terit iudex eccleſiaſticus ẜm ꝙ viderit expediri ex circūſtātijs ⁊ malicia opponentis. Et inducit̉ iſte tex. ad ꝓbandūꝙ ex cā pōt p̄figi terminꝰ ad agēdū. ſimile cū ſcholaris inte̓dēs recedere ⁊ dubitās ne in pūcto receſſus malicioſe ꝯueniat̉ perit vt imponat̉ edictum cū certo termino īfra quemvolētes petere cōpareant de quo vide ꝑ glo. ⁊ doc. ī. l. vnica. C. vt nemo inuitus. iſte tn̄ tex. hoc nō ꝓbat qꝛ loꝗt̉ in exceptōe. Itē pōt induci iſta lr̄a īⁱ argumētū ſatis noͣbile ꝙ excā pōt reſtringi terminus p̄fixus ad appellatōem finiēdaꝫ.de quo in. c. cū ſit romana de app. ¶ Noͣ ꝙ vbi qō pͥncipalis fuit intētata corā iudice ſeculari nō poteſt iudex ecccleſiaſticus ꝗ cognouit de incidēti poſtea cognoſcere de pͥncipaliSꝫ dꝫ partes remittere ad iudicē ſecularem qꝛ exquo cauſa pͥncipalis fuit inchoata corā ſeculari nō pōt poſtea venire acceſſorie ad cām incidētē. ſecus ſi nulla qōne mota corāiudice ſeculari ageret̉ de legitimatōe corā eccleſiaſtico. quiatūc incidenter poſſet eccleſiaſticus cognoſcere de cā pͥncipali. vt in. c. de prudentia. jͣ. de dote poſt diuor. ⁊ facit tex. in. c.i. sͣ. e ¶ In glo. i. in fi. de hac maͣ dic vt dicā. jͣ. c. ꝓxi. ¶ Inglo. pe. ibi. ꝯͣ clā ꝯiunctos. ¶ Noͣ glo. ꝙ clādeſtine ꝯͣhētesnō p̄ſumunt̉ ꝯinges. dicit ala. hoc ꝓcedere reſpectu viuentium. ſed reſpectu filioꝝ p̄ſumūtur ꝯiuges qd̓ eſt dictū ſatiſnoͣbile. Ex quo infert̉ ꝙ natus ex maſcl̓o ⁊ femina ſimul habitātibus preſumit̉ legitimus quaſi fauore legitimatōis p̄ſumat̉ inter illos mr̄imoniū ꝓ quo facit. l. in libere. ff. de ritu nup. Sꝫ reſpectu ipſoꝝ viuentium canon p̄ſumit potiuiſtupꝝ. vt in. c. aliter allegato in glo. ⁊ hoc vt inducant̉ ad palam ꝯͣhendū. ⁊ ſatis ꝓcederet hͦ dictū ſi iſti vocabant ſe ꝯiuges vt voluit Inno. in. c. ex parte de reſt. ſpo. cuiꝰ dcm̄ noͣqꝛ habes ex his modū facilē ꝓbandi quē eē legitimū. Iteꝫvt hēs hic glo. ſatis eſt ꝓbare ꝙ mr̄ credebat̉ vxor. Et faciunt hec ad limitatōem eoꝝ que noͣnt legiſte. in. l. filiū. ff. dehis qui ſunt ſui vel alie. iu. ⁊ in. l. ſi vicinis. C. de nup. dicit ētHoſti. ꝙ reſpectu ipſoꝝ viuētiū ſi ſimul diu cohabitauerūttanqͣꝫ ꝯiuges p̄ſumēdum ē ꝯiugium. nam ꝑꝑ diurnitatē tēporis difficile ē ꝓbare ꝯtractum mr̄imonij qd̓ bene noͣbis⁊ facit qd̓ ipſe noͣ. in. c. illud de p̄ſum. ¶ In glo. fi. ibi incidēter glo. nō reddit rōnem huius dicti. nam ſi incidētia cauſe ampliat iuriſditōem. vt in. l. quotiēs allegata in gl. vbi rōne incidētie iudex cognoſcit de cā ſtatus de qua alias pͥncipal̓r cognoſcere nō valebat qͣre nō ampliat hͦ iuriſditōeꝫ iudicis ſecularis maxime qꝛ ſi cā tꝑalis incidit coram iudiceeccl̓iaſtico pōt de ea cognoſcere rōne incidentie vt. sͣ. dixi.So. dic verā rōnem eē qꝛ iudex ſecularis eſt incapax cogͦſcere de cā ſpūali. vn̄ incidētia cauſe ampliat iuriſditōem iudicis eccl̓iaſtici ꝗ ſaltē in habitu hꝫ illā iuriſditōem. vel quiſaltem eſt capax illius