Druckschrift 
Summa que vocatur catholicon
Einzelbild herunterladen
 

fieri niſi in litera vel ſillaba naturalit̓ longa. acutus v̓o in breui pot̄ fieri. ad hoc dicendū eſt. qꝛcircūflexꝰ accentus ꝯſiſtit in eleuacōne et dep̄ſſione. Ad hoc aūt eleuacō & ip̄a dep̄ſſio ſintſupͣ idē atqꝫ ſupͣ eandē lr̄am exigit̉ duplex tp̄usquia vtrūqꝫ in vno temꝑe fuerit ꝓductū fieri poteſt ſil̓. vnde neceſſe ē illa vocal̓ queaccipe debet circūflexū accentū habeat tp̄usductū. Vnde pōt̄ fieri accentꝰ circūflexꝰ niſi ī litera naturalit̓ longa. Acutus aūt accentusꝯſiſtit ī ſola eleuatōe. in vnico temꝑe ſupͣ vnāliterā fieri ꝯtingit. Vn̄ om̄is vocalis & om̄isſillaba hēat vnū tempꝰ ad minꝰ. pot̄ om̄is vocalis & om̄is ſillaba ſuſtentare acutū accentū. Exhoc patet. qͣꝫuis ſilb̓a longa pōne terminet̉ꝯſonantē. & geminatō ꝯſonatis termīet̉ in dep̄ſſione. ſicut accentꝰ circūflexus. tn̄ ob hoctingit in ſilb̓a tali fieri hēat talis accentus. qͥaſuꝑ eandē lr̄am numero. & anteqͣꝫ aliqͣ litera geuetur ī voce. oporte̓t fieri eleuatōem & dep̄ſſio vbicunqꝫ debet fieri circūflexus accētus. vn̄ſubſeq̄ns generatō ꝯſonātiū facere pot̄ circūflectat̉ illa vocalis ſi ſimpl̓r fuerit correpta. Itē querit̉ de regl̓is quas dat pͥſ. de diſſilb̓is& poliſilb̓is ſic. ſi pnl̓. fuerit ꝓd̓. naturaliter. &vltima fuerit corr̓. pnl̓. circūflectit̉. Si aūt pnl̓fuerit correpta naturalit̓. & vltima ꝓd̓. acuet̉et circūflectet̉. Querit̉ ergo cauſa. videt̉ dicat falſū. Quia circūflexꝰ accētus exigitniſi ſilb̓am nat̉alit̓ ꝓd̓. vn̄ videt̉ ſiue vltima ꝓd̓ſit ſiue corr̓. dūmodo pnl̓. ſit longa nat̉aliter.ſupͣ ip̄aꝫ lr̄aꝫ poſſit fieri accētus circūflexꝰ. It̄ circūflexus accentꝰ det̓mīat ſilb̓am nat̉alit̓ ꝓd̓. ergo ꝓductō ꝯfert ad hoc ſit circūflexus accentus. ergo vltima exn̄te ꝓd̓. magis circumflectet̉pnl̓. exn̄s ꝓd̓. qͣꝫ vltima exn̄te corr̓. Ad hoc dicendū vltima exn̄te ꝓd̓. pōt̄ pnl̓. circūflecti. Et hec cauſa eſt. qͥa accentꝰ circūflexuspatit̉ poſt ſe in eadē dcōe duas ſillabas breues.& vna ſilb̓a ꝓd̓. eqͥpollet duabꝰ breuibꝰ. ꝓpterea patit̉ poſt ſe circūflexꝰ accentꝰ vnā ꝓd̓.Cauſa aūt qͣre patit̉ duas ſillabas breues pꝰſe eſt. qͥa patit̉ poſt ſuā eleuatōem duplicēdep̄ſſionē. vn̄ poſt eleuatōem factā in ip̄o circūflexo adhuc fit in eodē dep̄ſſio. non erit poſtip̄m niſi vna ſillaba longa vl̓ vna dep̄ſſio. & ita patit̉ poſt ſe duas ſilb̓as breues vl̓ vnā ꝓd̓. eis equipollet. Itē cauſa qͣre patit̉ poſt ſeniſi duplicē dep̄ſſionē eſt. qͥa pnͥcipalis accentꝰ poſſit in fine attendit̉ tn̄ ī eleuatōne adfinē. & ideo maxīe ẜm pōt̄ d̓bet̉ eſſe ꝓpinquꝰfini. ſꝫ ſi ꝓpinquꝰ fini erit. ſequit̉ ip̄m magisqͣꝫ vna dep̄ſſio. vn̄ poſt eleuatōem pnͥcipalis accentus ponit̉ vnica vl̓ duplex dep̄ſſio vnica vt qn̄ penultīa acuit̉. Duplex vt qn̄ penultima circūflectit̉. vl̓ an̄pnl̓. acuit̉. Ad pͥmū obiectū dicēdū. c̓cūflexꝰ ſil̓r exigit ſilb̓aꝫ nat̉alit̓ꝓd̓. quocūqꝫ. ſꝫ ſubſeq̄nte ſilb̓a exn̄te breui. vn̄ ſolū exigit ſilb̓am nat̉alit̓ ꝓd̓. ſꝫ etiamita ſubſequat̉ ſillaba breuis. Ad aliud dicē ꝓductio duplicit̓ ꝯfert ad accentū circūflexū. quod aliqn̄ fit. aliqn̄. Confert em̄ ꝓductō ad accentū circūflexū. ſi ſit in eadē ſilb̓aaccentū circūflexo. ꝯfert