Lator.Cām que

his ꝗ ſunt ſui vel ali. iu. vbi dr̄ ꝙ regina q̄dā veniēs ad mortē vocauit filiū ꝗ cōiter reputabat̉ filius regis ⁊ ſibi in ſecreto dixit eū nō eē filium regis ſꝫ cuiuſdā militis. ⁊ ſic regnuꝫad eū n̄ ꝑtinere. ip̄e v̓o paꝝ ſapiēs renūciauit regno. naꝫ vpꝫ ex p̄cedētibus nō tenet̉ filiꝰ credere v̓bis parētū exquoē in poſſeſſione filiatōis maxime cū ipſi parentes prius tractauerūt eū vt filiū ⁊ eū noīauerunt ad hͦ. c. ꝑ tuas. de ꝓba.¶ In glo. in v̓. negabāt ibi ſꝫ p̄iudicium nō gn̄abat. h̓ intelſige cū effectu eo ꝓbāte ꝯͣriū .ſ. ꝙ ſit filiꝰ ſꝫ eo nō ꝓbāte negario parētū facit plenū piudiciū vt h̓ aꝑte ꝓbat̉. ⁊ dic d̓ maͣvt pleniꝰ ⁊ latius dicā ſuꝑ glo. fi. ¶ In glo. fi. in v̓. qō motaibi ꝙ erāt facti monachi. nō glo. ſin. quā neſcio alibi ex quapotes colligere ꝙ parēte intrāte monaſteriū pōt illico filiuſpetere legitimā. ⁊ ſic facit ꝓ intellectu. c. cū ſimꝰ. sͣ. de regula. vbi pleniſſime examinaui hoc dictū. ⁊ adde ad ibi noͣ. iſtāglo. ⁊ dictū Bar. in. l. ſiꝗs a liberis in. §. ſiꝗs ſeptēnij. ff. d̓libe. agno. vbi vult ꝙ monaſterium viuente patre teneturalere filium non autem tenetur ad legitimam niſi poſt mortem. de quo in. d. c. cum ſimus. ¶ Nota etiam ſequentem.ſolutionem glo. ꝙ pr̄ pōt in vita cedere hereditatē filijs retētis ſibi aliꝗbus bonis. ¶ In ea. glo. ibi ⁊ qꝛ vicinie famahoc habebat. aduerte ꝙ hoc vr̄ ꝯͣ tex. nā fama vicinie hēbatꝙ iſte erat ſpurius ⁊ iſti dicebāt eū nō eē filiū ēt ſpuriuꝫ niſiglo. intellexerit ꝙ reſpectu intētōis agētiū cōcordarēt qꝛ filij legitimi ſolū agebāt vt excluderēt iſtū ſolū ab hereditate⁊ ad hunc effectu nō refert an ſit nō filiꝰ an ſpuriꝰ. ⁊ ex hocpōt colligi vnū noͣbile dcm̄ ꝙ diuerſe ꝓbatōes differētes īmō ⁊ ꝯueniētes quo ad intētionem agētis debēt ꝯiūgi qd̓ n̄placet do. In. h̓ nec ēt mihi qꝛ cū reſultet ꝯͣrietas reſpectumodi nō debēt ꝯiungi ar. in. l. vbi repugnātia. ff. de re. iu. ⁊in. 5. ſollicitudinē. in fi. de ap. ⁊ noͣ hͦ dcm̄ qꝛ facit ad multa.In glo. pe. ibi natus de legitimo mr̄imonio vult dicereꝙ exquo quis ē natus d̓ vxorē alicuiꝰ p̄ſumit̉ filiꝰ illius. nāfiliatio ex parte pr̄is nō pōt ꝓbari. Iō dicit lex ꝙ mr̄ ē certa pr̄ aūt ē ille. .i. p̄ſumit̉ quē nuptie demōſtrāt. vt in. l. qꝛ ſꝑ.ff. de in ius vo. h̓ ꝓcedit ſi maritꝰ erat pn̄s. ſecꝰ ſi fuiſſet abſens tanto tempore ꝙ non potuiſſet iſtum generare. namtunc potuiſſet iſtum negare eſſe filium ⁊ vxorem conuincere de adulterio. finge .n. ꝙ abn̄s ꝑ biēnium reꝑit filiū in domo triū mēſiū. vt in. d. l. filiū. ff. de his ꝗ ſunt ſui vel alie. iu.Sꝫ ſi pr̄ cohabitabat vxori tūc p̄ſumit̉ filiꝰ ſuus ēt ſi ꝓbaret ꝙ eo tꝑe vxor cōmiſiſſet adulteriū cū alio. nā cuꝫ poſſeteē filiꝰ vtriuſqꝫ debemꝰ p̄ſumere fauore filiatōis ꝙ ſit potius mariti qͣꝫ adulteri ꝓ quo allego in ſil̓i bo. tex. in. l. miles§. defuncto. ff. de adul. ⁊ idē dr̄ de