Extrema vnctio

quos res extimanda affert. facit tex. ibidē. ⁊ in auten. de ec. titu. §. ſi autem annale. ⁊ tex. in. l. ſi quosC. de reſcin. ven.2 ¶ Qualiter fiet ſcd̓m redditꝰ? ℟. ꝙ tm̄ dꝫ valereres quot fructus ꝓducit in .xxv. ānis. vel ſi eſt resq̄ debetur eccleſie in .xxxv. annis. vt in. d. §. ſi anteannale. vbi eſt tex. de trigintaqͥnqꝫ ānis. et ibi no.5 ¶ Quid ſi res eſt nō fructuoſa: Rn̄. ꝙ extimabit̉ẜm ꝙ cōmuniter app̄ciatur. l. p̄cia. in pͥn. ff. ad. l.fal. Et hoc habet locū hodie cōiter in omnibꝰ rebꝰ⁊ ꝙ dicit̉. res tantū valet quantū vendi pōt. p. l. j.§. ſi heres. ff. ad treb. ⁊. l. querebat̉. ff. ad. l. fal. ⁊. l. ſiquis vxori. §. vlti. ff. de fur. debet intelligi veꝝ nōhabito reſpectu ad effectionē ſingulariū ꝑſonarū:ſꝫ cōmuniū. vt in. d. l. p̄cia: niſi affectio eſſꝫ rōnabilis reſpectu extimantis. de quo dic vt sͣ. Emptio.§. vij. et. ix.¶ Utrū extimatio faciat venditionē: Rn̄. ꝙ ſie īduobꝰ caſibus. Primꝰ cum eo animo ſit extimatiovt ip̄a p̄ſtetur. ſecus ſi fiat vt appareat quanti resſit facta deterior. vt. l. ij. inter virum. C. de iu. do.Qd̓ tunc apparet qn̄ in pacto eſt vt tranſacto certo tꝑe res que extimata data eſt reddat̉. quia tuncnō facit venditionē. vt. d. l. ſi inter. Scd̓s caſus eſtqn̄ res ſimpliciter datur extimata in contractu. decuiꝰ natura eſt vt trāſferat̉ dominiū. vt in. l. quotiens. ⁊. l. plerūqꝫ. ff. de iure do. ⁊. l. extimatio. ff. ſo.ma. Exemplū mulier dedit rem extimataꝫ. c. viroſuo cenſebit̉ vir emiſſe. Fallit hoc qn̄ natura contractus repugnat vt faciat venditionē. vt in. l. ſeruos. ff. fa. her. Exemplū ego ⁊ tu ſumus heredeset facimus extimationē de hereditate. tūc nō facitvenditionē.¶ Utrū extimatio faciat trāſire ꝑiculum in accipientē. videsͣ. Caſus. §. vj.vnctio. vide infra Un¶ A XtreMactio extrema.ocioſe vel ſeculariū negoAOulEciorum non debet recitariin cōuiuio clericoꝝ aut religioſoꝝ. vt īc. cōuiuia. ⁊ in. c. ꝓ reuerentia. xliiij. di.nec fabulaꝝ oblectamēta extitantiū mentem ad incentiua libidinū. c. ideo. xxxvij. diſt.venie incentiuū p̄betACilitas delinquēdi. xxiij. q. iiijeſt iniuſta. de vi. ⁊ ho. cle. c. vt clericoꝝ.vn̄ Stephanꝰ papa dicit. Eccleſiaſticivigoris ordo cōfunditur ſi aut temere illicita p̄ſumant̉: aut nō cōceſſa impune tēptent̉ ꝓinde ſi negligenter ea q̄ male vſurpant̉ omittimꝰ exceſſusviā ꝓculdubio alijs aperimus.¶Acultar tepōt quis facere. vtdicit̉ qn̄ ſine difficultano. Inno. in. c. preſenti. ⁊ in. c. romanade ſen. ex. li. vj.Actum pec. licꝫ caſus poſtea euelegittime retractari nō deniat a quo non potuit inchoari. de re.iur. li. vj. Pa. in. c. diſcretionē de eo quico. cōſan. vxo. ſue. dicit verā regulā qn̄ factuꝫ iameſt ꝑfectū puta matrimoniū: licet ſuꝑueniat affini

