Saſma. a faſmos d̓r hec faſma me et hoc faſmamatis .i. apparitō ꝓprie vana et incerta. vt ī nōcte. et hinc q̄dam fabula menādri dicta ē faſmaa quadā apparitōe. vide etiā in fantaſma.Uaſmos grece apparitō interp̄tat̉ latineSaſſio onīs. fe. ge .i. ꝯfeſſio a fateor teris.Haſſus ſa. ſū .i. ꝯfeſſus locutꝰ. a fateor teris.faſſus ſū. Ouidiꝰ ī epy. Da veniam faſſi michi.nō tua munera tātiSaſtidio dis diui. dire .i. horrere. ſpernere. cōtēnere. tedere. Vnde verbalia. et hoc faſtidinꝫdij .i. ſuꝑbia vel tediū. vnde faſtidioſus ſa. ſumid eſt ſuꝑbus vel tedioſus. vnde hic faſtidioſuſſi. vnde hec faſtidioſitas tatis. Faſtidio actiuūeſt cū oībus ſuis ꝯpoſitis ſi qua habet. & deriuat̉ faſtidio a faſtus tus. qd̓ eſt ſuꝑbia. Quidātn̄ dicūt faſtidiū eē. pͥme īpoſitōis. & īde faſtꝰ.Faſtigatꝰ ꝓ faſtigiatꝰ. ī faſtigiū vide.Faſtigiū gij .i. ſūmitas altitudo. honor. Et in̄hoc faſtigiolū li. dimi. et faſtigio as .i. exaltareſublimare. vnde faſtigiatus tus. Et faſtigiatusta. tū .i. eleuatꝰ. et altus. et deriuat̉ a faſtus. qd̓eſt ſuꝑbia. Et inuenit̉ ꝑ ſincopā faſtigatꝰ. ꝓ faſtigiatus. & vt dicit̉ in greciſmo. Sunt faſtidiatedia ſed faſtigia celſa.Haſtuoſus. a faſtus tus. qd̓ eſt ſuꝑbia diciturfaſtuoſus ſa. ſum. i. ſuperbꝰ. et ꝯparat̉ faſtuoſus ſior. ſimus. vnde faſtuoſe ſiꝰ. ſime. adu̓. Ethec faſtuoſitas tatis .i. ſuꝑbia. elegātia. elatio.Saſtus. a fas dicit̉ faſtus ta. tū. vt faſtus diesdicitur licitus. in quo licebat romanis negociaagere cauſas exercere. vel aliquid tale. Nefaſtꝰvero dies dicit̉ quaſi illicitꝰ. qͥa illicitū aut quāſi nefas erat in illo die p̄dicta agere. quia in illodie male ꝯtigerat romaniſ. & d̓r nefaſtus a nefaſFuit ſiquidem vetus ꝯſuetudo apud romanos.vt quaſcūqꝫ aduerſitates ſiue ꝓſperitates ſuſtineret. eas in faſtis ānotari facerent. Illos ergodies in quibus ſibi male ꝯtigerat celebrabāt nōcauſa ſolēnitatis. ſed timore infortunij. et vocabantur nefaſti. Sed illi in quibꝰ bene ſibi contigerat vocabant̉ faſti. qͣſi liciti. qͥa in eiſ licebateis cauſas agere. et huiōi. vel qͥa in eis fabaturius. et hinc quidam liber ouidij in quo tractat̓de faſtis et nefaſtis diebꝰ a digniori intitulaturliber faſtoꝝ. Ninc etiā ānales libri in quibꝰ ſcribebant̉ facta romanoꝝ totiꝰ āni. ſimiliter a digniori ꝑte dicti ſūt faſti. Inuenit̉ etiā hic faſtustus. quarte declinatōis ꝓ ānali libro. Vnde lucanꝰ in. x. An nimis andoxi vincet̉ faſtibꝰ anniſ. Sed magis ꝓprie ꝓ libro ānali eſt ſcd̓e declinatōis. faſtus faſti. Nam ꝓ ſuperbia eſt quartedeclinatōis hic faſtus tus.Satatꝰ ta. tū. i. fato deſtinatꝰ. et d̓r a fato tasFateor teris. faſſus ſum. fateri .i. manifeſtari.quaſi teneor fari. Fateri coactōis ē & ncc̄itatisFatemur em̄ coacti. Sed ꝯfitemur et manifeſtamus volūtarij. Prodimus p̄cio vel aliqua vtilitate ſperata ducti. Itē fatemur mala inanifeſtamus bona. ꝓdimus q̄ſita. Sed hec diſtinctō qn̄ꝫꝯfundit̉. & vtimur iſtis verbis indifferenter.rateor cōponit̉ cū cō. et dicit̉ ꝯfiteor. Itē cū diſet dicit̉ diffiteor. Itē cū in. et dicit̉ infiteor amibo ꝓ negare. Itē cū ꝓ. et d̓r ꝓfiteor. Itē