Et Seneca in epiſtol̓. Ab alio expecta qd̓ alteri feceris ⁊ hoc in alio de qͣlibet iniuria ⁊ cōtumielia ⁊ maxime de illa q̄ ſit ſub ſimilatōe boni. Ait em̄ Tulliꝰ.Nulla maior aūt capitalior eſt iniuria ꝙͣ eoꝝ qͥ tūccū maxime fallūt. id agūt ut boni viri eē videā̉ In-iuria nāqꝫ ⁊ ꝯtumelie tā peſſime ſūt ut nō ſolū cui-libꝫ ſingularit̓ nō ceāt. Sed ⁊ etiā ciuitatibꝫ ⁊ vegnisque ꝓpterea deſtructōeꝫ ⁊ mutatōeꝫ patiā̉. Nā utait Ieſus ſydrac. Regnū a gēte in gētē: trāſfert̉ ꝓpter iniuſticias iniurias ⁊ ꝯtumelias Et nō ſolū a dicēdo vl̓ faciēdo aſteri iniuriā. Cohibere de debes atqꝫceſſave. Sꝫ etiā alteri volenti dice̓ vl̓ facere īiuriā obſtare dēs ſi cōmode potes. Ait eī Tulliꝰ in li. de offi-cijs pͥº. Duo ſūt iniuſticie gr̓ia vnū eoꝝ qͥ inferūt iniuriā Alteꝝ eoꝝ qͥ ab his qͥbꝰ infer̉ ſi poſſūt nō ꝓpulſant iniuriaꝫ. Et tn̄ eſt viciū qͥ nō obſtat iniuriati ſip̄t: ꝙͣ ſi parētes aut patriā aut aīcos deſerāt. Si cō-mode pn̄t dixi qꝛ eademū fieri poſſe dicū̉: q̄ cōmodefieri pn̄t ut lex nrā dixit. Si āt aliꝰ tibi iniuriā dixe-rit: tacere dēs. Nā ut ait auguſtinꝰ in li. de ſūmo bonō. Glorioſiꝰ tacēda eſt iniuriā fuge̓ ꝙͣ rn̄dēdo ſuperare.¶ Octauo punctoEquiras ne quid irriſoriū dicas neqꝫ de amiconeqꝫ de qͦlibet alio. Scriptū eſt eī. Amico nec iocō ludere qͥdē liceat. Et iteꝝ. Bonꝰ amicꝰ leſus gͣuiꝰiraſcỉ inimicꝰ āt ꝓpter deriſiōes de ſe factas tecū citoad v̓ba ꝑuenerit aut v̓beraꝫ cuilibꝫ āt irriſio de ſe facta diſplicet. Irriſio facit ut amor int̓ eos minuit̉.Et ſcd̓ꝫ regula amoris. Si amor minuả cito deficit ⁊raro cōualeſcit. Et certe ꝓpt̓ irriſiōes factas cito di-ceret̉ tibi qd̓ nolles audire. Nā dixit ſalomō. Quiteme̓ maīfeſtat vicia ſua intēpeſtiue audiet crimīaEt Mercial̓ dixit. Deridēs alios nō inderiſus abibisEt itoꝝ idē. Si rides aliū vel ſi rideris vtrūqꝫ culpa ēin aure priꝰ turpe ſeq̄ns vero magiſ. Reqͥras ne qͥddoloſum dicas neqꝫ ſedicioſum. Dixit em̄ propheta-