papiam vtimur.agis adu̓bium cōꝑandi. ¶ Vtꝝ multo magis et qͣnto magis ſint due ꝑteſ. habes in ſcd̓a ꝑte vbi agit̉ de adu̓bioꝝ accētū. Inuenit̉ ī math̓.vi. c. Magiſpluris .i. multo pluris p̄cij vl̓ extīatonis. Vel magiſpluris .i. magis magni p̄cij qͣmQaijſter. a maior et ſterion qd̓ ē ſtatō illa.cōponit̉. & d̓r maijſter quaſi maior in ſtatōne.ſicut miniſter minor in ſtatōe. & debꝫ ſcribi media ꝑ duo. ij. vnū cōſonās et aliud vocale. vt dicat̉ maijſter. Sed qͥa i. ꝯſonās affinitate g. ſonatIō ex vicō quorūdā iā ꝯſuetudo īoleuit vt etiaꝫꝓpud ꝓuectos ſcribat̉ ꝑ g. Sꝫ ſepe in omī cōpoſitōne et deriuatōne vna litera ponit̉ v̓ alia. &ſic pōt ibi ſcribi ꝑ g. ſic̄ ꝯnīter ſcribit̉. Ꝙ aūt d̓rmagiſter quaſi magis doctꝰ. eth̓ia eſt. A maijſter deriuat̉ hec maijſtra tre. & hic maijſterculus li. puus maijſter in ꝑſona. vl̓ potiꝰ in ſciētiaVn̄ hec maijſtercula le. Itē a maijſter tri. dicit̉mgͣr tra tꝝ. adiectīe. et hoc ingͣriū rij. honor vl̓dignitas vel officiū mgͣri. & hic et hec maijſtralis et le. Item maijſtri dicunt̉ maiores ciuitatisvl̓ ſenatores. cōſules. iudiceſ. Vn̄ hic maijſtratus tus. eoꝝ dignitas. & ſepe mgr̄atus inuenit̉collectīe ꝓ ip̄iſ .ſ. qui ingratū habēt. & mgr̄atꝰeſt verbale huiꝰ verbi magiſtro traſ. Item a magiſter d̓r magiſtro traſ. traui. trare. i. docere. &eſt actm̄ cū oībus ſuis cōpoſitis. & cor̓. pͥmamVnde catho. Inueīeſ aliquid qd̓ te vitare maijſtro Sed hic opponit̉ contra hoc qd̓ dic̄ hug̓ꝙ manjſter debet ſcribi ꝑ duo ij. quia regula eſtl. poſita int̓ duas vocales accipit̉ ꝓ duplici conſonante. & ſic oꝑtet ꝙ maijſter vducat pͥmā poſitōne. ſꝫ cōſtat ꝙ eā corripit. Ad hoc ſi volūꝰſuſtinere hug̓. poſſumꝰ dice̓ ꝙ cū dicit̉ ꝙ i. poſita inter duas vocales accipit ꝓ duplici cōſonāte. hoc verū eſt in ſimplici dcōne. Sꝫ maijſter ēꝯpoſitū. ſic̄ pleniuſ dixi ſupͣ in pͥma ꝑte ī tractatu de lr̄a vbi egi de i. cōſonāte. ¶ Maijſter cōponit̉ cū gt̄o militū. & d̓r hic ingrmilitū. huiuſng̓rimilitū. & tūc notat digͥtatem magnā quaꝫquis habebat in vrbe romana. & is mō d̓r mareſcalcus. ſed qn̄ ſūt due ꝑtes pōt fieri ſuppoſitioꝓ quocūqꝫ aliquos milites mgr̄ante. & p̄ceditmaijſter ī tali cōpoſitōne. qͥa mg̓r ē digͥor militibus quibus p̄ſidet̉. Talis aūt mutatō nō ꝓueniret ſi diceret̉ maijſterplatōnis. qͥa nō ſumeretur ꝓ alio in cōpoſitōne qm̄ extra cōpoſitōnemOmīs em̄ ꝯpoſitō īmutat et ꝯmoditateꝫ habet.alioqnͥ eſt inutilis et nō tenēda. Et ideo talis cōpoſitō mgr̄platōnis. poteſtaſianuenſiū n̄ ē reciPagiſtratus in mg̓r eſt.piendaGagmaſ locꝰ quidā eſt de quo habet̉ in pͥmo r̓gum c. xiij. & accentuat̉ in fine.Nagmētū. a magnꝰ d̓r hoc magm̄tū ti .i. diuīamētū. & ꝑ ſincopā hoc magmētū ti. quoddā piguiſſimū extū. l̓ ſcd̓m ꝓſectū. Cornutꝰ. Quidquid mactat̉. vl̓ quidqd̓ diſtrahit̉ d̓r magnētūita narrat huguitio. Pap̄. ec̄ dicit magmentū alij piguiſſimū inteſtinū. alij ſecūda ꝓ ſecta. Cornutus vero quidqͥd mactat̉ l̓ diſtrahit̉.Nagͣliſ. a magnꝰ d̓iuat̉ hic et hec magͣl̓ & hocle. .i. magnus vl̓ qui magna facit. Vn̄ illd̓. Loq̄bant̉ varijs linguis apl̓i magͣlia deiNagnamētū in magniētū exponit̉.