eo ꝗ naſcit̉ ex ꝯcubina d̓tēta in domo vt p̄ſumat̉ filiꝰ ꝯcubinarij. vt hēs glo. ſing. inc. michael. de fil. p̄ſbyteroꝝ quā tenebis mēti ꝓ filijs p̄ſbyteroꝝ. ¶ In glo. fi. ibi niſi ꝑ indicia exteriora vtputa qꝛ in ſecreto appellabāt iſtū filiū ⁊ ita tractabāt. ſꝫ ī publico ob aliquā cām negabāt. Sꝫ vt plenius hēas hāc maͣm cū querit̉qͣliter ꝓbet̉ filiatio capiēdo aliqua ex dictis do. In. hic cōclude ꝙ ſi ꝓbat̉ natus ex muliere retēta in domo ſatis ꝓbatur filiꝰ mariti ſeu ꝯcubinarij vt. sͣ. dixi nec crederet̉ verbopr̄is aſſerētis ꝯͣriū qꝛ nō pōt pr̄ filium nō agnoſcere. vt ī. d.l. filiū. maxime ſi fama vicinie ē ꝓ filiatōe. vt ī. l. ſi vicinis ſcientibꝰ. C. de nup. Aut ꝓbat̉ ſolū tractatꝰ parentū qꝛ eumtractabāt vt filium ⁊ iſte illos vt parentes ⁊ ex hoc ſolo probat̉ filius vt noͣt Bar. in. l. ꝗdā. ff. de ꝓba. ⁊ aꝑte hoc voluit hic̄ glo. pe. que plus dicit ꝙ probatio huiuſmodi tractatꝰprefert̉ negationi parentum poſtea ſubſequenti quod benenotabis. facit. c. ꝑ tuas. de proba. Aut probatur ſola fama⁊ tunc ſi nihil probatur in contrarium illa ſufficit ad probādum filiationem qꝛ cum hec res de facili probari non poſſitſufficiunt ille probationes coniecturaleſ quod tenet hic do.An. Iſtud tamen dictuꝫ videtur ſatis durum ꝙ ſola famaſine probatione tractatus ſeu ſine vocatione parentum debeat plenę probare in preiudicium venientium ab inteſtatocum regul̓r fama plene non probat vt dixi. in. c. veniens. sͣ.de teſti. Quandoqꝫ fama vicinie hꝫ vnū ⁊ dictum parentūhꝫ oppoſitum ⁊ ſtādū eſt dicto parentū vt hic. qn̄qꝫ paren

tes negant aliquē filiū ⁊ ille eſt in poſſeſſione filiatōis ⁊ nonſtatur dicto parentum vt hic iuncta glo. ⁊ in. d. l. i. C. de car.edic. ſecus vbi filius nō eſſet in poſſeſſione filiationis. Et infi. glo. noͣ glo. ꝙ ꝯcurrentibꝰ ꝯͣrijs p̄ſumptōibus ſtandumē fortiori. ſi aūt nulla ē fortior tūc mutuo ſe tollūt vt in. c. litteras. de p̄ſump.Illegitima proles eſtAuſam que. quā viro viucte vrorex adulterio cōcepit ſiue cum adultero ſiue cumviro moret̉. ⁊ pone caſuꝫ ꝓut ponit gl. in. c. cāꝫque. jͣ. eo. ¶ Caſus lr̄alis. Dicebat ꝙ agatha de cuius hereditate agebat̉ nō erat de legitimo ma. mādat pa. īꝗri d̓ hͦſi ꝯſtiterit ꝙ Agatha nata fuerit de Auelina muliere Rodulpho ſauarici eo tꝑe quo ip̄a Auelina publice morabat̉cū Alano viro ſuo. vl̓ ſi ꝯſtiterit ꝙ p̄dictꝰ Rodulphꝰ Auelinā viꝝ habētē publice teneret ⁊ eo tꝑe nata fuerit ꝓnūcietur ip̄aꝫ legitima nō fuiſſe qꝛ nō potuit eē vxor q̄ viuēte viro ſuo alij te copulare p̄ſumpſit. de hoc facto plene dr̄ infrae. cāꝫ que. Ber. ¶ Nō pͦ ꝙ pōt ꝗs ꝓbari filiꝰ adulteri lꝫmr̄ moret̉ cū marito qd̓ ītelligo qn̄ pōt ꝓbari ꝙ tꝑe ꝯceptionis maritꝰ nō vtebat̉ cū ꝯiuge al̓s puto ꝯͣriū ꝑ id qd̓ dixisͣ. c. ꝓxi ¶ Noͣ ſcd̓o ꝙ excluſo aſcēdēte tan qͣꝫ illegitimo excludunt̉ ēt deſcēdentes qͣꝫtūcūqꝫ ſint legitimi. in