uatiōe illiciti matrimonij relaxare. ſi talis donatio p̄ſtet īpedimētū diſſolutiōi talis mr̄imonij. diuidit̉ nā ponit mādatū p̄miſſa triplici ipſiꝰ cā. quaꝝ pͥma ꝯſiſtit in facto reliqueī iure. ſecūda ibi cū caſtra. tertia ibi ne āt ¶ Caſus litteralisRex legion. accepit in vxoreꝫ filiā regis caſtelle ⁊ eidē dedit ī donationē ꝓpter nuptias caſtra quedam ita videlicetꝙ ſi aliquo caſu ip̄aꝫ relīqueret caſtra ip̄a cederēt ī ius eiꝰſed ip̄i ꝓpter cōſāguinitate īſimul n̄ poterāt remanere vn̄papa mādauit ꝙ deberēt abīuicē ſeꝑari: ſꝫ rex legion̄. nolebat eā dimittere niſi caſtra ſibi reſtituerent̉. ⁊ ita caſtra illa p̄ſtabāt īpedimētū copule diſſoluēde. vn̄ mādat pa. archiep̄o cōpoſtel. ⁊ vniuerſis ep̄is ī regno legion̄. cōſtitutisꝙ cū caſtra ip̄a q̄ īpedimētū p̄ſtant copule diſſoluēde n̄ taꝫob turpē qͣꝫ ob nullā cāꝫ ſint data cū iter eos mr̄imoniumeē nō poſſit: iō nec dos nec donatio ꝓpter nuptias eē p̄t: etne ad cōmodū ei cedat qd̓ debet ī penā eius potiꝰ retorq̄rcaſtra ip̄a reſtitui faciāt: ⁊ ad id ꝑ excōicatōis ſnīaꝫ puellaꝫcoartari Ber. ¶ Noͣ p̄mo ibi in dotem ꝙ uir qnqꝫ dotatmulierē. gl. tamē pͥma exponit dotē .i. donationē ꝑꝑ nuptias ⁊ tūc nō colligit̉ illud notabile. ſed tenēdo tex. ꝓprie dicit Uin. ꝙ loquit̉ ẜm cōſuetudinē hiſpanorū ꝗ vxores dotant. Ex quo nota ꝙ licite maritꝰ dotat vxorē. .i. cōſtituit ſibi dotē ex ꝓpria ſubſtātia. ſed tu hoc līta qn̄ iſta donatio dotis ſit an̄ ꝯͣctuꝫ matrimonij. ſecꝰ āt ſi poſt ꝯͣctū vel ſi effectꝰdonatiōis referret̉ ī tp̄s mr̄imonij. qꝛ tūc nō valeret vt ī. l.i. ⁊ qd̓ ibi noͣ. C. de dona. an̄ nup. niſi plebeiꝰ reciperet nobilē ī vxorē. ⁊ tūc videat̉ donaſſe cā recōpēſādi cū nobilitate. vt ibi noͣ. ⁊ per bar. ī. l. ſi diuortio. ff. ſolu. ma. ¶ Nō ſecūdo nō valere pacta qͥ diſſolutionē mr̄imōij ꝯͣ iuris diſpoſitionē difficultat. nā mr̄imōia debēt eē libera ī ꝯͣhēdo ⁊ indiſſoluēdo vt ī. l. libera. C. de inuti. ſtip. ¶ Nō tertio ꝙ vbinō ē mr̄imoniū n̄ p̄t dici dos. ⁊ ꝙ talis dos ſoluta pretextumr̄imonij nulli pōt repeti cōditiōe fine cā. de quo ī. l. auunculo. ff. de cōdi. ſine cā. erāt .n. iſti cōſanguinei ī gradu prohibito vt in gl. Noͣ ꝙ nō dꝫ ꝗs ſentire cōmodū. vn̄ dꝫpenā ſuſtinere. ¶ Ultimo collige iudicē eccleſiaſticū poſſeſe ītromittere de reſtitutiōe dotis maxīe cū difficultat diſſolutionē illiciti mr̄imonij. ¶ In gl. fi. in fi. nō ſingularit̓ iſtaꝫgl. que ſatis plene diſcutit an̄ ⁊ qn̄ ꝯͣhentes mr̄imoniū ꝯͣ leges debeāt ꝑdere dotē ⁊ donationeꝫ ꝑꝑ nuptias. ⁊ colligeex ea ꝗnqꝫ ſolutōes ſeu lec. Prīa ꝙ iſti ignorāter ꝯͣxerūt.iō ſit reſtitutio hinc inde ⁊ bona nō applicatur fiſco. hec ſovera eſt ī ſe. ⁊ ꝓbatur in. l. ꝗ ꝯͣ. ⁊ auc̄. inceſtas. C. de inceſt.nup. vbi pena cōfiſcatōis īponit̉ ſciēter ꝯͣhētibꝰ. ſꝫ hec ſolutio nō plꝫ gl. quo ad iſtū tex. qꝛ iſti dicebāt̉ cōſāguinei inſecūdo gradu. ⁊ ſic nō erat p̄ſūptio ignorātie. ¶ Noͣ diligēter hoc