de īfidelibꝰ. de ꝯſā. ⁊ affi. ⁊ ſic on̄dit īdiſſolubilitatē mr̄imonij ēt īter īfideles. ad idē facit qꝛ mr̄imoniū īſtitutū fuit longe an̄ baptiſmū .ſ. in ſtatu innocēcie ī paradiſo ⁊ ibi recepitīdiſſolubilitatē ſuā cū fuit dcm̄ ⁊ erunt duo in carne vna vtle. ⁊ noͣ. in. c. i. de voto. li. vi. ⁊ in. c. fraternitatis. xxxv. q. x.Sol. doc. nō tā gūt ſꝫ puto ſic dicēdū ꝙ iō pōderat̉ baptiſmus in īdiſſolubilitate mr̄imonij. qꝛ vbi nō eſt fides xp̄iana mr̄imoniū nō hꝫ ſuū ſignificatū. nā mr̄imoniū ꝯſūmatūdenotat vnionē ⁊ cōformitatē īter deū ⁊ eccl̓iaꝫ ꝑ aſſūptioneꝫ carnis humane vt in. c. debitū. sͣ. de big. vn̄ ſicut figuratū eſt īdiſſolubile: qꝛ carnē quā deꝰ aſſumpſit nūqͣꝫ dimiſitita ⁊ mr̄imoniū illud figurās dꝫ eſſe indiſſolubile ſic̄ figuratū. pro quo vide bo. gl. in. c. qꝛ ꝑꝑ. xxvij. q. ij. Hoc aurēſignificatū nō hꝫ mr̄imoniū qd̓ ē iter īfideles qꝛ negāt aſſūptionē carnis ⁊ ſic mr̄imoniū īter eos nō eſt ita firmū ⁊ indiſſolubile qꝛ ceſſat īter eos rō īdiſſolubilitatis. Nec ob.qd̓ dr̄ qd̓ deꝰ cōiūxit homo nō ſeꝑet ⁊c̄. qꝛ non eſt homo ꝗdiſſoluit in caſu ſꝫ eccl̓ia auctoritate diuīa. nā eccl̓ia īterp̄tatur in hͦ ius diuinū ⁊ īduxit in hͦ ēt fauore fidei ne infidelestepeſcerēt redire ad fidē vidētes ſe artari ad cōtinētiā vxoribꝰ rēnuētibꝰ ſecū cohītare. ¶ In gl. in v̓. ꝗ relinꝗt̉ ibi circa eū .i. ꝗ ꝯuertit̉. vult gͦ gl. ⁊ meliꝰ tex. ꝙ remanēs in īfidelitate dr̄ relīquere trāſeūtē ad fidē. ſed potiꝰ videret̉ dicendū oppoſitū qꝛ īfidelis fuit relictꝰ a cōiuge trāſeūte ad fidēſꝫ dic̄ ꝙ iō dr̄ ille relictꝰ. qꝛ cū ābo deberent accedere ad fidē: ſed alter accedit ⁊ reliquꝰ nō ſeꝗt̉ dr̄ illū relīquere. Etnoͣ gl. ī eo ꝙ dic̄ ꝙ mr̄imoniū non pōt claudicare .i. ex ꝑtevniꝰ tenere ⁊ ex reliqͣ nō. Et ītelligo h̓ quo ad ſubām vīculi. nā quo ad debitū reddēdū qn̄qꝫ claudicat vt ī. c. ꝗdā deꝯuer. cōiug. vel quo ad obligationē expectādi reliquū vt īc. de illis de deſpō. īpu. ¶ In ea. gl. ibi ⁊ nō ꝑ eccl̓iam. qͣſidic̄ nō eſſe opꝰ vt iudex ferat ſnīaꝫ diuortij: ſꝫ ip̄o fcō ex cōtumelia creatoris ſeꝑat̉ mr̄imoniū dic̄ tn̄ hoſt. tutuꝫ eē vt aiudice ſtatuat̉ terminꝰ īfideli ad cohītādū cuꝫ cōuerſo quoelapſo