GanifeſtumCLXXXVII

Manif2 ¶ Utrum mandatarius nō ſeruans formā mandati faciat aliquid validū? ℟. ꝙ nō. qꝛ geſta cōtraformā mādati ſunt nulla. ⁊ nō ſolum qn̄ ſit exp̄ſſecōtra formā. ſed etiā qn̄ ſit p̄ter. ⁊ circa formam. ꝙqn̄ ad actum dat̉ certa forma. paria ſunt agere cotra citra. ⁊ preter formā. Uide tex. cum glo. in. c. iscui. de electioni. li. vj. ⁊. c. prudentiam. de offi. dele.facit. l. diligenter. in prin. ff. mandati. no. Pa. in. c.fi. de reſti. ſpo.3 ¶ Quid de mandato qualificato? Rn̄. ẜm Pan.d. c. fi. ꝙ diſtribuit̉ in duo mādata. ⁊ ſi nō pōt impleri in facto ſeu ſubſtantia debꝫ impleri ī mō ſeuqualitate. Ex quo infert̉ ꝙ ſi duo mandant̉ etiaꝫdata certa forma licet nō poſſint ſil̓ impleri dꝫ tn̄ fieri qd̓ pōt ⁊ valebit actꝰ. Facit qd̓ no. ꝑ glo. ⁊ doct.in. c. cōſtitutus. de reſcrip.4 ¶ Quid de eo qui mandauit delictū qd̓ poſt multum tp̄s ille exequit̉. ꝯcludit Inno. in. c. ad audiētiam. de homici. qd̓ tenet̉ ſi nō reuocauit exp̄ſſe vl̓tacite: vtputa qꝛ feci pacē cum inimico vl̓ parentelam: vt. l. iij. §. fi. ⁊ ibi glo. ⁊ Bar. ff. de adimen. lega. Et hoc ſequit̉ Bal. in. d. l. nō ideo minus.5 ¶ Utrum mandans teneat̉ mandatario de caſufortuito? ℟. Pa. in. c. ſicut. de iureiuran. ꝙ agensactione mandati petit damna que veriſil̓r contingere potuiſſent quaſi mādans ea debuerit cogitare a principio ẜm Inno. in. d. c. ſicut. ⁊ ſic petit expenſas ⁊ damna. ar. ff. de neg. geſt. l. nenſenius. etſic dicit intelligendam. l. inter cauſas. §. non oīa. ⁊l. ſi quis alicui. §. impendia. ff. mandati. niſi damna contigiſſent ex caſu fortuito qui veriſil̓r nō fuiſſet cogitatus. d. §. nō oīa. ⁊ hoc tenet etiā Io. an.in regula damnū. in mercuriali. lib. vj. Ei ītelligep̄dicta in eo qui gratis fuſcipit mandatū. nā mandatum debet eſſe gratuitum. l. j. §. j. ff. mandati. etideo iſti ſtipēdiarij qui veniunt ꝓ p̄cio nō pn̄t agete ad damna. qꝛ non ſunt mandatarij: vt dictū eſtItem illi qui cā pietatis vl̓ parentele ⁊ hmōi hocfaciūt. xxiij. q. iij. nō inferēda. Sil̓r nec illi qui ex debito tenent̉. xj. q. iij. ſi dn̄s. ⁊. c. iulianus. vide qd̓no. in. d. l. nenſenius.6 ¶ Utrum mandatum exꝑiret morte mādatorisRn̄. doc. in. c. gratuꝫ. ⁊. c. relatum. de offi. deleg. qrę integra expirat. l. mandatū. C. mandati. al̓s nōQuō res dicat̉ integra ⁊ quō nō. vide ibideꝫ perdoctores.Anifeſtumī telligere qd̓ vel ꝑnos reſcribimꝰ īcōfeſſionē vel ꝓbationem legitime notum fuerit. aut euidētia rei q̄ nulla poſſit tergiuerſatōe celari dicit text. in. c. cum olim. infi. d̓ ver. ſig. ⁊ ibi dicit glo. ꝙ ꝓprie manifeſtū dr̄ qd̓nō eget ꝓbatione.1 ¶ Utruꝫ in diſpoſitione vbi fit ſimpliciter mētiode manifeſto debeamꝰ accipere manifeſtū ꝓprie etꝓut eſt ſpecies diſtincta a notorio? Rn̄. ẜm Pan.in. d. c. cum olim. ꝙ debemus cōſiderare materiāſubiectā: vt no. in. c. rogo. xj. q. iij. ⁊ etiā vſuꝫ loq̄ndi. ar. c. ꝙͣuis. de ver. ſig. In dubio v̓o debemꝰ capere ꝓprie. Ad hoc. l. nō aliter. ff. de leg. iij. ⁊ ī. c. fi.de ver. ſig. ⁊ maxime in penalibus.