¶IPagnanimꝰ. a magnus et animꝰ cōponit̉ magnanimus ma. mū pnl̓. corr̓. & hic et hec inagͣnimis. et hoc me. in eodem ſenſu. i. audax. fortiſmagni animi ad difficilia incipiēda et patiendalud. v. Magnanimoꝝ reꝑta eſt contentō. Vnd̓magnanimit adu̓. & hec magnanimitas tātis .ſ.ſpontanea reꝝ difficiliū aggreſſio. & eſt puſillanimis cōtrariū ad magͣnimis.Nagnas a magnus dr̄ hic et hec magnas natisqui magnuſ eſt in populo et potēſ. & ꝓ eodemd̓r magnatus. ta. tum. pnl̓. ꝓd̓. Eccl̓. xx. c. Virprudens placebit magnatis. & acuit̉ in fine magnas. in nt̄o ad differentiā iſtius act̄i pl̓alis magnas qd̓ ē adiectm̄.Pagnatus ta. tū. in magnas eſt.Magnes. a magnꝰ d̓r hic magnes netis. quidaꝫlapis p̄cioſus indicus ferrū ad ſe trahēs. & d̓rſic. quia magnas habet vires. & ꝓd̓. pnl̓. gt̄iui.Pagnifico. a magnꝰ et facio compoīt̉ mag̓ficocas. caui. care .i. magnū facere exaltare. collaudaro. Vn̄ mag̓ficus ca. cū. i. ſublimis. generoſꝰglorioſus. qui magna facit. & comꝑat̉. ſed eiuſcomꝑatm̄ et ſuꝑlatm̄ nō ſūt in vſu. Vn̄ magnifice adu̓ Dicit̉ quoqꝫ hic et hec et hoc magnificens tis. ꝓ magnificus ſꝫ n̄ ē ī vſu. & ꝯꝑat̉ mag̓ficentior. tiſſimꝰ. Vn̄ magnificent̓ tiꝰ. tiſſimeadu̓. & hec mag̓ficentia tie. ſpontanea reꝝ difficilium. ꝯſūmatio. ſed reꝝ p̄clarā dās cōſūmationem. & ita differt a magnanimitate. qͥa illa cōſiſtit in aggreſſionē. hec ī cōſūmatōne. Cū ergomagnificus deficiat in cōꝑatīo et ſuꝑlatiuo. &mag̓ficens poſitm̄ nō ſit in vſu. ſubit magnificꝰlocū huiꝰ poſit̉i magnificēſ & fit quēdā mixtacomꝑatio .ſ. magnificus. magnificētior tiſſimꝰ.& corripiūt oīa p̄dicta hāc ſillabā fi.Nagnificus. in magnifico cas. vide.N agniloquus. a magnus et loquor. cōponit̉magniloquus qua. quū qui magna loquit̉. Vnde hoc magniloquiū quij. id eſt magna locutio& corr̓. lo ſillabam.Nagnoꝑe .i. ẜm magnū opuſ vel valde. & eſtaduerbium. Sed quādo habet duo o. ſunt duepartes magno opere.Magnus naͣ. nū. comꝑat̉ irregl̓arit̓ maior maximus. & componit̉. Premagnus. ꝑmagnus. tāmagnus. qͣmmagnꝰ. oīa ꝓ valde magnus.O āgūder. Hic maguderis. vl̓ maguder ꝑ apocopa. Maguderiſ eſt ſcd̓ꝰ caulis qui naſcit̉ ī tirſo abſciſo vel ip̄e tirſus abſciſus. Vn̄ pͥſtianusdicit. ꝙ ſigͥficat frugem .i. genus caulis qͥ naſcitur ex ea ꝑte cuiꝰ radix ſirpis auellit̉. Vel vt alij dicūt ſaliginē. & facit act̄m in im tm̄. et ablatiuū in i. tm̄. Vn̄ v̓ſus. Im tm̄ faciūt hec quartūnoīa caſū. Vīburim. tuſſim. maguderīqꝫ ſitīqꝫNagus ſic̄ d̓r in hiſtorijs. magi dicunt̉ a mag̓tudīe ſcientie. Quos em̄ greci ph̓oſ. ꝑſe magosappellant. iudei ſcribas. latini mgͥros. ẜm hug̓.Pap̄. ſic dicit. Magi olim ſtellaꝝ int̓prētes dicebant̉ .ſ. qui p̄diuīabāt qualit̓ ſe habet quiſqꝫ cuꝫnaſceret̉. ſic̄ de his legit̉ in euāgelio qui natumxp̄m ānūciauerūt. Cuiꝰ artis ſcientia vſqꝫ ad euāgeliū fuit cōceſſa. vt edito xp̄o nemo exindenatiuitatē alicuiꝰ decet̓o int̓pretaret̉. Pꝰ ea magi etiam dicti ſūt. qui vulgo incātatores et malefici ob facinoꝝ magnitudinē nuncupant̉. Hi