognoſcūt vota. & or̄ones & deuotiones hoīm qͥ ad eoꝝ auxiliū ꝯfugiunt̉. Et ſidicas. Deus ſoluſ inſpector eſt cordium. ſꝫ or̄op̄cipue in corde cōſiſtit. ergo ſoliꝰ dei ē oratōescognoſcere. n̄ ergo ſct̄i or̄ones nr̄as r̓cognoſcūtReſpōdeo. cogitatōnes cordiū̓ ſolus deus perſeip̄m nouit. ſꝫ tn̄ alij cognoſce̓ pn̄t qͣntū eis reuelatur. l̓ per viſionē verbi. l̓ aliquo alio modoItē aīadu̓te ꝙ qͣmuis ſuperiores ſancti ſint deoacceptiores qm̄ īferiores vtile tn̄ eſt mīores ſāctos interdum orare. Et hoc ꝓpter qnͥqꝫ rōnesPrimo ex hoc ꝙ aliquis habet maiorē deuotōꝫad ſct̄m mīore qm̄ ad ſāctū maiorem. Ex deuotōne autem maxime dependet or̄oīſ effectusScd̓o ꝓpt̓ faſtidiū tollendū. qͥa aſſiduitas vniꝰrei faſtidium parit. Per hoc at̄ ꝙ diu̓ſos ſct̄osoramꝰ qͣi ī ſingulis nouꝰ feruor deuotōis excitat̉. Tercō q̓a qͥbuſdā ſct̄is datū ē ī aliqͥbꝰ ſpēalibuſ cauſis p̄cipue patrocinari. ſic̄ ſct̄o anthonio ad ignem infernalē. Quarto vt omībus honor debitus exhbieat̉ a nobis. Qn̓to ꝙ pluriuꝫor̄onibus qn̄qꝫ impetrat̉ qd̓ vniꝰ orratōe nonimpetraretur ¶ Sꝫ q̄rit gregoriꝰ in. xxiiij. moralium. An ſancti orent ꝓ damnatis. cum dn̄sp̄cipiat in euāgelio. Orare ꝓ perſequētibus &calumniantibꝰ vos. Et reſpōdꝫ gregoriꝰ. Orantpro inimicis ſuis ſct̄i eo tēpore quo poſſunt adfructuoſam pnīam eoꝝ corda ꝯuertere. atqꝫ ipſa ꝯuerſiōe ſaluare. Quid em̄ aliud ꝓ inimicisorandum eſt nͥ qd̓ ait apl̓us. Vt det illis deuspnīam ad cognoſcendū veritatem. & vt reſipiſcant a dyaboli laqueis a quo captiui tenenturad ip̄iꝰ volūtatem. & quomō pro illiſ tunc orādum eſt ul̓ orabit̉. qͥa iam nullatenꝰ poſſunt adiuſticie opera ab iniqͥtate cōmutari. Eadem itaqꝫ cauſa eſt. cur nō oretur tūc ꝓ homībꝰ eter-nō ignē condēnatis. q̄ nūc etiā cā eſt ut non oretur ꝓ dyabolo. āgeliſqꝫ eiꝰ ete r̄n̄o ſupplicio deputatis. que nūc etiā cauſa eſt vt non orent ſācti hoīes ꝓ hoībus īfidelibus impijſqꝫ defūctis