Mathematici

liberto. Unde tenet̉ libertus ei relinquere legittīaꝫque eſt tercia pars ſuoꝝ bonoꝝ ſi ī bonis habꝫ plꝰꝙ centum aureos. ⁊ nullos liberos habet cum decedit. ſi vero minus ꝙͣ centum aureos habet in ſb̓ſtantia non tenet̉ ei aliquid relinquere. ꝙ ſi mortuus fuerit ab inteſtato nullo liberoruꝫ relicto ſic ſuccedet in totum. Uide ibidem ⁊ inſti. de ſucceſ. lib̓torum. §. ſed noſtra conſtitutio.ſine aſpiratiōeAHHeMatioidicunt̉ diuini. ſꝫcum aſpiratione ſignificat ſciētiā qͣdruuialem. vnde verſus. Scire facit matheſis. ſed diuinare mateſis. de quo vide. jͣ. ſortilegiuꝫet ſuperſtitio. ⁊ sͣ. diuinatio. Unde tales non debēt ad limen alterius domus accedere alias concremari debent. nec aliquis eos ſuſcipere ſeu conſulere. alias debent deportari ⁊ bona eorum confiſcariet diuīator gladio vltore feriri. vt. C. d̓ male. ⁊ mat.l. nullus. l. nemo. ⁊. l. culpa.quidē eſtAtrimonium. j. coiunctiomaris ⁊ femine inter ꝑſonas legittimasindiuiduam vite cōſuetudinē retinēs.xxvij. q. ij. §. j. inſti. de pa. po. in prin. ⁊ in. iiij. ſentē.di. .xxvij. de p̄ſum. illud quoqꝫ nobis.¶ Utrū matrimoniū ſit ſacr̄m noue legis. Rn̄. qmatrimoniū pōt dupliciter accipi. aut qͣntum adeius inſtitutionem. ⁊ ſic non eſt ſacr̄m noue legis.quia fuit ante nouam legem inſtitutū. alio mō quoad eius effectum. ⁊ ſic licet fuerit ante nouam legeꝫinſtitutum nō tn̄ habuit vim ꝯferendi gratiam ſicut modo in noua lege in qua non eſt euacuatumſed confirmarum. ⁊ factum gratie cauſatiuū. ⁊ ſic ēſacramentum noue legis. Hec Ricar. in. iiij. diſti.xxvj. ar. iiij. q. ij.¶ Quid eſt in iſto ſacr̄o materia ⁊ forma. Rn̄. ẜmRi. vbi. sͣ. eadem. q. verbum primo ꝓlatum ē materia. ⁊ verbum ſcd̓o eſt forma. quia ſicut verbumaccedens ad verbum p̄cedens qui dicit accipio tein meam vxorem eſt forma huius .ſ. dicendo. ⁊ egoaccipio te in meum virum vl̓ ecōtrario. Ber. in. c.tua nos. de ſpon. vult ꝙ verba ſint forma. ⁊ cōſenſus ſit materia.2 ¶ Quid eſt res ⁊ quid eſt ſacr̄m in matrimonio:Rn̄. Ri. vbi sͣ. ar. ij. q. iij. ꝙ exp̄ſſio ꝯſenſus ſiue exterior coniunctio eſt ſacr̄m tm̄. Res eſt duplex queper illud ſacr̄m ſignificat̉ .ſ. charitas quā ſignat. etdiſpoſitiue cauſat. Alia eſt vnio xp̄i et eccleſie quāſignat ſed non cauſat Ipſa aūt charitas eſt res tm̄et nō ſacr̄m. obligatio vero interior ꝑ mutuū cōſenſum expreſſa ſiue cōiunctio exterior eſt res ⁊ ſacramentum.5 ¶ Utrum gratia gratum faciens cōferat̉ in hͦ ſacramento. ℟. Ri. vbi sͣ. ꝙ ſic ſi digne contrahantex diuina inſtitutione.quō cōAtrimonium. ij. trahiturdic ꝙ ad legittime contrahendum debꝫſIfieri banna. ⁊ quō publice cōtrahendūeſt. de quo videsͣ. Clandeſtinum.¶ Per quid contrahitur. ℟. ꝙ ꝑ mutuū cēſenſum