ſi noluerit cohītare ſolutū erit mr̄imoniū. d̓ quo dicvt latiꝰ dicā ī. c. fi. jͣ. e. ¶ In gl. fi. ī fi. gl. h̓ inheret opi. ſuequā. sͣ. tenuit ī. c. ꝓx. ſꝫ tu dic clariꝰ vt ibi dixi: ⁊ iſte tex. parū fac̄ ꝓ opi. gl. qꝛ nō loꝗt̉ qn̄ mr̄imoniū ſeꝑat̉ iudicio eccleſie ꝑꝑ hereſiꝫ alteriꝰ. vn̄ volēdo tenere opi. ꝯͣriaꝫ poſſetiſte tex. reduci ad terminos. c. p̄cedētis ⁊c̄.Hoc. c. pͥncipl̓r hꝫ tria diAudemus cca ⁊. b. d. ī ſūma. Pagani iūcti in gradu ꝓhibito. l. canōica tm̄ cōuerſi adfidē nō ſeꝑant̉ hͦ pͦ. Si paganꝰ pͥus plures vxores hēbat pꝰ fidē ſuſceptaꝫ adherebit prīe hͦ 2º. Et ſi repudiata vxore cū 2ª ꝯͣxerit ēt pꝰ baptiſmū dimittet ſcd̓aꝫ ⁊ adherebit pͥme repudiate ēt ſi repudiata cū alio ꝯͣxiſſꝫ: ſecꝰ ſifornicata fuiſſꝫ. h̓ tertio vſqꝫ ad fi. ⁊ 2ᵐ dc̄ꝫ ibi qꝛ v̓o. tertiūibi ꝗ aūt. ¶ Eaſus lr̄alis. Pagani accipiūt vxores ī ſcd̓ovel tertio gradu vel vlteriori pagāi tal̓r cōiūcti ꝯuertūt̉ adfidē. Queſitū fuit a dn̄o pa. vtrū pꝰ baptiſmū teneāt inſiml̓remāere vl̓ ab īuicē ſeꝑari. Rn̄det pa. ꝙ ſacr̄m ꝯiugij apd̓fideles ⁊ īfideles exiſtit. vn̄ dic̄ apl̓us. Siꝗs frater indeleꝫhꝫ vxorē. ⁊ hec ꝯſentit hītare cū illo nō dimittat illā. ⁊ ī p̄dctis gradibꝰ pagani licite ꝯͣhūt mr̄imoniū: qꝛ cōſtitutiōibꝰcāonicis nō artāt̉: ⁊ iō fideles huiuſmōi ī fauorē fidei xp̄iane mr̄imōial̓r copulari libere pn̄t ⁊ licite remanere cōiunctiꝑ ſacr̄m baptiſmi nō ſoluant̉ cōiugia ſꝫ crimīa dimittāt̉Q v̓o. Pagani plures habēt ſimul vxores: cōuertūt̉ad fidē. Querit̉. vtrū oēs vel quā illaꝝ hr̄e d̓beāt pꝰ baptiſmū. rn̄ꝫ pa. on̄dēs ꝙ vnā tm̄ dꝫ hr̄e. Ab initio vna coſta īvnā feminā eſt cōuerſa. ⁊ ſcriptura diuīa teſtat̉: ꝙ ꝑꝑ hͦ relinq̄t homo pr̄em ⁊ mr̄eꝫ ⁊ adherebit vxori ſue: ⁊ erūt duoī carne vna. nō dixit tres vel plures ſꝫ duo: nec dixit adherebit vxoribꝰ ſꝫ vxori: nec alicui lꝫ inſimul plures hr̄e vrores niſi diuīa reuelatiōe alicui fuerit cōceſſuꝫ ꝑ quā ſic̄ Iacob a mēdacio iſrahelite a furto ⁊ ſanſon ab hōicidio excuſati fuerūt: ſic ⁊ pr̄iarche ⁊ alij iuſti viri ꝗ plures habuerūtvxores ab adulterio excuſant̉. ⁊ hec ſnīa in euāgelio cōprobat̉. Quicūqꝫ dimiſerit vxorē ſuā excepta fornicatiōis cā

Gaudemus.

