in qualibet ve cōpoſita qͣdruplex cauſa repetit̉ efficiens. material̓ formal̓ atqꝫ final̓. Ita ⁊ in dictis noſtris qͣdruplex cā qn̄qꝫ reꝑỉ. Cā material̓ ꝯtinẻ ſb̓qͥd. Formal̓ ſb̓ quō. Cā efficiēs ſub qͥs Sꝫ in pn̄ti loqͥmur de cā finali. quā cām q̄rimꝰ ꝑ Cur. Cā igit̉ finalis tui dicti ſit aut ꝓ dei ẜuicio: aut ꝓ hūano ꝯmodo? aut ꝓ vtroqꝫ aut forte ꝓ amico aut ꝓ oībꝰ p̄dcīsPro dei ẜuitio ut faciūt p̄dicatoe̓s ſeculares ⁊ ſpūa-les. Pro hūano cōmodo ut cauſidici ⁊ alij oratoresNā ſcd̓m btūm aug. Licꝫ aduocato vēdere iuſtā aduocatōem; ⁊ iuriſpito vēdere iuſtū ꝯfiliū. Et hic qn̄dicis v̓ba ꝓ hūario cōmodo. Reqͥras qͥd ſit cōmodū⁊ qͣle: debꝫ em̄ eē pulcꝝ nō turpe. qꝛ ſcd̓ꝫ leges. Turpia lucra ſūt ab hoībꝰ ꝓpulſanda. Quare ſene. dic̄.Turpe lucꝝ vel diſpēdiū fugito. Et aliꝰ valde p̄clareait. Lucꝝ cū mala famā dānū eſt appellādū. Et alibi ſcpͥtū eſt. Mallē ꝑdidiſſe ꝙͣ turpit̓ accepiſſe. Dꝫetiā eē cōmodū moderatū: cōponiʳ eī cōmodū ex cū ⁊ex mō. Nā ut ait Caſſiodorꝰ. Si cōmodū mēſurā exceſſerit vim ſui noīs nō hēbit. Dꝫ etiā eē naturale ⁊qͣſi cōe .i. cū cōmodo nrō ⁊ alieno. Ait em̄ lex natureEquū ē neminē cū alteriꝰ iactura fieri locupletiorēQd̓ Tulliꝰ magnifice dicit. Neqꝫ timor neqꝫ dolorneqꝫ mors neqꝫ alid̓ qd̓ extrinſecꝰ accide̓ poſſit: taꝫ ēꝯtra naturā ꝙͣ ex alioꝝ incōmodo ſuū augere cōmodū ⁊ maxīe de exiguitate mēdici. Ait eī caſſio. Vltrͣoēs crudelitates ē diuitē velle fieri de exiguitate mēdici. Pro vtroqꝫ aūt .j. ꝓ dei ẜuicio ⁊ hūano cōmododicūt verba ſac̓dotes ⁊ clerici ſeculares pͥncipal̓r ꝓ deiẜuitio: ſcd̓ario ꝓ ſuo cōmō Viue̓ em̄ dn̄t de altari utdecreta clamāt Et etiā paulꝰ in epl̓a. j. ad corin. vbidic̄. Qui altari ẜuiūt cū altari ꝑticipāt. Ita ⁊ dn̄sordinauit his qͥ euāgeliū denūciāt de euāgelio viue̓dn̄t Quīdā tn̄ clerici cām ꝯu̓tant qꝛ pͥncipal̓r faciūt⁊ dicūt v̓ba ꝓ hūano cōmodo ⁊ ꝓ bonis p̄bendis. ⁊ſcd̓ario ꝓ dei ẜuicio qd̓ facere nō dn̄t. Cā ꝟo dicēdi ꝓ