verbis expreſſum. c. tua nos. de ſpon.¶ Utrum ſine mutuo conſenſu animoꝝ poſſit cō3trahi matrimonium. Rn̄. ẜm cōiter theologos ꝙquo ad deum ⁊ veritatem nō poteſt eſſe matrimonium. ſi non ambo ꝯſentiant. ſimul dicant. aut faciant quicqͥd voluerīt ab extra xxvij. q. ij. ſufficiat. licet eccīa aliud iudicet. vt in. c. is qui. de ſpon.¶ Utrū requirat̉ ꝙ cōſenſus p̄ſtet̉ ſimul eodē tꝑe3Rn̄. Pa. in. c. dilectus de ſpon. tenet ꝙ de ſubtilitate iuris neceſſario requirit̉ vt ſimul eodem tꝑe preſtetur. quia dicit glo. in. l. conſenſu. ff. de ac. ⁊ obli. ⁊in. l. j. ff. de cōtrahen. emp. ꝙ in contractibus qͥ ꝑficiunt̉ iure gencium debent ꝯſenſum ſimul p̄ſtareEt Specū. in ti. de ſpon. dicit ꝙ reſponſio alteriusdebet ſequimmnediate ꝑ. l. continuus actus. in pͥn.et. l. j. ff. de ver. ob. Ho. vero in. c. ex lr̄is quē ſequit̉Io. an. dicit ꝙ ſufficit ꝯſenciat ꝑ prius ⁊ duret in ꝓpoſito ſuo. ⁊ poſtea alterius conſenſus accedat expoſtfacto et eſt verior opi. Hoſt. vt eſt tex. in d. l. i§. ſi v̓o p̄ſens interrogauit. vbi dicit̉ interuallū medij temꝑis non vitauit obligationē. ſecus ſi nō ꝑſeueraret in primo ꝓpoſito. qꝛ ſic eſſet vera primaopīo ꝙ n̄ eſſet matrimoniū ꝙͣtūcūqꝫ alter ꝯſentiretpoſtea.¶ Utrum verba exprimentia conſenſum de pn̄tiſint neceſſaria ad matrimoniū contrahēdum? ℟.cōiter theologi in iiii. diſt. xxvij. ⁊ moderniores canoniſte. vt nō. Pan. in. c. tue fraternitati. de ſpon.tenent ꝙ non ſunt neceſſaria etiam in loqui valētibꝰ: dūmodo ꝑ alia ſigna exteriora conſenſus exprimat̉. vt ꝑ nutum ⁊ hmōi. Et iſtud tene. licet alij dicant aliter. Facit ꝓ hoc: qꝛ legata ⁊ fideicōmiſſa ſolo nutu relinqui poſſunt etiam a loqui valente: vtC. de fideicōmiſ. l. ⁊ in epiſtola. ⁊. ff. d̓ lega. iij. l. ni.tu. c. cum apud. de ſpō. vbi dicitur ꝙ ſufficit ꝯſenſus. ergo nō requirūtur verba p̄ciſe. cū ꝑ alia poſſiexprimi. qꝛ aliud dr̄ ſufficere quo poſito nichil aliud requiritur ad ſubſtātiā actus: vt no. glo. in. caſtatutum. de reſcript. li. vj. Item nō refert quid deequipollentibus fiat. c. licet ex quadaꝫ. de teſti. Itpatꝫ ꝙ mutus poteſt cōtrahere. vt in. c. cum apudde ſpon. ergo verba non ſunt neceſſaria: vt patꝫ ind. c. tue fraternitati. ⁊ in glo. in d. c. ſufficiat. Et id̓oſi quis diceret accipio te in meam vxorem ⁊ ſi conſentis vt ſit matrimonium da mihi oſculum. et illidat erit verum matrimoniū. licet nullum verbundixerit de matrimonio contra inter. ecc. contractoca. primo.¶ Utrum ſine aliquo ſenſibili ſigno exprimēte cōſenſuꝫ de pn̄ti contrahat̉ matrimonium? Rn̄. ẜmcōiter theologos vbi sͣ. ⁊ canoniſtas in. d. c. tue friternitati. ꝙ no. qꝛ eſt ſacr̄m ⁊ de rōe ſacr̄i ē ꝙ ſit ineo aliquod ſenſibile ſignum. ⁊ ideo dicit glo. in. d.ca. tue. ꝙ ad eſſe matrimonij duo concurrūt neceſſario. vnum materia .ſ. conſenſus. aliud forma. ſcꝫverba vel ſigna conſenſum exprimētia. Aduertetn̄ ꝙ ſi pater contrahit ⁊ dicit verba ꝓ filia pn̄te ettacente ꝙ erit matrimoniū. qꝛ verba parentū ⁊ taciturnitas filiorum pn̄tium ⁊ verba intelligentiuꝫequipollent ſenſibili ſigno exprimenti conſenſuminteriorē. Quod verū intelligo ſi ip̄i ꝓ quibꝰ con