Et emphatico. cas. i. emphatice loqͥ. Et nota. ꝙemphaticꝰ qn̄qꝫ d̓r audax et īcrepator. qͥa taliūndiadis q̄ ponit̉ a eſt exp̄ſſe loqui.greciſmo ſub ſcemate. ē cū duo adiungūtur ſubſtantīa et alteꝝ reſoluit̉ ī adiectm̄. ut Arma virūqꝫ cano .i. armatū virum.Vn̄ greciſ. Endiadis fiet reſoluto ī mobile fixo.Et ſecūdum doctrinale fit etiā ecōuerſo. vt Aimatū virū. id ē. arma & virū Et ita ē duplex endiadis. ſcꝫ diſiūcta et coniūcta. ¶ & dicit̉ ab enqd̓ eſt in. et dya. qd̓ eſt duo. et dis. qd̓ eſt inſeꝑabilis p̄poſitō & nota reſolutōnis. quaſi duoꝝin vnū reſolutō. Papias vero dicit. Endiadis.eſt figura cum duo diuerſa nomīa in vnā ꝯuenientiam ꝯiungūtur. vt īpertē et p̄dā. ꝓ impertēpydioceſis que ponit̉ a gre prede.ciſmo ſub ſcemate. fit cū ſupͣdictū inmeliorē ꝑtem corrigitur. vt Iſte ē certꝰamās. imo certior. imo certiſſimus. Et dicit̉ abpatiꝰ amēs. bepy. qd̓ eſt ſupra. et dyan. qd̓ eſt clarum. et ſceẜqd̓ eſt ceſura. & d̓r correctō in rhetorica.pyloguſ ſimilit̓ ponit̉ a greciſmo ſb̓ ſcēmate. et eſt ſupͣdictoꝝ replicatō & d̓rab epy. qd̓ eſt ſupra. et logos. qd̓ eſt ẜmo. Et eſt idem qd̓ reuolutō. Secūdum eī hug̓.ab epy. et logos. d̓r hic epylogꝰ epylogi. id eſt.ſuꝑlocutō alicuiꝰ rei. vel breuis recapitulatō p̄ile qͥ eſt vt ladictoꝝ. et ꝓprie in fine cauſarum. in medio iudicij. vel extrema pars libri. Et īde hoc epylogiūepylogij idem. & epylogo epylogas. id eſt. epylogū face̓. breuit̓ p̄dc̄a recapitl̓are. et ē actiuū.ſpȳmone. eſt tropus in theologia. qͣndodictō repetit̉ ad maiorē c̓titudīeꝫ veleſiderij exp̄ſſionē. vt Amē amē dicovobis. et reducit̉ ad epyzenſim. et d̓r ab epy. qd̓eſt ſupra. et monos vnū. qͣi vniꝰ dictōnis ſuprapoſite repetitō. Vn̄ greciſmus. Epymone. fit ſivox ſit crebro repetita. Alij dicūt. ꝙ epymonefit quando dictō nō tota repetitur ſed princior an ſis. Ileia.piū et finis variatur. & hoc on̄dit exemplū doctrinalis. vt expectās expectaui dn̄m. Canensō preter mianicanebat. Laudās laudabo. & d̓r ab epy. qd̓ ē ſura. et balis ep ttmpra. et monon qd̓ ē repete̓. qͣi ſuꝑioris repetitōbaſis. eſt bona digreſſio. De hoc ec̄ ſupra dixi in eubaſis. ibi require.ſint ẜmones. ViFeuphonia. ē pulcra locutō vt meridiesꝓ medidies. & ſcd̓m quoſdaꝫ fit dupliAciter. vl̓ qͣndo litera tranſponit̉. vt nōbiſcū ꝓ cū nobis. Vel ſcribit̉ & nō ꝓfertur. vtcircūeo. circūamicta. ꝓpter malā ꝯſonoritatem.& d̓r ab eu. qd̓ eſt bonū. et phonos qd̓ eſt ſonꝰquaſi bona ſonoritas. vel bonijs ſonus. Vn̄ eūphonicꝰ. ca. cū. id eſt. bene ſonās. & excuſat cacephaton. ſecundum doctrinale. Cum retices q̄turpe ſonant euphonia habetur.uphemiſmos. ē bona verbi ꝓ v̓bo mutatō. vt Exultabit linguā mea iuſticiātuā. id eſt exultando ꝓnūciabit. & d̓rab eu. qd̓ eſt bonū. et phemiſmos quod ē inutatō. qi bona mutatō. De hoc ſic dic̄ doctrinale.Euphemiſmos erit ꝓ verbo ponere verbū. Exultat domī vocem mea lingua ſuꝑni.