hac enimcā agata nō litigabat ſꝫ filiꝰ ipſiꝰ. vt ī. c. caꝫ qͥ. jͣ. e. ſꝫ qꝛ filiꝰpetebat hereditatē aui ex ꝑſona agate mr̄is diſputabat̉ hicde legitimatōe agate. Ex quo infert̉ ꝙ lꝫ filiꝰ ſit legitimꝰ exquo pr̄ nō fuit illegitimꝰ nō dꝫ admitti ad hereditatē aſcēdētiū vt aui ⁊ alioꝝ ꝓ hoc tex. jͣ. c. ꝓximo. Nā ex ſobole naͣlitm̄ nō pōt haberi ſoboles lrīma qꝛ oēs deſcendētes ex filionaͣli tm̄ ꝓueniūt ex radice īfecta: ⁊ ſic nō ſufficit ꝙ ipſi ſintltīmi ad h̓ vt admittant̉ ad hereditatē illoꝝ ꝗbus pater illtīmus nō potuit ſuccedere ad hoc. l. fi. C. de naͣli. li. ⁊cͣ.Qō natiuitatis oppoſita petēti hereAlOR. ditatem corā iudice ſeculari eſt ad eccleſiaſticū iudicē trāſmittēda. Et eſt tex. multuꝫnoͣbilis ⁊ allegabilis. ſunt duę ꝑtes in pͥma appellātis queſtio. in ſcd̓a cauſe cōmiſſio ibi iō. ¶ Caſus litteralis Quidā. r. noīe acceſſit ad pa. coraꝫ ipſo ꝓponens.auus ipſiꝰ duas habuit vxores de quaꝝ vna pr̄em ipſiꝰ:altera hug. pr̄uum ſuū ſuſcepit ꝗ hereditatē aui ſui totā detinebat nec ei volebat partē debitā exhibere. vnde cuꝫ ipſehug. patruū ſuū ſuꝑ ꝑte hereditatis pr̄ne corā iudice ꝯmiſiſſet. Idē patruus ei obiecit ꝙ pr̄ eius d̓ ltīmo mr̄imonionatus nō fuit: ⁊ ideo de hereditate aui ſui nihil poterat̉ vendicar̄ ſucceſſorio iure. tādē fuit tractꝰ ſuꝑ qōe natiuitatis corā ep̄o noruicen̄. ꝑꝑ tergiuerſationē ipſius hu. patrui ſui ſeapo. appellauit. vnde pa. mādat iudicibus qua. cām ſuperqōe natiuitatis ipſiꝰ. r. īfra duos mēſes ap. re. debeant terminare. ſi vero īfra duos mēſes dictus. h. nō ꝓbauerit ltīeꝙ obiecit extūc ſeculari iudici corā quo hereditatis qō vertitur debeāt ītimare ut ꝓ qōe natiuitatis nō dimittat ꝗ cāꝫhereditatis audiat ⁊ decidat. Ber. ¶ Noͣ pͥmo ꝙ nepos legitimus ex filio naͣli tm̄ nō ſuccedit auo qꝛ cū veniat ex ꝑſona pr̄is ⁊ pr̄ excludit̉ tanqͣꝫ illegitimꝰ dꝫ exxludi ipſe tāqͣꝫveniēs ex radice īfecta ⁊ latius dixi. sͣ. c. ꝓx. aliꝗd dicam. jͣ.Noͣ ſcd̓o id ad qd̓ allegat̉ quotidie iſta lr̄a ꝙ ſi qō ſpūaliſīcidit corā iudice ſeculari dꝫ remitti ad iudice eccl̓aſticum ⁊ſuꝑſedēdū ē ī qōe pͥncipali ꝑ iudicē ſecularē donec qō incidens terminet̉ ꝑ iudicē eccl̓aſticū ꝯcor. c. tuā d̓ ordi. cogni.Un̄ ītelligēdus ē iſte tex. ꝙ reus obiecit defectū nataliū ꝓueniētē ex īualiditate mr̄imonij ita ꝙ qō īcidēſ erat iuris ⁊non facti vt qꝛ dubitabat̉ vtꝝ matrimonium tenuiſſet interiſtius actoris auum ⁊ auiā maternā ⁊ de hac maͣ vide vt plenius dixit in. d. c. tuam. ¶ Tertio noͣ vnū dictuꝫ qd̓ alibi nōita bene probat̉ iudicē eccleſiaſticū ad queꝫ cā ſpūalis incidens eſt delata poſſe terminū peremptoriū p̄figere opponenti exceptonē illā. jͣ. queꝫ teneat̉ ꝓbare: ⁊ hoc dꝫ facereiudex vbi vehementer preſumitur de calumnia excipientisNunquid autem hoc ſemper ſit fienduꝫ cum cauſa incidēsdefert̉ ad iudicem eccleſiaſticū. dicūt doc. ꝙ nō. Sꝫ hoc po