⁊ aliā acceꝑit mechat̉. gͦ ſi vxor dimiſſa alia duci n̄ pōt multo fortiꝰ nec ea retēta. ꝑ qd̓ euidēter apparet ꝙ nullus pōtſimul hr̄e plures vxores nec aliqͣ plures maritos. gͦ ſeꝗt̉ ꝙpꝰ baptiſmū pͥmā dꝫ hr̄e. ¶ Qui aūt. Pagani ſiue indeles dāt vxoribꝰ ſuis qn̄ volūt libellū repudij. q̄rit̉ vtruꝫ illis viuētibꝰ poſſint acciꝑe al̓s ad fidē cōuerſi vel an̄ cōuerſionē. rn̄r ꝙ ī euāgelio tale repudiū reprobat̉ ⁊ iō viuentevxore ēt cōuerſus ad fidē aliā hr̄e nō pōt niſi poſt cōuerſionē ip̄iꝰ illa rēnuat hītare cū illo. vel ſi cōſentiat nō tn̄ ſine cōtumelia creatoris. vl̓ vt eū traheret ad moͣtale peccatū. Inꝗbꝰ caſibꝰ mulier reſtitutionē petere nō poſſꝫ. et ſi de iniuſta ſpoliatiōe ꝯſtiterit. qꝛ ẜꝫ apl̓m alter alteri nō ē huiuſmodi ẜuitute ſubiectꝰ. ¶ Quāuiſ quoqꝫ. Aliꝗs paganus dedit libellū repudij vxori. illa nupſit alij ẜm ritū ſuū vir conuerſus eſt ad fidē ⁊ vxor ſua q̄ nupſit alij poſt repudiū ſil̓rꝯuerſa ē ad fidē ⁊ petit illū. q̄rit̉ an poſſit n̄ obſtāte eo ꝙ nupſit alij. rn̄r ꝙ lꝫ ẜm euāgelicā v̓itatē ꝗ duxerit dimiſſā mechabit̉. nō tn̄ dimiſſor poterit obijcere fornicationē dimiſſe pꝰ baptiſmū ꝓ eo ꝙ nupſit alij pꝰ repudiū. ⁊ ſic eā tenetur reciꝑe niſi alias fuerat fornicata. Ber. ¶ Noͣ pͦ vnā regulā gnaͣlē ꝙ lex cāonica ī ꝓhibitiōe matrimonij nō extēditur ad īfideles. ⁊ idē dicēdū ī alijs ſpūalibꝰ ꝑ illa auctoritateꝫ apl̓i. ꝗd ad nos de his q̄ foris ſunt iudicare. dic foris .i.extra eccl̓iaꝫ vel fidē catholicā. Scd̓a regla colligit̉ ex tex.ꝙ lex diuīa oēs īfideles cōp̄hēdit. vn̄ mrimoniū eoꝝ ꝯͣctūꝯͣ legē diuinā ē nullū. Ex quo īfero ꝙ pagani ſeu iudei deliquētes ꝯͣ. l. diuinā p̄nt puniri ſecꝰ ſi delīquerēt ꝯͣ. l. canonicā diſponētē ſuꝑ ſpūalibꝰ. de his vide q̄ pulchre noͣ. Inn.ī. c. ꝙ ſuꝑ his de voto. ¶ Nō ibi frater. ꝙ appellatiōe fratris cōp̄hēdit̉ ꝗlibet xp̄ianꝰ nā oēs xp̄iani ſunt adīuicē fratres. qꝛ hn̄t vnū patrē .