Obedientia

8 ¶ Quis effectus nunciatōnis? Rn̄. ꝙ qͥcqͥd edificatum eſt poſt eam demoliri debet expenſis ipſiedificantis. d. l. j. §. j. et. l. pretor. §. j. eodem et extraeodem per totum.bediētia que eſt hominis ad deū ſic diffinit̉ ab Anſelmo.Obedientia eſt affectio volūtatis coniuncte deo: ſicut ecōtrario. Inobediētia eſt affectiovolūtatis dyabolo inſtrumētaliter cōpulate. quiaſicut hō per inſtr̄m oꝑatur. ſic dyabolus per inobedientiā ſeꝑat hoīem a deo. Ge. iij. et. xj. q. iij. §. euidēter. Obedientia que eſt hoīs ad hoīem eſt debita reuerētia minoris ad maiorem.1 ¶ Utrum quis teneat̉ obedire in oībus ſuis maioribus? Rn̄. ꝙ triplex eſt ſuꝑioritas. Prima eſt īſpūalibus. Secūda eſt in tꝑalibꝰ. quo ad regimenreipublice. Tercia eſt in tēporalibꝰ quo ad regimꝓprie familie. Et id̓o ẜm Alex. in. iij. ꝑte ſumme intercio precepto. obedientia limitat̉ ẜm gradū ſuperioritatis. Illi em̄ qui p̄eſt ſpūalibus obediendū ēin ſpūalibus neceſſarijs ad ſalutē vel ad hoc ꝑtintibus. ſicut pape ep̄o et ceteris p̄latis eccīaſticis abhis qͥ ſubijciunt̉ iuriſditioni eorū. Dn̄is et pͥncipbus. qꝛ preſunt tꝑalibꝰ ad rem publicam pertinentibus: ſic eis in hoc eſt obediendū ab eoꝝ ſubditisſi mō ptās eoꝝ nō ſit vſurpata ẜm Ri. in. ij. di. vltima. quia ſi eſt vſurpata nō tenent̉ niſi ꝓpter ſcandalum. Et aduerte ꝙ eccīaſtici nō ſunt ſubditi dominoꝝ tꝑalium: et ideo non poſſunt eis aliquid p̄cipere. de cōſti. c. eccīa. Patri aūt carnali cum p̄eſtcure rei familiaris debetur ei obedientia a filijs. inhis q̄ pertinent ad diſpoſitionē rei familiaris. Un̄talibus in prefatis non obedientes ſcienter et ſinerōnabili cā: et in re alicuius importantie: aut ex cōtemptu peccant mortaliter: niſi foret illud qd̓ precpitur ꝯtra preceptū dei vel in ſalutis diſpendiumaut ꝯtra preceptū ſuperioris ad ip̄m precipienteꝫ.In alijs aūt q̄ ad eoꝝ ſuperioritatē nō pertinēt nōeſt neceſſariuꝫ obedire. Eliciunt̉ iſta a. c. ſi quis. demaio. et obe. in glo. ⁊ .viij. q. j. ſciendū. xi. q. iij. ſi dominꝰ. ⁊ ſil̓ibus. Dicit tn̄ Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. ciiij. ꝙ īhis q̄ ꝑtinent ad interiorē motū volūtatis nō tenetur homo homini obedire. qd̓ limita veꝝ: niſi opꝰextrinſecum non poſſet perfecte perfici ſine applicatōne animi. quia tūc nō haberet veritatem. ſꝫ tenetur obedire applicando animuꝫ ad perficiendūquod precipitur.¶ Utrū pape ſit obediendū in oībus. Rn̄ Pa. inc. inquiſitioni. de ſen. ex. ꝙ ſi preceptuꝫ ſapit peccatum: tunc nō eſt ei obediendum. qd̓ intellige etiaꝫde veniali. xl. di. in ſumma. Si v̓o preceptū nō ſapit peccatū. tūc ab eccīaſticis perſonis eſt ſibi obediendū. lꝫ videatur durum. xix. di. in memoria. niſi qn̄ ex obedientia preſumeret̉ ſtatus eccīe perturhari vehemēter: vel aliud malū futurū ſeu ſcandalum. Nam tunc etiam ſi preciperetur ſub pena excōmunicatōis late ſnīe nō eſt ei obediendū: vt no.da. ī. c. ſi qn̄. et in. c. cum ad̓o. de reſcpͥ. Ex qͦ infertPa. ī. d. c. ſi qn̄ ꝙ qn̄ mandat aliquid ex cuiꝰ execuaonpreſumitur ſcandalum futurū in ciuitate nō