iuriſditōis. ideo iudex eccl̓iaſticus cognoſcit incidēter de cā tꝑali qꝛ nō ē īcapax illius iuriſditōisimmo eam hꝫ in habitu ſecus in iudice ſeculari. ¶ Sꝫ quero nunquid in iſta qōne ſpirituali incidēti corā iudice ſeculari delata ad foꝝ eccleſiaſticū libellus ⁊ alius ordo iudiciarius ſit ſeruāduſ. vr̄ ꝙ nō qꝛ eccleſiaſticus ſuccedit loco ſecularis iudicis. Sed corā illo non erit offerēdus libellus ſuꝑexceptōe ꝑemptoria nec lis ꝯteſtāda qꝛ ſufficiunt libellus ⁊litis conteſta. in principio litis vt nota. in. c. prudentiam. in§. ſexta. de offi. delega. ergo nec coram iudice eccleſiaſticoſurrogato. Innocen. refert hic contrarias opinio. ⁊ dicitꝙ tutiusᶠ ē ꝙ libellus offeratur. ⁊ ꝙ ſit offerendus placetPoſt. qꝛ hͦ qō eſt preiudicialis ad pͥncipalem. idē do. An.qꝛ cum inſtantia iudicis ſecularis nō trāſit in eccleſiaſticuꝫreperiet̉ iſta qō ſine fundamēto ⁊ ſatis mihi placet reſpectulibelli. ſꝫ reſpectu lit. ꝯte. ē magis dubium. nā vr̄ ꝙ ꝯͣ abſentē ꝓcedi poſſet lit. nō ꝯte. ar. hͦ dum dicit ſi. jͣ. duos menſesiſte nō ꝓbauerit ⁊c̄. tu de hͦ vide qd̓ latius dixi in. c. tuā. deordi. cog. duas qōes hic tactas ꝑ doc. dicā. jͣ. c. ꝓximo. vbimeliiꝰ cadūt ideo omitto hic.Famoſuꝫ ē ⁊ quotidie allegat̉ ī vtrot ANLA. qͣꝫ foro ⁊ inherēdo v̓bis lre. h. d. inſumma. Naͣles legitimant̉ ꝑ ſubſequēs parētūꝯiugium. ſpurij vero non. ⁊ ſunt due partes. ſecūda ibi ſi au

Qui fi. ſint leg.Tanta.xxxij.

tem. ¶ Caſus lr̄alis. Aliꝗs filios ſuſcepit de aliqͣ muliere:poſtmodū ꝯtraxit ma. cū eadē q̄ſitū fuit vtꝝ filij an̄ ma. ſuſcepti legitimi ſint hn̄di. rn̄det pa. ꝙ tāta ē uis mr̄imonij vtꝗ an̄ ma. ſūt geniti poſt ma. ꝯͣctū legitimi hēant̉: tn̄ ſi vir vxore ſua viuēte aliā cognouerit ⁊ ex ea filios ſuſcepit̉ nihilominus ſpurius ē habēdus ⁊ repellēdus ad hereditate lꝫ poſtmortē vxoris cū illa ꝯͣxerit ⁊ p̄cipue ſi in mortē vxoris alteruter eoꝝ aliꝗd machinatus fuerit. Ber. ¶ Noͣ pͦ ibi tāta ēvis .i. v̓tus ſeu potētia ⁊cͣ. ꝙ legitimatio filioꝝ antea genitorū firmat̉ ſuper v̓tute ⁊ potentia matrimonij ⁊ ſic propterbonum matrimonij quod eſt fauorabile fingitur matrimonium a principio fuiſſe contractum. Et ex hac littera infertur ad qōnē nūꝗd indiſtincte ꝑ ſubſequēs matrimoniū legitiment̉ antea geniti. ⁊ vr̄ ꝙ nō qꝛ iura ciuilia reꝗrunt ꝙ matrimoniū ꝯͣhat̉ cum inſtrumētis dotalibus vt inſti. de nup.§. aliqn̄. ⁊ de here. qͥ abⁱ inte. defe. poſt pͥn. ⁊ in auc̄. ꝗ. mo.na. effi. ſui. §. fi. vn̄ ẜm leges vbi nō interuenit inſtrumētuꝫdotale nō ſufficit matrimoniū ad legitimatōem filioꝝ anteagenitoꝝ. Et ita exp̄ſſe ſentit Bal. in li. feudo. in ti. ſi de feu.fue. ꝯtro. c. naͣles. Sꝫ canoniſte moderniores cōiter tenētoppoſitū. ⁊ ita ſemꝑ ꝯſultū ē ꝑ Gaſpar. de cal. do. Ant. ⁊ita pluries in facto reſpōdi ſequēdo hāc opi. ꝓ qua aꝑte facit iſte tex. ꝗ fundat ſe ſuꝑ potētia ⁊ v̓tute matrimonij ad cuius eſſe nō reꝗrit̉ inſtrumētū dotale: ⁊ ſic legiſte cōiter ī practica ſequūt̉ hoc dictū ⁊ ꝓ hoc. c. i. sͣ. e. ¶ Noͣ ſcd̓o ibi poſtꝯtractū matrimoniū ꝙ ius iſtud nō reꝗͥrit vt nullum matrimoniū ſit intermediū .