dꝫ ⁊c̄. exponentes illud ver. ſꝫ ammō. i. poſt iſtam decretalem. vt ſentit Inno. quaſi olim h̓ queſtio erat dubia. hodiev̓o aꝑta. Alij exponūt ammō .i. pꝰ pͥmū coitū qꝛ poſt pͥmūdꝫ cognoſcere ꝙ matrimoniū erat cum pͦ. ⁊ h̓ opi. mihi placet. nam credo ꝙ etiam hodie iſta mulier licite ꝯͣheret cū ſecūdo poſt ſnīam diuortij latā ꝑ eccl̓iaꝫ. nā pōt p̄ſumi ꝙ alteri viro erat apta qd̓ eſt poſſibile ẜm ea que. sͣ. dixi. nec tenet̉ mulier redire ad pͥmum niſi veriſimiliter cognoſcant pͥmum fuiſſe aptum a princ. ẜm diſtinctionem ſupradictam.Et in fi. glo. Inno. decidit opi. primam Io. qꝛ quilibet etiam inſipiens videret qͣꝫ ſit abſurdum ꝙ coniunx alteriusita tractaretur. vnde dicit Inno. ꝙ exquo fuit cognita a ſecundo dꝫ irreuocabiliter reſtitui primo. Hoſt. dicit ⁊ melius iudicio meo ꝙ dꝫ primo reſtitui ⁊ ſi per triennium nonpōt ab eo cognoſci debet ſecundo reſtitui irreuocabiliter.nam prſumendum eſt ex curſu tanti temporis differentiameſſe in corporibus iſtoꝝ ¶ Ultimo pōderabis finē huiꝰ gl.qͥ ponit vnū dictū ſing. qd̓ noͣ ⁊ nō ē alibi. ſentit .n. ẜm vnū ītellectū ꝙ ſnīa in cā mr̄imoniali trāſit in rē iudi. cuꝫ eſt ꝯfirmata ꝑ duas ſnīas. qd̓ dictū nō placet do. An. qꝛ nullū vinculū pōt firmare ſnīam quo minꝰ error poſſit detegi ꝑ ea q̄noͣ. in. c. lator. ⁊ ī. c. tenor. d̓ re iudi. Sꝫ ſaluādo aliqͣtenꝰ gl.dic ꝙ cū ſnīa ſit bis ꝯfirmata nō dꝫ ꝗs ꝯͣ eā audiri niſi cumſtricta cāe cognitione. nā vt dicit Inno. in. c. tenor. de re iudi. ēt ꝯtra vna ſnīaꝫ nō dꝫ ꝗs audiri de facili. gͦ fortiꝰ qn̄ fuit bis ꝯfirmata. Itē ego do aliū intellectū ad glo. vt ēt in cāmr̄imoniali nō poſſit tertio appellari. non tn̄ ꝑ hoc excludit̉qn poſſit ꝓbari ſiue ꝓponi iniuſticia ſnīe ꝑ viā q̄ rele. ⁊ iſteintellectꝰ ē veriſſimꝰ in ſe. ꝓ hoc qd̓ in ſili dicit glo. noͣ. in. c.ad repͥmē. de of. ordi. Et ē dr̄ia magna vtꝝ audiat̉ ꝗs ꝑ viāappellatōis an̄ ꝑ viā q̄rele. vt noͣ. ī. d. c. ad reprimēdā ¶ Ulnimo ſcias ꝙ hec lr̄a inducit̉ ad qōneꝫ. an lazarꝰ ⁊ alij reſuſcitati recuꝑent vxorē ⁊ filios ⁊ alia bona. Idē q̄rit̉ de bapptiſmo ordīe ⁊ ꝓfeſſione religionis. Itē ſi reliꝗt aliqͣ eccl̓ijſnūꝗd poſſit illa repetere. de his vide gl. ⁊ archi. xxxij. q. vijc. ij. ⁊ ꝑ Io an. hic ꝗ allegat