tas nō retractatur ⁊. l. ſi a me fuerit. ff. de iudi. cumalijs que vident̉ contraria intelligunt̉ qn̄ factumnon erat perfectū ſed ſoluꝫ inchoatum: quia tuncretractatur.¶ Utrū ſit dicendū factū quod nō durat. ℟. glo.in. c. ad noſtrā. de regula. ꝙ qn̄ ex facto volumusiudicare animū. tunc eſt veruꝫ ꝙ nō dicit̉ factū .ſ.animo faciendi qd̓ non durat. ⁊ ibi ponit multasconcor. Adde tex. in. c. nam ⁊ ego. de v̓b. ſig. cumconcor. in glo.¶ Utrū factū illegitime cenſeat̉ factū? Rn̄. ꝙ nō. 2vt in. c. veniens. de p̄ſby. nō bapti. ſicut inutile. etnullū paria indicant̉. c. inter corporalia. de trāſla.p̄la. ſic etiā dicit̉ non eſſe. qͥ minus idoneus eſt. vtin. l. j. ff. qd̓ cuiuſqꝫ vni. facit tex. cuꝫ glo. in. c. fraternitatis. de fri. ⁊ male. Unde Bar. ꝑ. d. l. j. dicit ꝙſi ꝓcurator nō facit fidē de mandato. ꝑinde eſt acſi non cōparuiſſet: ⁊ dn̄s tanꝙͣ cōtumax debet puniri. Itē excipere ⁊ nō ꝓbare idē eſt ſicut non excipere. c. cū ſuper. de conceſ. pre. Et paria ſunt qͦ adiuris effectuꝫ non eſſe ⁊ non apparere. l. duo ſuntticij. ff. de te. tu. Item. non fieri ⁊ tarde fieri. vel eomo quo fieri nō debet. ar. c. auditis. de ꝓcu. ff. quiſatiſda. co. l. quotiēs. ⁊ ibi glo.¶ Utrum plus ſit facto cōſentireꝙͣ verbo? ℟ ꝙ 3ſic. glo. eſt in. c. in cauſis. de elec. vide glo. in. c. dilcti filij. el. ij. de ap. vbi plus factis loqͥmur. Factuꝫalienū ꝓmittens quō teneat̉. vide infra Sponſalia. §. xiiij. Factū vbi ꝓmittitur venit quod intereſt in obligatione. ff. ſi qͥs in ius vo non ie. l. cū qͥsAlcidiA vide infra Legitima.Alſariuſ de vt no. in. c. in medicit̉ quis diuerſimomoriā. xix. di. ⁊ ī. c. quiſqͥs. xj. q. iij. ⁊ decri. fal. ꝑ totū.¶ Utrū ſit falſarius qͥ abſentiū nomina in inſtrumento ponit. vel qui ſigillū furtiue ſurripit? Rn̄.ꝙ ſic. vt no. in. c. quāto. ⁊. c. ea. de his que fiunt a jlatis. Itē ẜm Bar. in autē. p̄ſb̓yt. C. de ſacroſanc.eccle. falſitas nō ſolū cōmittit̉ in dicendo falſum. ſꝫetiā in tacendo veꝝ.¶ Utrū aperiens literā alterius vt legat ſit falſa­ 2rius. Rn̄. glo. ī. c. cū olim. el. ij. de offi. dele. tenet ꝙdebet puniri tanꝙͣ falſarius. allegat. c. olim. de reſcrip. ⁊. c. ad audientiam. de cri. fal. Inno. v̓o tenetꝙ iſte minus peccat ꝙͣ ſi falſificaſſet ſigillū apponēdo adulterinum. tamē falſarius eſt: ꝓpter qd̓ dicitPe. de anch̓. ꝙ ſolū debet puniri pena extraordinaria. c. de cauſis. de offi. dele. ⁊ concurrunt cōmuniter dect. ⁊. c. allegata per glo. loquuntur de falſario qui facit raſurā viciando literā. vt in. d. c. olimvel apponendo ſigillum. adulterinum. vt. d. c. adaudientiā. Bar. dicit. ꝙ ſi aperit oſtendendo aduerſario mittentis poteſt puniri vt falſarius. arg.bonū in. l. j. §. is qui. ff. ad. l. cor. de fal. v̓. is qui depoſita inſtrumenta oſtendit aduerſario incidit incrimen falſi. Quod no. contra notarios et aduocatos qui oſtendunt iura partis aduerſario. Si v̓oaperit ſꝫ nō oſtendit aduerſario. ſic non punit̉ cri-