expoſitōem ⁊ intelligētiam dici poſſent. Sed hec adpn̄s tibi mi fili dicta ſufficiāt.¶ Cui loq̄ndū ſit habꝫ puncta ſeptem.Habito tractatu ſuꝑ his duabꝰ dcōibꝰ qͥs ⁊ qͥd. Accedas ad tractandū ſuꝑ hac dcōe cui. Et ſūt iſtiꝰ cōſideratōnis puncta ſeptem. ¶ Primꝰ punctus.Vmi loqͥ deſideras: reqͥras cui loqͣris vtꝝ amicoAvel alteri. Amico loqͥ bn̄ ⁊ certe potes: qꝛ nihrleſt dulciꝰ ꝙͣ hr̄e amicū cū qͦ tamꝙͣ cū teipſo loqͣris.Nō tn̄ talia loqͣris de qͥbꝰ ꝓpalādis ⁊ publicādis timeas: ſi inimicꝰ poſtea fierꝫ Ait em̄ ſeneca in epl̓is.Sic loqͣris cū amicis tāꝙͣ deꝰ audiat ⁊ ſic viuas cuꝫhoībꝰ tā ꝙͣ deꝰ videat. ⁊ aliꝰ. Sic hēas amicū ut n̄ timeas ip̄m fieri inimicū. Vn̄ petrꝰ alphōſus Propt̓amicos nō ꝓbatos ꝓuidẻ. ſemel de mimicis ⁊ miſleſies de aīcis: qꝛ forſan amicꝰ qn̄qꝫ fiet inimicꝰ Etſic leuiꝰ poterit ꝑqͥrere dānū ſuū. Secretū gͦ tuū de qͦnō vis ut ſciả vl̓ nō potes hr̄e ꝯſiliū quin veueleʳ ti-bi ſoli hēas nullaqꝫ manifeſtes. Ait eī ieſus ſydracAmico ⁊ inimico noli enarrare ſenſū tuū. ⁊ ſi ē delictū tuū noli denudae̓. Audiet eī te ⁊ veſpiciet te ⁊ qͣſidefendēs pctm̄ tuū ſb̓ridet de. Et aliꝰ ait. Qd̓ ſecretūeē vis nemī dicas. ⁊ aliꝰ Vix exiſtimes ab vno poſſecelari ſecretū Et aliꝰ Cōſiliū l̓ ſecretū tuū abſcōdituꝫqͣi in carce̓ tuo ē vecluſū. Reuelāte ꝟo te ī carce̓ ſuo denet ligatū Quare dixit. Qui ꝯſiliū ſuū vetinꝫ ī cordeſui iurlē meliꝰ elige̓. Nā tutiꝰ ē tace̓ ꝙͣ ut taceat aliūrogare. Cōcordat ſen̄. Si tibiip̄i nō iꝑaſti ut tace̓s:quō ab alio ſilētiū q̄ris. Si āt ꝯſiliū ſecretū hr̄e vo-huerꝭ aīciſſimo fideli ⁊ ꝓbato atqꝫ ſecrebo iᵈ ꝯmittasSuadꝫ eī ſalo. Multi pacifici ſint tibi ⁊ ꝯfiliariꝰ vnꝰde mille Et catho Cōſiliū archanū tacito ꝯmitte ſo-dali. Corꝑis auxiliū medico ꝯmitte fideli. Inimicoāt nō inultū loqͣrl̓ nec ſecreta tua illi detegas. hͦ pulxve docꝫ qͥ ait. Nec ꝯfidatꝭ ſecreta nec detegatꝭ Cū qͥbꝫegiſtis pugne diſcrimīa triſtis. ⁊ alibi idē d. Nulla