ꝓ ⁊ ꝯtra pꝰ Bar. brixiē. ⁊ alios antiquos. ⁊ vr̄ ꝯcludere ꝙ ea q̄ īprimunt̉ aīe nō ꝑdiderit. ⁊ ſic nō ē opꝰ tractare de recuꝑatōe. exēplū ī ordine baptiſmo ⁊ ſil̓ibꝰ ſacr̄is ex ꝗbꝰ caracter imꝑͥmit̉ aīe. naꝫ ſicutaīa ip̄a nō morit̉. ita nec ſibi imp̄ſſa. Idē ſētit Io. an̄. ī ꝓfeſſione nō ꝙ ꝑ ꝓfeſſionē impͥmat̉ caracter. ſꝫ qꝛ obligatio inde orta acꝗrit deo ꝗ nō morit̉. vt noͣ. in. c. fi. de ꝯdi. appo.In alijs v̓o q̄ inherēt corpori tenēt ꝙ ſi vere fuit mortuꝰ nōrecuꝑat illa bona de rigore. ſecꝰ ſi credebat̉ mortuꝰ ⁊ nonerat vt qꝛ reꝑit̉ viuꝰ ī monumēto. Idē in cāu dubij ⁊ fac̄ h̓lr̄a in eo ꝙ dic̄ impedimētū eē ꝑpetuū qd̓ ſine miraculo diuino nō pōt remoueri. ſꝫ glo. in. l. nā ad ea. ff. d̓ legi. ⁊ ī. l. ẜuus. de ac. ⁊ obli. ſētit oppoſitū vt indiſtincte bona recuꝑetdicit .n. ꝙ reſuſcitatꝰ rūpit teſtm̄ qd̓ an̄a fecerat ⁊ aufert bona heredibꝰ. ⁊ idē gn̄al̓r vidētur ſeꝗ Ray. ⁊ Guil. de cu. ⁊Bar. in. d. l. nā ad ea. Motiuū eoꝝ pͥncipale ē. qꝛ ſi reſtōpͥncipis refert̉ ad oīa. l. i. in fi. C. de ſen. paſ. ⁊. iij. q. iij. in. fi.fortiꝰ reſtō dei dꝫ oꝑari h̓. nā reſuſcitatꝰ vr̄ ꝑ ſummū pͥncipē reſtitutꝰ. vn̄ vt plena ſit reſtō dꝫ oīa recuꝑare. in vxoretn̄ ſecꝰ ſentiūt. qꝛ illā nō recuꝑat reſtitutꝰ iure poſtliminij.vt in. l. n̄ vt a pr̄e. ⁊ in. l. cū due. ff. d̓ cap. ⁊ poſtli. reuer. Sꝫcerte de iure canonico nō ē dr̄ia inter filios ⁊ vxorē. qꝛ ꝑ captiuitatē n̄ ſeꝑat̉ mr̄imoniū ſic̄ de iureciuili. vt in. c. dn̄s deſcd̓is nup. ⁊. xxxiiij. q. ij. cū ꝑ bellicā. d̓ rigore plꝫ mihi opiArchi. ⁊ Io. an. qꝛ actio ſel̓ extincta ampliꝰ nō reuiuiſcit. d̓ꝯſe. di. iiij. c. q̄ris. facit. c. ex trāſmiſſa. de renū. ſꝫ de eꝗtateꝓcedit opi. legiſtaꝝ. Dico igit ꝙ ꝑ mortē ſoluit̉ religio. qꝛnihil aliud ē religio niſi qd̓dā votū obligās in humanis. achͦ qd̓ noͣt glo. in. c. fi. d̓ ſepul. li. vj. ⁊ ſic nō ob. motiuuꝫ Ioan. qꝛ lꝫ obligatio acꝗ̄rat̉ deo tn̄ ē reſtricta ad tp̄us. vn̄ pꝰreſuſcitatiōeꝫ ē noua vita. ſꝫ de eꝗtate pōt ꝓcedere dcm̄ ſuum ſꝫ nō ē ſpāle in rel gione. qꝛ idē ī alijs tꝑalibꝰ. vt. sͣ. dixi. nec ampliꝰ īſiſto qꝛ raro vl̓ nunqͣꝫ practicabit̉ iſta qō ⁊c̄.Legit̉ tribus modis. pͦ ꝙ loquat̉ILTErE. q̄ maleficiato. ⁊ ẜmhūc intellectū

De frigi. ⁊ maleſi.Littere.