ſxalagē. eſt mutatō qn̄ ꝓ numero pl̓aliſinglaris ponit̉. ſcd̓m papiā De hoc eēAdicam infra qn̄ determīabo de allothe-ca in capitl̓o de ſintheſi ī fine. Et dicit̉ eb ex. qd̓ē extra. et aleon. qd̓ eſt alienū. et logos. qd̓ eſtſermo. qͣi extraneus et alienus ſermo.xclamatō eſt cū freq̄nter clamat̉. vt Oquantis. o qͥbus. o qualibꝰ es viduata& ꝯueīt cū ꝓfoneſi. de quo dicā īfra.antaſia. ſcd̓m greciſmū eſt ſub tropoet interp̄tat̉ ficta locutō. cū qd̓ ē aīati attribuit̉ in aīmato. vt Seges loquit̉et ꝯueīt cū ſomotōpeya. Vide etiā ī ſuo loco.radatō. fit cū de p̄cedenti voce ſubſequēſ format̉ qͣi ꝑ gͣduꝫ vocū. vt Quidleuius fumo vl̓ flama. flamē. qͥd flamīeventꝰ. quid vento ml̓ier. quid ml̓iere nichil. Etgreciſmus dic̄ hic. Quācūqꝫ videt cupit. et quācūqꝫ cupiuit allicit. allectā vitiat. ꝓdit vitiatā.et ꝯueīt h̓ color cū figura q̄ d̓r climax. Cōuenitetiam cum tropo qui dicitur mētalenſis.palagē. ꝯtinet̉ ſub ſcematē. Vn̄ ec̄ d̓ eadixi in capitulo d̓ ſcemate qͣi in fine.pofora. ē obiiectō q̄ poteſt fieri ab aduerſario. et d̓r ab yp̄os. quod eſt ſub.et foros. quod ē fero. i. dico. Inde ypofora .i. ſubdictō vl̓ obiiectō ab adu̓ſario factaepos interp̄tat̉ vrbanitas. et fit quādovnius vl̓ ad vnū fit locutō pl̓alit̓. vtnoſtis bone p̄ſul. Vn̄ doctrinale. Dicitur eē lepos ẜmo directus ad vnū. Vtens plurali velut hic noſtis bone preſul.itote. tes. vel litota. te. vt ait greciſmꝰſub ſcemate interp̄tat̉. minꝰ dicens etplus ſigͣns. vt nō nouꝰ imo vetꝰ. iſtenō eſt inſipiēs. ſed ſapiēs. genus et ſpēs nō vident̉ ſimpl̓r dici. imo ml̓tipliciter. Et mūera nōſꝑnas. ꝓ libenter ſuſcipias. vel ecōuerſo. cū plꝰdicit et minꝰ ſigͣt. vt dicit papias. et vt ait doctrinale. Fiet ſub ea firmādo negatō bina. Et ſicſecūdum eū litote fit cū due negatōes vnam faciūt affirmatōem. vt ſedeo necnō et ſcribo. et d̓ra litos. quod eſt diſſolutō. qͥa due ꝑtes reſoluūt̉in vnam. et eſt contraria litote cuidam tropoqui dicitur yperbole.ccupatō fit qn̄ dicimꝰ nos p̄terire autneſcire aūt nolle dice̓ hec que maximedicimꝰ. hoc mō Quid referā qͣntis tuaſit maculata iuuētꝰ. flagitijs. Et greciſmus ait.Occupat hic color cū quid trāſire parabat. nectranſit. Pretereo cedes ꝑiuria furta rapīas. Tedia forte darem ſi verbis iſta referrem.liopomenō ē ſub paucis verbis multorū ꝯp̄henſio. vt hic Vrit amor paridē¶ Vl̓ h̓. Mors mala mors intꝰ malꝰ actꝰmors foris vſus. Tumba puella puer lazarꝰ iſtanotāt. Et dicit̉ ab olon. quod ē totū vel multū.et pomenō quod eſt ꝯiunctō. quaſi ml̓toꝝ breuibus verbis adiiectio.alteri vt līgua mea meditabit̉ iuſticiaꝫmopaſia. ē attributō ꝓprietatis vniustuā. Lingue em̄ eſt loqui. et cordis meditari. Vn̄ quod ē cordis attribuit̉ lingue. et d̓rab omos. quod ē vnū et paſia. qd̓ eſt paſſio. qͣſivnitoꝝ paſſio et attributio.inophoſis eſt expoītō ignoti per equevel magis ignotū. vt qd̓ eſt palmito.tas. p̄taxo. xas Vl̓ qn̄ ꝑ grecū exponit̉