cū re.et dr̄ refiteor. fateor et oīa ab eo ꝯpoſita ſūt deEQponētia. & faciūt ſupinū in ſum. Itē oīa ab eoꝯpoſita mutāt a ſui ſimplicis in i. ī v̓bo. ſed ī ſupͥmo et in participio in e. et corripit fa. fateor.Vnde ouidius de ſine titulo. Cōfiteor ſiquid ꝓdeſt delicta fateri.Fatidicus ca. cū. i. fata dicēs. & ꝯponit̉ a fatūet dico cis. et cor̓. di. ſicut et maledicꝰ.Fatigo gas gaui. gare. i. fatim agere. et abundanter. a fatim qd̓ eſt abundanter et ago agis.ſed magis videt̉ ethimologia ꝙͣ ꝯpoſito. et eſtactm̄ cū oībꝰ ſuis ꝯpoſitis et ꝓdū. ti. A fatigoderiuat̉ fatigatus ta. tū. i. ī itiere laſſatus feſSatim aduerbium. id eſt multum vel ſus.abundanter. vide in affatimSatiſco ſcis. ꝯponit̉ a fatim qd̓ eſt abundāter.& hiſco ſcis. et eſt fatiſcere abundanter hiſcereet ſcindi. vt iſte pānus fatiſcit rimis .i. ſcindit̉& fatiſcere eſt laſſari. marceſcere. abundanteraperiri. deſinere eſſe. deficere. Vnde de ſanctomartino dicit̉. Artus febre fatiſcētes. Et notaꝙ nos dicimus fatiſco cis. ſed antiqui dicebantfatiſcor ſceris. feſſus ſum. quod nos nō dicimꝰ.ſed componitur defitiſcor ceris. defeſſus ſū. &hoc vtimur vt dixi in defetiſcor.Hatum. a for faris. dicit̉ hoc fatū ti. & dicuntfatum eſſe qͥdqͥd deus fat̉. Vel fatū eſt tꝑalisſucceſſio vel euentus reꝝ a deo ꝓuiſaꝝ. Et fingūt tria fata. in colo et fuſo. et digitis fila ex lana trahentibus ꝓpter trinā variatōeꝫ reꝝ. Quedam vero deſinūt eſſe. quedā incipiūt eſſe. q̄dāꝑſeuerāt. Vel ꝓpter tria tꝑa. ſcꝫ p̄teritum qd̓fuſo iā netū et inuolutū eſt. Preſens qd̓ interdigitos mentis trahitur. futuꝝ qd̓ ē in lana. q̄colo implicita ē. & qd̓ adhuc ꝑ digitos nentisad fuſum tanꝙͣ pn̄s ad p̄teritum traijciendumē. Et ē idem fatum et fortuna. Sed in hoc differunt. quia fortuna ē in his q̄ fortuitu veniuntnulla palā cauſa. fatum vero ē appoſitū ſingul& ſtatutum. ſed hoc alteriꝰ conſideratōnis ē.Scd̓m vero qͥntilianū de cauſis. fatū dicitur afacio vel fio. Vnde et ait. Quid eſt fatū niſi qd̓ſit & nō habet cauſas. Boetiꝰ vero in. iiij. li. decōſola. dicit. Prouidētia ē ip̄a diuina ratio ī ſūmō omniū principe ꝯſtituta que cūcta diſpoītHatū eſt inherens rebus mobilibus diſpoſitioꝑ quā ꝓuidentia ſuis queqꝫ nectit ordinibus.A fatum dicitur fato tas. taui. i. deſtinare. deſgnare. Et hic et hec fatalis. et hoc le. qd̓ fato d̓betur. Vn̄ fataliter aduer.Hatuo as. aui. i. fatuum facere. et dicit̉ a fatuus. & ꝯponitur. Diffatuo as. i. diuerſis modis fatuare. vel a fatuitate remouere. Infatuoas. i. valde fatuare. Et ē actm̄ cū omniqus ſuisFatus ta. tum. id ē locutus. vide cōpoſitis.etiam in for farisSatuus tua. tuum. dicitur a for faris. & dicit̉fatuus quia imperitiam ſuam oſtendit fandoqͥdqͥd latet in animo vel reſpōdendo ad interrogata. Vel ideo dicit̉ fatuus a fando. quia necqd̓ ip̄e fatur. nec quod alij dicunt intelligit. &differt fatuus a ſtulto. quia ſtultuſ ē qͥ ꝑ ſtuporem non mouetur. iniuriam et ſeuitiam ꝑfert.nec vltus eſt. nec vllo ignominie ꝯmouet̉ dolore. quia ſtultus ē hebetior corde. Vnde quidaꝫEgo ſtultum me extimo fatuū eſſe nō opmor. i