ſummo ſic. Si vir mleficiatus nunquam potuit cognoſcerevxorem cui per triēnium cohabitauit ip̄is cum ſeptima propinquoꝝ manu h̓ iurantibus mr̄imonium ſeꝑat̉. h. d. Secūdo mō legit̉ ſic ꝙ nō loqͣt̉ in maleficiato ſꝫ ī frigido. vt tenuit Inno. cuiꝰ lec. cōiter nō recipit̉ ſꝫ tn̄ ī ſe vera ē. ⁊ dicendum vt habuiſti in. c. laudabilē. sͣ. e. ¶ Tertio mō legit̉ īherēdo v̓bis lr̄e gn̄aliter cū vxor dicit viꝝ nō hr̄e potētiā ſecūcoeūdi nec expͥmit ex qua cā ⁊ ſic facit ad tertiā partē rubrice ⁊. h. d. Si vxor dicit viꝝ cui cohabitauit ꝑ triēniū nō hr̄epotētiā coeūdi eis hoc iurātibꝰ cū ſeptima manu ꝓpinquoruꝫ mr̄imonium ſeꝑat̉. h. d. pͦ ꝯſultatio. ſcd̓o rn̄ſio. ſcd̓a ibiquocirca. ¶ Caſus lr̄alis. Quedā cā mr̄imonialis vertebatur inter. M. mulierē ⁊. A. viꝝ eius: illa fuit cōmiſſa ꝗbuſdā iud cibꝰ ꝑ ſe. apo. corā ꝗbus ex ꝑte mulieris fuit ꝓpoſitū ꝙ iam. viij. annis elapſis fuit dicto viro mr̄imonialr cōpulata ⁊ diu cohabitauit eidem: ⁊ adhuc integra ꝑmanebatqꝛ dictus. A. nō hēbat potētiā coeūdi quare petebat diuortiū celebrari. predictus vir fatebat̉ ꝙ nūqͣꝫ eā cognouerattn̄ dicebat ſe hr̄e potentiā alias cognoſcendi. Iudices timētes ne illud ꝯfiterent̉ in fraudē fecerunt illā inſpici ꝑ matronas fide dignas ⁊ exꝑtas in oꝑe nuptiali qͥ ꝑhibuere illā adhuc virginē ꝑmanere: ⁊ poſtmodū fecerūt īꝗri ꝑ parochiāillius viri ſi aliquā cognouiſſet: nec potuerūt inuenire ꝙ aliqͣ cognita fuerit ab eodē. Mulier iuſtter diuortiū poſtulabat: vir v̓o dicebat ꝙ paratus erat ſtare ꝯſilio eccl̓ie. iudiceſp̄ceperūt eiſdē vt pn̄īaꝫ agerēt d̓ cōmiſſis ⁊ ſic forte deo volēte mr̄imoniū ꝯfirmarēt. tādē reuerſi ad iudices dicebāt ꝙnō poterāt carnal̓r ꝯmiſceri vn̄ totū negociū dn̄o pape perſuas lr̄as intimat̉ petētes ꝗd ſuꝑ hoc eēt agēdū. mādat pa.qua. ſi ē ita ⁊ ꝯſtiterit illis ꝙ infra. viij. annos p̄dictos vir ⁊mulier ꝑ ꝯtinuū triēniū inſimul habitaſſent ſi iurauerint cūvij. manu ꝓpinquoꝝ ꝙ nō poterint carnal̓r cōmiſceri ſnīaꝫdiuortij ꝓferant inter eos. Ber. ¶ Nō ibi octo annis elapſis. ꝙ nō ob. annoꝝ numerꝰ quo minꝰ poſſit allegari impotētia alterutriꝰ ꝯiugū ⁊ peti ſeparatōeꝫ mr̄imonij. hoc ēindubitatū cū vterqꝫ impotētiā ꝯfitet̉ vt hic vel