ſ. inter natiuitatē filioꝝ. ⁊ ꝯtractū matrimonij cum illa muliere. Et ex hoc infert̉ ꝙ ſi habēt filiosex ꝯcubina ꝯtrahat cum alia ml̓iere ⁊ ea mortua ꝯtrahat cūꝯcubina ꝙ filij legitimant̉ nō obſtāte matrimonio intermedio. ⁊ ita decidit Io. an in regula ſine culpa de re. iu. li. vj. inmercu. ¶ Nō ibi legitimi hēant̉. ꝙ iſti an̄ geniti nō vere ſūtlegitimi ſꝫ debēt hēri ꝓ legitimis qꝛ v̓bū hēant̉ ē v̓bū ficticium. Et ex hͦ dicit hͦ do. Anto. ꝙ ſi ſtatutū facit mētōeꝫ de legitimis nō cōprehēdunt̉ iſti legitimati ꝑ ſequēs matrimonium qꝛ ſtatutū nō vificat̉ in caſu ficto. vt in. l. iij. §. h̓ v̓ba. ff. d̓neg. geſt. ſecꝰ dicit ſi hec v̓ba ꝓferant̉ a iure cōi ⁊ ſic trāſit h̓ſꝫ īp̄emet tꝫ oppoſitum in. c. ꝑ venerabilē. ī repetitōe. jͣ. eo.in. xx. col. ⁊ iſtud puto verius qꝛ iſti ſunt auctoritate iuris legitimi. nec ob. v̓bū hēantur qꝛ vbi ꝓfert̉ ab habēte ptātemparia ſunt dicere ſint legitimi ⁊ habeant̉ ꝓ legitimis ⁊ ꝓ hͦc. ex parte. sͣ. de ſpō. ſicut in ſil̓i dicit Bar. paria eē ꝙ ſtatutū dicat habeāt̉ ꝓ ciuibꝰ vel ſint ciues. vt no. in. l. ſi is qui ꝓemptore. ff. de vſuca. ⁊ in. l. ſi maritꝰ. ff. de adul. ꝓ hoc facitqd̓. jͣ. ſubijciā. ¶ Noͣ ibi ſpuriꝰ. ꝙ natus ex aduiterio dicit̉ſpurius. ⁊ de ſpurijs ⁊ alijs vocabulis filiorum non legitimorum habes bonam glo. in. c. niſi cū p̄dem de renū. in v̓.manzeres. Et vide Bar. in. l. ſi gener. ff. de his qui. vt īdi.qui dicit ſpurium appellari quemlibet natum ex coitu a iure reprobato. Uincen. ſentit. hic ꝙ ſolum natus ex concubina appellatur naturalis ſimpliciter. Alij vero licet ex ſoluto ⁊ ſoluta poſſunt appellari ſpurij. ⁊ ibi vide pleniuſ quodverbum nota. quia non ſolet allegari per canoniſtas. ¶ Nota ibi ⁊ ab hereditate repellendus ⁊c̄. arguendo per locuma ſpeciali ꝙ legitimati per ſequens matrimonium non debent repelli ab hereditate quod probatur clarius. jͣ. c. proxi. ¶ In glo. i. ibi quo ad omnia. nota glo. ſingulariter ꝙlegittimatus per ſequens matrimonium eſt legitimatuſ quoad oīa. ⁊ nota ꝙ glo. ſentit ꝙ ſunt legitimi. qꝛ facit ꝓ his qͣdixi ſuꝑ tex. Et hanc glo. adduco ad qōnem quā ponuntdoctores. sͣ. c. ꝓxi. vtꝝ legitimatus ꝑ ſequēs matrimoniuꝫſuccedat parentibus in feudo. videt̉ ꝙ non per tex. ſingularem in. c. naturaleſ in li. feu. in ti. ſi de feu. fue. ꝯtro. vbi dicit̉naturales etiam legitimati non ſuccedūt in ſeu. patris ſed interminis noſtris ꝯtrariū tenet ibi Iac. de bel. ⁊ cōmuniterdoc. ⁊ Hoſti. sͣ. c. ꝓxi. ⁊ ille tex. intelligit̉ de legitimato perreſcriptum principis qꝛ cum illa legitimatio ſit ſtricti iuristanqͣꝫ diſpenſatio contra ius eſt reſtringēda. vt in. c. ꝙ dilectio. sͣ. de ꝯſan. ⁊ affi. Sed matrimonium tanqͣꝫ fauorabilepurgat oīa precedentia. Item ſi reſcriptum pͥncipis poteſt