CLXXXVIIfeſteAnumiſſiono nādū quis ineſt libertatis daſeruitute eſt: manui ⁊ ptāti ſuppoſitꝰ ēIIſed ſi manumiſſus eſt. liberat̉ a manu⁊ ptāte dn̄i: vt inſti. de liber. §. j. ⁊ xij. q. ij. cum redemptor.¶ Quis pōt manumittere? Rn̄. ꝙ is qͥ habet adminiſtratiōꝫ rerum ſuarū. ⁊. xviij. annum incepitinter viuos libertatē dare pōt. inſtit. quibꝰ ex cau.ma. nō poſ. §. pe. In vltima v̓o volūtate qͥ teſtari pōt .ſ. in. xiiij. anno. pōt ⁊ manumittere. vt in. d.§. pe. ⁊. C. qui manu. non po. aut̓. ſꝫ hodie nouoiure. Item ep̄s pōt manumittere ſeruos eccl̓ie benemeritos. xij. q. ij. ſi quos de ſeruis. pōt etiā ⁊ nōbenemeritos. dummodo det eccleſie ꝓ vno duoseiuſdē meriti ⁊ peculij. xij. q. ij. ep̄us qui. Intellige de bonis ꝓprijs. Item cā miſeratōis pōt. d. c. cūredemptor. Abbas pōt etiam cuꝫ conſenſu ep̄i etmonachorum. xij. q. ij. abbatibus. vel ſi conſuetudo ſit ꝙ poſſit vel non poſſit illam ſerua. de his ēfiunt a p̄la. ſi cū. ⁊. c. ea noſcit̉.¶ Quid ſi quis ſit ſeruus plurium nunquid poteſt manumitti ab vno illorū? Rn̄. ꝙ ſic. ſꝫ manumiſſor tenet̉ alios ſeruare indēnes. C. de cōi ſeruoma. l. j.¶ Utruꝫ valeat manumiſſio ī fraudē creditoruꝫ ᶻfacta? Rn̄. ꝙ no. C. qͥ manu. non po. l. j. ⁊ inſti. exqui. cau. ma. §. j.¶ Utruꝫ poſſit manumitti ille qui ꝓpter delictuꝫᵉincidit in ſeruitutē? Rn̄. Pa. in. c. ita qͦrundā. deiude. ꝙ nō ẜm Io. an. Facit. l. ij. C. quibꝰ ad li. procla. non licet.¶ Quō ſit manumiſſio? Rn̄. ml̓tis mōis. inſtit.de liber. §. multis mōis. Ubi inter alios dr̄ ꝙ p̄tfieri in ſecreto. vt ſi dicat dn̄s. eſto liber vl̓ ꝑ epl̓aꝫvel ꝑ teſtm̄ vl̓ ꝑ quālibet vltimā voluntare.¶ Quomō reuocat̉ manumiſſio? Rn̄. ꝓpter omnes cās ingratitudinis ex quibꝰ reuocat̉ donatio:de quibus sͣ. Donatio. j. §. xlij. in autē. vt liberi decetero. §. illud.¶ In quo differt manumiſſus ab eccl̓ia. a manumiſſo a priuato? Rn̄. ꝙ pͥmo. qꝛ ꝓpter oꝑas nō p̄ſtitas reuocat̉ in ſeruitutē: vt. xij. q. ij. diaconi. ſecꝰin alijs: vt. C. de libe. ca. l. ſolo. Scd̓o qꝛ filij eorūremanent obnoxij eccleſie ſue patrone. xij. q. ij. delibertis. ſed alij non. C. de liber. ⁊ eorum li. l. j. ⁊. ij.Tercio qꝛ ſerui eccleſie pn̄t manumitti cuꝫ hoc ꝙnon poſſit alteri ꝙͣ eccl̓ie ſua bona relinquere. xij.q. iij. c. j. ⁊. iij.¶ Utrum in manumiſſione poſſit dn̄s aliqd̓ ſer­ guitium ſpūale ſibi imponere: puta ꝙ ſibi dicat horas. ⁊ hmōdi? Rn̄. ꝙ ſic. ita ꝙ ſi ſeruare nolueritetiā ſi ordinatus fuerit degradet̉. ⁊ pͥſtine ſeruituti ſubiiciat̉. c. nullus. de ſeruis non or.¶ In quibꝰ cōſiſtit ius patronatꝰ? Rn̄. vt no. inl. fi. C. de bo. lib. in glo. ſ. pͥmo. vt nō ꝓponat turpc̄actionē. aut exceptionē aduerſus patronū. Scd̓oreuerentiā ei dꝫ tam in faciēdo ꝙͣ nō faciēdo. Tercio p̄ſtare dꝫ ei alimēta ſi al̓s nō habꝫ. Quarto patronꝰ habꝫ ius reuocādi eū in ſeruitutē rōe offenſe ꝯmiſſe ꝯͣ ip̄m. Quinto pr̄onus hꝫ ius ſuccedēdi