cū clare ꝓbari pōt. vt. sͣ. c. ꝓxi. ꝗd aūt ſi vnꝰ ꝯfitet̉ ⁊ alter negat ⁊ nōhn̄tur ꝓbatōes euidētes: dic vt dixi in. c. i. ⁊. ij. sͣ. e. ꝗ tex. adhūc caſuꝫ ꝓpͥe adaptari debēt. ¶ Scd̓o colligo. h̓ vltra alios caſuꝫ aꝑtū intelligēdo ꝙ loqͥtur in maleficiato vt cōitertenet̉ ꝙ exquo mr̄imoniū nō ē ꝯſummatū maleficiū p̄ſumit̉p̄ceſſiſſe mr̄imoniū. nā vt hic vides nec allegatio nec ꝓbatōfacta fuit ſemꝑ pͥoritate tꝑis. ſꝫ ꝓbato maleficio mr̄i moniūſeꝑat̉. ⁊ nemo ad hoc ponderauit iſtū tex. nec ego al. ſꝫ nūcmihi accidit legēdo lec. ⁊ ē ꝯͣ glo. ordi. xxxiij. q. i. c. reꝗſiſti. ⁊facit ꝓ opi. quā recitaui ⁊ tenui. sͣ. c. ꝓxi. ¶ Tertio noͣ bo.tex. ꝓ his q̄ tenui ꝯtra cōem lec. in. c. laudabilē. sͣ. e. ꝙ ꝯfeſſio vtriuſqꝫ ꝯiugū vna cū ſeptima manu ꝓpinquoꝝ nō ſufficit ad ſeparādū ſine cohabitatōe triēnij īmo plus ꝓbaturhic ꝙ nō ſufficit ꝓbatio v̓ginitatis lōgo tꝑe habite. ⁊ lꝫ virdiceret ſe alias cognouiſſe hoc tn̄ nō ꝓbat̉. Nec ob. ſi dicatur lr̄aꝫ loꝗ in maleficio qꝛ ī tex. hoc nō exp̄mit̉ ſꝫ ſolū gn̄aliter allegat̉ īpotentia coeūdi. Et ex hͦ. ⁊ ex tex. bn̄ noͣbis ꝙpetēs ſeꝑari mr̄imoniū ꝑꝑ impotētiā mariti n̄ tenet̉ ſpecificare cām impotētie. ſꝫ ſatis ē dicere viꝝ nō hr̄e potētia ſecūcoeūdi. qd̓ tꝫ hic Hoſti. ⁊ tꝫ Io. an. ⁊ cōiter ſequūt̉ oēs. ⁊idē tenui ſuꝑ rubrica. Et ex hoc hēs caſuꝫ ꝙ ī actiōe ꝑſonali nō tenet̉ ꝗs exprimere cām. ⁊ hoc iō vt arbitror. qꝛ dubietas ꝓuenit ex facto aduerſarij quo cāu admittit̉ libellus generalis ⁊ alternatiuus. vt in. c. ꝯſtitutꝰ. ⁊ ibi ꝑ Inno. d̓ reſt.in inte. facit. l. q̄ de tota. §. īcerte. ff. de rei vē. ⁊ in. l. ij. ff. quorū le. ſentit glo. noͣ. xxxiij. q. i. c. reꝗſiſti. q̄ etiā dicit ꝙ ꝓponēs ēt gn̄aliter impotētiā coeūdi vr̄ omne ius ſuū in iudiciūdeduxiſſe. vt in. c. adbate ſane de re iudi. lib. vj. ꝑ qd̓ arguith̓ Io. an. ꝙ ſuccūbēs ī hac gn̄ali petitōe nō poterit poſtmodū allegare frigiditatē. vel aliud impedimētū. ſecus vbi puſſe fundaſſet ſuꝑ cā ſpecifica. Et noͣ ſing. ex hͦ dicto ꝙ ſnīa intali cā trāſit ī re iudicatā qd̓ nō memini alibi me legiſſę. ⁊ ꝓhoc facit. qꝛ in hoc caſu ceſſat ꝑiculum aīe rōne cuiꝰ ſentētianō tranſit in rem iudicatam. nam ſi non poteſt ſtare vt vxor