amico de monere dꝫ dū tamē verba ſint iuſta ⁊ honeſta. Lex eī amicicie ẜm tulliū. Hec eſt ut nō roge-mꝰ ves turpes nec faciamꝰ rogati: nō em̄ ꝓ amico faormꝰ vl̓ dice̓ dēs qd̓ ad pctm̄ ꝑtinꝫ. Nā ẜm regulā iuris nō eſt excuſatō pctī ſi amici cā peccauerꝭ. Amiciem̄ crimīa ſi feras facis tua. ⁊ qd̓ plꝰ ē bis peccat qͥpctō obſeqͥuꝫ accōmodat crimē ſibi parat qͥ nocēteꝫadiuuat. nā ſociꝰ ſit culpe qͥ nocētē adiuuat ⁊ maxīein ve turpi duplex ē pctm̄ Ait eī Sen̄. In turpi ve peccare bis eſt derelinq̄re Inopē ꝟo amicū defende̓ dēsut verꝰ defenſor dicaris. Ait eī caſſiodorꝰ. Ille ꝓpriedefenſor eſt dicēdꝰ qͥ defendit inopē Pro oībꝰ ꝟo predictis libētiꝰ v̓ba fundas vtilia videlꝫ ꝓ dei ẜuicō ethūano cōmodo ⁊ amicivtilitate. Et lꝫ multa exēplaad expoſitōeꝫ hꝰ adu̓bij. Cur dici valeāt hec breuitatis cauſa tibi ſufficiant.Quō loq̄ndū ſit ſunt quinqꝫ modi ſeruandi-Redictis auditis ⁊ intellectis ſuꝑ hoc adu̓bio-¶Cur expoſitōeꝫ ⁊ intellectū audias hꝰ dictōnisQuō ⁊ certe iſtd̓ quō formā ⁊ modū reqͥrit. gͦ cū loq̄ris modū dicēdi reqͥres. Nā ſic̄ in rebꝰ modꝰ ē ẜuādꝰ de qͦ dici ꝯſueūᵗ Oībꝫ adde modū modꝰ ē pulcerrima virtꝰ Vltra eī modū ⁊ citra modū nichil ē rectūqd̓ multū elegāt̉ ⁊ p̄clarr dic̄ oratiꝰ. Eſt modꝰ ī ve-bꝰ ſūt certi deniqꝫ fines. qͦs vltra citraqꝫ neqͥt ꝯſiſte̓rectū ⁊ ita ī dictis ſi modꝰ omittaʳ nihil laudabile poterit inuēiri. Ait eī caſſiodorꝰ modꝰ vbiqꝫ laudādꝰ ē.Modꝰ itaqꝫ tuꝰ ſit qn̓ͥtuplex: videlꝫ in ꝓnūciatōe invelocitate: in tarditate: in qͣntitateꝫ ⁊ in qͣlitate. Vidēdū eſt ergo qͥd ſit ꝓnūciatō. Pronūciatō eſt ver-boꝝ digͥtas vebꝰ ⁊ ſenſibꝫ accōmodata ⁊ corꝑis mo-deratō. Hec em̄ intaritū excellit ut ſcd̓m ſmnam marcitulij. ꝙ indocta oratō laudē ꝯſeqͥtur ſi optime ferảEt ꝙͣuis expolita ſit ſi indecēt̓ dicả ꝯtēptū irriſioneꝫqꝫ mereả In ꝓnūciatōe itaqꝫ primū exerceri dꝫ vocꝭ⁊ ſpūs moderatō corꝑis ⁊ lingue motus vicia qͦꝫ ſi qͣ