eſt ei obediendum. quia hoc fit auctoritate legis vein. d. c. ſi qn̄. ⁊ in aūt. vt nulli iudicum. ſꝫ debet reſcribere pape. Limita ſcd̓o ꝙ non tenētur obedireẜm Panor. in. c. cum olim. de cle. coniug. qn̄ papacum maiori parte conſilij indiceret continentiā certo generi perſonarū poſt promotōem eis reſiſtentibus. quia continentia perſuaderi poteſt imperarinon pōt. xxxij. q. j. Integritas. Et ſic p̄t dici ꝙ necpapa poteſt indicere eis vitam ſtrictiorem contraeoꝝ velle. lxxiiij. diſt. geſta. ⁊ qd̓ ibi notatur. et ī regula ꝙ om̄s tangit. de re. iur. li. vj. Itē ſi papa credat mandatum iuſtum et iuſte facere: ſꝫ tn̄ ſubditoconſtat mandatum in ſe continere peccatum noneſt exequendam. vt in. c. lr̄as. de reſti. ſpol̓. A ſecularibus autem eſt obediendum pape in ſpiritualibus et eccleſiaſticis que pertinent ad ſalutem ⁊ bonorum morum et neceſſariorum conſeruationem.In temporalibus vero non tenent̉ ei obedire: niſi ſint ei ſubiecti vel rōne cauſe vel rōe ꝑſone. Unde ſi preciperet ſeculari nulla rōne ſibi ſubdito: ꝙdet ſibi bona ſua non tenetur obedire. Ideꝫ dic deepiſcopis et alijs prelatis ſpiritualibus quo ad tēporalia. Et ſimiliter de p̄latis ſecularibus. quo adſpiritnalia. ⁊ hoc ſequitur Inno. in. d. capitulo inquiſitioni.¶ Utꝝ ſubditi ſeculares teneant̉ obedire dn̄is ſu 3is volentibus eos ſubijcere alteaius dn̄io. Rn̄. ꝙnō. qꝛ nō pōt hoc facere ſine eoꝝ volūtate. c. dileetide ma. et obe. et. c. fi. eodem.¶ Utrum in om̄i obedientia ſint intelligende alique conditōnes? Rn̄. glo. in. c. ij. de voto. ꝙ ſic. ſcꝫſi poſſibilitas adeſt. facit. c. querelam. ⁊. c. breui. deiureiur. et. l. paulus. ff. que ſnīe ſine appe. re. Itemadmittit omnē rōnabileꝫ cām: vt no. Pa. in. c. magne de voto. facit. c. ſi quādo de reſcrip. et. c. ex ꝑte.de officio dele. et quod no. Archi. in. c. vtinā. lxxvjdiſtin.¶ Utrum contra obedientiam currat preſcriptio 5Rn̄. ꝙ non. quia ſemper eſt in mala fide. l. j. C. deſeruis fugit. ⁊. c. fi. de regula. et in glo. c. ſicut nobisde regula.¶ Utrū ſubditus dubitās ne id qd̓ precipitur ſitcontra deū vl̓ nō: teneat̉ obidire. Rn̄. ꝙ ſic. immoexcuſat̉: vt ī. c. qͥd culpat̉. xxiij. q. j. niſi ſit de his inqͥbus ignorantia nō excuſat. c. ad aures. de tempo.ordi. īmo bonū ſine quo pōt eſſe ſalus debet dimitti ꝓpter obedientiam. xj. q. iij. qͥd ergo. dꝫ tn̄ ſubditus qͣntum pōt in tali dubio inqͥrere.¶ Utrum ſacerdos teneat̉ denūciare excōicatum 7quē ſcit innocentē ad preceptū ep̄i. Rn̄. ẜm Tho.in quolibet. ꝙ ſi ſolum mandet denūciatione obediat. Si v̓o mandet excōicatōem dicit. ꝙ ſi ꝓbarenō pōt eius innocentiā ꝙ dꝫ obedire. Sed ego dico ꝙ nullo modo dꝫ obedire. qꝛ hꝫ excuſatōem paratam: dicendo ꝙ aut ꝯmittat cauſe cognitōeꝫ autipſe excōicet ſi nō vult cōmittere. ⁊ ipſe denūciabitaliter nō dꝫ ꝯtra conſcīam obedire. vide ſupra Iudicare. §. vij.¶ Utrū obedientia in his q̄ quis ꝑ ſe vult ſit me 8ritoria. Rn̄. ꝙ ſic. ſi fiūt pͥncipal̓r ꝓpter obedientiāſecus ſi fiūt pͥncipaliter. qꝛ placent. ita no. viij. q. j.