ſ. deū. ⁊ vide tex. cū gl. ī. c. ad mēſaꝫxi. q. iij. ¶ Noͣ ꝙ īter fidelē ⁊ īfidelē pōt eē mr̄imoniū qd̓ītellige qn̄ mr̄imoniū fuit ꝯͣctū an̄ cōuerſionē ad fidē. aliasaūt īter diſpares fidei nō pōt eē mr̄imoniuꝫ vt ī. c. caue. xxviij. q. i. ¶ Noͣ ꝙ ꝑ baptiſmū dimittunt̉ crimīa. ⁊ dic ꝙ dimittunt̉ oīa ēt quo ad penā. ita ꝙ ſi baptizatꝰ tc̄ moreret̉ n̄ſētiret ēt penā purgatorij vt dic̄ aug. d̓ pe. di. vij. c. fi. ¶ Nōī. §. qꝛ v̓o. ꝙ nō ē licituꝫ cuicūqꝫ quātūcūqꝫ indeli ducereſeu hre eodē tꝑe plures vxores. hͦ .n. ē ꝯͣ. l. diuinā. Et noͣ extex. plurīas rōnes ex ꝗbus cōcludit̉ vnicā vxorē eē d̓ber̄.¶ Nō ꝙ ꝑꝑ fornicationē cōiugis nō ſeꝑat̉ mr̄imoniū quoad vīculuꝫ ēt īter īfideles. ¶ Noͣ ī. §. ꝗ āt ꝙ repudiū factūī īfidelitate nō valet pꝰ cōuerſionē ad fideꝫ. nec ēt pͦ valuitẜm v̓itatē. ¶ Noͣ ꝙ repudiata ẜm ritum paganoruꝫ ꝯͣhēdocuꝫ aliquo nō cōmittit adulteriuꝫ. iō maritus cōuerſus adfidē nō pōt illi volēti redire obijcere adulterium. ¶ Sꝫ ꝯͣ hͦoppōit̉. ignorātia iuris diuī neminē excuſat. hꝫ .n. locuꝫ illud dc̄m apl̓i ꝗ ignorat ⁊c̄. xxxviij. di. ī. c. ꝗ ea. ſꝫ de iure diuīo nemī lꝫ mittere libelluꝫ repudij. gͦ repudiata alteri nubēdo cōmittit adulteriū. So ꝯͣriuꝫ pͥª frōte vr̄ difficile. ſedpōt ſic ſolui. Repudium erat approbatum. l. ātiqua .ſ. veteris teſtamenti. vnde vtētes lege illa antiqua vident̉ excuſari ab adulterio. nā adulteriū nō cōmittit̉ ſine dolo vt ī. c.ī lectū. xxxiiij. q. ij. ⁊ ī. l. pe. ff. de adul. nō .n. vidēt̉ eē ī doloī fideles. exquo nō recognoſcūt fidē xp̄ianā nec ſubijciunt̉euāgelio a quo repudiu fuit reprobatuꝫ. Cōclude gͦ ꝙ repudiū nō tenuit cū ꝯͣhēs excuſat̉ ab adulterio rōne p̄dicta¶In gl. i. ibi ſꝫ nō oīs. dic clarius ꝙ ſcd̓us gradus ē ꝓhibitus. l. diuīa in linea ineqͣli. exēplū ī patruo ⁊ ī nepte. namiſti ꝓhibētur. l. diuīa vt ī gl. ſꝫ ſcd̓us gradus ī linea eqͣli eſtꝓhbitus ſolū. l. cāonica. Et d̓ iſto gradu loꝗt̉ iſte tex. exēplū ī duoꝝ fratrū filijs ⁊ nō ex gl. ꝑſonas ꝓhibitas l. diuina. ⁊ dic latiꝰ vt dixi ī. c. lr̄as de reſti. ſpo. ¶ In gl. in v̓. cōſtitutiōibus ibi ſed īdirecte. ſꝫ dic meliꝰ ꝙ ſi iudei nō ſubſinteccl̓ie quo ad tꝑalē iuriſditionē cāones ad eos nō extēduntur nec directe nec īdirecte qꝛ eccl̓ia nō ſe īpedit de laicis niſi rōne aīe. Sꝫ de aīabuſ iudeoꝝ eccl̓ia nō curat exquo nolūt redire ad fidē. ſi tn̄ delinquerēt iudei ꝯͣ. l. diui. bene poſſet papa vt vicarius dei illos punire ēt directe vel ſi eſſent īfeſti fidei xp̄iane vt pꝫ .jͣ. ꝑ totū titulū de iudeis. ⁊ illa aucto