dcm̄ ꝙ cōiūcti in gradu ꝓpīquo p̄ſumūt̉ hr̄e noticiā cōſaguinitatis. Scd̓a lec. ſeu ſo. ꝙ iſti ſciebāt ſcm̄. ſꝫ igͦrabāt ius. forte .n. credebant ꝙ regibꝰ liceret ꝯͣhere in gradu ꝓhibito lege canonica. ⁊ fuit hec lec. Io. ex qua colligeꝙ ignorātia iuris excuſat ab illa pena cōfiſcatōis bonoruꝫqd̓ nō vr̄ placere Io. an. hic. dicit .n. ꝙ ignorātia iuris nonexcuſaret iſtos. ꝗnīmo nec feminā cū illa nō excuſet̉ niſi incaſibꝰ a iure exp̄ſſis. vt ē tex. notabilis ī. l. nec paſſiꝫ. C. deiuris ⁊ fac. igno. poſſet tamē ꝓcedere ẜꝫ eū. ſi erraſſent ī facto. puta qꝛ credidiſſēt diſpēſatū. ⁊ ſic trāſeūt doctores cōiter hic. ⁊ vidētur tenere legiſte in. l. qui cōtra p̄allegata. ⁊ inl. auūculo. ff. de cōditiōibꝰ ſine cā. ſed Bar. tꝫ ibi ꝯͣriuꝫ ſequēdo iſtā opīonē Io. lꝫ d̓ ea nō faciat mētōnē ⁊ h̓ ꝑ auctēticā inceſtaſ. vbi pena apponit̉ ſciēter ꝯͣhētibꝰ faciat. l. ſi adulteriū. ff. de adulterijs. vbi errātes in iure excuſātur a pēaīceſtus ⁊ adulterij. nec ob. dicta. l. ꝗ ꝯͣ. que reꝗrit iuſtū errorē. nā loquit̉ ẜm eū qn̄ agit̉ de pena amiſſiōis lucri. nonenī ex pacto p̄cedēti poterit alter cōiugū ex tali mr̄imonioaliꝗd lucrari niſi iuſto errore tale mr̄imoniuꝫ ꝯͣxiſſet. Et iōcōclude tria. ꝙ aut agit̉ de pena adulterij ſeu īceſtus. ⁊ error iuris excuſat. vt. d. l. ſi adulteriū. vbi tex. notabilis. autagit̉ de pena ꝑditiōis ꝓprie ſubſtātie vt dotis ſeu donationis ꝑꝑ nuptias. ⁊ idē ar. in. d. auc̄. īceſtas. Aut de pena ꝑditiōis lucri. ⁊ nō excuſat vt ī. d. l. qui ꝯͣ. ⁊ hāc opinionē te-

Huper a nobis.xliij.De dona. inter vir. ⁊ vxo.

neo maxīe cū ſimꝰ in penalibꝰ. ⁊ ſic aſſumēda ē mitior opīovt in regula in penis li. vi. Et noͣbis bn̄ hāc opīonē. qꝛ nemo ponit hic. ſed doc. moderni cōiter trāſeūt cū opi. Ioā.an. hec tn̄ ſo. lꝫ ſit vera in ſe. tn̄ nō puto cōgruere huic lr̄e.qꝛ hic p̄ſupponit̉ ꝙ iſta puella erat digna pena ex tali cōiūctiōe. ergo nō errauerat in iure ꝑ dictā. l. ſi adulteriū. Tertia ſolutio ꝙ pena cōfiſcatōis hēbit locū. ſed papa ꝓ bonopacis ex officio ſuo h̓ ꝓuidit ⁊ de hoc īfra ī fine. Quarta ſolutio ꝙ hic nō poterat pena cōfiſcatōis hr̄e locū. qꝛ iſti reges nō recognoſcūt ſuꝑiorē vt dixi in. c. ꝑ venerabilē ꝗ filij ſint legitimi. ¶ Noͣ hāc ſolutionē ſingulariter. ex qͣ egocolligo notabile dcm̄ ꝙ in nō recognoſcētibꝰ ſuꝑiorē de facto papa nō vēdicat ſibi penā a lege īpoſitam. ⁊ ſic vr̄ ꝙ iniſtis papa nō ſuccedit loco īperatorū. ⁊ ſi eēt vera ſingulariter limitabit dicta inno. ī. c. lꝫ ex ſuſcepto. de fo. ꝯpe. vbi dicit ꝙ vbi deeſt ſuperior de iure vel de fcō recurrēdum ē adpapā ex generali poteſtate quā a deo recepit. ⁊ idē ſētit hoſtiē. in. c. nouit. de iudi. poſſet .n. dici ꝙ papa ſuccedit vt faciat iuſticiā nō aūt vt exigat penā a lege īpoſitā. poſſet tn̄ inſtari. ſꝫ ꝓnūc trāſeat ⁊ tene ſemꝑ mēti illā ſolutionē ſic ītellectā. Quīta ſolutio ꝙ rex nō poterat aliter induci. vt