aūt ſi ſit extra ſilb̓aꝫDubitat̉ de hoc qd̓ eſt ſupͣ ſuppoſitū. ſcꝫtm̄ duplex dep̄ſſio fieri debet poſt pnͥcipalē accentū. & ſillaba longa hēat quaſi duas dep̄ſſiones. tūc em̄ videt̉ an̄pnl̓. pot̄ acui pnl̓.exn̄te ꝓd̓. Tūc em̄ ſeqͥtur triplex dep̄ſſio pnͥcipalē accentū. Et dicendū eleuatō acuti accentus pōt̄ poſt ſe triplicē dep̄ſſionē hr̄e dictoſꝫ eleuatō circūflexi. Cuius cauſa ē qͥa accentus de ſui naturā det̓mīat ſibi dep̄ſſionē. vn̄taꝫ attendit̉ duplex dep̄ſſio poſt acutū qͣꝫ poſtcircūflexū. & ſic tātā facit ſonoritatē. nec turpem ſonū dep̄ſſiōis. Itē querit̉ de hoc dic̄ in triſſilb̓is qn̄ pnl̓. eſt corr̓. an̄pnl̓. ſemꝑ acuitur. & ẜuat accētū pnͥcipalē. Sed exquo an̄pnl̓pōt̄ eſſe correpta. ſic et pnl̓. querit̉ tūc qn̄ vtraqꝫ earū eſt breuis. qͣre magis accentꝰ pnͥcipaliscadit ſuꝑ an̄pnl̓. qͣꝫ ſupͣ pnl̓. Solutō. hoc eſt ꝓpt̓maiorē temꝑū diſtinctōeꝫ. qͥa maior ē diſtinctōtēꝑū vt vtraqꝫ. ſcꝫ pnl̓. qꝫ an̄pnl̓. exn̄te corr̓ſi an̄pnl̓. acuat̄. qͣꝫ ſi acuat̉ pnl̓. & hoc ſic ꝑſpiciē eſt. Hec dictō lege̓ corripit̉ in pnl̓. & an̄pul̓Si ergo ſupͣ pnl̓. fieret accentꝰ det̓mīareturvtꝝ eēt breuis vl̓ longa. qͥa tam breuis qͣꝫ lōgapot̄ acui. ſed ſit acutus in an̄pnl̓. det̓mīat̉ꝓlatōeꝫ ip̄aꝫ pnl̓. breuē. De locis accētusOſitis regl̓is generalibꝰ accētus. et motis q̄ſtiōibus circa eas. videamus quotloca obtīeat accētꝰ pnͥcipal̓ et qͣre Sciaſergo ſic̄ dicit pͥſ. in li. de accētū. Acutꝰ accentus apud latmos duo loca obtinet pnl̓. et an̄pnl̓. apud grecos v̓o an̄pnl̓. et pnl̓. et vltimaꝫ.Circūflexus v̓o pnl̓. tm̄. Ponit̉ nāqꝫ gͣuis accētus acuto & circumflexo ī eadē dcōne. ſꝫin eadē ſillaba. Obſeruat̉ nāqꝫ accentus vnꝰ inintegris dcōnibus. vt romanꝰ hyſpanus. Inpoītis v̓o vnꝰ ſimil̓r. vt maleſanus. int̓ea loci.D declaratōem p̄dictoꝝ. pͥmo q̄rit̉ qͣreapud nos pnͥcipalis accentꝰ pōt̄ fieri in vltima ſilb̓a ꝓprie ſicut apud grecos. nos grecoꝝ imitatores ſimꝰ. Solūtō invltima ſillaba ꝯueīentior ē dep̄ſſio qͣꝫ eleuatō.qͥa in fine dictōis claudunt̉ labia ꝓprie et quieſcunt. ſꝫ ad hoc claudant̉ īſtrumēta. oportet ſit motꝰ deorſū. et ita dep̄ſſio. ſꝫ accentꝰ pnͥcipalis fit dep̄ſſionē. ſed eleuatōem. & itaapud nos ſuꝑͣ vltimā ſillabā fit pnͥcipalis accentus et hec ē ꝯſideratō latinoꝝ. qͣre in vltimaſillaba pprie accidit pnͥcipalis accētus. Ratōaūt quare ip̄i greci ſuꝑ vltimā ſillabā potuerūthabere pnͥcipalē accentū hec pot̄ eſſe. qͥa ſigna dictōis maxīe ꝯgnoſcit̉ finē. & ideo ad diſcernendū ſignatōeꝫ dictōnis potuerunt accentriare ī vltima ſillaba. que ē finis dcōnis. & hecpotuit eſſe eoꝝ ꝯſideracō. Itē querit̉ quae̓ pnͥcipalis accentꝰ apud latīos habet ſolū hec locaſcꝫ pnl̓. et an̄pnl̓. & plura. Itē vterqꝫ fiatin loco pnl̓. querit̉ qͣre ſimil̓r fiat in an̄pnl̓.et hoc eſt quere̓. qͣre circumflexꝰ accentꝰ fitī an̄pl̓. loco. ſic̄ acutꝰ. ȳmo ſolū fit ī loco pnl̓. etacutus in vtroqꝫ loco Ad pͥmum dico. accētus pnͥcipalis fit in dcōne. aliquo ꝓpter diſcernēdam ſignificatōeꝫ dictōis. Vn̄ ineſt dcōni relatōem ad ſuā ſignificatōem. ſꝫ ſignifica pnͥcipalis dcōis attendit̉ penes finē & ꝓptērea iuxta finē. ẜm dictū eſt fieri debet accētus pnͥcipalis. qͥa in fine fieri pōt̄ ſic̄ ſuperiuſ