recederet ab illa cōiūctiōe niſi caſtris reſtitutis. ⁊ hec vltīa ſolutio īcidit cuꝫ tertia qd̓ papa ex offō ſuo ꝓuidit. Alij extraglo. dicūt ꝙ iſta erāt bona regni que nō poterāt alienari vtī. c. ītellecto. de iureiurā. Hec ſo. ē bona ī ſe. ſꝫ nō cōgruitlittere cuiꝰ rōnes ſūt vniuerſales. Alij dicūt ꝙ hic fueruntbona donata ꝓ cōſeruatiōe illiciti mr̄imonij. ⁊ ſic nō valebat pactū cū īpediret diſſolutionē mr̄imōij. ⁊ ſentit hāc ſol.do. an. ſed certe lꝫ ſit vera in ſe an̄ traditionē rei. nō tn̄ valꝫpoſt traditōeꝫ. qꝛ in pari cā turpitudīs melior ē ꝯditō poſſidētis vt in regula ī pari ī. vi. Et cōcludēdo maͣm cū dcīsdoc. h̓ dic aūt ſūt cōtracta ſpōſalia tm̄ de futuro. ⁊ nō hēt locū illa pena cōfiſcatiōis bonorū ēt ī ſciēter ꝯͣhētibꝰ vt ē tex.ẜꝫ cōeꝫ lecturā in. d. l. auūculo. Itē putat h̓ do. an. ſi fuit ꝯͣctū mr̄imoniū ⁊ nōdū cōfūmatū de hoc dicto ſatis pōt dubitari. ⁊ cōtrarium aperte ſentit Bar. in. d. l. auūculo. vbividet̉ ſentire ꝙ ꝯͣcto mr̄imonio ꝑ verba de pn̄ti hēt locū illa pena. nā nullus tex. expreſſe exigit copulā. facit. l. cū hicſtatus in fi. ff. de dona. inter vi. ⁊ vxo. Tene tn̄ menti opi.do. An. qꝛ cū ſimus ī penalibꝰ poſſet obſeruari. Aut matrimoniū fuit cōſūmatū. ⁊ tūc ſi ſciēter ꝯͣxerūt hꝫ locuꝫ illapena cum limitatione predictorū niſi ſuꝑior ex officio ſuovelit prouidere ꝑꝑ bonū pacis vel vt facilius diſſoluat̉ tale matrimonium. ⁊ in hoc caſu ītelligerē proprie iſtuꝫ tex.nā non video ꝙ iſti regi cōpetijſſet actio qꝛ dedit ob turpēcām ⁊ tamen fuit ſecuta de facto. lꝫ aliter inuat rō lr̄e. ſꝫ vr̄tex. de hoc in. d. l. auunculo. niſi dicas ꝙ licet fiſco cōpetatius auferendi. nō tn̄ delatori deeſt ius repetēdi ꝯͣ vxorem.ſed ꝯͣ hoc facit illa regula in pari cā. Aut ꝯxerūt ignorāter⁊ diſtingue qualitatem ignorātie vt. sͣ. dixi. ¶ Extra glo. h̓quero nūꝗd illa peria cōfiſcat. ōis hēat locū cōtra ꝯͣhenteꝫin gradibus ꝓhibitis lege canonica. Aliqui dixerūt ꝙ noqꝛ tex. ī. d. l. qui contra. loquit̉ in ꝯͣhentibꝰ ꝯͣ leges. Cōtrariū cōſuluit do. meus do. car. cuiꝰ dictum approbo. qꝛ exquo lex approbat in iſtis ſpūalibus canones vr̄ ꝯͣhere ꝯͣ legē qui cōtrahit ꝯͣ canonē. facit. c. i. de noͣ. oꝑ. nūci. Itē cāones dicuntur leges. vt in. c. nicena. xxxi. di. hoc aꝑte ſentitiſta glo. relata ad tex. ⁊ tene ſemꝑ mēti h̓ dcm̄ qꝛ facit ad cōſimiles qōnes ⁊ poterit adducere hāc materiā contra contrahentes matrimonium impediente iuſticia publice hōeAbbas.ſtatis.UſufructuariusUper a NObIS. qne cōſenſu dn̄idonās rē ipſaꝫ vxori propter nuptias non trāſſert in eam plus iuris qͣꝫ ipſe habeat. Idem de eo qui ſubconditione adimente habet rem in hereditatem vel in feudum hoc dicit. primo duplex queſtio. ſcd̓o vtriuſqꝫ ſolutioibi nos. tertio quedā inſtructio ibi illud. prima ⁊ ſ. cundapars diuiduntur in duas. quia quelibet ponit qōnem ⁊ ſolutionē vt patet in littera. Eaſus lr̄alis. Aliquis deditF F F iij